സമീക്ഷയന്തു തവിഷാഃ സുദാനവോഽപാം രസാ ഓഷധീഭിഃ സചന്താമ് । വര്ഷസ്യ സര്ഗാ മഹയന്തു ഭൂമിം പൃഥഗ്ജായന്താമോഷധയോ വിശ്വരൂപാഃ
ശക്തരായ ദാനവാന്മാർ അനുഗ്രഹത്തോടെ നോക്കട്ടെ; വെള്ളത്തിന്റെ രസം ഔഷധികളുമായി ചേർന്നിരിക്കട്ടെ; മഴയുടെ പ്രവാഹങ്ങൾ ഭൂമിയെ മഹത്താക്കട്ടെ, വിവിധ രൂപങ്ങളിലുള്ള ഔഷധികൾ പിറക്കട്ടെ.
സമീക്ഷയസ്വ ഗായതോ നഭാംസ്യപാം വേഗാസഃ പൃഥഗുദ്വിജന്താമ് । വര്ഷസ്യ സര്ഗാ മഹയന്തു ഭൂമിം പൃഥഗ്ജായന്താം വീരുധോ വിശ്വരൂപാഃ
ഗായകൻ, നീ ആകാശത്തേയ്ക്ക് അനുഗ്രഹത്തോടെ നോക്കുക; വെള്ളത്തിന്റെ വേഗങ്ങൾ വേറേ വേറെയായി ഉയരട്ടെ; മഴയുടെ പ്രവാഹങ്ങൾ ഭൂമിയെ മഹത്താക്കട്ടെ, വിവിധ രൂപങ്ങളിലുള്ള ചെടികൾ പിറക്കട്ടെ.
ഗണാസ്ത്വോപ ഗായന്തു മാരുതാഃ പര്ജന്യ ഘോഷിണഃ പൃഥക്। സര്ഗാ വര്ഷസ്യ വര്ഷതോ വര്ഷന്തു പൃഥിവീമനു
മാരുതന്മാരുടെ കൂട്ടങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും വേറേ വേറേയായി, മഴയുടെ ഗർജ്ജനത്തോടെ പാടട്ടെ; ആ മഴയുടെ ഒഴുക്കുകൾ ഭൂമിയിൽ ധാരാളമായി വീഴട്ടെ.
ഉദീരയത മരുതഃ സമുദ്രതസ്ത്വേഷോ അര്കോ നഭ ഉത്പാതയാഥ । മഹഋഷഭസ്യ നദതോ നഭസ്വതോ വാശ്രാ ആപഃ പൃഥിവീം തര്പയന്തു
മാരുതന്മാരേ, സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കൂ; മഹത്തായ സൂര്യൻ ആകാശത്ത് ഉയരട്ടെ; വലിയ കാളയുടെ ഗർജ്ജനത്തിൽ ഓടിച്ചേർന്നു വരുന്ന വെള്ളങ്ങൾ ഭൂമിയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തട്ടെ.
അഭി ക്രന്ദ സ്തനയാര്ദയോദധിം ഭൂമിം പര്ജന്യ പയസാ സമങ്ധി । ത്വയാ സൃഷ്ടം ബഹുലമൈതു വര്ഷമാശാരൈഷീ കൃശഗുരേത്വസ്തമ്
ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട്, ഇടിമുഴക്കത്തോടെ സമുദ്രത്തെയും ഭൂമിയെയും നടുക്കൂ; നിന്റെ കൃപയാൽ ഉണ്ടാകുന്ന മഴ, ദുർബലർക്കും പുഷ്ടർക്കും, സമയത്ത് ധാരാളമായി വരട്ടെ.
സം വോഽവന്തു സുദാനവ ഉത്സാ അജഗരാ ഉത । മരുദ്ഭിഃ പ്രച്യുതാ മേഘാ വര്ഷന്തു പൃഥിവീമനു
ദാനശീലന്മാരും, കിണറുകളും, ആഴമുള്ള കുളങ്ങളും നിങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ; മാരുതന്മാരാൽ ഓടിച്ചേർന്നു വരുന്ന മേഘങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ മഴ പെയ്യട്ടെ.
ആശാമാശാം വി ദ്യോതതാം വാതാ വാന്തു ദിശോദിശഃ । മരുദ്ഭിഃ പ്രച്യുതാ മേഘാഃ സം യന്തു പൃഥിവീമനു
പ്രതീക്ഷ പ്രകാശിക്കട്ടെ; കാറ്റുകൾ എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നും വീശട്ടെ; മാരുതന്മാരാൽ ഓടിച്ചേർന്നു വരുന്ന മേഘങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ ഒന്നിച്ച് കൂടിക്കൊള്ളട്ടെ.
