അര്വാഞ്ചമിന്ദ്രമമുതോ ഹവാമഹേ യോ ഗോജിദ്ധനജിദശ്വജിദ്യഃ । ഇമം നോ യജ്ഞം വിഹവേ ശൃണോത്വസ്മാകമഭൂര്ഹര്യശ്വ മേദീ
പശുക്കളിലും സമ്പത്തിലും കുതിരകളിലും വിജയിയായ ഇന്ദ്രനെ ഞങ്ങൾ ഇവിടെ വിളിക്കുന്നു. ഈ യാഗത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കണമേ; കുതിരകളിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവനേ, നീ ഞങ്ങളുടെ നേതാവാകണം.
യോ ഗിരിഷ്വജായഥാ വീരുധാം ബലവത്തമഃ । കുഷ്ഠേഹി തക്മനാശന തക്മാനം നാശയന്ന് ഇതഃ
പർവ്വതത്തിൽ ജനിച്ച, സസ്യങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശക്തിയുള്ള കുഷ്ഠേ, പനിയെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, ഈ സ്ഥലത്ത് നിന്നു പനി നീക്കിക്കളയണം.
സുപര്ണസുവനേ ഗിരൌ ജാതം ഹിമവതസ്പരി । ധനൈരഭി ശ്രുത്വാ യന്തി വിദുര്ഹി തക്മനാശനമ്
സുപർണ്ണപക്ഷിയുടെ സന്താനമായി, ഹിമവാന്റെ പർവ്വതത്തിൽ ജനിച്ചവനേ, സമ്പത്തോടെ കേട്ടു വരുന്നു, കാരണം പനിയെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നവനാണെന്നു അവർ അറിയുന്നു.
അശ്വത്ഥോ ദേവസദനസ്തൃതീയസ്യാമിതോ ദിവി । തത്രാമൃതസ്യ ചക്ഷണം ദേവാഃ കുഷ്ഠമവന്വത
അശ്വത്ത്വൃക്ഷം ദൈവങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലമാണ്, മൂന്നാം ആകാശത്താണ് അതു. അവിടെ ദേവന്മാർ അമൃതത്തിന്റെ സാരം, അഥവാ കുഷ്ഠസസ്യം, കണ്ടെത്തി.
ഹിരണ്യയീ നൌരചരദ്ധിരണ്യബന്ധനാ ദിവി । തത്രാമൃതസ്യ പുഷ്പം ദേവാഃ കുഷ്ഠമവന്വത
പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള ഒരു കപ്പൽ, പൊൻകെട്ടുകളോടെ ആകാശത്ത് സഞ്ചരിച്ചു. അവിടെ ദേവന്മാർ അമൃതത്തിന്റെ പുഷ്പം, അഥവാ കുഷ്ഠസസ്യം, കണ്ടെത്തി.
ഹിരണ്യയാഃ പന്ഥാന ആസന്ന് അരിത്രാണി ഹിരണ്യയാ । നാവോ ഹിരണ്യയീരാസന് യാഭിഃ കുഷ്ഠം നിരാവഹന്
പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള വഴികളും പൊൻതടികളും; പൊൻകപ്പലുകളാണ് കുഷ്ഠസസ്യം പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നത്.
ഇമം മേ കുഷ്ഠ പൂരുഷം തമാ വഹ തം നിഷ്കുരു । തമു മേ അഗദം കൃധി
എന്റെ കുഷ്ഠസസ്യത്തെ നീ എടുത്തു കൊണ്ടുപോകണം, നീക്കിക്കളയണം; അതിനെ എനിക്ക് ഔഷധമാക്കണം.
ദേവേഭ്യോ അധി ജാതോഽസി സോമസ്യാസി സഖാ ഹിതഃ । സ പ്രാണായ വ്യാനായ ചക്ഷുഷേ മേ അസ്മൈ മൃഡ
ദേവന്മാരിൽ ജനിച്ചവനേ, ശോമയുടെ സുഹൃത്തായ കുഷ്ഠസസ്യേ, ഈ മനുഷ്യന്റെ ശ്വാസത്തിനും ജീവനും കാഴ്ചയ്ക്കും ദയവാണാകണം.
ഉദങ്ജാതോ ഹിമവതഃ സ പ്രാച്യാം നീയസേ ജനമ് । തത്ര കുഷ്ഠസ്യ നാമാന്യുത്തമാനി വി ഭേജിരേ
ഹിമവാന്റെ വടക്കുഭാഗത്ത് ജനിച്ച നീ, കിഴക്കൻ ജനങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു; അവിടെ കുഷ്ഠയുടെ ഉത്തമമായ പേരുകൾ വിതരണം ചെയ്തു.
