തമു നഃ പൂര്വേ പിതരോ നവഗ്വാഃ സപ്ത വിപ്രാസോ അഭി വാജയന്തഃ । നക്ഷദ്ദാഭം തതുരിം പര്വതേഷ്ഠാമദ്രോഘവാചം മതിഭിഃ ശവിഷ്ഠമ്
നമ്മുടെ പൂർവ്വികന്മാരായ നവഗ്വന്മാരും ഏഴു മഹർഷിമാരും ജയത്തിനായി ആ മഹാശക്തനെയാണു സ്തുതിച്ചത്. കപടമില്ലാത്ത വാക്കുകളും ഉന്നതമായ ചിന്തകളും കൊണ്ട് പർവതത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന അവനെ അവർ പാടിപ്പുകഴ്ത്തി.
തമീമഹേ ഇന്ദ്രമസ്യ രായഃ പുരുവീരസ്യ നൃവതഃ പുരുക്ഷോഃ । യോ അഷ്കൃധോയുരജരഃ സ്വര്വാന് തമാ ഭര ഹരിവോ മാദയധ്യൈ
നാം ആ ധനവാനായ, അനേകം വീരന്മാരുള്ള, ധാരാളം നൽകുന്ന, എന്നും യൗവനത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന, കൃത്യമായ പ്രകാശമുള്ള ഇന്ദ്രനെ തേടുന്നു. രഥസാരഥിയായവനേ, അവനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്ന് ഞങ്ങളെ സന്തോഷിപ്പിക്കണമേ.
തന് നോ വി വോചോ യദി തേ പുരാ ചിജ്ജരിതാര ആനശുഃ സുമ്നമിന്ദ്ര । കസ്തേ ഭാഗഃ കിം വയോ ദുധ്ര ഖിദുഃ പുരുഹൂത പുരൂവസോഽസുരഘ്നഃ
ഇന്ദ്രനേ, നിന്റെ പഴയകാല ഗായകർ നിനക്കു അനുഗ്രഹം നേടിക്കൊടുത്തിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ഞങ്ങളോട് പറയൂ. നിന്റെ ഭാഗം എന്താണ്, ശക്തി എത്രയുണ്ട്, ധൈര്യം എത്രയുണ്ട്, അനേകം പ്രാർത്ഥനകൾ കേൾക്കുന്നവനേ, ധനവാനേ, അസുരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവനേ?
തം പൃച്ഛന്തീ വജ്രഹസ്തം രഥേഷ്ഠാമിന്ദ്രം വേപീ വക്വരീ യസ്യ നൂ ഗീഃ । തുവിഗ്രാഭം തുവികൂര്മിം രഭോദാം ഗാതുമിഷേ നക്ഷതേ തുമ്രമച്ഛ
വജ്രം കൈവശമുള്ളവനും രഥത്തിൽ നില്ക്കുന്നവനുമായ ഇന്ദ്രനോട് ചോദിക്കുന്നവളുടെ വാക്കുകൾ വിറയുകയും കുലുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവന്റെ പിടി ശക്തിയുള്ളതും രൂപം ഭയാനകവുമാണ്. അവൻ ധാരാളം നൽകുന്നവനാണ്. അവളവനെ സമീപിച്ച് അനുഗ്രഹം നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
അയാ ഹ ത്യം മായയാ വാവൃധാനം മനോജുവാ സ്വതവഃ പര്വതേന । അച്യുതാ ചിദ്വീലിതാ സ്വോജോ രുജോ വി ദൃല്ഹാ ധൃഷതാ വിരപ്ശിന്
സ്വന്തം മായയാൽ വളർന്ന, വേഗത്തിൽ ചിന്തിക്കുന്ന, സ്വയം ആശ്രയിക്കുന്നവനായി പർവതത്തോടൊപ്പം നില്ക്കുന്നവൻ, അചഞ്ചലമായതും ശക്തിയുള്ളതും ഉറപ്പുള്ളതും തകർത്ത് തകർക്കുന്നവനാണ്. അവൻ ധൈര്യത്തോടെ എല്ലാം തകർക്കുന്നവൻ.
