അപോ നിഷിഞ്ചന്ന് അസുരഃ പിതാ നഃ ശ്വസന്തു ഗര്ഗരാ അപാം വരുണാവ നീചീരപഃ സൃജ । വദന്തു പൃശ്നിബാഹവോ മണ്ഡൂകാ ഇരിണാനു
അസുരൻ, നമ്മുടെ പിതാവ്, വെള്ളം ഒഴുക്കുന്നു; ആഴമുള്ള കുളങ്ങൾ ശ്വാസം വിടട്ടെ; വരുണനും വെള്ളവും ഒഴുക്കുകൾ തുറക്കട്ടെ; വരണ്ട നിലത്തുള്ള മണ്ടൂക്കങ്ങൾ കുരയ്ക്കട്ടെ.
സംവത്സരം ശശയാനാ ബ്രാഹ്മണാ വ്രതചാരിണഃ । വാചം പര്ജന്യജിന്വിതാം പ്ര മണ്ഡൂകാ അവാദിഷുഃ
ഒരു വർഷം വ്രതം പാലിച്ച ബ്രാഹ്മണന്മാർ മൗനത്തിൽ ആയിരുന്നു; ഇപ്പോൾ parjanya-യുടെ മഴയിൽ ഉണർന്നു, മണ്ടൂക്കങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഉപപ്രവദ മണ്ഡൂകി വര്ഷമാ വദ താദുരി । മധ്യേ ഹ്രദസ്യ പ്ലവസ്വ വിഗൃഹ്യ ചതുരഃ പദഃ
മണ്ടൂക്കേ, ഉയർന്നുപറയൂ; താടുരി, മഴയ്ക്ക് വിളിച്ചോതൂ; കുളത്തിന്റെ നടുവിൽ നീന്തി, നിന്റെ നാലു കാലുകളും പടർത്തൂ.
ഖണ്വഖാ൩ ഖൈമഖാ൩ മധ്യേ തദുരി । വര്ഷം വനുധ്വം പിതരോ മരുതാം മന ഇച്ഛത
ഖണ്വഖാ, ഖൈമഖാ, നടുവിൽ താടുരി; പിതാക്കന്മാരേ, മഴയ്ക്ക് വിളിച്ചോതൂ, മാരുതന്മാരുടെ അനുഗ്രഹം ആഗ്രഹിക്കൂ.
മഹാന്തം കോശമുദചാഭി ഷിഞ്ച സവിദ്യുതം ഭവതു വാതു വാതഃ । തന്വതാം യജ്ഞം ബഹുധാ വിസൃഷ്ടാ ആനന്ദിനീരോഷധയോ ഭവന്തു
വലിയ പാത്രം ഒഴുക്കൂ, മിന്നലോടുകൂടി കാറ്റ് വീശട്ടെ; യജ്ഞം പലവിധത്തിൽ നടത്തപ്പെടട്ടെ; ഔഷധികൾ വെള്ളത്തിൽ സന്തോഷിക്കട്ടെ.
ബൃഹന്ന് ഏഷാമധിഷ്ഠാതാ അന്തികാദിവ പശ്യതി । യ സ്തായന് മന്യതേ ചരന്ത്സര്വം ദേവാ ഇദം വിദുഃ
വലിയ കാവലാളായവൻ അടുത്ത് നിന്ന് കാണുന്നപോലെ എല്ലാം കാണുന്നു; ആരെങ്കിലും ഒളിച്ചുനടക്കുന്നു എന്നു കരുതിയാലും, എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും അത് അറിയാം.
യസ്തിഷ്ഠതി ചരതി യശ്ച വഞ്ചതി യോ നിലായം ചരതി യഃ പ്രതങ്കമ് । ദ്വൌ സംനിഷദ്യ യന് മന്ത്രയേതേ രാജാ തദ്വേദ വരുണസ്തൃതീയഃ
നിൽക്കുന്നവൻ, നടക്കുന്നവൻ, വഞ്ചിക്കുന്നവൻ, വീട്ടിലേക്കു പോകുന്നവൻ, വിദേശത്തുപോകുന്നവൻ — ഇരുവരും ഒത്തുചേരുമ്പോൾ അവർ എന്ത് ആലോചിച്ചാലും, രാജാവായ വരുണൻ മൂന്നാമനായ് അതറിയുന്നു.