ഉത്തമോ നാമ കുഷ്ഠസ്യുത്തമോ നാമ തേ പിതാ । യക്ഷ്മം ച സര്വം നാശയ തക്മാനം ചാരസം കൃധി
കുഷ്ഠയുടെ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ പേരാണ്, അതിന്റെ പിതാവിന്റെയും അതാണ്. എല്ലാ രോഗവും നീ നശിപ്പിക്കണം, പനിയെ അശക്തമാക്കണം.
ശീര്ഷാമയമുപഹത്യാമക്ഷ്യോസ്തന്വോ രപഃ । കുഷ്ഠസ്തത്സര്വം നിഷ്കരദ്ദൈവം സമഹ വൃഷ്ണ്യമ്
തലവേദനയും കണ്ണിന്റെയും ശരീരത്തിന്റെയും ദോഷങ്ങളും നീക്കി, കുഷ്ഠസസ്യം അതെല്ലാം ദൈവിക ശക്തിയോടെ മാറ്റിക്കളഞ്ഞു.
രാത്രീ മാതാ നഭഃ പിതാര്യമാ തേ പിതാമഹഃ । സിലാചീ നാമ വാ അസി സാ ദേവാനാമസി സ്വസാ
രാത്രിയാണ് നിന്റെ അമ്മ, ആകാശം നിന്റെ അച്ഛൻ, അര്യമൻ നിന്റെ മുത്തശ്ശൻ; സിലാചി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന നീ ദേവന്മാരുടെ സഹോദരിയാണ്.
യസ്ത്വാ പിബതി ജീവതി ത്രായസേ പുരുഷം ത്വമ് । ഭര്ത്രീ ഹി ശശ്വതാമസി ജനാനാം ച ന്യഞ്ചനീ
ആരെങ്കിലും നിന്നെ കുടിച്ചാൽ ജീവിക്കും; നീ മനുഷ്യനെ രക്ഷിക്കുന്നു. നീ സത്യത്തിൽ ജനങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവളും അവരെ താങ്ങുന്നവളുമാണ്.
വൃക്ഷംവൃക്ഷമാ രോഹസി വൃഷണ്യന്തീവ കന്യലാ । ജയന്തീ പ്രത്യാതിഷ്ഠന്തീ സ്പരണീ നാമ വാ അസി
നീ വൃക്ഷത്തിൽ നിന്ന് വൃക്ഷത്തിലേക്ക് വളരുന്നു, ഒരു യുവതിപോലെ പുഷ്ടിയോടെ; ജയിച്ചുനിൽക്കുന്ന, ഉറച്ച നിലപാടുള്ള, സ്പർശിച്ച് ചികിത്സിക്കുന്നവളെന്നു നിന്നെ വിളിക്കുന്നു.
യദ്ദണ്ഡേന യദിഷ്വാ യദ്വാരുര്ഹരസാ കൃതമ് । തസ്യ ത്വമസി നിഷ്കൃതിഃ സേമം നിഷ്കൃധി പൂരുഷമ്
കശുവാളിയാലോ അമ്പുകളാലോ ബലപ്രയോഗത്തിലോ ചെയ്തതെന്തായാലും, അതിന്റെ പരിഹാരമായത് നീയാണു്. ഈ പുരുഷനു് ആ പാപത്തിൽ നിന്നു് മോചനം നൽകുക.
ഭദ്രാത്പ്ലക്ഷാന് നിസ്തിഷ്ഠസ്യശ്വത്ഥാത്ഖദിരാദ്ധവാത്। ഭദ്രാന് ന്യഗ്രോധാത്പര്ണാത്സാ ന ഏഹ്യരുന്ധതി
മംഗളകരമായ പ്ലക്കശ്ശിലെയും അശ്വത്തത്തിൽ നിന്നുമാണ് അവൾ പുറപ്പെടുന്നത്; ഖദിരവൃക്ഷത്തിലും, മംഗളമായ വടവൃക്ഷത്തിലും, ഇലയിൽ നിന്നുമാണ് അരുന്ധതി ഇവിടെ വരുന്നത്.
