അസ്മാന്ത്സു തത്ര ചോദയേന്ദ്ര രായേ രഭസ്വതഃ । തുവിദ്യുമ്ന യശസ്വതഃ
ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളെ സമ്പത്തിലേക്കും ഉത്സാഹികളായവരിലേക്കും, മഹത്വവും പ്രശസ്തിയും ഉള്ളവരിലേക്കും പ്രേരിപ്പിക്കണമേ.
സം ഗോമദിന്ദ്ര വാജവദസ്മേ പൃഥു ശ്രവോ ബൃഹത്। വിശ്വായുര്ധേഹ്യക്ഷിതമ്
ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾക്ക് പശുക്കളും കുതിരകളും, വിശാലവും മഹത്തായ പ്രശസ്തിയും നൽകുക; എല്ലാവർക്കും ക്ഷയിക്കാത്ത ആയുസ്സ് അനുഗ്രഹിക്കണം.
അസ്മേ ധേഹി ശ്രവോ ബൃഹദ്ദ്യുമ്നം സഹസ്രസാതമമ് । ഇന്ദ്ര താ രഥിനീരിഷഃ
ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾക്ക് വലിയ പ്രശസ്തിയും ധൈര്യവും ആയിരം സമ്പത്തും, നിന്റെ രഥംപോലുള്ള അനുഗ്രഹങ്ങളോടുകൂടി നൽകണം.
വസോരിന്ദ്രം വസുപതിം ഗീര്ഭിര്ഗൃണന്ത ഋഗ്മിയമ് । ഹോമ ഗന്താരമൂതയേ
സമ്പത്തിന്റെ ഉടമയായ പുരാതനനായ ഇന്ദ്രനെ, സഹായത്തിനായി ഹോമം സ്വീകരിക്കുന്നവനായി, ഞങ്ങൾ ഗീതങ്ങളാൽ വാഴ്ത്തുന്നു.
സുതേസുതേ ന്യോകസേ ബൃഹദ്ബൃഹത ഏദരിഃ । ഇന്ദ്രായ ശൂഷമര്ചതി
ഓരോ സോമനിഷ്കാഷണത്തിലും ഓരോ വീട്ടിലും മഹാശക്തനായി ഇന്ദ്രനെ വാഴ്ത്തുന്നു; ശക്തമായ സ്തുതി അർപ്പിക്കുക.
വിശ്വേഷു ഹി ത്വാ സവനേഷു തുഞ്ജതേ സമാനമേകം വൃഷമണ്യവഃ പൃഥക്സ്വഃ സനിഷ്യവഃ പൃഥക്। തം ത്വാ നാവം ന പര്ഷണിം ശൂഷസ്യ ധുരി ധീമഹി । ഇന്ദ്രം ന യജ്ഞൈശ്ചതയന്ത ആയവ സ്തോമേഭിരിന്ദ്രമായവഃ
എല്ലാ സോമനിഷ്കാഷണങ്ങളിലും, ഒരേ കാളയെ ഒരുമിച്ചും വേറെയും, തങ്ങളുടെ ഇച്ഛയോടും ശ്രമത്തോടും കൂടെ, അവർ നിനക്കു കെട്ടുന്നു; ഒരു കപ്പലോ തൂണോ പോലെ, വാഴ്ത്തിന്റെ ചുമട്ടിൽ നിന്നെ സ്ഥാപിക്കുന്നു, ഇന്ദ്രാ; സ്തുതികളാൽ, ഉത്സുകരായവർ യാഗങ്ങളിലൂടെ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു.
