ആ ത്വാ ബ്രഹ്മയുജാ ഹരീ വഹതാമിന്ദ്ര കേശിനാ । ഉപ ബ്രഹ്മാണി നഃ ശൃണു
പ്രാർത്ഥനയാൽ ചേർത്ത ഇരുവർണ്ണ കുതിരകൾ നിന്നെ കൊണ്ടുവരട്ടെ, ഇന്ദ്രാ; ഞങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ കേൾക്കണമേ.
ബ്രഹ്മാണസ്ത്വാ വയം യുജാ സോമപാമിന്ദ്ര സോമിനഃ । സുതാവന്തോ ഹവാമഹേ
സോമം പാനമാക്കുന്നവരും സോമം അർപ്പിക്കുന്നവരുമായ നാം, പ്രാർത്ഥനയോടെ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു, ഇന്ദ്രാ.
യുഞ്ജന്തി ബ്രധ്നമരുഷം ചരന്തം പരി തസ്ഥുഷഃ । രോചന്തേ രോചനാ ദിവി
അവർ കറുത്ത ചിതറിയവനെയും ചുവപ്പും ഭംഗിയുള്ളതുമായ കുതിരയെ ചക്രത്തിൽ ചേർക്കുന്നു; ആകാശത്ത് പ്രകാശങ്ങൾ തെളിയുന്നു.
യുഞ്ജന്ത്യസ്യ കാമ്യാ ഹരീ വിപക്ഷസാ രഥേ । ശോണാ ധൃഷ്ണൂ നൃവാഹസാ
അവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഇരുവർണ്ണ കുതിരകൾ, മനോഹരമായ ചിറകുകളോടെ, രഥത്തിൽ ചേർക്കുന്നു; ചുവപ്പും ധൈര്യവാനുമായവ, മനുഷ്യരെ കൊണ്ടുവരുന്നു.
കേതും കൃണ്വന്ന് അകേതവേ പേശോ മര്യാ അപേശസേ । സമുഷദ്ഭിരജായഥാഃ
അരിയപ്പെടാത്തവർക്കായി അടയാളം സൃഷ്ടിക്കുകയും, രൂപമില്ലാത്തവർക്കായി രൂപം നൽകുകയും ചെയ്തു, നീ ഉഷസ്സുകളോടൊപ്പം ജനിച്ചു.
ഉദു ത്യം ജാതവേദസം ദേവം വഹന്തി കേതവഃ । ദൃശേ വിശ്വായ സൂര്യമ്
ആ ജാതവേദസായ ദേവനെ, എല്ലാ ജനങ്ങൾക്കും കാണാൻ, കിരണങ്ങൾ മേലോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നു; അതാണ് സൂര്യൻ.
അപ ത്യേ തായവോ യഥാ നക്ഷത്രാ യന്ത്യക്തുഭിഃ । സൂരായ വിശ്വചക്ഷസേ
കള്ളന്മാർപോലെ, ആ കിരണങ്ങൾ രാത്രികളോടൊപ്പം അകന്നു പോകുന്നു; സർവ്വം കാണുന്ന സൂര്യനുവേണ്ടിയാണ്.
അദൃശ്രന്ന് അസ്യ കേതവോ വി രശ്മയോ ജനാമനു । ഭ്രാജന്തോ അഗ്നയോ യഥാ
അവന്റെ കിരണങ്ങൾ, അവന്റെ രശ്മികൾ ജനങ്ങളിൽ തെളിഞ്ഞു; അഗ്നിപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു.
തരണിര്വിശ്വദര്ശതോ ജ്യോതിഷ്കൃദസി സൂര്യ । വിശ്വമാ ഭാസി രോചന
ദ്രുതഗതിയുള്ളവനും സർവ്വം കാണുന്നവനും വെളിച്ചം സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും നീയാണു, സൂര്യാ; നീ എല്ലാ ദിക്കുകളിലും പ്രകാശിക്കുന്നു.
പ്രത്യങ്ദേവാനാം വിശഃ പ്രത്യങ്ങുദേഷി മാനുഷീഃ । പ്രത്യങ്വിശ്വം സ്വര്ദൃശേ
ദേവന്മാരുടെ കൂട്ടങ്ങളെ നീ തിരികെ നയിക്കുന്നു; മനുഷ്യരുടെ കൂട്ടങ്ങളെയും നീ തിരികെ നയിക്കുന്നു; ദർശകനായി നീ മുഴുവൻ ലോകവും തിരികെ നയിക്കുന്നു.
യേനാ പാവക ചക്ഷസാ ഭുരണ്യന്തം ജനാമനു । ത്വം വരുണ പശ്യസി
നിന്റെ പ്രകാശമുള്ള കണ്ണുകൊണ്ട് നീ സഞ്ചരിക്കുന്ന എല്ലാ മനുഷ്യരെയും കാണുന്നു, വരുൺ, നീ അവരെ നിരീക്ഷിക്കുന്നു.
