നാഹമിന്ദ്രാണി രാരണ സഖ്യുര്വൃഷാകപേര്ഋതേ । യസ്യേദമപ്യം ഹവിഃ പ്രിയം ദേവേഷു ഗച്ഛതി വിശ്വസ്മാദിന്ദ്ര ഉത്തരഃ
ഇന്ദ്രാണി, ഞാൻ വൃഷാകപിയുടെ സ്നേഹത്തിൽ സന്തോഷിച്ചിട്ടില്ല. ദേവന്മാർക്കിടയിൽ ഇഷ്ടമായ ഈ ഹോമം അവന്റെ വഴിയിലൂടെ പോകുന്നു. എല്ലാരിലും ഇന്ദ്രൻ വലിയവനാണ്.
വൃഷാകപായി രേവതി സുപുത്ര ആദു സുസ്നുഷേ । ഘസത്ത ഇന്ദ്ര ഉക്ഷണഃ പ്രിയം കാചിത്കരം ഹവിര്വിശ്വസ്മാദിന്ദ്ര ഉത്തരഃ
രേവതി, വൃഷാകപിയുടെ ഭാര്യേ, നല്ല മക്കളും നല്ല മരുമക്കളുമുള്ളവളേ, ഇന്ദ്രൻ, ആ കാള, ഇഷ്ടമായ നല്ല ഹോമം കഴിച്ചു. എല്ലാരിലും ഇന്ദ്രൻ വലിയവനാണ്.
ഉക്ഷ്ണോ ഹി മേ പഞ്ചദശ സാകം പചന്തി വിംസതിമ് । ഉതാഹമദ്മി പീവ ഇദുഭാ കുക്ഷീ പൃണന്തി മേ വിശ്വസ്മാദിന്ദ്ര ഉത്തരഃ
എന്റെ പതിനഞ്ച് കാളകളും ഇരുപത് കാളകളും ഒരുമിച്ച് പാകുന്നു. ഞാൻ ഇരട്ടിയാവും വരെ കഴിച്ചു, എന്റെ രണ്ടുകൂടുകളും നിറഞ്ഞു. എല്ലാരിലും ഇന്ദ്രൻ വലിയവനാണ്.
വൃഷഭോ ന തിഗ്മശൃങ്ഗോഽന്തര്യൂഥേഷു രോരുവത്। മന്ഥസ്ത ഇന്ദ്ര ശം ഹൃദേ യം തേ സുനോതി ഭാവയുര്വിശ്വസ്മാദിന്ദ്ര ഉത്തരഃ
കൂർത്ത കൊമ്പുള്ള കാളപോലെ കൂട്ടത്തിൽ മുഴങ്ങുന്നവനായി, ഇന്ദ്രൻ മനസ്സിന് സന്തോഷം നൽകുന്നു, പ്രേരിതനായവൻ ഹോമം ഒരുക്കുമ്പോൾ. എല്ലാരിലും ഇന്ദ്രൻ വലിയവനാണ്.
ന സേശേ യസ്യ രമ്ബതേഽന്തരാ സക്ഥ്യാ കപൃത്। സേദീശേ യസ്യ രോമശം നിഷേദുഷോ വിജൃമ്ഭതേ വിശ്വസ്മാദിന്ദ്ര ഉത്തരഃ
ആൾ കിടക്കില്ല, അകത്തുള്ള തണ്ടു വിറയുമ്പോൾ. കിടക്കുന്നു, രോമമുള്ള ഭാഗം ഇരുന്നപ്പോൾ നീളുമ്പോൾ. എല്ലാരിലും ഇന്ദ്രൻ വലിയവനാണ്.
ന സേശേ യസ്യ രോമശം നിഷേദുഷോ വിജൃമ്ഭതേ । സേദീശേ യസ്യ രമ്ബതേഽന്തരാ സക്ഥ്യാ കപൃത്വിശ്വസ്മാദിന്ദ്ര ഉത്തരഃ
ആൾ കിടക്കില്ല, ഇരുന്നപ്പോൾ രോമമുള്ള ഭാഗം നീളുമ്പോൾ. കിടക്കുന്നു, അകത്തുള്ള തണ്ടു വിറയുമ്പോൾ. എല്ലാരിലും ഇന്ദ്രൻ വലിയവനാണ്.
