പ്ര തേ മഹേ വിദഥേ ശംസിഷം ഹരീ പ്ര തേ വന്വേ വനുഷോ ഹര്യതം മദമ് । ഘൃതം ന യോ ഹരിഭിശ്ചാരു സേചത ആ ത്വാ വിശന്തു ഹരിവര്പസം ഗിരഃ
മഹാസഭയിൽ ഞാൻ നിന്നെ പുകഴ്ത്തുന്നു, ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ കുതിരകളെയും വിളിക്കുന്നു; ശക്തരുടെ ആനന്ദം നിന്റെതാകട്ടെ, നിന്റെ കുതിരകൾ നെയ്യുപോലെ ഒഴുക്കുന്നു; സ്വർണ്ണം പോലെ ഭാവമുള്ളവനേ, പാട്ടുകൾ നിന്നിലേക്കു എത്തട്ടെ.
ഹരിം ഹി യോനിമഭി യേ സമസ്വരന് ഹിന്വന്തോ ഹരീ ദിവ്യം യഥാ സദഃ । ആ യം പൃണന്തി ഹരിഭിര്ന ധേനവ ഇന്ദ്രായ ശൂഷം ഹരിവന്തമര്ചത
ആകാശത്തിലെ വാസസ്ഥലത്തിൽപോലെ, നിന്റെ കുതിരകളെ ഉണർത്തി ഒരുമിച്ച് പാടുന്നവർ, പശുക്കൾ പാത്രം നിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ നിന്നെ കുതിരകളാൽ നിറയ്ക്കുന്നു; കുതിരകളാൽ സമ്പന്നനായ ശക്തനായ ഇന്ദ്രനെ പുകഴ്ത്തുവിൻ.
സോ അസ്യ വജ്രോ ഹരിതോ യ ആയസോ ഹരിര്നികാമോ ഹരിരാ ഗഭസ്ത്യോഃ । ദ്യുമ്നീ സുശിപ്രോ ഹരിമന്യുസായക ഇന്ദ്രേ നി രൂപാ ഹരിതാ മിമിക്ഷിരേ
അവന്റെ വജ്രം മഞ്ഞനിറമുള്ളതും ഇരിമ്പ് കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയതും ആണ്; അവന്റെ ആഗ്രഹവും ഭുജങ്ങളും മഞ്ഞനിറമാണ്; ഭംഗിയുള്ള മുഖവും, ഉഗ്രതയും മഞ്ഞനിറം; ഇന്ദ്രനിൽ മഞ്ഞനിറത്തിന്റെ രൂപങ്ങൾ അളക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ദിവി ന കേതുരധി ധായി ഹര്യതോ വിവ്യചദ്വജ്രോ ഹരിതോ ന രംഹ്യാ । തുദദഹിം ഹരിശിപ്രോ യ ആയസഃ സഹസ്രശോകാ അഭവദ്ധരിമ്ഭരഃ
ആകാശത്തിലെ ദീപംപോലെ, മഞ്ഞനിറമുള്ള വജ്രം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; മഞ്ഞനിറമുള്ള ഭംഗിയുള്ള വജ്രം വിജയിച്ചു; അവൻ പാമ്പിനെ തട്ടി, ഭംഗിയുള്ള ഇരിമ്പ് ശരീരമുള്ളവൻ; മഞ്ഞനിറം വഹിക്കുന്നവൻ ആയിരം ജ്വാലകളായി.
ത്വംത്വമഹര്യഥാ ഉപസ്തുതഃ പൂര്വേഭിരിന്ദ്ര ഹരികേശ യജ്വഭിഃ । ത്വം ഹര്യസി തവ വിശ്വമുക്ഥ്യമസാമി രാധോ ഹരിജാത ഹര്യതമ്
ഇന്ദ്രാ, പുരാതന യജ്ഞകർ നിന്നെ മഞ്ഞനിറമുള്ള മുടിയുള്ളവനെന്നു പുകഴ്ത്തി; നീ മഞ്ഞനിറമുള്ളവനാണ്, നിന്റെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും പുകഴ്ത്തപ്പെടുന്നതാണ്; മഞ്ഞനിറത്തിൽ ജനിച്ച നിന്റെ ദാനം ഏറ്റവും മഞ്ഞനിറമുള്ളതും ആണ്.