ആപോ വിദ്യുദഭ്രം വര്ഷം സം വോഽവന്തു സുദാനവ ഉത്സാ അജഗരാ ഉത । മരുദ്ഭിഃ പ്രച്യുതാ മേഘാഃ പ്രാവന്തു പൃഥിവീമനു
വെള്ളവും, മിന്നലും, മേഘവും, മഴയും നിങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ; ദാനശീലന്മാരും, കിണറുകളും, ആഴമുള്ള കുളങ്ങളും; മാരുതന്മാരാൽ ഓടിച്ചേർന്നു വരുന്ന മേഘങ്ങൾ ഭൂമിയെ നിറയ്ക്കട്ടെ.
അപാമഗ്നിസ്തനൂഭിഃ സംവിദാനോ യ ഓഷധീനാമധിപാ ബഭൂവ । സ നോ വര്ഷം വനുതാം ജാതവേദാഃ പ്രാണം പ്രജാഭ്യോ അമൃതം ദിവസ്പരി
വെള്ളങ്ങളുമായി ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്ന അഗ്നി, ഔഷധികളുടെ അധിപൻ, ജാതവേദസായ അഗ്നി, ആകാശത്തിൽ നിന്ന് മഴയും, ശ്വാസവും, സന്തതികൾക്ക് അമൃതവും നൽകട്ടെ.
പ്രജാപതിഃ സലിലാദാ സമുദ്രാദാപ ഈരയന്ന് ഉദധിമര്ദയാതി । പ്ര പ്യായതാം വൃഷ്ണോ അശ്വസ്യ രേതോഽര്വാന് ഏതേന സ്തനയിത്നുനേഹി
പ്രജാപതി സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് വെള്ളം നീക്കുന്നു, സമുദ്രത്തെ ഉണർത്തുന്നു; ശക്തനായ കുതിരയുടെ വിത്ത് പടർന്ന് വളരട്ടെ; ഇടിമുഴക്കത്താൽ മഴ പെയ്യട്ടെ.
അപോ നിഷിഞ്ചന്ന് അസുരഃ പിതാ നഃ ശ്വസന്തു ഗര്ഗരാ അപാം വരുണാവ നീചീരപഃ സൃജ । വദന്തു പൃശ്നിബാഹവോ മണ്ഡൂകാ ഇരിണാനു
അസുരൻ, നമ്മുടെ പിതാവ്, വെള്ളം ഒഴുക്കുന്നു; ആഴമുള്ള കുളങ്ങൾ ശ്വാസം വിടട്ടെ; വരുണനും വെള്ളവും ഒഴുക്കുകൾ തുറക്കട്ടെ; വരണ്ട നിലത്തുള്ള മണ്ടൂക്കങ്ങൾ കുരയ്ക്കട്ടെ.
സംവത്സരം ശശയാനാ ബ്രാഹ്മണാ വ്രതചാരിണഃ । വാചം പര്ജന്യജിന്വിതാം പ്ര മണ്ഡൂകാ അവാദിഷുഃ
ഒരു വർഷം വ്രതം പാലിച്ച ബ്രാഹ്മണന്മാർ മൗനത്തിൽ ആയിരുന്നു; ഇപ്പോൾ parjanya-യുടെ മഴയിൽ ഉണർന്നു, മണ്ടൂക്കങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഉപപ്രവദ മണ്ഡൂകി വര്ഷമാ വദ താദുരി । മധ്യേ ഹ്രദസ്യ പ്ലവസ്വ വിഗൃഹ്യ ചതുരഃ പദഃ
മണ്ടൂക്കേ, ഉയർന്നുപറയൂ; താടുരി, മഴയ്ക്ക് വിളിച്ചോതൂ; കുളത്തിന്റെ നടുവിൽ നീന്തി, നിന്റെ നാലു കാലുകളും പടർത്തൂ.
ഖണ്വഖാ൩ ഖൈമഖാ൩ മധ്യേ തദുരി । വര്ഷം വനുധ്വം പിതരോ മരുതാം മന ഇച്ഛത
ഖണ്വഖാ, ഖൈമഖാ, നടുവിൽ താടുരി; പിതാക്കന്മാരേ, മഴയ്ക്ക് വിളിച്ചോതൂ, മാരുതന്മാരുടെ അനുഗ്രഹം ആഗ്രഹിക്കൂ.
മഹാന്തം കോശമുദചാഭി ഷിഞ്ച സവിദ്യുതം ഭവതു വാതു വാതഃ । തന്വതാം യജ്ഞം ബഹുധാ വിസൃഷ്ടാ ആനന്ദിനീരോഷധയോ ഭവന്തു
വലിയ പാത്രം ഒഴുക്കൂ, മിന്നലോടുകൂടി കാറ്റ് വീശട്ടെ; യജ്ഞം പലവിധത്തിൽ നടത്തപ്പെടട്ടെ; ഔഷധികൾ വെള്ളത്തിൽ സന്തോഷിക്കട്ടെ.