അയമിന്ദ്ര വൃഷാകപിഃ പരസ്വന്തം ഹതം വിദത്। അസിം സൂനാം നവം ചരുമാദേധസ്യാന ആചിതം വിശ്വസ്മാദിന്ദ്ര ഉത്തരഃ
ഇന്ദ്രനും വൃഷാകപിയും സമ്പത്ത് ഉള്ള കൊല്ലപ്പെട്ടവനെ അറിയുന്നു. പുതിയ മൂർച്ചയുള്ള കത്തി, ഹോമത്തിനായി വെച്ചിരിക്കുന്നതും അവൻ എടുത്തു. എല്ലാരിലും ഇന്ദ്രൻ വലിയവനാണ്.
അയമേമി വിചാകശദ്വിചിന്വന് ദാസമാര്യമ് । പിബാമി പാകസുത്വനോഽഭി ധീരമചാകശം വിശ്വസ്മാദിന്ദ്ര ഉത്തരഃ
ഇവൻ വരുന്നു, അന്വേഷിച്ച് നോക്കി, ദാസനും ആര്യനും അന്വേഷിക്കുന്നു. ഞാൻ പാകം ചെയ്ത സോമം കുടിക്കുന്നു, ഉറച്ചവനെയും അചഞ്ചലനെയും സമീപിക്കുന്നു. എല്ലാരിലും ഇന്ദ്രൻ വലിയവനാണ്.
ധന്വ ച യത്കൃന്തത്രം ച കതി സ്വിത്താ വി യോജനാ । നേദീയസോ വൃഷാകപേഽസ്തമേഹി ഗൃഹാമുപ വിശ്വസ്മാദിന്ദ്ര ഉത്തരഃ
മരുഭൂമിയോ കാടോ എത്രയോ യോജനങ്ങൾ അകലമുണ്ടോ? വൃഷാകപി, വൈകുന്നേരം അടുത്ത് വന്നു വീട്ടിലേക്ക് കടക്കൂ. എല്ലാരിലും ഇന്ദ്രൻ വലിയവനാണ്.
പുനരേഹി വൃഷാകപേ സുവിതാ കല്പയാവഹൈ । യ ഏഷ സ്വപ്നനംശനോഽസ്തമേഷി പഥാ പുനര്വിശ്വസ്മാദിന്ദ്ര ഉത്തരഃ
വൃഷാകപി, തിരികെ വാ, നമുക്ക് നല്ല ഭാഗ്യം ഒരുക്കാം. സ്വപ്നം കഴിക്കുന്നവൻ ഈ വഴിയിൽ വീണ്ടും വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുന്നു. എല്ലാരിലും ഇന്ദ്രൻ വലിയവനാണ്.
യദുദഞ്ചോ വൃഷാകപേ ഗൃഹമിന്ദ്രാജഗന്തന । ക്വ സ്യ പുല്വഘോ മൃഗഃ കമഗം ജനയോപനോ വിശ്വസ്മാദിന്ദ്ര ഉത്തരഃ
വൃഷാകപി, നീ വടക്കോട്ട് ഇന്ദ്രന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ, ആ പുള്ളിക്കുരങ്ങ് എവിടെയാണ്? അമ്മ ഏത് വഴിയിലാണ് കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചത്? എല്ലാരിലും ഇന്ദ്രൻ വലിയവനാണ്.
പര്ശുര്ഹ നാമ മാനവീ സാകം സസൂവ വിംശതിമ് । ഭദ്രം ഭല ത്യസ്യാ അഭൂദ്യസ്യാ ഉദരമാമയദ്വിശ്വസ്മാദിന്ദ്ര ഉത്തരഃ
പർഷുര്ഹ എന്ന സ്ത്രീ ഒരുമിച്ച് ഇരുപത് കുട്ടികളെ പ്രസവിച്ചു. അവളുടെ ഗർഭം ഭാഗ്യവതിയായി, വയറ് നിറഞ്ഞു. എല്ലാരിലും ഇന്ദ്രൻ വലിയവനാണ്.
ഇദം ജനാ ഉപ ശ്രുത നരാശംസ സ്തവിഷ്യതേ । ഷഷ്ടിം സഹസ്രാ നവതിം ച കൌരമ ആ രുശമേഷു ദദ്മഹേ
ജനങ്ങളേ, ഇത് കേൾക്കൂ; നരാശംസനെ പ്രശംസിക്കണം. അറുപതിനായിരത്തൊമ്പതു കൗരമന്മാരെ നാം റുഷമന്മാരുടെ ഇടയിൽ വെച്ചു.
ഉഷ്ട്രാ യസ്യ പ്രവാഹണോ വധൂമന്തോ ദ്വിര്ദശ । വര്ഷ്മാ രഥസ്യ നി ജിഹീഡതേ ദിവ ഈഷമാണാ ഉപസ്പൃശഃ
പ്രവാഹനന്റെ പന്ത്രണ്ട് ഒട്ടകങ്ങൾ, വധൂകളോടുകൂടി, ആണു. രഥത്തിന്റെ ശരീരം താഴേക്ക് ഇറങ്ങുന്നില്ല, ആകാശം തൊടുന്നു, ഉയർത്തിയവ കൈകൊള്ളുന്നു.