ഉതേയം ഭൂമിര്വരുണസ്യ രാജ്ഞ ഉതാസൌ ദ്യൌര്ബൃഹതീ ദൂരേഅന്താ । ഉതോ സമുദ്രൌ വരുണസ്യ കുക്ഷീ ഉതാസ്മിന്ന് അല്പ ഉദകേ നിലീനഃ
ഈ ഭൂമി രാജാവായ വരുണന്റേതാണ്, അങ്ങേയറ്റത്തെ ആ വിശാലമായ ആകാശവും അവന്റേതാണ്; സമുദ്രങ്ങൾ വരുണന്റെ ഗർഭം പോലെ; ചെറിയ കുളത്തിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നവനും അവനിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഉത യോ ദ്യാമതിസര്പാത്പരസ്താന് ന സ മുച്യാതൈ വരുണസ്യ രാജ്ഞഃ । ദിവ സ്പശഃ പ്ര ചരന്തീദമസ്യ സഹസ്രാക്ഷാ അതി പശ്യന്തി ഭൂമിമ്
ആകാശം കടന്ന് അപ്പുറത്തേക്കു പോയാലും, വരുണന്റെ പിടിയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയില്ല; ആയിരം കണ്ണുള്ള അവന്റെ ചാരന്മാർ ഭൂമിയിലുടനീളം സഞ്ചരിച്ച് എല്ലാം കാണുന്നു.
സര്വം തദ്രാജാ വരുണോ വി ചഷ്ടേ യദന്തരാ രോദസീ യത്പരസ്താത്। സംഖ്യാതാ അസ്യ നിമിഷോ ജനാനാമക്ഷാന് ഇവ ശ്വഘ്നീ നി മിനോതി താനി
ഭൂമിയുടെയും ആകാശത്തിന്റെയും ഇടയിൽ ഉള്ളതും അതിനപ്പുറത്തുള്ളതും എല്ലാം രാജാവായ വരുണൻ കാണുന്നു; ജനങ്ങൾ കണ്ണടയ്ക്കുന്നതു വരെ അവൻ എണ്ണുന്നു, ചൂതാട്ടക്കാരൻ കയറ്റം എണ്ണുന്നതുപോലെ.
യേ തേ പാശാ വരുണ സപ്തസപ്ത ത്രേധാ തിഷ്ഠന്തി വിഷിതാ രുഷന്തഃ । ഛിനന്തു സര്വേ അനൃതം വദന്തം യഃ സത്യവാദ്യതി തം സൃജന്തു
വരുണാ, നിന്റെ ആഴ്ചകളായ ഏഴെഴു പാശങ്ങൾ മൂന്നു വിധത്തിൽ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു, അത്രയും കഠിനമായി. അവയെല്ലാം കള്ളം പറയുന്നവനെ മുറിക്കട്ടെ; സത്യം പറയുന്നവൻ മോചിതനാകട്ടെ.
ശതേന പാശൈരഭി ധേഹി വരുണൈനം മാ തേ മോച്യനൃതവാങ്നൃചക്ഷഃ । ആസ്താം ജാല്മ ഉദരം ശ്രംശയിത്വാ കോശ ഇവാബന്ധഃ പരികൃത്യമാനഃ
വരുണാ, നൂറ് പാശങ്ങൾകൊണ്ട് ഈ മനുഷ്യനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കണം; കള്ളം പറയുന്നവനും ദുഷ്ടനും നിന്നിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടരുത്. അവൻ വയറു ചുരുങ്ങി, ചീഞ്ഞ ബാഗ് പോലെ, അവിടെയുണ്ടാകട്ടെ.
യഃ സമാഭ്യോ വരുണോ യോ വ്യാഭ്യോ യഃ സംദേശ്യോ വരുണോ യോ വിദേശ്യോ । യോ ദൈവോ വരുണോ യശ്ച മാനുഷഃ
വരുണാ, ഞങ്ങളിലോ മറ്റുള്ളവരിലോ ആരായാലും, അയയ്ക്കേണ്ടവനോ അകറ്റേണ്ടവനോ ആയാലും, ദൈവികനോ മനുഷ്യനോ ആയാലും—
തൈസ്ത്വാ സര്വൈരഭി ഷ്യാമി പാശൈരസാവാമുഷ്യായണാമുഷ്യാഃ പുത്ര । താന് ഉ തേ സര്വാന് അനുസംദിശാമി
അവരിൽ എല്ലാവരെയും, ഈയാളെയും, അയാളെയും, അയാളുടെ മകനെയും, നിന്റെ എല്ലാ പാശങ്ങൾകൊണ്ട് ഞാൻ കെട്ടും; അവരെല്ലാം ഞാൻ നിനക്കു ഏല്പിക്കുന്നു.