ഹിരണ്യവര്ണേ സുഭഗേ സൂര്യവര്ണേ വപുഷ്ടമേ । രുതം ഗച്ഛാസി നിഷ്കൃതേ നിഷ്കൃതിര്നാമ വാ അസി
സ്വർണ്ണനിറമുള്ളവളേ, ഭാഗ്യശാലിനിയേ, സൂര്യപ്രഭയുള്ളവളേ, അതിമനോഹരിയേ, നീ സത്യം അനുസരിച്ചാണ് നടക്കുന്നത്; പരിഹാരമെന്ന പേരിൽ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു.
ഹിരണ്യവര്ണേ സുഭഗേ ശുഷ്മേ ലോമശവക്ഷണേ । അപാമസി സ്വസാ ലാക്ഷേ വാതോ ഹാത്മാ ബഭൂവ തേ
സ്വർണ്ണനിറമുള്ളവളേ, ഭാഗ്യശാലിനിയേ, ശക്തിയുള്ളവളേ, കുരുള്കൊണ്ടവളേ, കൂർന്ന കാഴ്ചയുള്ളവളേ, നീ ജലത്തിന്റെ സഹോദരിയോ അല്ലെങ്കിൽ ലക്ഷയുടെ സഹോദരിയോ ആണു്; കാറ്റ് നിന്റെ ആത്മാവായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
സിലാചീ നാമ കാനീനോഽജബഭ്രു പിതാ തവ । അശ്വോ യമസ്യ യഃ ശ്യാവസ്തസ്യ ഹാസ്നാസ്യുക്ഷിതാ
സിലാചി എന്നാണു് നിന്റെ പേര്, കാനിനിയേ; അജബഭ്രു നിന്റെ പിതാവാണ്; യമന്റെ കറുത്ത കുതിരയുടെ കശാപ്പ് നീ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു.
അശ്വസ്യാസ്നഃ സംപതിതാ സാ വൃക്ഷാമഭി സിഷ്യദേ । സരാ പതത്രിണീ ഭൂത്വാ സാ ന ഏഹ്യരുന്ധതി
കുതിരയുടെ കശാപ്പ് വീണു വൃക്ഷങ്ങളിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്നു; അവൾ ഒഴുകുന്ന, ചിറകുള്ളവളായി മാറി, അരുന്ധതി ഇവിടെ വരുന്നു.
ബ്രഹ്മ ജജ്ഞാനം പ്രഥമം പുരസ്താദ്വി സീമതഃ സുരുചോ വേന ആവഃ । സ ബുധ്ന്യാ ഉപമാ അസ്യ വിഷ്ഠാഃ സതശ്ച യോനിമസതശ്ച വി വഃ
ബ്രഹ്മം ആദിയിൽ ആദ്യമായി ജനിച്ചു; അതിന്റെ പ്രകാശം എല്ലിടത്തും വ്യാപിച്ചു; ആഴത്തിലുള്ള അടിസ്ഥാനങ്ങൾ അവന്റെ മാതൃകകളാണ്; സത്തും അസത്തും ചേർത്ത് അവൻ സന്തതികൾ സൃഷ്ടിച്ചു.
അനാപ്താ യേ വഃ പ്രഥമാ യാനി കര്മാണി ചക്രിരേ । വീരാന് നോ അത്ര മാ ദഭന് തദ്വ ഏതത്പുരോ ദധേ
നിങ്ങളിൽ പ്രാപ്യമല്ലാത്തവരും ആദ്യം കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്തവരുമായവർ, നമ്മുടെ വീരന്മാരെ ഇവിടെയൊന്നും ദോഷം ചെയ്യരുത്; അതാണ് മുമ്പ് സ്ഥാപിതമായത്.
സഹസ്രധാര ഏവ തേ സമസ്വരന് ദിവോ നാകേ മധുജിഹ്വാ അസശ്ചതഃ । തസ്യ സ്പശോ ന നി മിഷന്തി ഭൂര്ണയഃ പദേപദേ പാശിനഃ സന്തി സേതവേ
ആയിരം പ്രവാഹങ്ങളോടെ, ആകാശത്തിലും സ്വർഗ്ഗത്തിലും, തേൻപോലുള്ള നാവുകളോടെ അവർ ഒരുമിച്ച് മുഴങ്ങുന്നു; അവരുടെ ഗൂഢചാരികൾ ഒരിക്കലും കണ്ണടയ്ക്കുന്നില്ല, ഓരോ പടിയിലും ജാഗ്രതയോടെ, വഴിയിൽ ബന്ധങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുന്നു.