തം വോ ധിയാ നവ്യസ്യാ ശവിഷ്ഠം പ്രത്നം പ്രത്നവത്പരിതംസയധ്യൈ । സ നോ വക്ഷദനിമാനഃ സുവഹ്നേന്ദ്രോ വിശ്വാന്യതി ദുര്ഗഹാണി
നിങ്ങളുടെ ചിന്തകൾ പുതുമയും പ്രാചീനതയും നിറഞ്ഞ ആ മഹാശക്തനിലേക്കാകട്ടെ. നല്ല സഹായിയായ ഇന്ദ്രൻ എല്ലാ ബുദ്ധിമുട്ടുകളും കടന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
ആ ജനായ ദ്രുഹ്വണേ പാര്ഥിവാനി ദിവ്യാനി ദീപയോഽന്തരിക്ഷാ । തപാ വൃഷന് വിശ്വതഃ ശോചിഷാ താന് ബ്രഹ്മദ്വിഷേ ശോചയ ക്ഷാമപശ്ച
ജനങ്ങൾക്കായി ഭൂമിയിലെ അഗ്നിയും ആകാശത്തിലെ അഗ്നിയും ഇടനിലയിലെ അഗ്നിയും തെളിയിക്കണം. കാളപോലെയുള്ളവനേ, നിന്റെ തീയിൽ എല്ലായിടത്തും ദഹിപ്പിക്കണം, പ്രാർത്ഥനയെ വെറുക്കുന്നവരെയും ഭൂമിയെ നാശപ്പെടുത്തുന്നവരെയും ദഹിപ്പിക്കണം.
ഭുവോ ജനസ്യ ദിവ്യസ്യ രാജാ പാര്ഥിവസ്യ ജഗതസ്ത്വേഷസംദൃക്। ധിഷ്വ വജ്രം ദക്ഷിണ ഇന്ദ്ര ഹസ്തേ വിശ്വാ അജുര്യ ദയസേ വി മായാഃ
നീ സ്വർഗ്ഗീയ ജനങ്ങളുടെ രാജാവും ഭൂമിയിലെ ലോകത്തിന്റെ രാജാവും എല്ലാം ചലിക്കുന്നതിന്റെ അധിപനുമാണ്. ഭയാനകമായ കാഴ്ചയുള്ളവനേ, വലതുകൈയിൽ വജ്രം പിടിച്ച് ഞങ്ങളെ എല്ലാ ദോഷങ്ങളിൽ നിന്നും കാക്കണം, എല്ലാ മായാജാലങ്ങൾക്കും ജയിക്കണം.
ആ സംയതമിന്ദ്ര ണഃ സ്വസ്തിം ശത്രുതൂര്യായ ബൃഹതീമമൃധ്രാമ് । യയാ ദാസാന്യാര്യാണി വൃത്രാ കരോ വജ്രിന്ത്സുതുകാ നാഹുഷാണി
ഇന്ദ്രനേ, ശത്രുക്കളെ ജയിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് തകർച്ചയില്ലാത്ത ക്ഷേമം നൽകണം. വജ്രംകൊണ്ട് ദാസന്മാരെയും ആര്യന്മാരെയും വൃത്രനെയും നഹുഷനെയും കീഴടക്കിയ ആ ശക്തിയാൽ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം.
സ നോ നിയുദ്ഭിഃ പുരുഹൂത വേധോ വിശ്വവാരാഭിരാ ഗഹി പ്രയജ്യോ । ന യാ അദേവോ വരതേ ന ദേവ ആഭിര്യാഹി തൂയമാ മദ്ര്യദ്രിക്
പല പ്രാർത്ഥനകളും കേൾക്കുന്ന ജ്ഞാനിയായ ഇന്ദ്രനേ, നിന്റെ കൂട്ടങ്ങളോടും എല്ലാ അനുഗ്രഹങ്ങളോടും കൂടി ഞങ്ങളിലേക്ക് വരിക. ദൈവമോ ദൈവമല്ലാത്തവരോ എതിർക്കാൻ കഴിയാത്ത ആ ശക്തിയോടെ, സോമപാനത്തിൽ ആനന്ദിച്ചുകൊണ്ട് വേഗത്തിൽ വരിക.
