एका पवित्र क्षणी, एक जण संकटात सापडला होता—शाप, दोष, आणि यमाच्या बंधनांनी त्याला जखडले होते. त्याच्या मनात एकच प्रार्थना उमटली—"हे दैवी शक्तींनो, मला या शापांपासून, वरुणाच्या रागापासून, यमाच्या बंधनातून आणि सर्व दैवी अपराधांपासून मुक्त करा." त्याच्या आतल्या तहानेला तो विनवत होता, "हे तहाने, हे तहान दूर करणाऱ्या शक्ती, माझी तहान पूर्णपणे कापून टाका. जसे पाप करणाऱ्यांना बंधनात बांधले जाते, तसेच ही तहान त्या व्यक्तीसाठी बांधा, ज्याला बांधायचे आहे." पुन्हा तो म्हणतो, "तूच तहान आहेस, तूच ती दूर करणारी शक्ती आहेस, तू विष आहेस आणि विष हरून टाकणारीही तूच आहेस; जसे बैलाच्या गळ्यातील दोर सुटतो, तसे मला या बंधनातून मुक्त कर." तो आपल्या देहातील, हृदयातील आणि वाणीतील तेज त्या शक्तीला अर्पण करतो—"हे तेजस्वी शक्ती, मी तुझे तेज तुला परत देतो." याचबरोबर तो प्रार्थना करतो, "रोग दूर जावोत, वाईट शब्द नष्ट होवोत; अग्नी हे अहितकारक नष्ट करो, सोम हे दुष्ट निवारण करो." "ज्या वाईट छाया माझ्यावर पडल्या आहेत, त्या पूर्णपणे नष्ट होवोत," अशी तो कामना करतो. "लोखंडाच्या खुणेने मी त्या वाईट गोष्टींना शत्रूशी जोडतो." मग तो सवितृला, सुवर्णहस्त सवितृ देवतेला साकडे घालतो—"माझ्यावर आलेले दारिद्र्य, दुर्भाग्य, आणि द्वेष, जसे वेल झाडावरून खाली पडते, तसे हे सर्व आमच्यापासून दूर ने." माणसाच्या जन्माबरोबर शंभर प्रकारच्या विपत्ती येतात—शरीर, प्राण, आणि जीवनावर येणाऱ्या त्या दुष्ट गोष्टींपैकी, आम्ही सर्वात पापी, सर्वात विध्वंसक अशा विपत्ती दूर करतो. "हे जातवेद, आम्हांस कल्याणकारक गोष्टी दे." जसे गायींच्या कळपात निवड होते, तसे मी शुभ आणि अशुभ वेगळे करतो; शुभ घडो आणि दुष्ट आमच्यापासून दूर जावोत. तो रूरा, गतीमान, प्रेरक, धाडसी, थंड, आणि प्राचीन इच्छा पूर्ण करणाऱ्यांना वंदन करतो. "जो कुणी या बेडकाजवळ येईल, तो व्रतहीन असो वा नसो, त्याला येऊ द्या," असे तो म्हणतो. आता तो इंद्राला आमंत्रण देतो—"हे इंद्रा, तुझ्या सुंदर, मोरपिसांनी सजवलेल्या घोड्यांसह ये. कुणीही तुला अडवू नये; तू बाणासारखा सरळ येथे ये." "मी तुझ्या जीवनाच्या सर्व संवेदनांना कवच घालतो; सोमराज तुला अमरत्वाने अभिषेक करो; वरुण तुला विशाल छाती देओ; देव तुला विजयी करो आणि तुझ्यात आनंद मानो." मृत्यूला तो नमस्कार करतो—"मृत्यू, समाप्त करणारा, तुला नमस्कार. तुझे श्वास आणि उच्छ्वास येथेच राहो; हा मनुष्य सूर्याच्या भागात, अमरतेच्या जगात, जीवनासह येथेच राहो." "भागा, सोम तेजस्वी, मरुतगण, इंद्र आणि अग्नी—हे सर्व देव, त्याला उन्नत करो, त्याचे कल्याण करो." "हे मनुष्या, तुझे श्वास, जीवन, आणि मन येथेच आहे; आम्ही देवांच्या वचनांनी तुला निरृतिच्या सापळ्यातून सोडवतो." "उठ, हे मनुष्या, मृत्यूच्या मार्गावर जाऊ नको; त्या विशाल घरात जाऊ नको, या जगातून, अग्नी आणि सूर्याच्या दृष्टिपथातून दूर जाऊ नको." "वारा तुझ्यासाठी वाहो, अमर जल तुझ्यावर वर्षो; सूर्य तुझ्या शरीरावर कल्याणकारी प्रकाश पाडो; मृत्यू तुझ्यावर दयाळू राहो—तू दूर जाऊ नको." "मी तुझ्यासाठी परत येण्याचा मार्ग, जगण्यासाठी नौका, आणि तुझ्या तेजासाठी कौशल्य निर्माण करतो; या अमर, सुखद रथावर बस, आणि स्पष्ट वाणीने बोल." "तुझे मन तिथे जाऊ नको, ते