വി ത്വാ തതസ്രേ മിഥുനാ അവസ്യവോ വ്രജസ്യ സാതാ ഗവ്യസ്യ നിഃസൃജഃ സക്ഷന്ത ഇന്ദ്ര നിഃസൃജഃ । യദ്ഗവ്യന്താ ദ്വാ ജനാ സ്വര്യന്താ സമൂഹസി । ആവിഷ്കരിക്രദ്വൃഷണം സചാഭുവം വജ്രമിന്ദ്ര സചാഭുവമ്
ഇന്ദ്രാ, കൂട്ടുകാരായ സഹായികൾ നിന്നെ പശുക്കളുടെ കൂട്ടത്തിന്റെ നയകനായി, പശുക്കളെ മോചിപ്പിക്കുന്നവനായി, വ്യാപിപ്പിച്ചു; പശുക്കളെയും പ്രകാശവും ആഗ്രഹിക്കുന്ന രണ്ടു ജനങ്ങൾ ഒന്നിച്ചുചേരുമ്പോൾ, നീ മഹത്തായ, എപ്പോഴും ശക്തിയുള്ള ആയുധം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
ഉതോ നോ അസ്യാ ഉഷസോ ജുഷേത ഹ്യര്കസ്യ ബോധി ഹവിഷോ ഹവീമഭിഃ സ്വര്ഷാതാ ഹവീമഭിഃ । യദിന്ദ്ര ഹന്തവേ മൃഘോ വൃഷാ വജ്രിം ചികേതസി । ആ മേ അസ്യ വേധസോ നവീയസോ മന്മ ശ്രുധി നവീയസഃ
ഇവളുടെ ഉഷസ്സിനു ഞങ്ങളെ സ്വീകരിക്കണമേ; ഞങ്ങളുടെ ഗാനം അറിഞ്ഞ്, ഹോമങ്ങൾക്കു ഉണരണമേ, പ്രകാശം നൽകുന്നവളേ; ഇന്ദ്രാ, ശത്രുവിനെ സംഹരിക്കാൻ നീ ഉദ്ദേശിക്കുമ്പോൾ, കാളപോലെയും വജ്രധാരിയുമായവനേ, ഞങ്ങളുടെ പുതിയ ഗാനം കേൾക്കണമേ, ജ്ഞാനിയേ.
തുഭ്യേദിമാ സവനാ ശൂര വിശ്വാ തുഭ്യം ബ്രഹ്മാണി വര്ധനാ കൃണോമി । ത്വം നൃഭിര്ഹവ്യോ വിശ്വധാസി
ശൂരനേ, ഈ സോമനിഷ്കാഷണങ്ങൾ നിനക്കാണ്; നിന്നെ വളർത്തുന്ന എല്ലാ ഗീതങ്ങളും ഞാൻ അർപ്പിക്കുന്നു; മനുഷ്യർ എല്ലായിടത്തും നിന്നെ വിളിക്കേണ്ടവനാണ്.
നൂ ചിന് നു തേ മന്യമാനസ്യ ദസ്മോദശ്നുവന്തി മഹിമാനമുഗ്ര । ന വീര്യമിന്ദ്ര തേ ന രാധഃ
തന്നെ ശക്തൻ എന്ന് കരുതുന്നവർക്കും, മഹാനായവനേ, നിന്റെ മഹത്വം നേടാൻ കഴിയില്ല; ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ വീര്യവും ദാനവും അവർക്ക് ലഭ്യമല്ല.
പ്ര വോ മഹേ മഹിവൃധേ ഭരധ്വം പ്രചേതസേ പ്ര സുമതിം കൃണുധ്വമ് । വിശഃ പൂര്വീഃ പ്ര ചരാ ചര്ഷണിപ്രാഃ
നിങ്ങളുടെ മഹത്വവാനായ, എല്ലായ്പ്പോഴും വളരുന്ന, സകലവും അറിയുന്നവനായി, നല്ല ചിന്തകള് ഉണര്ത്തുന്നവനായി, മഹാനായവന്ക്ക് നിങ്ങളുടെ സ്തുതികള് അര്പ്പിക്കൂ. അനേകം ജനങ്ങള്ക്കും, ജനങ്ങളുടെ നേതാക്കള്ക്കും മുന്നോട്ട് പോവാന് അനുഗ്രഹം ലഭിക്കട്ടെ.
