एका दिवशी, एक जण आपल्या विजयाची प्रार्थना करत होता. तो म्हणाला, "ज्याप्रमाणे वज्र एक झाडाला सहजपणे कोसळवतो, त्याप्रमाणे आज मी या जुगाऱ्याला फासे खेळताना कोणत्याही विरोधाशिवाय बांधू दे." त्याच्या मनात एकच इच्छा होती—सर्व बाजूंनी, वेगवान आणि मंद, प्रिय आणि अप्रिय लोकांमध्ये, नशीब माझ्या हातात यावं. तो अग्निचं भक्तिपूर्वक स्तवन करतो—तो उत्तम दाता आहे, आमच्या कृती योग्य मार्गाने नेवो. जसं स्पर्धेतील रथ एकमेकांशी स्पर्धा करतात, तसं आम्हीही बलदायकांसोबत यश मिळवू. आम्ही मरुतांच्या स्तोत्राचे यशस्वीरित्या पूर्णत्व गाठू. "तू आमचा मित्र असशील, तर आम्ही स्पर्धेत नक्की जिंकू. प्रत्येक स्पर्धेत आमचा हिस्सा वाढू दे. इंद्रा, आमच्यासाठी मार्ग सुलभ कर. दानशूरा, आमच्या शत्रूंचं बळ मोड," अशी त्याची प्रार्थना होती. पुढे त्याने गर्वाने म्हटलं, "मी तुला जिंकले आहे, ओ चिन्हांकित जुगाऱ्या! मी त्या बांधलेल्या जणालाही जिंकले. जसं लांडगा मेंढीला चिरडतो, तसं मी, हे देवांनो, तुमचं काम चिरडतो." तो म्हणतो, "जो पडतो, तो पुन्हा उठून जिंकतो, जसा कुत्रा मारणाऱ्याचा गदा योग्य वेळी लक्ष्य गाठतो. जो देवांची इच्छा धरतो, तो धन रोखून ठेवत नाही; तो आपल्याच सामर्थ्याने मित्राला धन पाठवतो." "गायींच्या सहाय्याने आम्ही शत्रूंच्या दुष्ट हेतूंवर मात करू. जव, अन्न याच्या सहाय्याने, हे बहुप्रार्थित देव, आम्ही सर्व प्रकारे जिंकू. राजांमध्ये आम्ही धनात श्रेष्ठ होऊ, अपराजित, स्पर्धेत विजयी होऊ." "विजयाचा फासे माझ्या उजव्या हातात आहे; विजय माझ्या डाव्या हातात आहे. मी गायी, घोडे, धन, सोने जिंकणारा होऊ." "हे फासे, दूध देणाऱ्या गायीसारखा फलदायी फासे दे. विजयाच्या बंधनाने मला एकत्र ठेव, जसं धनुष्याच्या दोरीने धनुष्य बांधलेलं असतं." तो देवांची प्रार्थना करतो—"बृहस्पती मागून, उत्तर-दक्षिण दिशांनी आमचं रक्षण करो; इंद्र समोर आणि मध्ये आमचं रक्षण करो. मित्रांमध्ये मित्रासारखा, तो आम्हाला श्रेष्ठ बनवो." "आमच्यात आणि आमच्या लोकांत, मित्रांमध्ये, समजूत असू दे. अश्विनीद्वय येथे आम्हाला समजूत देवो." "चला, आपण विचारांनी एकत्र येऊ, समजूतदारपणाने एकत्र येऊ; आपण कोणत्याही दैवी इच्छेने मनाने विभाजित होऊ नये. सभेत गोंगाट होऊ नये, न इंद्राच्या दिवशी गोंधळ होऊ नये." "जर कुठेतरी आम्ही शापाने बांधले गेलो असू, हे बृहस्पती, आम्हाला त्यातून मुक्त कर. अश्विनीद्वय, मृत्यू दूर लोटा; अग्नी, देवांचा वैद्य, तू तुझ्या शक्तीने आमचं रक्षण कर." "एकत्र रहा, शरीर सोडू नका; तुमचे प्राण एकत्र राहू द्या. शंभर शरद जगत रहा, बळकट व्हा; अग्नी तुमचा रक्षक आहे, वसिष्ठ तुमचा स्वामी आहे." "तुमचं दूर गेलेलं जीवन, जाणं-येणं, ते परत येऊ दे. अग्नी, निरृतिच्या हातातून तुम्हाला परत खेचो; मी हे सर्व तुमच्यात परत आणतो." "तुमचा श्वास जाऊ नये, प्राण दूर जाऊ नये. मी हे सात ऋषींना सोपवतो; ते ते सुरक्षितपणे वृद्धत्वापर्यंत पोहोचवोत." "तुमचा श्वास आणि प्राण, जणू दोन बैल गाडीला जुंपलेत, असं प्रवाहित होऊ द्या. हे सुरक्षित वृद्धत्व इथे वाढू द्या." "मी तुमचा श्वास परत