एका पावन दिवशी, एक साधू आणि त्याच्या आजूबाजूचे लोक एका विशेष व्यक्तीच्या रक्षणासाठी आणि दीर्घायुष्यासाठी अनुष्ठान करत होते. त्या वेळी, त्या साधूने सांगितले, “जो कोणी या बेडकाजवळ दुसऱ्या दिवशी किंवा दोन्ही दिवशी येईल, त्याने निश्चयाने आणि व्रताशिवायच येऊ द्या.” यानंतर, त्यांनी इंद्राला आळविले—“हे इंद्रा, तुझ्या मोरपिसांनी सजविलेल्या, सुंदर, पिवळसर घोड्यांवर ये. तुला कोणीही रोखू नये, बंधन तुझ्या वाटेत येऊ नये. बाणासारखा सरळ ये, इथे ये.” त्या व्यक्तीच्या कल्याणासाठी, साधू म्हणाले, “मी तुझ्या जीवनावश्यक भागांना कवच घालतो. सोमराज तुला अमरत्वाचा अभिषेक करो. वरुण तुझी छाती रुंद करो. देव तुला विजयी करो आणि तुझ्यात आनंद मानो.” मग त्यांनी मृत्यूला वंदन केले—“मृत्यू, संहारक, तुला नमस्कार. तुझा श्वास आणि उच्छ्वास इथेच राहो. ही व्यक्ती सूर्याच्या भागात, अमरत्वाच्या लोकात, जीवंत राहो.” “भग, तेजस्वी सोम, मरुतगण, इंद्र आणि अग्नी, हे सर्व तिला उन्नत करो, तिच्या आरोग्यासाठी सहाय्य करो,” अशी प्रार्थना त्यांनी केली. “हे माणसा, हे तुझे श्वास, हे तुझे जीवन, हे तुझे मन—देवतांच्या वचनांनी आम्ही तुला निरृतिच्या जाळ्यातून सोडवतो.” “उठ, हे माणसा, मृत्यूच्या मार्गावर जाऊ नकोस. त्या विस्तीर्ण घरात जाऊ नकोस, या जगातून, अग्नी आणि सूर्याच्या दर्शनातून दूर जाऊ नकोस.” “मातरिश्वान, तुझ्यासाठी वारा वाहो; अमर जल तुझ्यासाठी पाऊस पडू दे; सूर्य तुझ्या शरीरावर कल्याणाचा प्रकाश टाको; मृत्यू तुझ्यावर कृपाळू राहो—तू दूर जाऊ नकोस.” “हे माणसा, मी तुझ्यासाठी परतण्याचा मार्ग तयार केला आहे, जगण्यासाठी नौका दिली आहे, तुझ्या तेजासाठी कौशल्य दिले आहे. या अमर, सुखद रथावर चढ आणि स्पष्ट वाणीने बोल.” “तुझे मन तिथे जाऊ नये, ते लोप पावू नये; तू जिवंतांपासून दूर जाऊ नकोस; पितरांकडे वळू नकोस; सर्व देव तुला इथेच रक्षण करो.” “जे गेले आहेत, त्यांची आस धरू नकोस, जे दूरच्या स्थळी नेतात त्यांच्याकडे पाहू नकोस; अंधारातून प्रकाशाकडे ये—आम्ही तुझा हात धरतो.” “यमाचे दोन श्वान—काळा आणि चित्कबरा—हे मार्ग पहारेकरी, हे इथे येऊ द्या, ते विखुरू नयेत, मन वळवू नयेत.” “त्या मार्गावर जाऊ नकोस, तो भयंकर आहे, पूर्वी जे गेले त्यांचा तो मार्ग आहे—हे मी तुला सांगतो; त्या वाटेवर जाऊ नकोस; तिथे भीती आहे, पण इथे तुला सुरक्षितता आहे.” “पाण्यातील अग्नी, मानवांनी प्रज्वलित केलेला अग्नी, वैश्वानर, जातवेद—हे सर्व तुला रक्षण करो; दैवी शक्ती वीजेसह तुला दूर नेऊ नये.” “मांसभक्षक तुझी हानी करू नये; संकट आणणाऱ्यापासून तू सुरक्षित राहो. आकाश, पृथ्वी, सूर्य, चंद्र—हे सर्व तुला रक्षण करो. मधल्या आकाशातून दैवी अस्त्रांपासूनही तू सुरक्षित राहो.” “जागरण, सावधपणा, स्वप्नरहित झोप, शांत विश्रांती—हे सर्व तुला रक्षण करो. रक्षक आणि पहारेकरी तुला जपू दे.” “ते तुला रक्षण करो, ते तुला जपू दे. त्यांना नमस्कार, त्यांना अर्पण.” “वायू, इंद्र, धाता, सविता—हे रक्षण करणारे—तुला जिवंत ठेवो. तुझा श्वास, तुझी शक्ती जाऊ नये; आम्ही तुझ्या प्राणशक्तीला पुन्हा बोलावतो.” “जंभ नावाचा दुष्ट, चिरडणारी शक्ती, अंधार—हे तुझी हानी करू नये; तुझी जीभ यज्ञकुशावर जाऊ नये. आदित्य, वसु, इंद्र, अग्नी—हे तुला कल्याण देओ.” “आकाश, पृथ्वी, प्रजापती तुला आधार देओ; वनस्पती आणि सोमराणी तुला मृत्यूपासून दूर ठेवून जीवन देओ.” “ही व्यक्ती देवांमध्ये इथेच राहो; ती परलोकात जाऊ नये. हजारपट शक्तीने आम्ही तिला मृत्यूपासून