താ വജ്രിണം മന്ദിനം സ്തോമ്യം മദ ഇന്ദ്രം രഥേ വഹതോ ഹര്യതാ ഹരീ । പുരൂണ്യസ്മൈ സവനാനി ഹര്യത ഇന്ദ്രായ സോമാ ഹരയോ ദധന്വിരേ
വജ്രം കൈവശമുള്ളവനെയും ആനന്ദഭരിതനെയും പുകഴ്ത്തപ്പെടുന്നവനെയും ഉല്ലാസമുള്ള ഇന്ദ്രനെയും മഞ്ഞനിറമുള്ള കുതിരകൾ രഥത്തിൽ വഹിക്കുന്നു; അവനുവേണ്ടി അനേകം സോമപാനങ്ങൾ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു, മഞ്ഞനിറമുള്ളവർ സോമം ഇന്ദ്രനു സമർപ്പിച്ചു.
അരം കാമായ ഹരയോ ദധന്വിരേ സ്ഥിരായ ഹിന്വന് ഹരയോ ഹരീ തുരാ । അര്വദ്ഭിര്യോ ഹരിഭിര്ജോഷമീയതേ സോ അസ്യ കാമം ഹരിവന്തമാനശേ
ആഗ്രഹത്തിനും സ്ഥിരതയ്ക്കുമായി മഞ്ഞനിറമുള്ളവർ സോമം സമർപ്പിച്ചു; വേഗത്തിൽ കുതിരകളെ ഉണർത്തി; മഞ്ഞനിറമുള്ള കുതിരകളുമായി സന്തോഷിക്കുന്നവൻ, തന്റെ ആഗ്രഹം മഞ്ഞനിറമുള്ള ആനന്ദത്തിൽ നിറവേറ്റുന്നു.
ഹരിശ്മശാരുര്ഹരികേശ ആയസസ്തുരസ്പേയേ യോ ഹരിപാ അവര്ധത । അര്വദ്ഭിര്യോ ഹരിഭിര്വാജിനീവസുരതി വിശ്വാ ദുരിതാ പാരിഷദ്ധരീ
മഞ്ഞനിറമുള്ള താടിയും മുടിയും ഇരിമ്പ് ശരീരവും വേഗതയുമുള്ളവൻ, മഞ്ഞനിറമുള്ളവരോടൊപ്പം കുടിക്കുന്നവൻ ശക്തനായി വളർന്നു; മഞ്ഞനിറമുള്ള കുതിരകളോടൊപ്പം ധാരാളം കുതിരകൾ ഉള്ളവൻ, തന്റെ കുതിരകളാൽ എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും അകറ്റുന്നു.
ശ്രുവേവ യസ്യ ഹരിണീ വിപേതതുഃ ശിപ്രേ വാജായ ഹരിണീ ദവിധ്വതഃ । പ്ര യത്കൃതേ ചമസേ മര്മൃജദ്ധരീ പീത്വാ മദസ്യ ഹര്യതസ്യാന്ധസഃ
കേൾവിക്കായി എന്നപോലെ, അവന്റെ മഞ്ഞനിറമുള്ള കുതിരകൾ പടർന്ന് പോയി; ജയത്തിനായി അവയുടെ കുതിരകൾ മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞു; പാത്രത്തിനായി അവ മഞ്ഞനിറമുള്ളവൻ അതു ശുദ്ധമാക്കി; മഞ്ഞനിറമുള്ള സോമത്തിന്റെ ആനന്ദം കുടിച്ചു.
ആ രോദസീ ഹര്യമാണോ മഹിത്വാ നവ്യംനവ്യം ഹര്യസി മന്മ നു പ്രിയമ് । പ്ര പസ്ത്യമസുര ഹര്യതം ഗോരാവിഷ്കൃധി ഹരയേ സൂര്യായ
ആകാശത്തിലും ഭൂമിയിലും, മഹത്വത്തിനായി നിന്നെ പുകഴ്ത്തുന്നു; വീണ്ടും വീണ്ടും ഈ പ്രിയപ്പെട്ട പാട്ടിൽ നീ ആനന്ദിക്കുന്നു; കാളയ്ക്കും സൂര്യനും വേണ്ടി, ഭവനം വെളിപ്പെടുത്തുക, പ്രഭുവേ.