नष्ट होऊ नको; तू जिवंतांमध्येच राहो, पितरांकडे जाऊ नको; सर्व देव तुला येथेच रक्षण करो." "जे गेले आहेत, त्यांची ओढ ठेवू नको; अंधारातून प्रकाशाकडे ये—हे बघ, आम्ही तुझा हात धरतो." "यमाचे दोन दूत—काळे आणि चितकबरे कुत्रे—रस्त्याचे रक्षण करतात; या मार्गाने ये, विस्कळीत होऊ नको, मन वळवू नको." "तो मार्ग जाऊ नको, तो भयंकर आहे," तो सांगतो, "हे मनुष्या, त्या मार्गाने जाऊ नको; तिथे भय आहे, तुझ्यासाठी सुरक्षितता येथे आहे." "पाण्यातील अग्नी, मानवांनी प्रज्वलित केलेला अग्नी, वैश्वानर, जातवेद—हे सर्व तुला रक्षण करो; दैवी वीज तुला दूर नेऊ नये." "मांसभक्ष्य प्राणी तुला इजा पोहोचवू नये; संकट आणणाऱ्यापासून तू सुरक्षित राहो. आकाश, पृथ्वी, सूर्य, चंद्र, आणि आकाशमध्यभाग तुला दैवी शस्त्रांपासून सुरक्षित ठेवो." "जागरूकता, सावधपणा, शांत निद्रा, आणि निर्विघ्न विश्रांती तुला रक्षण करो; रक्षक आणि पहारेकरी तुला जपू दे." "ते सर्व तुला रक्षण करो, जपू दे—त्यांना नमस्कार, त्यांना अर्पण." "वायू, इंद्र, धातर, आणि सविता—हे जीवनदाते तुला जिवंत ठेवा; तुझे श्वास, तुझी शक्ती दूर जाऊ नये; आम्ही तुझा जीव पुन्हा बोलावतो." "जंभ, दडपण, किंवा अंधकार तुला त्रास देऊ नये; तुझी जीभ यज्ञकुशावर जाऊ नये. आदित्य, वसु, इंद्र, अग्नी—हे सर्व तुला कल्याण लाभो." "आकाश, पृथ्वी, प्रजापती तुला सांभाळो; वनस्पती आणि सोमराणी तुला मृत्यूपासून दूर ठेवून जीवन दावो." "हा मनुष्य देवांमध्ये येथेच राहो; दुसऱ्या जगात जाऊ नको. आम्ही हजारपट शक्तीने त्याला मृत्यूपासून वर उचलतो." "तू मृत्यूपासून दूर भरभराटीस जावो; तुझे प्राण, तुझे पोषण तुला मिळो; केस विस्कटलेला, किंवा आक्रोश करणारा दूत तुला पकडू नये." "मी तुला परत आणले, तुला पुन्हा सापडले; तू परत आला आहेस, नव्याने. तुझे सर्व अंग, तुझे सर्व दृष्टि, तुझे सर्व जीवन—मी तुला परत दिले आहे." "प्रकाश उगवले आहे, अंधार तुझ्यापासून निघून गेले आहे; मृत्यू, विध्वंस, आणि रोग आम्ही तुझ्यापासून दूर केले आहे." "हे अमरत्वाचे औषध घे; जरी वार्धक्य चावू लागले, तरी ते तुला तोडू नये. तुझे श्वास, तुझे जीवन मी परत आणतो; अंधकाराच्या प्रदेशात जाऊ नको, अदृश्य होऊ नको." "जिवंतांच्या प्रकाशाजवळ ये; मी तुला शंभर शरदांसाठी परत नेत आहे. मृत्यू आणि दुर्भाग्याचे फास सोडवत, मी तुझ्यासाठी दीर्घायुष्य निश्चित करतो." "वाऱ्यातून मी तुझे श्वास परत केले, सूर्यापासून तुझे दृष्टि; तुझे मन मी तुझ्यात ठेवले; तुझे सर्व अंगांनी जाण, तुझ्या जिभेने बोल." "श्वासाने तुला बळकट करतो, जसे अग्नी प्रज्वलित होतो; द्विपाद, चतुष्पाद यांच्यात तू तेजस्वी राहो. मृत्यू, तुझ्या दृष्टीसाठी तुला नमस्कार; तुझ्या श्वासाला मी अर्पण केले आहे." "हा जिवंत राहो, मरू नये; आम्ही त्याला श्वासासह पुढे पाठवतो. मी त्याच्यासाठी उपाय करतो—मृत्यू, या मनुष्याचा वध करू नको." "मी जिवंत, अमर, आणि जिवंत वनस्पतींना बोलावतो—त्या रक्षण करणाऱ्या, टिकणाऱ्या, आणि बलवान—या मनुष्याच्या सुरक्षिततेसाठी येथे येवोत." अशा प्रकारे, या वेदातील मंत्रांनी, श्रद्धेने आणि भक्तीने, हा मनुष्य शाप, रोग, दुर्भाग्य, आणि मृत्यूच्या छायेतून, देवांची कृपा आणि संरक्षण मिळवत, पुन्हा प्रकाशात, जीवनात, आणि शुभत्वात परत येतो.