യസ്തിഗ്മശൃങ്ഗോ വൃഷഭോ ന ഭീമഃ ഏകഃ കൃഷ്ടീശ്ച്യവയതി പ്ര വിശ്വാഃ । യഃ ശശ്വതോ അദാശുഷോ ഗയസ്യ പ്രയന്താസി സുഷ്വിതരായ വേദഃ
മൂർച്ചയുള്ള കൊമ്പുള്ള കാളപോലെ ഭയാനകനും, ഒരുവൻ തന്നെ എല്ലാ ജനങ്ങളെയും ഉണർത്തുന്നവനും ആണവൻ. എപ്പോഴും ഉത്സാഹികളായവരെ ജീവതത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന ജ്ഞാനിയാണവൻ; നല്ലവർക്കായി വഴികാട്ടിയുമാണ്.
ത്വം ഹ ത്യദിന്ദ്ര കുത്സമാവഃ ശുശ്രൂഷമാണസ്തന്വാ സമര്യേ । ദാസം യച്ശുഷ്ണം കുയവം ന്യസ്മാ അരന്ധയ ആര്ജുനേയായ ശിക്ഷന്
ഇന്ദ്രനേ, നീ യുദ്ധത്തിൽ കുത്സയെ സഹായിച്ചു, സ്വന്തം ശരീരത്തോടെ അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു. ദാസനായ ശുഷ്ണനെയും കുയവനെയും കീഴടക്കി, അർജുനേയന് വിജയവും നൽകി.
ത്വം ധൃഷ്ണോ ധൃഷതാ വീതഹവ്യം പ്രാവോ വിശ്വാഭിരൂതിഭിഃ സുദാസമ് । പ്ര പൌരുകുത്സിം ത്രസദസ്യുമാവഃ ക്ഷേത്രസാതാ വൃത്രഹത്യേഷു പൂരുമ്
ധൈര്യശാലിയായവനേ, നിന്നെ വിളിച്ച സുദാസിനെ എല്ലാ സഹായങ്ങളോടും കൂടി നീ നയിച്ചു. ഔരുകുത്സിയെയും ത്രസദസ്യുവിനെയും ഭൂമി നേടാനും വൃത്രനെ സംഹരിക്കാനും പൂരും എന്നിവരെയും നീ സഹായിച്ചു.
ത്വം നൃഭിര്നൃമണോ ദേവവീതൌ ഭൂരീണി വൃത്രാ ഹര്യശ്വ ഹംസി । ത്വം നി ദസ്യും ചുമുരിം ധുനിം ചാസ്വാപയോ ദഭീതയേ സുഹന്തു
പുരുഷന്മാരിൽ പുരുഷനായി, ദേവാരാധനയിൽ നീ അനേകം വൃത്രന്മാരെ സംഹരിച്ചു, കനകവണ്ണം കുതിരകളുള്ള ഇന്ദ്രനേ. ദസ്യുവായ കുമുരിയെയും ധുനിയെയും നീ കീഴടക്കി, സുഹൃത്തിനായി അവരെ ഉറക്കത്തിൽ ആക്കി.
തവ ച്യൌത്നാനി വജ്രഹസ്ത താനി നവ യത്പുരോ നവതിം ച സദ്യഃ । നിവേശനേ ശതതമാവിവേഷീരഹം ച വൃത്രം നമുചിമുതാഹന്
വജ്രം കൈവശമുള്ളവനേ, നീ ഒരേ സമയം തൊണ്ണൂറ് നഗരങ്ങൾ തകർത്തു. നൂറാമത്തേതിൽ നീ കടന്നു, വൃത്രനെയും നമുചിയെയും അഹിയെയും സംഹരിച്ചു.
സനാ താ ത ഇന്ദ്ര ഭോജനാനി രാതഹവ്യായ ദാശുഷേ സുദാസേ । വൃഷ്ണേ തേ ഹരീ വൃഷണാ യുനജ്മി വ്യന്തു ബ്രഹ്മാണി പുരുശാക വാജമ്
ഇന്ദ്രനേ, നിന്റെ ഈ പുരാതന ദാനങ്ങൾ യാഗം അർപ്പിക്കുന്നവർക്കും സുദാസിനും തന്നെയാണ്. ശക്തനായവനേ, നിന്റെ ശക്തിയുള്ള കുതിരകളെ ഞാൻ കൂട്ടുന്നു. ഈ സ്തോത്രങ്ങൾ ധാരാളം വിജയങ്ങൾ നൽകട്ടെ.