യദാ വജ്രം ഹിരണ്യമിദഥാ രഥം ഹരീ യമസ്യ വഹതോ വി സൂരിഭിഃ । ആ തിഷ്ഠതി മഘവാ സനശ്രുത ഇന്ദ്രോ വാജസ്യ ദീര്ഘശ്രവസസ്പതിഃ
നീ മിന്നല് ആയുധവും പൊന്നും കൈവശം വച്ചുകൊണ്ട്, രഥവും ഇരുപാട് കുതിരകളും ചേര്ത്തു കെട്ടുമ്പോള്, ജ്ഞാനികളോടൊപ്പം യാത്ര ചെയ്യുന്നവനായി, പുരാതനമായ പ്രശസ്തിയുള്ള മഘവാന് എന്ന ഇന്ദ്രന്, ദീര്ഘകാലം പ്രശസ്തിയുള്ള ശക്തിയുടെ ഉടമയായവന്, വിജയത്തിനായി മുന്നില് നില്ക്കുന്നു.
സോ ചിന് നു വൃഷ്ടിര്യൂഥ്യാ സ്വാ സചാമിന്ദ്രഃ ശ്മശ്രൂണി ഹരിതാഭി പ്രുഷ്ണുതേ । അവ വേതി സുക്ഷയം സുതേ മധൂദിദ്ധൂണോതി വാതോ യഥാ വനമ്
സമ്പത്തിന്റെ മഴപോലെ പകര്ന്നുതരുന്നവനും, കൂട്ടങ്ങളിലധികം ശക്തിയുള്ളവനും, സോമം കുടിച്ചുകൊണ്ട് താടികള് പച്ചയായ ഇന്ദ്രനും, സുഖകരമായ വീട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങിവരുന്നു; സുഖം ഉണര്ത്തുന്നു, കാറ്റ് കാടിനെ ഉണര്ത്തുന്നതുപോലെ.
യോ വാചാ വിവാചോ മൃധ്രവാചഃ പുരൂ സഹസ്രാശിവാ ജഘാന । തത്തദിദസ്യ പൌംസ്യം ഗൃണീമസി പിതേവ യസ്തവിഷീം വാവൃധേ ശവഃ
വാക്കിലൂടെ എതിര്ക്കുന്നവരെ ജയിച്ചവനും, ആയിരക്കണക്കിന് ശത്രുക്കളെ തകര്ത്തവനും, അവന്റെ പുരുഷസ്വഭാവം ഞങ്ങള് പാടുന്നു. യുദ്ധത്തില് അചഞ്ചലമായ ശക്തി, പിതാവിന്റെ പോലെ വളര്ന്നവന്.
യച്ചിദ്ധി സത്യ സോമപാ അനാശസ്താ ഇവ സ്മസി । ആ തൂ ന ഇന്ദ്ര ശംസയ ഗോഷ്വശ്വേഷു ശുഭ്രിഷു സഹസ്രേഷു തുവീമഘ
നാം സത്യസന്ധരായ സോമപാനികളാണെങ്കിലും, ദാരിദ്ര്യത്തില് കഴിയുന്നവരെപ്പോലെ ആണു. ഇന്ദ്രാ, പശുക്കളിലും കുതിരകളിലും, പ്രകാശമുള്ളവരിലും, ആയിരങ്ങളിലുമുള്ള നമുക്ക് അനുഗ്രഹം നല്കേണമേ, ദാനശീലനായവാ.
ശിപ്രിന് വാജാനാം പതേ ശചീവസ്തവ ദംസനാ । ആ തൂ ന ഇന്ദ്ര ശംസയ ഗോഷ്വശ്വേഷു ശുഭ്രിഷു സഹസ്രേഷു തുവീമഘ
ചവിട്ടുകൊണ്ടുള്ളവാ, വിജയങ്ങളുടെ ഉടമ, ശക്തിയുള്ളവാ, നിന്റെ രക്ഷയാല് ഞങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കേണമേ. ഇന്ദ്രാ, പശുക്കളിലും കുതിരകളിലും, പ്രകാശമുള്ളവരിലും, ആയിരങ്ങളിലുമുള്ള നമുക്ക് അനുഗ്രഹം നല്കേണമേ, ദാനശീലനായവാ.
