सर्व प्रभातांपूर्वी अग्नि तेजाने प्रकट झाला. तो प्रत्येक दिवसाचा आद्य प्राणी-ज्ञाता होता. त्याने सूर्याच्या किरणांना विविध मार्गांनी पसरवले आणि आपले तेज आकाश व पृथ्वीवर विस्तारले. स्वर्गातील आसनावर तुझे तूप आहे, अग्निदेव; आज मनुने तुझी तुपाने प्रज्वलन केली. आकाशकन्या तुझ्यासाठी तूप घेऊन येवोत, गाई तुझ्यासाठी तुपाचा वर्षाव करो. राजन् वरुणा, तुझे सुवर्णमय, मोजलेले निवासस्थान पाण्यात आहे. तिथून, दृढव्रती राजा, तू आम्हांवरील सर्व बंधने सोडव. एक बंधनातून दुसऱ्यात, वरुणा, आम्हांला मुक्त कर. आम्ही म्हणतो, "हे पाण्या, हे वरुणा," तेव्हा, वरुणा, आम्हांला सोडव. वरुणा, आमच्यावरचे उच्च बंधन दूर कर, नीच बंधन सैल कर आणि मधले बंधन उघड. मग, आदित्य, तुझ्या धर्मात आम्ही निष्पापपणे अदितीचे होऊ दे. वरुणा, तुझ्या सर्व बंधनांतून—जे वर, जे खाली, जे तुझे—आम्हांला मुक्त कर. वाईट स्वप्ने आणि दारिद्र्य आम्हांपासून दूर कर; मग आम्ही सदाचाऱ्यांच्या लोकांत पोहोचू. ज्याला काहीही हरवता येत नाही, तो जातवेदस्, अमर, तेजस्वी अग्नि, राज्याचा आधार—तो येथे तेजाने तळपू दे! तो माणसांमधील सर्व रोग दूर करो, आणि आज आमच्या आयुष्याचे रक्षण आशीर्वादाने करो. इंद्र, तू शक्तिशाली, सामर्थ्यवान, लोकांमध्ये वृषभासारखा जन्मला. तू शत्रू, द्वेष करणारे दूर केलेस; देवांसाठी विशाल जागा निर्माण केलीस. पर्वतात भटकणाऱ्या भयकारी पशूसारखा, तो दूरवरून येवो. इंद्रा, तीक्ष्ण बाण धनुष्याला लाव, शत्रूंवर प्रहार कर, शत्रूंना पांगव. तो बलवान, देवांनी जूळलेला, सामर्थ्याचा वाहक, रथांवर विजय मिळवणारा, अखंड चाक असलेला, युद्धात जलद—तो तार्क्ष्य, आम्ही येथे कल्याणासाठी बोलावतो. इंद्र रक्षक, सहाय्यक, नेहमी आह्वान केला जाणारा, वीर—प्रत्येक वेळी मी त्या महाबली, दानशूर इंद्राला आळवतो. तो आम्हांला कल्याण देवो. जो अग्नित आहे, जो पाण्यात आहे, जो वनस्पतींमध्ये, औषधींमध्ये प्रवेशलेला आहे, ज्याने सर्व जगत् घडवले—त्या रुद्राला, त्या अग्निला नमस्कार. शत्रू, तू शत्रू आहेस, दूर जा; विषा, विषात मिसळू नकोस, एकत्र होऊ नकोस. सापासारखा त्याच्यापासून दूर जा; त्याला प्रहार कर. मी स्वर्गीय जल शोधली; त्यांच्या साराने आम्ही एकत्र झालो. दुग्धपूर्ण अग्नि येवो; त्याला सोडू नकोस, परंतु तेज द्यावं. अग्निदेव, मला तेज, संतती आणि दीर्घायुष्य दे. देव, इंद्र आणि ऋषी माझ्या वीजेला जाणोत. ही जलं, जे काही अपवित्र, अहितकर, फसवेपणाचे किंवा शापाचे उच्चारण झाले आहे, ते वाहून नेवोत. तू इंधन आहेस, तू समिध आहेस, तू तेज आहेस; ते तेज माझ्यात स्थापन कर. जसे प्राचीन काळी, तसे लपवलेले, व्रतासारखे, तू दूर कर; सेवकाचे सामर्थ्य दाब. आम्ही त्याने जमा केलेले, इंद्राच्या संपत्तीने विभागतो. मी तुझ्या तेजाला वरुणाच्या व्रताने दुर्बल करतो. जसा शाप दूर होतो, स्त्रिया दारिद्र्यातून मुक्त