മാ തേ അസ്യാം സഹസാവന് പരിഷ്ടാവഘായ ഭൂമ ഹരിവഃ പരാദൌ । ത്രായസ്വ നോഽവൃകേഭിര്വരൂഥൈസ്തവ പ്രിയാസഃ സൂരിഷു സ്യാമ
ഹരിവ, ഈ മത്സരത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ശക്തൻ നിന്നെ അക്രമിക്കാതിരിക്കട്ടെ. ഞങ്ങളെ അജയ്യമായ നിന്റെ രക്ഷാകവചങ്ങളാൽ സംരക്ഷിക്കണം. ദാനശീലരായ മനുഷ്യരിൽ ഞങ്ങൾക്കു പ്രിയരാകാൻ അനുഗ്രഹിക്കണം.
പ്രിയാസ ഇത്തേ മഘവന്ന് അഭിഷ്ടൌ നരോ മദേമ ശരണേ സഖായഃ । നി തുര്വശം നി യാദ്വം ശിശീഹ്യതിഥിഗ്വായ ശംസ്യം കരിഷ്യന്
ദാനശീലനേ, നിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കു പ്രിയരാകാൻ അനുഗ്രഹിക്കണം; നിന്റെ സ്നേഹിതരായ ഞങ്ങൾ നിന്റെ അഭയത്തിൽ സന്തോഷിക്കട്ടെ. തുര്വശനും യാദുവും കീഴടക്കണം; അതിഥിഗ്വയ്ക്ക് ഉചിതമായ പ്രശംസ നൽകണം.
സദ്യശ്ചിന് നു തേ മഘവന്ന് അഭിഷ്ടൌ നരഃ ശംസന്ത്യുക്ഥശാസ ഉക്ഥാ । യേ തേ ഹവേഭിര്വി പണീംരദാശന്ന് അസ്മാന് വൃണീഷ്വ യുജ്യായ തസ്മൈ
ദാനശീലനേ, ഇപ്പോഴും നിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ മനുഷ്യർ ഭക്തിഗാനങ്ങളും സ്തുതികളും പാടുന്നു. നിന്റെ വിളികളാൽ കഞ്ചനെ അകറ്റിയവരെപ്പോലെ ഞങ്ങളെയും കൂട്ടായ്മയ്ക്കായി തിരഞ്ഞെടുത്താലും.
ഏതേ സ്തോമാ നരാം നൃതമ തുഭ്യമസ്മദ്ര്യഞ്ചോ ദദതോ മഘാനി । തേഷാമിന്ദ്ര വൃത്രഹത്യേ ശിവോ ഭൂഃ സഖാ ച ശൂരോഽവിതാ ച നൃണാമ്
മനുഷ്യരുടെ ഈ സ്തുതികൾ, മഹാനായവനേ, നിനക്കാണ്; അവ ഞങ്ങൾക്ക് ദാനങ്ങൾ നൽകുന്നു. അവരുടെ ഇടയിൽ, ഇന്ദ്രാ, വൃത്രനെ സംഹരിക്കുമ്പോൾ ദയയുള്ളവനായി ഇരിക്കണം; സുഹൃത്ത്, വീരൻ, മനുഷ്യരുടെ രക്ഷകൻ എന്നിങ്ങനെ അനുഗ്രഹിക്കണം.
നൂ ഇന്ദ്ര ശൂര സ്തവമാന ഊതീ ബ്രഹ്മജൂതസ്തന്വാ വാവൃധസ്വ । ഉപ നോ വാജാന് മിമീഹ്യുപ സ്തീന് യൂയം പാത സ്വസ്തിഭിഃ സദാ നഃ
ഇന്ദ്രാ, വീരനേ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു; പ്രാർത്ഥനയുടെ ശക്തിയിലും നിന്റെ സ്വശക്തിയിലും വളരുക. ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്തും ഭക്ഷ്യവും നൽകണം; നിങ്ങൾ എല്ലാവരും എപ്പോഴും ഞങ്ങളെ ക്ഷേമത്തോടെ കാക്കണം.