നി ഷ്വാപയാ മിഥൂദൃശാ സസ്താമബുധ്യമാനേ । ആ തൂ ന ഇന്ദ്ര ശംസയ ഗോഷ്വശ്വേഷു ശുഭ്രിഷു സഹസ്രേഷു തുവീമഘ
രണ്ടു ശത്രുക്കളെയും ഉറക്കത്തിലാക്കൂ, അവര് ഉണരാതിരിപ്പിന്. ഇന്ദ്രാ, പശുക്കളിലും കുതിരകളിലും, പ്രകാശമുള്ളവരിലും, ആയിരങ്ങളിലുമുള്ള നമുക്ക് അനുഗ്രഹം നല്കേണമേ, ദാനശീലനായവാ.
സസന്തു ത്യാ അരാതയോ ബോധന്തു ശൂര രാതയഃ । ആ തൂ ന ഇന്ദ്ര ശംസയ ഗോഷ്വശ്വേഷു ശുഭ്രിഷു സഹസ്രേഷു തുവീമഘ
ശത്രുക്കള് ഉറങ്ങട്ടെ, ദാനശീലികള് ഉണരട്ടെ, വീരനായവാ. ഇന്ദ്രാ, പശുക്കളിലും കുതിരകളിലും, പ്രകാശമുള്ളവരിലും, ആയിരങ്ങളിലുമുള്ള നമുക്ക് അനുഗ്രഹം നല്കേണമേ, ദാനശീലനായവാ.
സമിന്ദ്ര ഗര്ദഭം മൃണ നുവന്തം പപയാമുയാ । ആ തൂ ന ഇന്ദ്ര ശംസയ ഗോഷ്വശ്വേഷു ശുഭ്രിഷു സഹസ്രേഷു തുവീമഘ
ഇന്ദ്രാ, ഒരുമിച്ച് ഞങ്ങളെ തടയുന്ന കൂവുന്ന കഴുതയെ തകര്ക്കൂ. ഇന്ദ്രാ, പശുക്കളിലും കുതിരകളിലും, പ്രകാശമുള്ളവരിലും, ആയിരങ്ങളിലുമുള്ള നമുക്ക് അനുഗ്രഹം നല്കേണമേ, ദാനശീലനായവാ.
പതാതി കുണ്ഡൃണാച്യാ ദൂരം വാതോ വനാദധി । ആ തൂ ന ഇന്ദ്ര ശംസയ ഗോഷ്വശ്വേഷു ശുഭ്രിഷു സഹസ്രേഷു തുവീമഘ
കാറ്റ് കാടില് നിന്നുള്ള ഉണങ്ങിയ ഇലകള് ദൂരത്തേക്ക് പറത്തുന്നു. ഇന്ദ്രാ, പശുക്കളിലും കുതിരകളിലും, പ്രകാശമുള്ളവരിലും, ആയിരങ്ങളിലുമുള്ള നമുക്ക് അനുഗ്രഹം നല്കേണമേ, ദാനശീലനായവാ.
സര്വം പരിക്രോശം ജഹി ജമ്ഭയാ കൃകദാശ്വമ് । ആ തൂ ന ഇന്ദ്ര ശംസയ ഗോഷ്വശ്വേഷു ശുഭ്രിഷു സഹസ്രേഷു തുവീമഘ
എല്ലാ ശബ്ദങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കൂ, കുതിരയുടെ കുരല് നിശ്ശബ്ദമാക്കൂ. ഇന്ദ്രാ, പശുക്കളിലും കുതിരകളിലും, പ്രകാശമുള്ളവരിലും, ആയിരങ്ങളിലുമുള്ള നമുക്ക് അനുഗ്രഹം നല്കേണമേ, ദാനശീലനായവാ.