വി ദ്യാമേഷി രജസ്പൃഥ്വഹര്മിമാനോ അക്തുഭിഃ । പശ്യം ജന്മാനി സൂര്യ
നിന്റെ കിരണങ്ങളാൽ നീ വിശാലമായ ആകാശം കടന്ന് സഞ്ചരിക്കുന്നു, സൂര്യാ, മനുഷ്യരുടെ ജനനങ്ങൾ നീ കാണുന്നു.
സപ്ത ത്വാ ഹരിതോ രഥേ വഹന്തി ദേവ സൂര്യ । ശോചിഷ്കേശം വിചക്ഷണമ്
ദൈവമായ സൂര്യാ, ഏഴ് കുതിരകൾ നിന്റെ രഥം വഹിക്കുന്നു; പ്രകാശമുള്ള മുടിയോടെ, എല്ലാം കാണുന്നവനായി നീ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
അയുക്ത സപ്ത ശുന്ധ്യുവഃ സൂരോ രഥസ്യ നപ്ത്യഃ । താഭിര്യാതി സ്വയുക്തിഭിഃ
രഥത്തിന്റെ പുത്രനായ സൂര്യൻ ഏഴ് വേഗമുള്ള കുതിരകളെ കൂട്ടിയിരിക്കുന്നു; അവയെ സ്വയം കൂട്ടി അവരോടൊപ്പം യാത്ര ചെയ്യുന്നു.
അഭി ത്വാ വര്ചസാ ഗിരഃ സിഞ്ചന്ത്യാ ചരണ്യുവഃ । അഭി വത്സം ന ധേനവഃ
നിന്റെ പ്രകാശത്തോടൊപ്പം, വേഗമുള്ള ഗീതങ്ങൾ നിന്നിലേക്കു ഒഴുകുന്നു; പശുവുകൾ കിടാവിനോടു പോകുന്നതുപോലെ.
താ അര്ഷന്തി ശുഭ്രിയഃ പൃഞ്ചതീര്വര്ചസാ പയഃ । ജാതം ജനിര്യഥാ ഹൃദാ
അവ പ്രകാശത്തോടെ, പാൽ നിറഞ്ഞു, ദീപ്തിയോടെ ഒഴുകുന്നു; അമ്മ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നു പുത്രനെ ജനിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ.
വജ്രാപവസാധ്യഃ കീര്തിര്മ്രിയമാണമാവഹന് । മഹ്യമായുര്ഘൃതം പയഃ
വജ്രത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, കീർത്തി മരിച്ചുപോകുന്നവനിലേക്ക് ആയുസ്സും, നെയ്യും, പാലും എന്നിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു.
ആയം ഗൌഃ പൃശ്നിരക്രമീദസദന് മാതരം പുരഃ । പിതരം ച പ്രയന്ത്സ്വഃ
ഈ പുള്ളിക്കാളി മുന്നോട്ട് നടന്നു, അമ്മയെ സമീപിച്ചു, അച്ഛനെ തേടി.
അന്തശ്ചരതി രോചനാ അസ്യ പ്രാണാദപാനതഃ । വ്യഖ്യന് മഹിഷഃ സ്വഃ
അവൻ പ്രകാശമുള്ള ലോകങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു, അവന്റെ ശ്വാസത്തിലും വിശ്വാസത്തിലും; മഹാമൃഗം പ്രകാശം പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ത്രിംശദ്ധാമാ വി രാജതി വാക്പതങ്ഗോ അശിശ്രിയത്। പ്രതി വസ്തോരഹര്ദ്യുഭിഃ
മുപ്പത് വാസസ്ഥലങ്ങളിലായി അവൻ പ്രകാശിക്കുന്നു; വാക്കിന്റെ പക്ഷി ഉയർന്ന്, പ്രകാശമുള്ള പ്രഭാതങ്ങളുടെ വിളിക്ക് മറുപടി പറയുന്നു.
യച്ഛക്രാ വാചമാരുഹന്ന് അന്തരിക്ഷം സിഷാസഥഃ । സം ദേവാ അമദന് വൃഷാ
ശക്തനേ, നീ വാക്കിൽ ഉയർന്ന് അന്തരീക്ഷം കീഴടക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, ദേവന്മാർ ഒരുമിച്ച് സന്തോഷിച്ചു, മഹാബലവാനേ.
ശക്രോ വാചമധൃഷ്ടായോരുവാചോ അധൃഷ്ണുഹി । മംഹിഷ്ഠ ആ മദര്ദിവി
ശക്തനേ, വാക്കിന് ധൈര്യം നൽകുക, ശബ്ദം വിശാലവും ജയിക്കാനാവാത്തതുമാക്കുക; സ്വർഗത്തിൽ നിന്റെ ആനന്ദത്തിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതനാകുക.