ഏഷ ഇഷായ മാമഹേ ശതം നിഷ്കാന് ദശ സ്രജഃ । ത്രീണി ശതാന്യര്വതാം സഹസ്രാ ദശ ഗോനാമ്
ഇതിനായി നാം ആഗ്രഹത്തോടെ ശ്രമിക്കുന്നു: നൂറു മാലകൾ, പത്ത് പുഷ്പമാലകൾ; മൂവായിരം കുതിരകളും ആയിരം പശുക്കളും.
വച്യസ്വ രേഭ വച്യസ്വ വൃക്ഷേ ന പക്വേ ശകുനഃ । നഷ്ടേ ജിഹ്വാ ചര്ചരീതി ക്ഷുരോ ന ഭുരിജോരിവ
പറയൂ, രേഭാ, പറയൂ; പാകം വന്ന വൃക്ഷത്തിലെ പക്ഷിയെപ്പോലെ. നാവില്ലാതാകുമ്പോൾ, അതു ചിരിക്കുന്നു, ഉരുക്കല്ലിൽ കത്തിപോലെ.
പ്ര രേഭാസോ മനീഷാ വൃഷാ ഗാവ ഇവേരതേ । അമോതപുത്രകാ ഏഷാമമോത ഗാ ഇവാസതേ
രേഭാക്കൾ ചിന്തയോടെ മുന്നോട്ട് പോവുന്നു, കാളകളെപ്പോലെ പശുക്കളെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു. അവരുടെ മക്കൾ സുരക്ഷിതം, പശുക്കളും സുരക്ഷിതം.
പ്ര രേഭ ധീം ഭരസ്വ ഗോവിദം വസുവിദമ് । ദേവത്രേമാം വാചം സ്രീണീഹീഷുര്നാവീരസ്താരമ്
രേഭാ, നീ ചിന്തയുമായി മുന്നോട്ട് പോ, പശുക്കളെ അറിയുന്നവനും സമ്പത്ത് അറിയുന്നവനും ആകൂ. ദേവന്മാരുടെ മുമ്പിൽ ഈ വാക്ക് ഉച്ചരിക്കൂ, നാവികൻ കപ്പൽ കടക്കുന്നതുപോലെ.
രാജ്ഞോ വിശ്വജനീനസ്യ യോ ദേവോമര്ത്യാമതി । വൈശ്വാനരസ്യ സുഷ്ടുതിമാ സുനോതാ പരിക്ഷിതഃ
സകല ജനങ്ങളുടെ രാജാവായ, മരിച്ചുപോകുന്നവരിൽ അമരമായ ജ്ഞാനം ഉള്ള ദൈവമായ വൈശ്വാനരനായി, പരിക്ഷിത്, നന്നായി ഒരുക്കിയ സ്തുതികൾ അർപ്പിക്കണം.
പരിഛിന്നഃ ക്ഷേമമകരോത്തമ ആസനമാചരന് । കുലായന് കൃണ്വന് കൌരവ്യഃ പതിര്വദതി ജായയാ
പരിധികൾ നിശ്ചയിച്ച്, സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കി, ഉന്നതമായ സിംഹാസനം സ്ഥാപിച്ചു; കുടുംബം ഉണ്ടാക്കി, കൌരവ്യൻ ആയ ഭർത്താവ് ഭാര്യയോടൊപ്പം സംസാരിക്കുന്നു.
കതരത്ത ആ ഹരാണി ദധി മന്ഥാം പരി ശ്രുതമ് । ജായാഃ പതിം വി പൃച്ഛതി രാഷ്ട്രേ രാജ്ഞഃ പരിക്ഷിതഃ
നിങ്ങളിൽ ആരാണ് ഈ തൈര്, നല്ലപോലെ കയർത്തതും വറ്റിച്ചതുമായത് എടുത്തത്? പരിക്ഷിതിന്റെ രാജ്യത്ത് ഭാര്യ ഭർത്താവിനോട് ചോദിക്കുന്നു.
അഭീവസ്വഃ പ്ര ജിഹീതേ യവഃ പക്വഃ പഥോ ബിലമ് । ജനഃ സ ഭദ്രമേധതി രാഷ്ട്രേ രാജ്ഞഃ പരിക്ഷിതഃ
പൊന്തിയ പയറ് വഴിയിൽ നിന്ന് പിൻവാങ്ങി തറയിലേക്ക് പോകുന്നു; പരിക്ഷിതിന്റെ രാജ്യത്ത് ജനങ്ങൾ സമൃദ്ധിയോടെ ജീവിക്കുന്നു.