വി ത്വാ തതസ്രേ മിഥുനാ അവസ്യവോ വ്രജസ്യ സാതാ ഗവ്യസ്യ നിഃസൃജഃ സക്ഷന്ത ഇന്ദ്ര നിഃസൃജഃ । യദ്ഗവ്യന്ത ദ്വാ ജനാ സ്വര്യന്താ സമൂഹസി । ആവിഷ്കരിക്രദ്വൃഷണം സചാഭുവം വജ്രമിന്ദ്ര സചാഭുവമ്
മൂന്ന് ജോഡി സഹായികള് നിന്നെ വിട്ടയച്ചു, ഇന്ദ്രാ, പശുക്കളുടെ കൂട്ടത്തിന് വഴികാട്ടികളായി. പശുക്കളെയും പ്രകാശത്തെയും ആഗ്രഹിക്കുന്ന രണ്ടു ജനങ്ങളെ നീ ഒന്നിപ്പിക്കുമ്പോള്, ശക്തിയും സ്ഥിരതയും നിറഞ്ഞ വജ്രം നീ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
വിദുഷ്ടേ അസ്യ വീര്യസ്യ പൂരവഃ പുരോ യദിന്ദ്ര ശാരദീരവാതിരഃ സാസഹാനോ അവാതിരഃ । ശാസസ്തമിന്ദ്ര മര്ത്യമയജും ശവസസ്പതേ । മഹീമമുഷ്ണാഃ പൃഥിവീമിമാ അപോ മന്ദസാന ഇമാ അപഃ
പൂരു ജനങ്ങള് നിന്റെ ഈ ശക്തിയെ അറിയുകയും, ഇന്ദ്രാ, നീ ശരത്കാലത്തിലെ കോട്ടകളില് ഇറങ്ങി ജയിക്കുകയും ചെയ്തു. യജ്ഞം ചെയ്യാത്ത മനുഷ്യനെ നീ ശാസിക്കണം, ശക്തിയുടെ ഉടമയായവാ. ഭൂമിയെ ഉണക്കൂ, ഈ ഒഴുകുന്ന വെള്ളങ്ങള് ഉണക്കിക്കളയൂ.
ആദിത്തേ അസ്യ വീര്യസ്യ ചര്കിരന് മദേഷു വൃഷന്ന് ഉശിജോ യദാവിഥ സഖീയതോ യദാവിഥ । ചകര്ഥ കാരമേഭ്യഃ പൃതനാസു പ്രവന്തവേ । തേ അന്യാമന്യാം നദ്യം സനിഷ്ണത ശ്രവസ്യന്തഃ സനിഷ്ണത
നിന്റെ ഈ ശക്തിയില് നിന്ന്, സോമപാനത്തില് അവര് ആനന്ദിച്ചു. ഇന്ദ്രാ, നീ ഉശിജ് ജനങ്ങളെ സ്നേഹത്തോടെ സഹായിച്ചപ്പോള്, അവര്ക്ക് യുദ്ധത്തില് മുന്നോട്ട് പോകാന് വഴി ഒരുക്കി. പ്രശസ്തി തേടി, അവര് ഒരു നദിക്കു ശേഷം മറ്റൊന്നും കടന്നു.
വനേ ന വാ യോ ന്യധായി ചാക്രം ഛുചിര്വാം സ്തോമോ ഭുരണാവജീഗഃ । യസ്യേദിന്ദ്രഃ പുരുദിനേഷു ഹോതാ നൃണാം നര്വോ നൃതമഃ ക്ഷപാവാന്
കാട്ടില് വെച്ച ചക്രംപോലെ, ശുദ്ധമായ സ്തുതി, ജയത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നതും പ്രശംസയ്ക്ക് തുനിയുന്നതുമാണ്. മനുഷ്യരില് ഹോതാവായും, ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായവനായും, രാത്രിയുടെ അധിപനായും നീ, ഇന്ദ്രാ, അവന്ക്കായി ഇരിക്കുന്നു.
