एका पवित्र यज्ञाच्या वेळी ऋषी आणि यजमान एकत्र आले होते. त्यांनी देव, पितर आणि विश्वातील सर्व प्राणी यांना उद्देशून प्रार्थना केली—“इथेही, तिथेही आणि तिसऱ्या लोकातही आम्ही कर्जमुक्त होऊ दे. देव आणि पितरांच्या सर्व मार्गांवर आम्ही कर्जमुक्त राहू दे.” ते पुढे म्हणाले, “आम्ही हाताने किंवा द्यूताच्या लालसेने केलेले जे पाप आहे, त्यातून आज उग्र आणि भयंकर अप्सरा आणि उग्रजिता आम्हाला कर्जातून मुक्त करो. हे अप्सरा, जे जुगाराचे पाप आम्ही केले, त्यातून आम्हाला सोडवो; यमाच्या लोकात कर्ज किंवा कर्जदार राहू नये.” “ज्याच्याकडून मी कर्ज घेतले, ज्याच्या पत्नीला मी जवळ गेलो, किंवा मी कोणाकडे याचक म्हणून गेलो—देवांनी त्यांची वाणी आमच्यासाठी अनुकूल करावी आणि अप्सरा, देवपत्नी, आमची कृपा स्वीकारो.” “मी जुगाराने किंवा अन्नाने जे कर्ज केले, हे अग्नी, मी ते मान्य करतो. वैश्वानर प्रभु, आम्हाला धर्मिष्ठ लोकांच्या लोकात नेवो. वैश्वानराला मी सांगतो—जर देवांमध्ये कुठेही कर्ज राहिले असेल, तो सर्व बंधनांना जाणतो; मग आम्ही पक्व नैवेद्याशी एकरूप होऊ.” “वैश्वानर, पावन करणारा, मी आशेने संघर्ष करीत असताना मला शुद्ध करो; मी जेथे अज्ञानाने काही केले, मनाने मागितले, त्या अपराधाचे प्रायश्चित्त होऊ दे.” “आम्ही आकाश, पृथ्वी किंवा अंतरिक्ष, आई किंवा वडिलांना जे काही त्रास दिला, त्या सर्वातून हे गार्हपत्य अग्नी, आम्हाला दूर नेवो आणि धर्मिष्ठ लोकांच्या लोकात घेऊन जावो.” “पृथ्वी ही आमची माता, अदिती ही जन्मदात्री, अंतरिक्ष हा भाऊ—आमच्यावर कुठलाही शाप पडू नये. स्वर्ग हा आमचा पिता—पितरांची वाटणी शुभ होवो; मृत्यू जिंकून आम्ही लोकातून खाली पडू नये.” “जेथे शुभहृदयी, धर्मकर्मी मित्र आनंदित असतात, रोगरहित, अपाय न होता, त्या स्वर्गात आम्ही आमचे पालक आणि मुलांना पाहू दे.” “वरुणाच्या वरच्या आणि खालच्या बंधनांतून आम्ही मुक्त होऊ दे. वाईट स्वप्ने आणि दुर्दैव दूर जावो आणि मग आम्ही धर्मिष्ठ लोकांच्या लोकात पोहोचू.” “जे काही लाकडाशी, दोरीने, पृथ्वीशी किंवा वाणीतून बांधले आहे, त्या सर्वातून हे गार्हपत्य अग्नी, आम्हाला दूर नेवो आणि धर्मिष्ठ लोकांच्या लोकात घेऊन जावो.” “धन्य तो, जो सभेत उभा राहतो, मुक्तिदाता म्हणून ओळखला जातो; अमरत्व देणारा बंधनातून मुक्ती देवो.” “बंध फोडा, मार्ग उघडा, बंधन मुक्त करा, बांधलेल्याला सोडवा; जसे गर्भाशयातून गर्भ निसटतो, तसे सर्व मार्गांनी तुम्ही पुढे जा.” “हे बुद्धिमान विश्वकर्मा, सत्याचा पहिला पुत्र, मी हा भाग तुला अर्पण करतो; आम्ही जे दिले, ते वृद्धत्वाच्या पलीकडे जाऊ दे आणि अखंड धागा ओलांडू दे.” “जे पूर्वजांच्या दानाने धागा ओलांडतात, ते काही; इतर मुक्त, देतात आणि वितरित करतात—जो देण्याची इच्छा करतो, त्याला स्वर्ग प्राप्त होऊ दे.” “सर्वजण मिळून हे स्वीकारो, प्रयत्न करो; श्रद्धावान हे जगात एकरूप होवो; तुझ्या जे काही अग्नीत शिजवले, अर्पण केले, त्याच्या रक्षणासाठी दाम्पत्य एकत्र शरण जावो.” “तपस्येने मी महायज्ञात चढतो, एकचित्ताने; हे अग्नी, बोलावल्यावर, वृद्धत्वाच्या पलीकडे, आम्ही तिसऱ्या स्वर्गात एकत्र भोजनात आनंद मानू.” “शुद्ध, पवित्र, पात्र स्त्रिया—त्यांना मी वेगळ्या बसवतो, पुरोहितांच्या हाती; मी यासाठी तुझ्यावर अभिषेक करतो, तुझ्या इच्छेसाठी, इंद्र