ബൃഹന്ന് ഏഷാമധിഷ്ഠാതാ അന്തികാദിവ പശ്യതി । യ സ്തായന് മന്യതേ ചരന്ത്സര്വം ദേവാ ഇദം വിദുഃ
വലിയ കാവലാളായവൻ അടുത്ത് നിന്ന് കാണുന്നപോലെ എല്ലാം കാണുന്നു; ആരെങ്കിലും ഒളിച്ചുനടക്കുന്നു എന്നു കരുതിയാലും, എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും അത് അറിയാം.
യസ്തിഷ്ഠതി ചരതി യശ്ച വഞ്ചതി യോ നിലായം ചരതി യഃ പ്രതങ്കമ് । ദ്വൌ സംനിഷദ്യ യന് മന്ത്രയേതേ രാജാ തദ്വേദ വരുണസ്തൃതീയഃ
നിൽക്കുന്നവൻ, നടക്കുന്നവൻ, വഞ്ചിക്കുന്നവൻ, വീട്ടിലേക്കു പോകുന്നവൻ, വിദേശത്തുപോകുന്നവൻ — ഇരുവരും ഒത്തുചേരുമ്പോൾ അവർ എന്ത് ആലോചിച്ചാലും, രാജാവായ വരുണൻ മൂന്നാമനായ് അതറിയുന്നു.
ഉതേയം ഭൂമിര്വരുണസ്യ രാജ്ഞ ഉതാസൌ ദ്യൌര്ബൃഹതീ ദൂരേഅന്താ । ഉതോ സമുദ്രൌ വരുണസ്യ കുക്ഷീ ഉതാസ്മിന്ന് അല്പ ഉദകേ നിലീനഃ
ഈ ഭൂമി രാജാവായ വരുണന്റേതാണ്, അങ്ങേയറ്റത്തെ ആ വിശാലമായ ആകാശവും അവന്റേതാണ്; സമുദ്രങ്ങൾ വരുണന്റെ ഗർഭം പോലെ; ചെറിയ കുളത്തിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നവനും അവനിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഉത യോ ദ്യാമതിസര്പാത്പരസ്താന് ന സ മുച്യാതൈ വരുണസ്യ രാജ്ഞഃ । ദിവ സ്പശഃ പ്ര ചരന്തീദമസ്യ സഹസ്രാക്ഷാ അതി പശ്യന്തി ഭൂമിമ്
ആകാശം കടന്ന് അപ്പുറത്തേക്കു പോയാലും, വരുണന്റെ പിടിയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയില്ല; ആയിരം കണ്ണുള്ള അവന്റെ ചാരന്മാർ ഭൂമിയിലുടനീളം സഞ്ചരിച്ച് എല്ലാം കാണുന്നു.
സര്വം തദ്രാജാ വരുണോ വി ചഷ്ടേ യദന്തരാ രോദസീ യത്പരസ്താത്। സംഖ്യാതാ അസ്യ നിമിഷോ ജനാനാമക്ഷാന് ഇവ ശ്വഘ്നീ നി മിനോതി താനി
ഭൂമിയുടെയും ആകാശത്തിന്റെയും ഇടയിൽ ഉള്ളതും അതിനപ്പുറത്തുള്ളതും എല്ലാം രാജാവായ വരുണൻ കാണുന്നു; ജനങ്ങൾ കണ്ണടയ്ക്കുന്നതു വരെ അവൻ എണ്ണുന്നു, ചൂതാട്ടക്കാരൻ കയറ്റം എണ്ണുന്നതുപോലെ.
യേ തേ പാശാ വരുണ സപ്തസപ്ത ത്രേധാ തിഷ്ഠന്തി വിഷിതാ രുഷന്തഃ । ഛിനന്തു സര്വേ അനൃതം വദന്തം യഃ സത്യവാദ്യതി തം സൃജന്തു
വരുണാ, നിന്റെ ആഴ്ചകളായ ഏഴെഴു പാശങ്ങൾ മൂന്നു വിധത്തിൽ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു, അത്രയും കഠിനമായി. അവയെല്ലാം കള്ളം പറയുന്നവനെ മുറിക്കട്ടെ; സത്യം പറയുന്നവൻ മോചിതനാകട്ടെ.
ശതേന പാശൈരഭി ധേഹി വരുണൈനം മാ തേ മോച്യനൃതവാങ്നൃചക്ഷഃ । ആസ്താം ജാല്മ ഉദരം ശ്രംശയിത്വാ കോശ ഇവാബന്ധഃ പരികൃത്യമാനഃ
വരുണാ, നൂറ് പാശങ്ങൾകൊണ്ട് ഈ മനുഷ്യനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കണം; കള്ളം പറയുന്നവനും ദുഷ്ടനും നിന്നിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടരുത്. അവൻ വയറു ചുരുങ്ങി, ചീഞ്ഞ ബാഗ് പോലെ, അവിടെയുണ്ടാകട്ടെ.