ഈശാണാം ത്വാ ഭേഷജാനാമുജ്ജേഷ ആ രഭാമഹേ । ചക്രേ സഹസ്രവീര്യം സര്വസ്മാ ഓഷധേ ത്വാ
ഔഷധങ്ങളുടെ അധിപനേ, മോചനത്തിനായി ഞങ്ങൾ നിന്നെ പിടിക്കുന്നു. ആയിരം ഗുണം ഉള്ള ഔഷധമേ, എല്ലാ രോഗങ്ങൾക്കും വേണ്ടി ഞാൻ നിന്നെ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
സത്യജിതം ശപഥയാവനീം സഹമാനാം പുനഃസരാമ് । സര്വാഃ സമഹ്വ്യോഷധീരിതോ നഃ പാരയാദിതി
സത്യത്തിൽ ജയിച്ച, ശപഥങ്ങൾ സഹിച്ച, സഹിഷ്ണുവായ, വീണ്ടും വരുന്ന ഔഷധങ്ങളേ, നിങ്ങളെല്ലാവരും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമെന്ന് വിളിക്കട്ടെ.
യാ ശശാപ ശപനേന യാഘം മൂരമാദധേ । യാ രസസ്യ ഹരണായ ജാതമാരേഭേ തോകമത്തു സാ
ശപഥം ചൊല്ലി ശപിച്ചവളും, ദോഷവും ഭ്രാന്തും വരുത്തിയവളും, രസം മോഷ്ടിക്കാൻ ജനിച്ചവളും, അവളുടെ സ്വന്തം സന്തതിയെ അവൾ തന്നെ തിന്നട്ടെ.
യാം തേ ചക്രുരാമേ പാത്രേ യാം ചക്രുര്നീലലോഹിതേ । ആമേ മാംസേ കൃത്യാം യാം ചക്രുസ്തയാ കൃത്യാകൃതോ ജഹി
അവർ കച്ചവാസനയിൽ ഉണ്ടാക്കിയ കൃത്യയും, നീലവും ചുവപ്പും നിറമുള്ള പാത്രങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കിയതും, കച്ചമാംസത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയതും—അവയൊക്കെയും ഉപയോഗിച്ച് കൃത്യം ചെയ്തവനെ നശിപ്പിക്കണം.
ദൌഷ്വപ്ന്യം ദൌര്ജീവിത്യം രക്ഷോ അഭ്വമരായ്യഃ । ദുര്ണാമ്നീഃ സര്വാ ദുര്വാചസ്താ അസ്മന് നാശയാമസി
ദുർസ്വപ്നങ്ങൾ, ദുർഭാഗ്യം, ദുഷ്ടാത്മാക്കൾ, നാശം, ദുർനാമം, ദുർവാക്കുകൾ—ഇവയെല്ലാം ഞങ്ങൾ നമ്മിൽ നിന്ന് അകറ്റുന്നു.
ക്ഷുധാമാരം തൃഷ്ണാമാരമഗോതാമനപത്യതാമ് । അപാമാര്ഗ ത്വയാ വയം സര്വം തദപ മൃജ്മഹേ
വിഷമമായ വിശപ്പും ദാഹവും, മക്കളില്ലായ്മയും, പശുക്കളില്ലായ്മയും—അപാമാർഗ്ഗേ, ഇതെല്ലാം നിന്റെ സഹായത്തോടെ ഞങ്ങൾ അകറ്റുന്നു.
തൃഷ്ണാമാരം ക്ഷുധാമാരമഥോ അക്ഷപരാജയമ് । അപാമാര്ഗ ത്വയാ വയം സര്വം തദപ മൃജ്മഹേ
ദാഹവും വിശപ്പും, ചൂതാട്ടത്തിൽ തോൽവിയും—അപാമാർഗ്ഗേ, ഇതെല്ലാം നിന്റെ സഹായത്തോടെ ഞങ്ങൾ അകറ്റുന്നു.
അപാമാര്ഗ ഓഷധീനാം സര്വാസാമേക ഇദ്വശീ । തേന തേ മൃജ്മ ആസ്ഥിതമഥ ത്വമഗദശ്ചര
ഔഷധങ്ങളിൽ എല്ലാം നീയാണു പ്രഭു, അപാമാർഗ്ഗേ; നിന്നെ ഉപയോഗിച്ച് ഞങ്ങൾ എല്ലാം അകറ്റുന്നു, നീ മരുന്നായി ചുറ്റി നടക്കുന്നു.
