एका काळात, विजाचा अस्त्र हातात घेऊन, त्याच्या शक्तीने शत्रूच्या राज्याचा नाश व्हावा, त्याचे जीवन हरपावे, त्याची मान आणि खांदा तुटावा, जसे शक्तिशाली देवाने वृत्राचा संहार केला होता—अशी प्रार्थना करण्यात आली. शत्रूच्या तळाची गोष्ट वरच्या भागाखाली लपवली जावी, पृथ्वीच्या गर्भात दडवली जावी, आणि तो विजेच्या प्रहाराने भूमीवर पडावा. विजाचा अस्त्र घेऊन, जो जिंकतो त्याला शोधा आणि त्याचा पराभव करा; विजेच्या अस्त्राने त्याचा शिरकडा खाली आणा, आणि तो मागे पडावा. मी जेव्हा खातो, तेव्हा माझी शक्ती वाढते; म्हणून मी विजाचा अस्त्र उचलतो, शत्रूचे खांदे फोडतो, जसे देवाने वृत्राचा संहार केला. मी जेव्हा पितो, तेव्हा समुद्रासारखे पूर्णपणे पितो; त्याचा प्राण काढा, आणि आम्ही एकत्रितपणे त्याला पिऊ. मी जेव्हा बोलतो, तेव्हा समुद्रासारखे पूर्णपणे बोलतो; त्याचा प्राण बाहेर काढा, आणि आम्ही एकत्रितपणे बोलू. पृथ्वीवर दिव्य उत्पत्ती असलेली वनस्पती, हे औषध, मी तुला केसांमधून खोदून घेतो, स्थिरतेसाठी. प्राचीनांना दृढ बनव, जन्मलेल्या लोकांना उत्पन्न कर, आणि जे जन्मले आहेत त्यांना अधिक शक्तिशाली कर. तुझे जे केस गळतात, मुळासह, किंवा उपटले जातात, त्या सार्वत्रिक औषधाने मी त्यांना औषधांनी शिंपडतो. जमदग्नीने आपल्या मुलीसाठी केस वाढवण्यासाठी जे औषध खोदले, ते वितहव्याने असिताच्या घरातून आणले. ते औषध माझ्यासाठी बांधले जावे, मोजले जावे; तुझे काळे केस तुझ्या डोक्यावर गवतासारखे वाढावे. औषध, मुळ दृढ कर, टोक पकड, मध्य भाग वाढव; तुझे काळे केस डोक्यावर गवतासारखे वाढावे. औषधांमध्ये तू श्रेष्ठ आणि प्रसिद्ध आहेस; आज, या पुरुषाला माझ्यासाठी नपुंसक आणि वीर्यहीन कर. त्याला नपुंसक कर, वीर्यहीन कर, आणि शेंड्या; मग इंद्राने दोन दगडांनी त्याचे दोन अंडकोष फोडावे. नपुंसक, मी तुला नपुंसक करतो; शेंड्या, मी तुला शेंड्या करतो; रसहीन, मी तुला रसहीन करतो; त्याच्या डोक्यावर नपुंसकतेचे चिन्ह आणि भांडे ठेवतो. तुझे दोन नळ्या, देवांनी बनवलेल्या, ज्यामुळे पुरुषत्व उभे राहते, मी त्यांना गदा मारून फोडतो, त्याच्या अंडकोषांवर. जसे स्त्रिया विणकरासाठी दगडाने गवत फोडतात, तसाच मी तुझा लिंग फोडतो, अंडकोषांवर. न्यस्तिका, वाढ, मला शुभता दे; तुझे शंभर फांदी आणि तेहतीस मुळे आहेत. हजार पानांनी, मी तुझे हृदय कोरडे करतो. तुझे हृदय माझ्यात कोरडे होवो, तुझे तोंडही कोरडे होवो; आता, तुझी इच्छा माझ्यासाठी कोरडी होवो, आणि कोरड्या तोंडाने तू दूर जावो. हे एकत्र आणणारे, सुंदर, पिवळे, शुभ औषध, आम्हा दोघांना एकत्र आण, आमची हृदये एक करा. जसे पाणी