ആ ത്വാ ഹര്യന്തം പ്രയുജോ ജനാനാം രഥേ വഹന്തു ഹരിശിപ്രമിന്ദ്ര । പിബാ യഥാ പ്രതിഭൃതസ്യ മധ്വോ ഹര്യന് യജ്ഞം സധമാദേ ദശോണിമ്
ജനങ്ങളിൽ, നിന്റെ മഞ്ഞനിറമുള്ള മുഖമുള്ള കുതിരകൾ നിന്നെ വഹിക്കട്ടെ, ഇന്ദ്രാ; ഇഷ്ടമുള്ളപോലെ മധുരപാനീയങ്ങൾ കുടിക്ക, യാഗത്തിലും കൂട്ടായ്മയിലും ആനന്ദിക്ക, മഞ്ഞനിറമുള്ളവനേ.
അപാഃ പൂര്വേഷാം ഹരിവഃ സുതാനാമഥോ ഇദം സവനം കേവലം തേ । മമദ്ധി സോമം മധുമന്തമിന്ദ്ര സത്രാ വൃഷം ജഠര ആ വൃഷസ്വ
മുൻപുള്ള സോമപാനങ്ങൾക്കും ഇപ്പോഴത്തെ ഈ പ്രത്യേക പാനത്തിനും നീയാണു അർഹൻ, മഞ്ഞനിറമുള്ളവനേ; മധുരമുള്ള സോമം കുടിക്ക, ഇന്ദ്രാ, ശക്തിയോടെ, കാളയുടെ ബലത്തോടെ നിന്റെ വയറു നിറയ്ക്കുക.
അപ്സു ധൂതസ്യ ഹരിവഃ പിബേഹ നൃഭിഃ സുതസ്യ ജഠരം പൃണസ്വ । മിമിക്ഷുര്യമദ്രയ ഇന്ദ്ര തുഭ്യം തേഭിര്വര്ധസ്വ മദമുക്ഥവാഹഃ
ഇന്ദ്രനേ, നീ ഇവിടെ മനുഷ്യരോടൊപ്പം വെള്ളത്തിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച സോമം കുടിക്കൂ. ആ പാനീയത്തിൽ നിന്നു നിന്റെ വയറ് നിറയ്ക്കൂ. ഉല്ലാസം ആഗ്രഹിച്ച് സോമരസം നിനക്കായി ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു; ആ രസങ്ങൾ കൊണ്ട് നീ ശക്തിയാർജിക്കൂ, ഉല്ലാസവും സ്തുതിയും നൽകുന്നവനേ.
പ്രോഗ്രാം പീതിം വൃഷ്ണ ഇയര്മി സത്യാം പ്രയൈ സുതസ്യ ഹര്യശ്വ തുഭ്യമ് । ഇന്ദ്ര ധേനാഭിരിഹ മാദയസ്വ ധീഭിര്വിശ്വാഭിഃ ശച്യാ ഗൃണാനഃ
ശക്തിയുള്ളവനേ, സത്യമായും ശക്തിയുള്ള സോമപാനീയമാണ് ഞാൻ നിനക്കായി അർപ്പിക്കുന്നത്. ഹരിയശ്വനേ, നീ ഇവിടെ പോഷകമുള്ള പാനീയങ്ങൾക്കൊപ്പം ആനന്ദിക്കൂ; എല്ലാ സ്തുതികളിലും, നിന്റെ ശക്തിയിൽ, ഞങ്ങളുടെ പാട്ടുകളിൽ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നവനേ.
ഊതീ ശചീവസ്തവ വീര്യേണ വയോ ദധാനാ ഉശിജ ഋതജ്ഞാഃ । പ്രജാവദിന്ദ്ര മംസോ ദുരോണേ തസ്ഥുര്ഗൃണന്തഃ സധമാദ്യാസഃ
നിന്റെ സംരക്ഷണത്തിലും ശക്തിയിലും, ബുദ്ധിമാനും സത്യസന്ധനും ആയ പാട്ടുകാരൻമാർ ഊർജ്ജം കൈവശമാക്കി, കുടുംബത്തിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു, ഇന്ദ്രനേ; അവർ നിന്നെ സ്തുതിച്ച്, ഉത്സവത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
യോ ജാത ഏവ പ്രഥമോ മനസ്വാന് ദേവോ ദേവാന് ക്രതുനാ പര്യഭൂഷത്। യസ്യ ശുഷ്മാദ്രോദസീ അഭ്യസേതാം നൃമ്ണസ്യ മഹ്നാ സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
ജനിച്ച ഉടനെ തന്നെ ആദ്യനും ഏറ്റവും ശക്തിയുമുള്ളവനായി, ദേവന്മാരെ തൻറെ ഇച്ഛാശക്തിയാൽ മറികടന്ന ദേവൻ; ആരുടെ ശക്തിയാൽ ആകാശവും ഭൂമിയും വേർതിരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു — മനുഷ്യരിൽ ഇന്ദ്രൻ അവനാണ്.
