या पवित्र ऋचांमध्ये, भक्त मोठ्या श्रद्धेने इंद्राचे स्मरण करतो—तो रक्षण करणारा, मदतीला धावणारा, सतत आवाहन केलेला आणि वीर आहे. प्रत्येक वेळी तो इंद्राला हाक मारतो आणि प्रार्थना करतो की, हा उदार इंद्र आमच्या कल्याणासाठी कृपा करो. मग तो त्या परम रुद्राला वंदन करतो, जो अग्नीमध्ये आहे, जो जलांमध्ये आहे, जो वनस्पतींमध्ये प्रवेशलेला आहे, आणि ज्याने या सर्व जगांची रचना केली आहे. त्या रुद्राला, त्या अग्नीला, तो भक्त आदरपूर्वक प्रणाम करतो. पुढे, तो शत्रूला हाकलतो—"शत्रु, तू दूर जा, विष विषाशी मिसळू नकोस, एकत्र होऊ नकोस. सर्पासारखा दूर जा आणि त्याला सोडून दे." तो स्वर्गीय जलांची इच्छा करतो आणि त्यांच्या सारासोबत एकरूप होतो. तो प्रार्थना करतो की, दूधयुक्त अग्नी येथे येवो, त्याला सोडू नकोस, पण त्याचा तेज आम्हाला मिळो. "हे अग्नी, मला तेज, संतती आणि दीर्घायुष्य दे. देव, इंद्र आणि ऋषी माझ्या वीजेला ओळखो." तो जलांना विनंती करतो की, "हे जलांनो, आमच्यातील अपवित्रता, कपट, असत्य, शाप—हे सर्व वाहून घ्या." तो अग्नीला म्हणतो, "तू इंधन आहेस, तू ज्वाला आहेस, तू तेज आहेस—हे तेज माझ्यात स्थापन कर." प्राचीन काळापासून लपलेली गोष्ट जशी छाटली जाते, तशीच दुर्जनाची शक्ती कमी कर. "आम्ही जे जमा केले, ते इंद्राच्या संपत्तीने वाटून घेऊ. तुझ्या तेजाला वरुणाच्या व्रताने दुर्बल करतो." शाप दूर जावा, स्त्रिया संकटांतून मुक्त होऊ देत, जशी शंकुराच्या मुळाची गाठ सैल होते, तशीच तणाव सुटू दे. मग तो पुन्हा इंद्राची कृपा मागतो—"बुद्धिमान, सर्वज्ञ, आत्मनिर्भर इंद्र आम्हांवर कृपा करो. तो द्वेष दूर करो आणि आम्हाला निर्भयता दे. आम्ही वीरशक्तीचे स्वामी होऊ." तो प्रार्थना करतो की, "इंद्र, आमच्या कुटुंबातीलही द्वेष दूर कर. आम्ही तुझ्या कृपेत आणि आनंदी मनस्थितीत राहू." "इंद्राच्या कोपाने आम्ही शत्रूंवर विजय मिळवू, आणि विरोधकांना सहज पराभूत करू." "सुमधुर सोमरसाने आम्ही यज्ञ करतो, आणि इंद्र सर्व लोकांना एकत्र बांधो." मग वर्णन येते—त्याच्या दोन करड्या, भुकेल्या, आकाशासारख्या उडणाऱ्या गोष्टी हृदयातून प्रकट होतात. एकटा मी उठतो, जणू दोन दमलेल्या गाई विश्रांती घेतात, दोन पक्षी हाक मारतात, दोन लांडगे डराव डराव करतात. हे सर्व भेदतात, जोडतात, पण मी त्याच्या अंगाला स्पर्श करत नाही—जो कोणी, स्त्री असो वा पुरुष, त्याला पकडतो. गायी आपल्या वासस्थानी स्थिर होतात, पक्षी आपल्या घरट्यात विसावतात, पर्वत आपापल्या जागी उभे राहतात, आणि मी लांडग्याच्या निवासस्थानी उभा असतो. "आज, या यज्ञात, आम्ही तुझी निवड केली आहे, हे बुद्धिमान होतार, ये. यज्ञात, सोमपानात, दृढतेने आणि सामर्थ्याने ये." "हे इंद्र, आम्हाला मनाने, गायींनी, श्रेष्ठांनी, सुवर्णवर्णीयांनी आणि कल्याणाने मार्गदर्शन कर. प्रार्थनेने, दैवी कृपेने, पूजनीय देवांच्या आशीर्वादाने आम्हाला पुढे ने." "हे अग्नी, उत्सुक देवांना येथे घेऊन ये आणि त्यांना तुझ्या निवासस्थानी बसव. त्यांनी मधुर हविर्भाग