बोलावतो; रोग दूर करतो. हा उत्तम अग्नी सर्वत्र जीवन स्थापन करो." "आम्ही अंधारातून उठून, सर्वोच्च स्वर्गात पोहोचलो; आम्ही देवांमध्ये देव, सूर्य, हे परम तेज गाठलं." "आम्ही ऋच आणि साम अर्पण करतो, ज्यांच्याद्वारे कर्मे केली जातात. हे सभेत तेजस्वी होतात आणि देवांना यज्ञ अर्पण करतात." "हे कृपाळू, आकाशातील तुझे मार्ग, ज्यांनी तू सर्व काही हालवतोस—त्याच मार्गांनी आम्हाला कल्याणाकडे ने." "दीर्घायुषी लोकांकडून, काळ्या मुंगीकडून, मातीतून मी हे गोळा करतो—विंचवाच्या सांध्याचं विष, शंभर मुळं." "हे औषध मधातून जन्मलेलं आहे, मधुर आहे, मधे भरलेलं आहे. हे विखुरलेल्या साठी औषध आहे, मच्छरावर मंत्र आहे." "जिथून चावलं, जिथून डंख मारला, तिथून आम्ही विष बाहेर काढतो—चावणाऱ्या, डंख मारणाऱ्या मच्छराचं, चवीशिवाय विष." "जे वाकडं, विकृत, मुरडलेलं आहे, जे चेहरा वाकवतो आणि हानी करतो—हे वाणीच्या अधिपती, त्यांना सरळ कर, जसं काडी सरळ करतो." "विंचवाचं विष, रेंगाळणारा, जवळ येणारा—हे तू त्याच्यापासून दूर केलं, आणि तो बरा झाला." "तुझ्या हातात, डोक्यात, मध्यभागी बळ नाही. मग तुझ्या वाईट शेपट्याने का तू मुलाला हानी करतोस?" "मुंग्या तुला चावत आहेत, मोर तुला फाडत आहेत. सर्व प्राणी बोलू दे—विंचवाचं विष, चवीशिवाय." "तू शेपटी आणि तोंड दोन्हीने डंख मारतोस—पण तुझ्या तोंडात विष नाही; मग तुझ्या शेपट्यात काय आहे?" "मी बोलताना, भीक मागताना, लोकांत वावरण्याने, शरीरात जे काही विखुरलं गेलंय, ते सरस्वती तुपाने भरू दे." "सात पुत्र त्या बालकासाठी, मरुतांच्या पित्याकरिता वाहतात; पुत्रांनी सत्य उघड केलं. दोन्ही, दोन्ही प्रयत्न करतात, दोन्ही त्याच्यासाठी फुलतात." "इंद्र आणि वरुणा, हा पिळलेला सोमपान करा, नशायुक्त, उत्तम तयार केलेला, तुम्ही व्रतधारी. यज्ञात तुमचा रथ देवांच्या अर्पणाजवळ येवो, स्वतःच्या प्रवाहात प्या." "इंद्रा आणि वरुणा, तुम्ही मधुर, बलदायक सोमपान करा; या पिळलेल्या सोमावर या, या पवित्र कुशावर आनंद घ्या." "जो आम्हाला शाप देतो, किंवा देत नाही, किंवा कशाही प्रकारे शाप देतो—तो मुळासकट सुकून जावो, जसं वीज झाडाला सुकवते." "मी बळ घेऊन, धन देणारा, उत्तम बुद्धी असलेला, अहित न करणारी, मैत्रीपूर्ण नजर घेऊन, नम्रतेने घरात प्रवेश करतो; आनंद घ्या, मला भीऊ नका." "ही घरे आनंददायक, बळकट, समृद्ध आहेत; डावीकडे भरपूर साठवलेली उभी आहेत—त्यांना आमच्या येण्याची जाणीव होऊ दे." "ज्यांच्या मध्ये प्रवासी राहतो, ज्यांच्यात सदिच्छा आहे—ती घरे आम्ही बोलावतो; त्यांना आमच्या येण्याची जाणीव होऊ दे." "धनाढ्य मित्र बोलावले गेले, एकत्र येणारे गोड; घरा, उपासमारी आणि तहान नसू दे—आम्हाला भीऊ नका." "गायी, बकरी, मेंढ्या बोलावल्या गेल्या; आणि अन्नाचा सारही घरात बोलावला गेला." "चांगली वाणी, भाग्यशाली, तृप्तीने युक्त, हसणं आणि आनंदाने भरलेली; घरा, तहान व उपासमारी नसू दे—आम्हाला भीऊ नका." अशा प्रकारे, त्या भक्ताने देवांची प्रार्थना केली, विजय, आरोग्य, समृद्धी आणि शांततेसाठी, आणि आपल्या घरात, समाजात, आणि सृष्टीत शुभता नांदावी, अशी विनंती केली.