आणि मरुत्स ते पूर्ण करो.” “हे जमलेलेहो, हे आसन मी तुम्हाला देतो, जे जातवेदाने धन म्हणून आणले; यजमानाने कल्याणाने अनुसरण करावे—तो उच्च स्वर्गात ओळखला जावो.” “हे स्वर्गातील देवहो, त्याला ओळखा, जो इथे जग जाणतो; यजमानाने कल्याणाने अनुसरण करावे—त्याची यज्ञे आणि दान त्याला पूर्ण होवोत.” “देव हे पितर आहेत, पितर हे देव आहेत; मी जो आहे, तोच मी आहे.” “मी शिजवतो, मी देतो; मी यज्ञ करतो, दिलेले अर्पण करतो—माझा तिरस्कार करू नका.” “हे राजन, स्वर्गात ठाम उभा राहा, हे तिथे स्थिर राहू दे; आमच्या पूर्णत्वाची ओळख ठेव, राजन, आणि देवासारखा आमच्यावर कृपा कर.” “महाकाशातून, अंतरिक्षातून, एक लहान पाण्याचा थेंब माझ्यावर पडला. पूर्ण बळ व साराने, हे अग्नी, पवित्र ऋचांनी, यज्ञांनी, धर्मकर्मांनी मी पोसला जातो.” “झाडावरून पडले असेल, तर ते त्याचे फळ; अंतरिक्षातून पडले असेल, तर तो वारा; जिथे ते शरीर किंवा वस्त्राला स्पर्शले, तिथे ते पाणी आमच्यावरचे दुर्दैव दूर करो.” “अभिषेक, सुवास, समृद्धी, सोने, तेज—हे सर्व माझे होवो, आणि एक पात्र पुत्रही. सर्व शुद्ध करणारी वस्तू माझ्यावर पसरू दे; दुर्दैव, क्लेश, वैर्य येऊ नये.” “हे वृक्षा, तुझे अंग बळकट होवो, तू आमचा मित्र, मार्गदर्शक, वीर होवो. गाईंसह बांधला जाऊन बळकट हो, स्थिर राहा, तुझ्या विजयाला विजय मिळो.” “स्वर्ग आणि पृथ्वी, झाडे, पाण्याचे तेज, गाईंच्या आवरणाने—हे सर्व एकत्र करून, इंद्राच्या वज्रासारखे रथ अर्पण करतो.” “इंद्राचे बळ, मरुतांचा समूह, मित्राचा गर्भ, वरुणाचा नाभी—हे देव, आमच्या अर्पणाला स्वीकारून, रथ येथे आण आणि अर्पण स्वीकार.” “पृथ्वी आणि आकाश श्वासोच्छ्वास घेऊ देत; तुझी शक्ती अनेक ठिकाणी स्थिर आहे, हे डंका. इंद्र आणि देवांसह, शत्रूंना लांब, आणखी लांब हाकल.” “तुझा आवाज घुमू दे, बळ आणि शक्ती आमच्याकडे येऊ दे; संकटावर हल्ला करून ते हाकल. हे डंका, वाईट लोकांना दूर कर; तू इंद्राचा मुष्टी आहेस—बळकट हो.” “आपण जिंकू, बलाढ्य जिंकू दे, ध्वजांनी युक्त डंका घुमू दे. घोडेस्वार आणि रथस्वार आमच्यासाठी धावू देत; हे इंद्र, आमचे सारथी विजयी होवोत.” “फुगणाऱ्या, लाल, रक्ताळलेल्या वनस्पतीचे, हे वृक्षा, आणि पसरणाऱ्या औषधीचे, मी मांसही दूर करतो.” “तुझे दोन फुगलेले भाग, हे बलासा, जे कांखेत आणि गुप्तांगात लपले आहेत—त्यावर उपाय मला माहीत आहे, सर्वदृष्टी असलेला, उपचार करणारा चिपुद्रु.” “अंगात, कानात, डोळ्यात, जे पसरणारे आहे, ते आम्ही दूर करतो; फुगलेले, हृदयाचे रोग, अनोळखी आजार, खाली जाणारा यक्ष्मा आम्ही दूर करतो.” “ताऱ्यांनी शकधूमाला आपला राजा केले. मी त्याच्याकडे समृद्धी पाठवली—हे राज्य स्थिर राहो.” “दुपारी, संध्याकाळी, दिवसाच्या सकाळी, रात्री—समृद्धी आमची असो.” “दिवस-रात्र, तारे, सूर्य-चंद्र—सर्वांकडून समृद्धी आमची असो, हे शकधूमा राजा, आम्हाला हे दे.” “जो संध्याकाळी, रात्री, किंवा दिवसा आमच्यासाठी समृद्धी आणतो—त्याला, ताऱ्यांच्या राजाला, शकधूमाला, आम्ही नेहमी वंदन करतो.” अशा प्रकारे, ऋषी आणि यजमानांनी देव, पितर, अग्नी, पृथ्वी, आकाश, वनस्पती, जल, आणि समृद्धीच्या राजा शकधूमा यांना श्रद्धेने वंदन केले आणि कर्ज, पाप, आजार, दुर्दैव, बंधन, आणि मृत्यु यांपासून मुक्ती, समृद्धी, आयुष्य आणि स्वर्गाची प्राप्ती यासाठी प्रार्थना केली.