पिताना तोंड कोरडे होत नाही, तशी तुझी माझ्याविषयीची इच्छा कोरडी होवो, आणि तू कोरड्या तोंडाने दूर जावो. जसे नेवळ सापाचा तुकडा फाडून पुन्हा जोडतो, तसे, शक्तिशाली औषध, इच्छा वेगळे केलेले पुन्हा जोड. दोन वाघ, वडील आणि आईसाठी भुकेलेले, असे जसे बसतात, ब्रह्मणस्पती, जातवेदस, त्यांच्या दातांना शुभता दे. तांदूळ, ज्वारी, हरभरा, तीळ—हे तुमच्या धनासाठी ठेवलेले आहे; तुमचे दात वडील किंवा आईला हानी करू नयेत. बोलावलेले, जोडलेले, सौम्य, तुमचे दात सर्वात शुभ राहोत; तुमच्या शरीरातील तीव्रता दूर जावो; तुमचे दात वडील आणि आईला हानी करू नयेत. वाऱ्याने त्यांना एकत्र केले, त्वष्टृ पोषणासाठी धरतो; इंद्र त्यावर बोलतो, रुद्र बळासाठी आरोग्य देतो. लाल कुऱ्हाडीने कानाजवळ एक जोडी तयार करा; अश्विन, आम्ही हे चिन्ह ओळखले आहे—ते संततीने समृद्ध होवो. जसे देव आणि असुरांनी बनवले, जसे मानवांनीही केले, अश्विन, हे चिन्ह हजारपट वाढीसाठी तयार करा. बार्ली, स्वतःच्या महानतेने वाढ, समृद्ध हो, सर्व अडथळे पार कर, आकाशातील विजेचा प्रहार तुझ्यावर होऊ नये. जिथे आम्ही तुला देवासारखे घेऊन जातो, तिथे तू आकाशासारखा, समुद्रासारखा, अढळ वाढ. तळलेली जागा, ढिग, गोदामे, वाहक—सर्व अखंड राहोत, गोदामे भरलेली राहोत. प्रथम बोलणारे, विचाराने वाणी पुढे नेणारे, मनाने सत्य बोलणारे, तिसऱ्या उच्चाराने वाढणारे, चौथ्या उच्चाराने गायीच्या नावाचा पाठलाग करणारे. तो वडील जाणतो, आई जाणतो, पुत्र जाणतो, जो आहे, जो पुन्हा उदार होतो; त्याने आकाश, वायुमंडळ, सूर्य झाकला; तो हे सर्व जग झाला, त्याने हे जग निर्माण केले. अथर्वण, वडील, देवांचा नातेवाईक, मात्री गर्भ, पितृ श्वास, तरुण—जो हा यज्ञ मनाने जाणतो, त्याला आम्ही बोलतो, त्याला येथे सांगतो. या शेणाने तो केक तयार करतो; तेजस्वी, अर्पणासाठी त्याचा मार्ग विस्तृत आहे; तो लाल मधाच्या पुढे गेला, स्वतःच्या रूपाने रूप निर्माण केले. एकाने, दहाने, उत्तम अर्पण; दोनाने इच्छितासाठी, वीसाने; तीनाने वाहतो, तीसाने; हे वायू, त्यांना येथे समूहात मुक्त कर. यज्ञाने, देवांनी यज्ञाला यज्ञ अर्पण केला; ते पहिले नियम होते. त्यांनी स्वर्गाच्या उंची गाठली, जिथे पूर्वीचे साध्य देव आहेत. यज्ञ निर्माण झाला; तो वाढला, जन्मला, पुन्हा वाढला. तो देवांचा स्वामी झाला; तो आमच्यात संपत्ती ठेवो. जेव्हा देवांनी देवांना अर्पण केले, मनुष्यांनी मनाने, मानवी हेतूने, आम्ही तिथे सर्वोच्च स्वर्गात आनंद घेऊ, सूर्य उगवताना ते पाहू. व्यक्ती आणि अर्पणाने, देवांनी यज्ञ वाढवला. त्यापेक्षा बलवान काही आहे का, जे त्यांनी अर्पणाने पूजले?