യഃ പൃഥിവീം വ്യഥമാനാമദൃംഹദ്യഃ പര്വതാന് പ്രകുപിതാമരമ്ണാത്। യോ അന്തരിക്ഷം വിമമേ വരീയോ യോ ദ്യാമസ്തഭ്നാത്സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
ഭൂമി വിറയ്ക്കുമ്പോൾ അതിനെ ഉറപ്പാക്കിയവൻ, കുപിതരായ പർവതങ്ങളെ ശമിപ്പിച്ചവൻ, വിശാലമായ അന്തരീക്ഷം അളന്നവൻ, ആകാശത്തെ താങ്ങിയവൻ — മനുഷ്യരിൽ ഇന്ദ്രൻ അവനാണ്.
യോ ഹത്വാഹിമരിണാത്സപ്ത സിന്ധൂന് യോ ഗാ ഉദാജദപധാ വലസ്യ । യോ അശ്മനോരന്തരഗ്നിം ജജാന സംവൃക്സമത്സു സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
പാമ്പിനെ കൊല്ലുകയും ഏഴ് നദികളെ മോചിപ്പിക്കുകയും, വലയുടെ തടങ്കലിൽ നിന്ന് പശുക്കളെ വിടുവിക്കുകയും, കല്ലുകൾക്കിടയിൽ അഗ്നി ഉണർത്തുകയും ചെയ്തവൻ — മനുഷ്യരിൽ ഇന്ദ്രൻ അവനാണ്.
യേനേമാ വിശ്വാ ച്യവനാ കൃതാനി യോ ദാസം വര്ണമധരം ഗുഹാകഃ । ശ്വഘ്നീവ യോ ജിഗീവാം ലക്ഷമാദദര്യഃ പുഷ്ടാനി സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
ഈ സകല ചലിക്കുന്നതും സൃഷ്ടിച്ചവൻ, ദാസരെന്ന താഴ്ന്ന വർണ്ണത്തെ മറച്ചു വെച്ചവൻ, നായകളെ വേട്ടയാടുന്നവനുപോലെ ജീവിച്ചിരുന്നവരുടെ സമ്പത്ത് പിടിച്ചവൻ — മനുഷ്യരിൽ ഇന്ദ്രൻ അവനാണ്.
യം സ്മാ പൃച്ഛന്തി കുഹ സേതി ഘോരമുതേമാഹുര്നൈഷോ അസ്തീത്യേനമ് । സോ അര്യഃ പുഷ്ടീര്വിജ ഇവാ മിനാതി ശ്രദസ്മൈ ധത്ത സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
'അവൻ എവിടെയാണ്?' എന്ന് ഭയത്തോടെ ചിലർ ചോദിക്കുകയും, 'അവൻ ഇല്ല' എന്ന് ചിലർ പറയുകയും ചെയ്യുന്നവൻ; സമ്പന്നരുടെ സമ്പത്ത് വിഭജിക്കുന്നവൻ, വിശ്വാസം അവനിൽ നിക്ഷേപിക്കപ്പെടുന്നു — മനുഷ്യരിൽ ഇന്ദ്രൻ അവനാണ്.
യോ രധ്രസ്യ ചോദിതാ യഃ കൃശസ്യ യോ ബ്രഹ്മണോ നാധമാനസ്യ കീരേഃ । യുക്തഗ്രാവ്ണോ യോഽവിതാ സുശിപ്രഃ സുതസോമസ്യ സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
ദുർബലർക്കും ദരിദ്രർക്കും സഹായിയായവൻ, പിന്തുണയില്ലാത്ത പാട്ടുകാരനെയും സംരക്ഷിക്കുന്നവൻ, കല്ലുകൾ കൂട്ടിച്ചേർത്തു സോമം പിഴിയുന്നവനെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവൻ — മനുഷ്യരിൽ ഇന്ദ്രൻ അവനാണ്.