യഃ സമാഭ്യോ വരുണോ യോ വ്യാഭ്യോ യഃ സംദേശ്യോ വരുണോ യോ വിദേശ്യോ । യോ ദൈവോ വരുണോ യശ്ച മാനുഷഃ
വരുണാ, ഞങ്ങളിലോ മറ്റുള്ളവരിലോ ആരായാലും, അയയ്ക്കേണ്ടവനോ അകറ്റേണ്ടവനോ ആയാലും, ദൈവികനോ മനുഷ്യനോ ആയാലും—
തൈസ്ത്വാ സര്വൈരഭി ഷ്യാമി പാശൈരസാവാമുഷ്യായണാമുഷ്യാഃ പുത്ര । താന് ഉ തേ സര്വാന് അനുസംദിശാമി
അവരിൽ എല്ലാവരെയും, ഈയാളെയും, അയാളെയും, അയാളുടെ മകനെയും, നിന്റെ എല്ലാ പാശങ്ങൾകൊണ്ട് ഞാൻ കെട്ടും; അവരെല്ലാം ഞാൻ നിനക്കു ഏല്പിക്കുന്നു.
ഈശാണാം ത്വാ ഭേഷജാനാമുജ്ജേഷ ആ രഭാമഹേ । ചക്രേ സഹസ്രവീര്യം സര്വസ്മാ ഓഷധേ ത്വാ
ഔഷധങ്ങളുടെ അധിപനേ, മോചനത്തിനായി ഞങ്ങൾ നിന്നെ പിടിക്കുന്നു. ആയിരം ഗുണം ഉള്ള ഔഷധമേ, എല്ലാ രോഗങ്ങൾക്കും വേണ്ടി ഞാൻ നിന്നെ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
സത്യജിതം ശപഥയാവനീം സഹമാനാം പുനഃസരാമ് । സര്വാഃ സമഹ്വ്യോഷധീരിതോ നഃ പാരയാദിതി
സത്യത്തിൽ ജയിച്ച, ശപഥങ്ങൾ സഹിച്ച, സഹിഷ്ണുവായ, വീണ്ടും വരുന്ന ഔഷധങ്ങളേ, നിങ്ങളെല്ലാവരും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമെന്ന് വിളിക്കട്ടെ.
യാ ശശാപ ശപനേന യാഘം മൂരമാദധേ । യാ രസസ്യ ഹരണായ ജാതമാരേഭേ തോകമത്തു സാ
ശപഥം ചൊല്ലി ശപിച്ചവളും, ദോഷവും ഭ്രാന്തും വരുത്തിയവളും, രസം മോഷ്ടിക്കാൻ ജനിച്ചവളും, അവളുടെ സ്വന്തം സന്തതിയെ അവൾ തന്നെ തിന്നട്ടെ.
യാം തേ ചക്രുരാമേ പാത്രേ യാം ചക്രുര്നീലലോഹിതേ । ആമേ മാംസേ കൃത്യാം യാം ചക്രുസ്തയാ കൃത്യാകൃതോ ജഹി
അവർ കച്ചവാസനയിൽ ഉണ്ടാക്കിയ കൃത്യയും, നീലവും ചുവപ്പും നിറമുള്ള പാത്രങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കിയതും, കച്ചമാംസത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയതും—അവയൊക്കെയും ഉപയോഗിച്ച് കൃത്യം ചെയ്തവനെ നശിപ്പിക്കണം.
ദൌഷ്വപ്ന്യം ദൌര്ജീവിത്യം രക്ഷോ അഭ്വമരായ്യഃ । ദുര്ണാമ്നീഃ സര്വാ ദുര്വാചസ്താ അസ്മന് നാശയാമസി
ദുർസ്വപ്നങ്ങൾ, ദുർഭാഗ്യം, ദുഷ്ടാത്മാക്കൾ, നാശം, ദുർനാമം, ദുർവാക്കുകൾ—ഇവയെല്ലാം ഞങ്ങൾ നമ്മിൽ നിന്ന് അകറ്റുന്നു.
ക്ഷുധാമാരം തൃഷ്ണാമാരമഗോതാമനപത്യതാമ് । അപാമാര്ഗ ത്വയാ വയം സര്വം തദപ മൃജ്മഹേ
വിഷമമായ വിശപ്പും ദാഹവും, മക്കളില്ലായ്മയും, പശുക്കളില്ലായ്മയും—അപാമാർഗ്ഗേ, ഇതെല്ലാം നിന്റെ സഹായത്തോടെ ഞങ്ങൾ അകറ്റുന്നു.