ശക്രോ വാചമധൃഷ്ണുഹി ധാമധര്മന് വി രാജതി । വിമദന് ബര്ഹിരാസരന്
ശക്തനേ, വാക്കിന് ധൈര്യം നൽകുക; ധർമ്മത്തിന്റെ വാസസ്ഥലം പ്രകാശിക്കുന്നു; അവർ ദർഭയിടിച്ച് സന്തോഷിക്കട്ടെ.
തം വോ ദസ്മമൃതീഷഹം വസോര്മന്ദാനമന്ധസഃ । അഭി വത്സം ന സ്വസരേഷു ധേനവ ഇന്ദ്രം ഗീര്ഭിര്നവാമഹേ
മഹത്തായ, മരണം ജയിക്കുന്ന, ആനന്ദം പകരുന്ന ഇന്ദ്രനെ, പശുക്കൾ കിടാവിനെ സ്തുതിക്കുന്നതുപോലെ, നാം ഗീതികളാൽ സ്തുതിക്കുന്നു.
ദ്യുക്ഷം സുദാനും തവിഷീഭിരാവൃതം ഗിരിം ന പുരുഭോജസമ് । ക്ഷുമന്തം വാജം ശതിനം സഹസ്രിണം മക്ഷൂ ഗോമന്തമീമഹേ
പ്രകാശമുള്ളവനെയും, ദാനശീലനെയും, ശക്തിയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവനെയും, ധന്യമായ പർവ്വതംപോലെയും, ആഹാരവും സമ്പത്തും ആയിരക്കണക്കിന് ധനവും പശുക്കളാൽ സമൃദ്ധിയുമുള്ളവനെയും നാം തേടുന്നു.
തത്ത്വാ യാമി സുവീര്യം തദ്ബ്രഹ്മ പൂര്വചിത്തയേ । യേനാ യതിഭ്യോ ഭൃഗവേ ധനേ ഹിതേ യേന പ്രസ്കണ്വമാവിഥ
നിന്റെ വീര്യശക്തിയും, പുരാതനമായ ആ ജ്ഞാനവും ഞാൻ സമീപിക്കുന്നു; അതിനാൽ നീ ഭൃഗുക്കൾക്ക് ധനം നേടാൻ സഹായിച്ചു, പ്രസ്കൺവയെ കാത്തു.
യേനാ സമുദ്രമസൃജോ മഹീരപസ്തദിന്ദ്ര വൃഷ്ണി തേ ശവഃ । സദ്യഃ സോ അസ്യ മഹിമാ ന സംനശേ യം ക്ഷോണീരനുചക്രദേ
ശക്തനായ ഇന്ദ്രാ, അതിനാൽ നീ മഹാനദികൾ ഒഴുക്കിച്ചു, സമുദ്രം ഒഴുകിപ്പോയി; നിന്റെ ശക്തിയാൽ, ഭൂമി കീഴടക്കാത്തവന്റെ മഹത്വം ഉടൻ തന്നെ കുറയുന്നില്ല.
കന് നവ്യോ അതസീനാം തുരോ ഗൃണീത മര്ത്യഃ । നഹീ ന്വസ്യ മഹിമാനമിന്ദ്രിയം സ്വര്ഗൃണന്ത ആനശുഃ
മനുഷ്യരിൽ ആരാണ് അതസിൻ കുതിരകളെ യുക്തമായി സ്തുതിക്കാൻ യോഗ്യൻ? ആരും അവന്റെ മഹത്വവും ശക്തിയും പൂർണ്ണമായി സ്തുതിച്ചിട്ടില്ല, എങ്കിലും അവർ പാടിയിട്ടുണ്ട്.
കദു സ്തുവന്ത ഋതയന്ത ദേവത ഋഷിഃ കോ വിപ്ര ഓഹതേ । കദാ ഹവം മഘവന്ന് ഇന്ദ്ര സുന്വതഃ കദു സ്തുവത ആ ഗമഃ
എപ്പോഴാണ് പാടുന്നവരും സത്യനിഷ്ഠരായവരും ദൈവത്തെ വിളിക്കുന്നത്? ഏത് മഹാനാണ് അവനെ ആഹ്വാനിക്കുന്നത്? മഹാദാനശീലിയായ ഇന്ദ്രാ, നീ പാടുന്നവരുടെ സ്തുതിക്ക്, പിഴിഞ്ഞ സോമയ്ക്ക് 언제 വരും?
അഭി പ്ര വഃ സുരാധസമിന്ദ്രമര്ച യഥാ വിദേ । യോ ജരിതൃഭ്യോ മഘവാ പുരൂവസുഃ സഹസ്രേണേവ ശിക്ഷതി
നിങ്ങൾ അറിയുന്ന സമ്പത്തിന്റെ ദാതാവായ ഇന്ദ്രനെ, യോജിച്ച രീതിയിൽ, ഇപ്പോൾ പാടുക. പാടുന്നവർക്കു ആയിരക്കണക്കിന് സമ്പത്ത് നൽകുന്ന മഹാദാനശീലിയാണ് ഇന്ദ്രൻ.