होतात, शंकुराच्या मुळाचा गाठी सुटतात, तसे ताणलेले सुटू दे, उचललेले खाली ठेवू दे. इंद्र, ज्ञानी, स्वयंसिद्ध, सर्वज्ञ, कृपाळू होवो. तो द्वेष दूर करो, आम्हांला निर्भयता देवो; आम्ही वीर्याचे स्वामी होवो. इंद्र, ज्ञानी, स्वयंसिद्ध, आमच्या आप्तांतीलही द्वेष दूर करो. आम्ही पूज्याच्या कृपेत, आनंदी मनाने राहो. इंद्राच्या कोपाने आम्ही शत्रूंवर विजय मिळवू; विरोधकांना सहजपणे हरवू. दृढ आहुतीने आम्ही सोमाला नेतो, जेणेकरून इंद्र सर्व लोकांना एकत्र करू शकेल. त्याच्या दोन करड्या, भुकेल्या, आकाशासारख्या उड्डाण करणाऱ्या, तेजस्वी व चमकदार, हृदयातून प्रकट होतात. मी एकटा उठलो, जणू दोन दमलेल्या गाई विश्रांती घेत आहेत; दोन पक्षी हाक मारतात, दोन लांडगे डरकाळी फोडतात. टोचणे, प्रहार करणे आणि जोडणे—पण मी त्याच्या अंगाजवळ जात नाही—जो कोणी, स्त्री वा पुरुष, ते पकडतो. गाई आपल्या निवासात स्थिर झाल्या; पक्षी आपल्या घरट्यात पडले. पर्वत आपल्या जागी उभे राहिले; मी लांडग्याच्या निवासात उभा राहिलो. आजच्या या यज्ञात, आम्ही तुला, ज्ञानी होतार, निवडलं आहे, ये. यज्ञाला, सोमाला, दृढतेने आणि सामर्थ्याने ये. इंद्रा, आम्हांला मनाने, गाईंसह, श्रेष्ठांसह, पिंगटांसह, कल्याणासह ने. प्रार्थनेसह, दैवीत्वासह, पूज्य देवांच्या कृपेने ने. अग्निदेव, त्या उत्सुक देवांना येथे आण, आणि त्यांना तुझ्या निवासात बसव; त्यांनी मधुर अन्न-पान करून आम्हांला धन द्यावं. देवहो, आम्ही तुमची आसने सुलभ केली, तुम्ही कृपापूर्वक सोमपेषणाला आलात; स्वतःचे धन घेऊन, संपन्न स्वर्गात चढा. यज्ञाकडे जा, यज्ञपतीकडे जा; तुमच्या मूळाकडे जा—स्वाहा. हे यज्ञ, यज्ञपती, हजार स्तोत्रांनी गायलं आहे; ते शुभ होवो—स्वाहा. ज्यांना वषट् म्हणून आहुती दिली, अन् ज्यांना नाही दिली; देवहो, मार्ग ओळखून, मार्ग सापडून, मार्गाने जा. हे मनपती, आमचा हा यज्ञ देवांमध्ये स्वर्गात—स्वर्गात स्वाहा, पृथ्वीवर स्वाहा, अंतरिक्षात स्वाहा, वायूत स्वाहा, स्वाहा. यज्ञासाठी पसरलेली कुशा, आहुती, तूप—हे सर्व एकत्र राहो; इंद्राच्या संपत्तीशी, मरुत्सह, सर्व देवांशी एकरूप होवो; आहुती इंद्रापर्यंत पोहोचो—स्वाहा. वेढा घाल, वेढा ठेव वेदीभोवती; नातेवाईक वा मूळाजवळ झोपलेल्याला दूर नेऊ नकोस; होताराचा आसन, हिरवे आणि सुवर्ण, हे यजमानाच्या लोकांत अलंकार आहेत. वाईट स्वप्न, पापी स्वप्न, दारिद्र्य दूर कर; पवित्र वचनांनी मी अडथळा घालतो—स्वप्नांची तोंडे फिरू दे, ती शुद्ध होवोत. स्वप्नात जे काही अन्न मी खातो, जे सकाळी मिळत नाही, ते सर्व माझ्यासाठी शुभ होवो; कारण ते दिवसा दिसत नाही. अशा प्रकारे, अग्निच्या तेजापासून प्रारंभ होऊन, देवांच्या कृपेने, वरुणाच्या मुक्तीने, इंद्राच्या सामर्थ्याने, रुद्राच्या उपस्थितीने, यज्ञाच्या मंगलतेने, आणि स्वप्नांच्या शुद्धीने, हा वेदाचा गूढ, पवित्र आणि मंगल प्रवास घडतो.