एकदा एक ऋषि, आपल्या मंत्रशक्तीने आणि श्रद्धेने, कीटकांचे आणि रोगांचे संपूर्ण उच्चाटन करण्यासाठी कठोर संकल्प करतो. तो म्हणतो, “किड्यांचा मेंढा मी ठार केला आहे, नदीत राहणारा किडा देखील संपवला आहे; जसे दगडाने धान्य चिरडतात, तसे मी हे सर्व कीटक पूर्णपणे चिरडले आहेत. तीन डोकी, तीन कूब असलेला, रंगीत आणि पांढरा असा किडा—त्याच्या पाठीत मी फाटे पाडतो, त्याचे डोके मी छाटतो. कण्वासारखा, मदग्नासारखा मी हे कीटक नष्ट करतो; अगस्त्याच्या प्रार्थनेच्या सामर्थ्याने मी हे कीटक चिरडतो." तो पुढे सांगतो, "किड्यांचा राजा संपला आहे, त्यांचा मुख्य देखील नष्ट झाला आहे; किड्यांची माता, भाऊ, बहीण—सर्वांचा नाश केला आहे. त्यांच्या वसती, त्यांच्या कुंपणांचे नाश केले आहे; अगदी लहानात लहान किडेही नष्ट झाले आहेत. सर्व प्रकारच्या किड्यांचे, मी त्यांच्या डोक्यांवर दगड घालतो, त्यांच्या तोंडात अग्नी टाकतो." यानंतर ऋषि आपल्या संरक्षणासाठी देवांना आळवतो. तो प्रार्थना करतो, "सृष्टीचे अधिपती सविता, या प्रार्थनेत, या विधीत, या यज्ञकर्मात, या आधारात, या विचारात, या इच्छेत, या देवांना आळवण्यात मला रक्षण करो—स्वाहा. वनातील झाडांचा स्वामी अग्नी, या प्रार्थनेत मला रक्षण करो—स्वाहा. दान करणाऱ्यांचे अधिपती, स्वर्ग व पृथ्वी, माझे रक्षण करो—स्वाहा. जलांचे स्वामी वरुण, पर्जन्यासाठी मित्र-वरुण, पर्वतांचे स्वामी मरुत, वनस्पतींचे स्वामी सोम, मध्याकाशाचे स्वामी वायू, दृष्टीचे स्वामी सूर्य, तारकांचा स्वामी चंद्र, आकाशाचा स्वामी इंद्र, पशूंचे स्वामी, मरणाचा अधिपती मृत्युः, पितरांचा स्वामी यम, जे पितर पुढे गेले, जे त्यानंतर आले, आणि त्यानंतर येणारे—हे सर्व मला या पवित्र मंत्रात, विधीत, यज्ञकर्मात, आधारात, संकल्पात, आशीर्वादात, देवांना आळवण्यात रक्षण करो—स्वाहा." यानंतर, पर्वतापासून, आकाशापासून, गर्भापासून, अवयवापासून बीज एकत्रित केले जाते. जीवनाचा सार जपणारे बीजधारक, पानासारखा सार धरतात. जशी ही महान पृथ्वी सर्व जीवांचा गर्भ धारण करते, तशी मी तुझा गर्भ ठेवतो; त्यासाठी मी तुझी मदत मागतो. "सिनीवाली, गर्भस्थापना कर; सरस्वती, गर्भस्थापना कर; कमलमाळांनी भूषित अश्विनीकुमार, तुम्ही गर्भस्थापना करा. मित्र-वरुण, बृहस्पती, इंद्र-अग्नी, धाता—तुम्ही गर्भस्थापना करा. विष्णू गर्भाशय तयार करो, त्वष्टा रूप घडवो, प्रजापती बीज ओतेल, धाता गर्भस्थापना करो." "वरुण जाणतो ते, सरस्वती जाणते ते, इंद्र जाणतो ते—ते गर्भधारणेसाठी प्यावे. वनस्पतींचा गर्भ, वृक्षांचा गर्भ, सर्व जीवांचा गर्भ—हे अग्नी, येथे स्थापन कर. स्कंदा, बळकट हो, गर्भ गर्भाशयात ठेव; तू बैलांमध्ये श्रेष्ठ आहेस—संततीसाठी आम्ही तुला पुढे नेत आहोत. हे महान स्तोत्रधारी, वाढ हो, तुझा गर्भ गर्भाशयात विश्रांती घेऊ दे; सोमपान करणारे देव तुला दोन्ही कुलांचे कलंकहीन पुत्र देवोत. धाता, त्वष्टा, सविता, प्रजापती—तुम्ही या स्त्रीच्या गर्भात, गाईंच्या मध्ये, दहाव्या महिन्यात जन्म घेणारा पुत्र ठेवावा." यानंतर ऋषि यज्ञाच्या एकत्वासाठी प्रार्थना करतो: "यज्ञमंत्र, समिधा आणि जाणकार अग्नी, तुम्ही येथे यज्ञात एकत्र आणा. संतती जाणणारा सविता, बलाढ्य, या यज्ञात एकत्र आणो. इंद्र, स्तुतीमध्ये आनंदी होऊन, या यज्ञात एकत्र आणो. आवाहन, यज्ञमंत्र, आहुती—हे सर्व या विधीत एकत्र आणा; निवडलेले यजमान, आपल्या पत्नींसह येथे येवोत." अशा प्रकारे, ऋषि आपल्या मंत्रशक्तीने रोगांचे उच्चाटन करतो, देवतांचे आवाहन करून सर्वतोपरी रक्षण मागतो, आणि संततीसाठी आणि यज्ञाच्या यशासाठी देवांना प्रार्थना करतो. ही प्रार्थना आणि संकल्प, जीवन, आरोग्य, संतती आणि यज्ञाच्या पवित्रतेसाठी अखंड वाहत राहतात.