പ്ര തേ അസ്യാ ഉഷസഃ പ്രാപരസ്യാ നൃതൌ സ്യാമ നൃതമസ്യ നൃണാമ് । അനു ത്രിശോകഃ ശതമാവഹന് നൄന് കുത്സേന രഥോ യോ അസത്സസവാന്
ഈ ഉഷസ്സിന്റെ മഹത്വം നമുക്ക് ലഭിക്കട്ടെ, പുരുഷന്മാരില് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായവരുടെ മത്സരത്തില് നാം ഉണ്ടാകട്ടെ. ത്രിശോകനെ പിന്തുടർന്ന്, നൂറ് പുരുഷന്മാരെ കുത്സയോടൊപ്പം യുദ്ധത്തില് ജയിച്ച രഥം കൊണ്ടുവന്നു.
കസ്തേ മദ ഇന്ദ്ര രന്ത്യോ ഭൂദ്ദുരോ ഗിരോ അഭ്യുഗ്രോ വി ധാവ । കദ്വാഹോ അര്വാഗുപ മാ മനീഷാ ആ ത്വാ ശക്യാമുപമം രാധോ അന്നൈഃ
നിന്റെ ആനന്ദം ഏതാണ്, ഇന്ദ്രാ, ഏറ്റവും രസകരമായത്? ഏത് വാക്കാണ് ഏറ്റവും ശക്തിയുള്ളത്? ആരാണ് നമ്മുടെ പ്രാര്ഥന സമീപത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നത്? അന്നംകൊണ്ട് നിന്റെ പരമമായ അനുഗ്രഹം എനിക്ക് ലഭിക്കട്ടെ.
കദു ദ്യുമ്നമിന്ദ്ര ത്വാവതോ നൄന് കയാ ധിയാ കരസേ കന് ന ആഗന് । മിത്രോ ന സത്യ ഉരുഗായ ഭൃത്യാ അന്നേ സമസ്യ യദസന് മനീഷാഃ
നിന്റെ ഭൃത്യന്മാര്ക്ക് നീ ഏത് മഹത്വം നല്കുന്നു, ഇന്ദ്രാ? ഏത് ചിന്തയിലൂടെ നീ പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു? ആരാണ് നമ്മളിലേക്ക് വരുന്നത്? സത്യസന്ധനായ മിത്രപോലെ, നീ വിശാലമായി പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു, അന്നം ലഭിക്കാനുള്ള നമ്മുടെ ആഗ്രഹങ്ങള് ഒന്നാകുമ്പോള്.
പ്രേരയ സൂരോ അര്ഥം ന പാരം യേ അസ്യ കാമം ജനിധാ ഇവ ഗ്മന് । ഗിരശ്ച യേ തേ തുവിജാത പൂര്വീര്നര ഇന്ദ്ര പ്രതിശിക്ഷന്ത്യന്നൈഃ
ശക്തനായവനേ, ഒരു മനുഷ്യൻ ദൂരെയുള്ള ലക്ഷ്യം തേടുന്നതുപോലെ നീ മുന്നോട്ട് നയിക്കണം. അവനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ പുതുതായി ജനിക്കുന്നതുപോലെയാണ് നീങ്ങുന്നത്. പുരാതനവും ശക്തവുമായ ആ ശബ്ദങ്ങൾ, ഇന്ദ്രാ, മനുഷ്യരെ, അന്നദാനത്തോടെ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു.
മാത്രേ നു തേ സുമിതേ ഇന്ദ്ര പൂര്വീ ദ്യൌര്മജ്മനാ പൃഥിവീ കാവ്യേന । വരായ തേ ഘൃതവന്തഃ സുതാസഃ സ്വാദ്നന് ഭവന്തു പീതയേ മധൂനി
ഇന്ദ്രാ, ആകാശം തന്റെ ശക്തിയാൽ, ഭൂമി തന്റെ ജ്ഞാനത്താൽ നിന്നുടെ മാതാവായി അളക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നിന്റെ സന്തോഷത്തിനായി, നെയ്യും മധുരപാനങ്ങളും പാനത്തിനായി ഒരുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവ മധുരമായ ഭോജനങ്ങൾ ആകട്ടെ.