പര്യൂ ഷു പ്ര ധന്വാ വാജസാതയേ പരി വൃത്രാണി സക്ഷണിഃ । ദ്വിഷസ്തദധ്യര്ണവേനേയസേ സനിസ്രസോ നാമാസി ത്രയോദശോ മാസ ഇന്ദ്രസ്യ ഗൃഹഃ
നീ ചുറ്റി നടന്ന്, വിജയത്തിനായി ശക്തി നേടുക; തടസ്സങ്ങൾ തകർക്കുക; നീ ഇന്ദ്രന്റെ പതിമൂന്നാം മാസം, പേരുള്ളവളും വിജയത്തിനായുള്ള ഭവനവുമാണ്.
ന്വേതേനാരാത്സീരസൌ സ്വാഹാ । തിഗ്മായുധൌ തിഗ്മഹേതീ സുശേവൌ സോമാരുദ്രാവിഹ സു മൃഡതം നഃ
ഇതിലൂടെ ശത്രുക്കളെ നീക്കം ചെയ്യണമേ — സ്വാഹാ! ഉഗ്രായുധങ്ങളുമായും കൂർന്ന ആയുധങ്ങളുമായും ദയയുള്ള സോമനും രുദ്രന്മാരും, ഇവിടെ വന്ന് ഞങ്ങൾക്കു് സന്തോഷം നൽകണമേ.
അവൈതേനാരാത്സീരസൌ സ്വാഹാ । തിഗ്മായുധൌ തിഗ്മഹേതീ സുശേവൌ സോമാരുദ്രാവിഹ സു മൃഡതം നഃ
ഇതിലൂടെ ശത്രുക്കളെ നീക്കം ചെയ്യണമേ — സ്വാഹാ! ഉഗ്രായുധങ്ങളുമായും കൂർന്ന ആയുധങ്ങളുമായും ദയയുള്ള സോമനും രുദ്രന്മാരും, ഇവിടെ വന്ന് ഞങ്ങൾക്കു് സന്തോഷം നൽകണമേ.
അപൈതേനാരാത്സീരസൌ സ്വാഹാ । തിഗ്മായുധൌ തിഗ്മഹേതീ സുശേവൌ സോമാരുദ്രാവിഹ സു മൃഡതം നഃ
ഇതിലൂടെ ശത്രുക്കളെ നീക്കം ചെയ്യണമേ — സ്വാഹാ! ഉഗ്രായുധങ്ങളുമായും കൂർന്ന ആയുധങ്ങളുമായും ദയയുള്ള സോമനും രുദ്രന്മാരും, ഇവിടെ വന്ന് ഞങ്ങൾക്കു് സന്തോഷം നൽകണമേ.
മുമുക്തമസ്മാന് ദുരിതാദവദ്യാജ്ജുഷേഥാം യജ്ഞമമൃതമസ്മാസു ധത്തമ്
ദോഷത്തിലും അപവാദത്തിലും നിന്ന് ഞങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കണമേ; ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞം സ്വീകരിക്കണമേ; അമൃതം ഞങ്ങളിലിടയിൽ സ്ഥാപിക്കണമേ.
ചക്ഷുഷോ ഹേതേ മനസോ ഹേതേ ബ്രഹ്മണോ ഹേതേ തപസശ്ച ഹേതേ । മേന്യാ മേനിരസ്യമേനയസ്തേ സന്തു യേഽസ്മാമഭ്യഘായന്തി
കണ്ണിന്റെ ആയുധങ്ങൾ, മനസ്സിന്റെ ആയുധങ്ങൾ, വാക്കിന്റെ ആയുധങ്ങൾ, തപസ്സിന്റെ ആയുധങ്ങൾ — ഞങ്ങളെ ദോഷം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരുടെ ആലോചനകളും മനസ്സും തിരിച്ചുപോകട്ടെ.
യോഽസ്മാംശ്ചക്ഷുഷാ മനസാ ചിത്ത്യാകൂത്യാ ച യോ അഘായുരഭിദാസാത്। ത്വം താന് അഗ്നേ മേന്യാമേനീന് കൃണു സ്വാഹാ
കണ്ണുകൊണ്ടും മനസ്സുകൊണ്ടും ചിന്തയാലും ഉദ്ദേശത്താലും ഞങ്ങളെ ദോഷം ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരുടെ ആലോചനകളും മനസ്സും നീ തിരിച്ചു മാറ്റണം, അഗ്നേയേ — സ്വാഹാ!