ആ യാഹി സുഷുമാ ഹി ത ഇന്ദ്ര സോമം പിബാ ഇമമ് । ഏദം ബര്ഹിഃ സദോ മമ
ഇന്ദ്രാ, സന്തോഷത്തോടെ ഇവിടെ വരിക; ഈ സോമം പാനമാക്കണം. ഇതാണ് എന്റെ ഇരിപ്പിടവും വിശുദ്ധ ദർഭയും.
ആ ത്വാ ബ്രഹ്മയുജാ ഹരീ വഹതാമിന്ദ്ര കേശിനാ । ഉപ ബ്രഹ്മാണി നഃ ശൃണു
പ്രാർത്ഥനയാൽ ചുമത്തിയ കേശവാനായ കുതിരകൾ നിന്നെ കൊണ്ടുവരട്ടെ, ഇന്ദ്രാ; ഞങ്ങളുടെ ഭക്തിഗാനങ്ങൾ കേൾക്കണം.
ബ്രഹ്മാണസ്ത്വാ വയം യുജാ സോമപാമിന്ദ്ര സോമിനഃ । സുതാവന്തോ ഹവാമഹേ
സോമം ചൊരിയുമ്പോൾ, സോമം പാനമാകുന്ന ഇന്ദ്രയെ, ഞങ്ങൾ പ്രാർത്ഥനയോടെ വിളിക്കുന്നു.
ഇന്ദ്രമിദ്ഗാഥിനോ ബൃഹദിന്ദ്രമര്കേഭിരര്കിണഃ । ഇന്ദ്രം വാണീരനൂഷത
ഗായകർ വലിയ ഗാനങ്ങളാൽ ഇന്ദ്രനെ പാടുന്നു; സ്തുതികാർ സ്തുതികളാൽ ഇന്ദ്രനെ പുകഴ്ത്തുന്നു; വാക്കുകൾ ഇന്ദ്രയെ വിളിക്കുന്നു.
ഇന്ദ്ര ഇദ്ധര്യോഃ സചാ സംമിശ്ല ആ വചോയുജാ । ഇന്ദ്രോ വജ്രീ ഹിരണ്യയഃ
ഇന്ദ്രൻ, ഇരുവും കറുത്ത കുതിരകളോടൊപ്പം, വാക്കിന്റെ കൂട്ടായ്മയിൽ, പൊൻ വജ്രം കൈവശമുള്ളവനായി ഉണ്ടാകുന്നു.
ഇന്ദ്രോ ദീര്ഘായ ചക്ഷസ ആ സൂര്യം രോഹയദ്ദിവി । വി ഗോഭിരദ്രിമൈരയത്
ദീർഘദർശിയായ ഇന്ദ്രൻ ആകാശത്തിൽ സൂര്യനെ ഉദയിപ്പിച്ചു; പശുക്കളാൽ പാറ പൊട്ടിച്ചു.
ഇന്ദ്രം വോ വിശ്വതസ്പരി ഹവാമഹേ ജനേഭ്യഃ । അസ്മാകമസ്തു കേവലഃ
എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നുമുള്ള ജനങ്ങൾക്കായി ഞങ്ങൾ ഇന്ദ്രനെ വിളിക്കുന്നു; അവൻ ഞങ്ങളുടേതായി മാത്രം ഇരിക്കട്ടെ.
വ്യന്തരിക്ഷമതിരന് മദേ സോമസ്യ രോചനാ । ഇന്ദ്രോ യദഭിനദ്വലമ്
സോമത്തിന്റെ പ്രഭയാൽ ഉല്ലാസത്തോടെ ഇന്ദ്രൻ അന്തരീക്ഷം കടന്നു, അപ്പോൾ അവൻ തടസ്സം തകർത്തു.
ഉദ്ഗാ ആജദങ്ഗിരോഭ്യ ആവിഷ്കൃണ്വന് ഗുഹാ സതീഃ । അര്വാഞ്ചം നുനുദേ വലമ്
അംഗിരസുമാരോടൊപ്പം, ഒളിഞ്ഞവരെ വെളിപ്പെടുത്തി, ഇന്ദ്രൻ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി; അവൻ തടസ്സം മുന്നോട്ട് നീക്കി.