സമം ജ്യോതിഃ സൂര്യേണാഹ്നാ രാത്രീ സമാവതീ । കൃണോമി സത്യമൂതയേഽരസാഃ സന്തു കൃത്വരീഃ
പകൽ സൂര്യന്റെ പ്രകാശം പോലെ പ്രകാശം സമമാക്കുന്നു, രാത്രി സമപൂർണ്ണമാക്കുന്നു; സംരക്ഷണത്തിനായി സത്യം സ്ഥാപിക്കുന്നു; ഔഷധങ്ങളുടെ രസം ഫലപ്രദമാകട്ടെ.
യോ ദേവാഃ കൃത്യാം കൃത്വാ ഹരാദവിദുഷോ ഗൃഹമ് । വത്സോ ധാരുരിവ മാതരം തം പ്രത്യഗുപ പദ്യതാമ്
ദേവന്മാർ കൃത്യം ചെയ്തു അജ്ഞാനിയുടെ വീട്ടിൽ കയറിയാൽ, ആ കുട്ടി അമ്മയെ തേടുന്നപോലെ തിരികെ പോവട്ടെ.
അമാ കൃത്വാ പാപ്മാനം യസ്തേനാന്യം ജിഘാംസതി । അശ്മാനസ്തസ്യാം ദഗ്ധായാം ബഹുലാഃ ഫട്കരിക്രതി
ദോഷം വീട്ടിൽ വെച്ച് മറ്റൊരാളെ നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവൻ—അത് കത്തുമ്പോൾ, പല കല്ലുകളും പൊട്ടിത്തെറിക്കും.
സഹസ്രധാമന് വിശിഖാന് വിഗ്രീവാം ഛായയാ ത്വമ് । പ്രതി സ്മ ചക്രുഷേ കൃത്യാം പ്രിയാം പ്രിയാവതേ ഹര
ആയിരം ശക്തിയും അമ്പുകളും കഴുത്തില്ലാത്ത നിഴലുംകൊണ്ട് നീ കൃത്യം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; പ്രിയപ്പെട്ടവനെ പ്രിയപ്പെട്ടവനിൽ നിന്ന് നീക്ക്.
അനയാഹമോഷധ്യാ സര്വാഃ കൃത്യാ അദൂദുഷമ് । യാം ക്ഷേത്രേ ചക്രുര്യാം ഗോഷു യാം വാ തേ പുരുഷേഷു
ഈ ഔഷധം കൊണ്ടു ഞാൻ എല്ലാ കൃത്യങ്ങളും അകറ്റുന്നു; വയലിൽ ഉണ്ടാക്കിയതും, പശുക്കളിൽ ഉണ്ടാക്കിയതും, മനുഷ്യരിൽ ഉണ്ടാക്കിയതും.
യശ്ചകാര ന ശശാക കര്തും ശശ്രേ പാദമങ്ഗുരിമ് । ചകാര ഭദ്രമസ്മഭ്യമാത്മനേ തപനം തു സഃ
ആർ ചെയ്താലും, പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയാതിരുന്നാൽ, കാലോ വിരലോ മുറിച്ചാൽ, അതു ഞങ്ങൾക്കും അവനു തന്നെ നല്ലതായിരിക്കും; പക്ഷേ അവനെ സൂര്യൻ കത്തിക്കട്ടെ.
അപാമാര്ഗോഽപ മാര്ഷ്ടു ക്ഷേത്രിയം ശപഥശ്ച യഃ । അപാഹ യാതുധാനീരപ സര്വാ അരായ്യഃ
അപാമാർഗം ഈ നിലത്തിലെ ദോഷങ്ങളും ശാപവും നീക്കി കളയട്ടെ. ദുഷ്ട സ്ത്രീകളെയും എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും അകറ്റി കളയട്ടെ.
അപമൃജ്യ യാതുധാനാന് അപ സര്വാ അരായ്യഃ । അപാമാര്ഗ ത്വയാ വയം സര്വം തദപ മൃജ്മഹേ
ദുഷ്ട സ്ത്രീകളെയും എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും നീക്കി കളഞ്ഞു. അപാമാർഗമേ, നിന്റെ സഹായത്തോടെ ഞങ്ങൾ എല്ലാം അകറ്റി കളയുന്നു.