ഇന്ദ്രഃ കാരുമബൂബുധദുത്തിഷ്ഠ വി ചരാ ജനമ് । മമേദുഗ്രസ്യ ചര്കൃധി സര്വ ഇത്തേ പൃണാദരിഃ
ഇന്ദ്രൻ കവി ഉണർത്തി; എഴുന്നേറ്റ് ജനങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കൂ. എന്റെ വേണ്ടി ഭയങ്കരനേ സ്തുതിക്കേണ്ട, നീ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം.
ഇഹ ഗാവഃ പ്ര ജായധ്വമിഹാശ്വാ ഇഹ പൂരുഷാഃ । ഇഹോ സഹസ്രദക്ഷിണോപി പൂഷാ നി ഷീദതി
ഇവിടെ പശുക്കൾ ജനിക്കട്ടെ, ഇവിടെ കുതിരകളും മനുഷ്യരും ജനിക്കട്ടെ; ആയിരം ദാനങ്ങൾ നൽകുന്ന പൂഷൻ ഇവിടെ ഇരിക്കട്ടെ.
നേമാ ഇന്ദ്ര ഗാവോ രിഷന് മോ ആസാം ഗോപ രീരിഷത്। മാസാമമിത്രയുര്ജന ഇന്ദ്ര മാ സ്തേന ഈശത
ഇന്ദ്രാ, ഈ പശുക്കൾക്ക് ഒരു ദോഷവും സംഭവിക്കരുത്; അവയുടെ കാവലുകാരനും ദു:ഖം അനുഭവിക്കരുത്. ശത്രുക്കളോ കള്ളന്മാരോ ഇവരെ നിയന്ത്രിക്കരുത്.
ഉപ നോ ന രമസി സൂക്തേന വചസാ വയം ഭദ്രേണ വചസാ വയമ് । വനാദധിധ്വനോ ഗിരോ ന രിഷ്യേമ കദാ ചന
ഈ സ്തുതിയും, ശുഭമായ വാക്കുകളും കൊണ്ട് നീ ഞങ്ങളോട് സന്തോഷിക്കണം; കാട്ടിലും മറ്റിടങ്ങളിലും ഞങ്ങളുടെ വാക്ക് ഒരിക്കലും നഷ്ടപ്പെടരുത്.
യഃ സഭേയോ വിദഥ്യഃ സുത്വാ യജ്വാഥ പൂരുഷഃ । സൂര്യം ചാമൂ രിശാദസസ്തദ്ദേവാഃ പ്രാഗകല്പയന്
സഭകളിൽ നിപുണനും, യോഗങ്ങളിൽ ബുദ്ധിമാനുമായ, യജ്ഞം ചെയ്യുന്ന പുരുഷനേ ദേവന്മാർ ആദ്യം സൈന്യങ്ങളെ ജയിക്കുന്നവനായി, സൂര്യനായി സ്ഥാപിച്ചു.
യോ ജാമ്യാ അപ്രഥയസ്തദ്യത്സഖായം ദുധൂര്ഷതി । ജ്യേഷ്ഠോ യദപ്രചേതാസ്തദാഹുരധരാഗിതി
സ്വന്തം ബന്ധുക്കളെ മറികടക്കുന്നവനും, സ്നേഹിതനെ ജയിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും, മൂത്തവൻ ജ്ഞാനമില്ലാത്തപോൾ, അവനെ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനെന്ന് പറയുന്നു.
യദ്ഭദ്രസ്യ പുരുഷസ്യ പുത്രോ ഭവതി ദാധൃഷിഃ । തദ്വിപ്രോ അബ്രവീദു തദ്ഗന്ധര്വഃ കാമ്യം വചഃ
നല്ല മനുഷ്യന്റെ മകൻ സ്ഥിരതയോടെ നിലകൊള്ളുമ്പോൾ, മഹാത്മാവും ഗന്ധർവനും ആഗ്രഹിച്ച വാക്കുകൾ പറയുന്നു.
യശ്ച പണി രഘുജിഷ്ഠ്യോ യശ്ച ദേവാമദാശുരിഃ । ധീരാണാം ശശ്വതാമഹം തദപാഗിതി ശുശ്രുമ
യുദ്ധത്തിൽ വേഗനായ പണി, ദൈവങ്ങളെ ആരാധിക്കാത്ത ദാശുരി, ധീരന്മാരിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവനിൽ നിന്ന് അകന്നിരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.