उचलतो.” “तू मृत्यूपासून दूर राहो; प्राणवायू आणि पोषण तुझ्यात श्वासोच्छ्वास करो. विस्कटलेले केस असलेला किंवा आक्रोश करणारा दूत तुला पकडू नये.” “मी तुला परत आणले, तुला शोधले; तू पुन्हा परत आला आहेस, नव्याने. तुझे सर्व अवयव, तुझे दृष्टी, तुझे जीवन—सर्व मी तुला परत दिले आहे.” “प्रकाश उगवला आहे, अंधार तुझ्यापासून निघून गेला आहे. आम्ही मृत्यू, संहार, आणि रोग तुझ्यापासून दूर फेकतो.” “हे अमरत्वाचे पेय धर; जरी वार्धक्य कडकडून येईल, तरी ते तुला तोडू नये. मी तुझा श्वास आणि जीवन परत आणतो; अंधाराच्या प्रदेशात जाऊ नकोस, अदृश्य होऊ नकोस.” “जिवंतांच्या प्रकाशाजवळ ये; मी तुला शंभर शरदांसाठी परत नेत आहे. मृत्यू आणि अपयशाचे फास सोडवतो, तुझे आयुष्य वाढवतो.” “वाऱ्यातून मी तुझा श्वास परत मिळवला, सूर्यापासून तुझे दृष्टी. तुझे मन मी तुझ्यात स्थिर करतो; तुझ्या अवयवांसह जाण, तुझ्या जिभेने बोल.” “तुझ्या श्वासाने मी तुला बळकट करतो, जसे अग्नी प्रज्वलित होतो, दोनपाय आणि चारपाय प्राण्यांमध्ये. मृत्यू, तुला नमस्कार, दृष्टीसाठी; तुझ्या श्वासाला मी अर्पण करतो.” “ही व्यक्ती जिवंत राहो, मरो नये; आम्ही तिला श्वासासह पुढे पाठवतो. मी तिच्यासाठी औषध तयार करतो—मृत्यू, या माणसाचा वध करू नकोस.” “मी जिवंत, अमर, आणि जीवनदायी वनस्पतींना बोलावतो—त्या सर्व इथे या व्यक्तीच्या रक्षणासाठी येऊ द्या.” “त्याच्यावर बोल, त्याला पकडू नकोस; त्याला मुक्त कर, तो आपल्या लोकांत राहू दे. भवा आणि शर्वा, कृपा करा, रक्षण द्या; अपयश दूर करा, दीर्घायुष्य द्या.” “मृत्यू, त्याच्यावर बोल, दया कर; तो उठू दे. त्याचे सर्व अवयव अखंड राहो, तो उत्तम ऐकू दे, तेजस्वी राहो, शंभर वर्षे जिवंत राहो, स्वतःच्या आनंदात राहो.” “दैवतांचे अस्त्र तुझ्यापासून दूर होवो; मी तुला धुळीच्या पलीकडे, मृत्यूपलीकडे नेत आहे. मांसभक्षक, शरीर खाणारा तुझ्यापासून दूर राहो; मी तुझ्याभोवती रक्षणाचे बंधन घालतो.” “मृत्यू, तुझा तो मार्ग, जो धुळीतून जाण्यास अशक्य आहे—त्यापासून रक्षण करत आम्ही त्याच्यासाठी मंत्रांचे कवच तयार करतो.” “मी तुझ्यासाठी श्वास, उच्छ्वास, वार्धक्य, मृत्यू, दीर्घायुष्य, आणि कल्याण निश्चित करतो. वैवस्वत यमाने पाठवलेले सर्व दूत मी दूर करतो.” “शत्रुत्व, संहार, पकडणारा, मांसभक्षक, राक्षस, आणि सर्व दुष्ट शक्ती मी दूर फेकतो; जे काही वाईट आहे, ते अंधारात टाकतो.” “अग्नी, सर्व जन्मांचा जाणारा, त्याच्याकडून मी तुझ्यासाठी अमरत्वाचा श्वास आणि दीर्घायुष्य मागतो. जसा अमर आपल्या सोबत्यांसह नष्ट होत नाही, तसाच मी तुझ्यासाठी करतो; ते तुझ्यासाठी फलदायी होवो.” “आकाश आणि पृथ्वी तुला कल्याणकारी होवोत, दुःखरहित आणि तेजस्वी. सूर्य तुझ्यावर शुभ्र प्रकाश टाको; वारा तुझ्या हृदयासाठी हितकारक वाहो. दैवी, दुधाळ जल तुझ्याभोवती कल्याणकारी वाहोत.” “औषधी वनस्पती तुला शुभ होवोत, खालच्या पृथ्वीपासून वरच्या पर्यंत. तिथे, दोन आदित्य—सूर्य आणि चंद्र—दोघेही तुला रक्षण करो.” “तू जे कपडे घातलेस, जे वस्त्र लपेटलेस, आम्ही ते तुझ्या शरीरासाठी शुभ करतो; त्याचा स्पर्श तुला अहितकारी ठरू नये.” अशा प्रकारे, त्या साधूने आणि त्याच्या सहकाऱ्यांनी अखंड श्रद्धेने, मंत्रांच्या सामर्थ्याने, देवांचे आह्वान करून त्या व्यक्तीचे सर्व बाजूंनी रक्षण केले, तिचे जीवन, आरोग्य, आणि कल्याण यासाठी प्रार्थना केली. सर्व देव, औषधी वनस्पती, अग्नी, जल, वारा, सूर्य, चंद्र—सर्वांनी तिच्या दीर्घायुष्याचे, सुखाचे आणि अमरत्वाचे वरदान दिले.