घेतल्यानंतर आपली संपत्ती आम्हाला द्यावी." "देवतांनो, आम्ही तुमच्या आसनांना सुलभ केले आहे. तुम्ही यज्ञात प्रसन्नतेने आले आहात. तुमची संपत्ती घेऊन, उबदार स्वर्गात जा." "यज्ञाकडे जा, यज्ञपतीकडे जा, आपल्या मूळाकडे जा—स्वाहा." "हे यज्ञपती, हे तुझे यज्ञ, हजारो स्तोत्रांनी गायलं गेलं आहे; ते शुभ होवो—स्वाहा." "ज्यांना वषट् म्हणत अर्पण केले, आणि ज्यांना नाही, हे देवहो, मार्ग ओळखून, शोधून, त्या मार्गाने पुढे जा." "हे मनोना, आमचा हा यज्ञ, स्वर्गातील देवांमध्ये—स्वर्गात स्वाहा, पृथ्वीवर स्वाहा, अंतरिक्षात स्वाहा, वायूत स्वाहा." "स्तरण, आहुती, तुप—हे सर्व एकत्रित होवोत; इंद्राच्या संपत्तीशी, मरुतांशी, सर्व देवांशी एकरूप होवोत; ही आहुती इंद्राकडे पोहोचो—स्वाहा." "सर्वत्र पसरवा, वेदीभोवती मांडून ठेवा; नातलग किंवा मूळाशी जोडलेला कोणीही दूर जाऊ नये; होताराचे आसन, हिरवे आणि सुवर्ण, हे यजमानाच्या लोकातले अलंकार आहेत." "वाईट स्वप्न, पापस्वप्न, अपशकुन दूर करा; पवित्र वचनांनी मी संरक्षण करतो—स्वप्नांची तोंडे वळू द्या, ती शुद्ध होवोत." "स्वप्नात मी जे अन्न खातो, जे सकाळी मिळत नाही, ते सर्व माझ्यासाठी मंगल होवो; कारण ते दिवसा दिसत नाही." "स्वर्ग, पृथ्वी, मध्यलोक, मृत्यू—यांना वंदन करून मी वर बघतो, सरळ उभा राहून; प्रभु मला हानी करू नये." "कोण हे दुष्ट, हानिकारक, वीराची संपत्ती इच्छिणारे दूर करील? कोण यज्ञाची इच्छा करणारा, पूर्णत्वाची इच्छा करणारा, कोणता देव दीर्घायुष्य देईल?" "कोण, वरुणाने अथर्वणाला दिलेली, सदैव वासरू असलेली, मैत्री जपणारी, बृहस्पतीशी स्नेह असलेली काळी गाय स्वीकारतो आणि आपल्या इच्छेप्रमाणे शरीराची रचना करतो?" "मानवी वाणी सोडून मी दैवी वाणी निवडतो; योग्य मार्गदर्शनाने, सर्व मित्रांसह परत ये." "हे अग्नी जातवेदस, आम्ही जाणून किंवा न जाणता जे विसरतो, त्यापासून तू आम्हाला वाचव. हे बुद्धिमान, आम्हाला अमरत्व प्राप्त होवो, चांगल्या मित्रांमध्ये." "सूर्याच्या सात किरणांनी दिवसाचा अंधकार दूर होतो; महासागराच्या प्रवाहांनी बाण काढून टाकला आहे." "जो आम्हाला हानी पोहोचवू इच्छितो, उघडपणे किंवा गुप्तपणे शत्रू आहे, ओळखीचा असो वा अनोळखी, हे अग्नी, परत देणारा, त्यांना दूर ठेव; त्यांची संतती राहू नये." "जो झोपेत किंवा जागेपणी, उभा किंवा चालता आम्हावर हल्ला करतो, हे जातवेदस, वैश्वानराच्या मदतीने त्यांना जाळ." "त्या भयंकर, तांबड्या, स्वतःवर प्रभुत्व असलेल्या पासा खेळणाऱ्याला नमस्कार. तुपाने मी हरवलेली फेक शांत करतो—तो या बाबतीत आमच्यावर प्रसन्न होवो." "हे अग्नी, पास्यांवरील धूळ, वाळू आणि किरकोळ गोष्टी दूर कर; तुपाने अप्सरांसाठी. जसे देव आनंदाने आपला हविर्भाग स्वीकारतात, तसे ते दोन्ही प्रकारच्या अर्पणांत आनंद मानो." अशा प्रकारे, या ऋचांमध्ये भक्त देवांचे आवाहन, स्तुती, प्रार्थना आणि संरक्षणाची मागणी करतो, आणि यज्ञाच्या माध्यमातून सर्वत्र मंगल, ऐश्वर्य, शुद्धता आणि देवकृपेची कामना करतो.