യസ്യാശ്വാസഃ പ്രദിശി യസ്യ ഗാവോ യസ്യ ഗ്രാമാ യസ്യ വിശ്വേ രഥാസഃ । യഃ സൂര്യം യ ഉഷസം ജജാന യോ അപാം നേതാ സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
ആശ്വങ്ങൾ എല്ലാ ദിശകളിലുമുള്ളവൻ, പശുക്കളും ഗ്രാമങ്ങളും രഥങ്ങളും എല്ലായിടത്തുമുള്ളവൻ, സൂര്യനും ഉഷസ്സും സൃഷ്ടിച്ചവൻ, ജലങ്ങളുടെ നായകനായവൻ — മനുഷ്യരിൽ ഇന്ദ്രൻ അവനാണ്.
യം ക്രന്ദസീ സംയതീ വിഹ്വയേതേ പരേഽവരേ ഉഭയാ അമിത്രാഃ । സമാനം ചിദ്രഥമാതസ്ഥിവാംസാ നാനാ ഹവേതേ സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
രണ്ടു കരയുന്നവരും ബന്ധിതരുമായവൻ, അടുത്തും ദൂരത്തുമുള്ള എല്ലാ ശത്രുക്കളും വിളിക്കുന്നവൻ, ഒരേ രഥത്തിൽ ഇരുന്നാലും വ്യത്യസ്ത ശബ്ദത്തിൽ വിളിക്കപ്പെടുന്നവൻ — മനുഷ്യരിൽ ഇന്ദ്രൻ അവനാണ്.
യസ്മാന് ന ഋതേ വിജയന്തേ ജനാസോ യം യുധ്യമാനാ അവസേ ഹവന്തേ । യോ വിശ്വസ്യ പ്രതിമാനം ബഭൂവ യോ അച്യുതച്യുത്സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
അവനെ ഇല്ലാതെ മനുഷ്യർ ജയിക്കാറില്ല; യുദ്ധത്തിൽ സഹായം തേടുന്നവൻ, എല്ലാറ്റിനും അളവായവൻ, അചഞ്ചലമായതിനെ പോലും ചലിപ്പിക്കുന്നവൻ — മനുഷ്യരിൽ ഇന്ദ്രൻ അവനാണ്.
യഃ ശസ്വതോ മഹ്യേനോ ദധാനാന് അമന്യമാനാം ഛര്വാ ജഘാന । യഃ ശര്ധതേ നാനുദദാതി ശൃധ്യാം യോ ദസ്യോര്ഹന്താ സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
എപ്പോഴും അഭിമാനത്തോടെ ജീവിക്കുന്നവരെ തകർത്തവൻ, ശത്രുവിനെ ഒഴിയാൻ അനുവദിക്കാത്തവൻ, ദസ്യുവിനെ സംഹരിക്കുന്നവൻ — മനുഷ്യരിൽ ഇന്ദ്രൻ അവനാണ്.
യഃ ശമ്ഭരം പര്വതേഷു ക്ഷിയന്തം ചത്വാരിംശ്യാം ശരദ്യന്വവിന്ദത്। ഓജായമാനം യോ അഹിം ജഘാന ദാനും ശയാനം സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
പർവതങ്ങളിൽ നാല്പത് വർഷം താമസിച്ച ശംഭരനെ കണ്ടെത്തിയവൻ, വളരുന്ന പാമ്പിനെ കൊല്ലുകയും, ഉറങ്ങിക്കിടന്ന ദാനുവിനെ സംഹരിക്കുകയും ചെയ്തവൻ — മനുഷ്യരിൽ ഇന്ദ്രൻ അവനാണ്.
യഃ ശമ്ഭരം പര്യതരത്കസീഭിര്യോഽചാരുകാസ്നാപിബത്സുതസ്യ । അന്തര്ഗിരൌ യജമാനം ബഹും ജനം യസ്മിന്ന് ആമൂര്ഛത്സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
കാസികളോടൊപ്പം ശംഭരനെ ജയിച്ചവൻ, അസ്നാസിന്റെ സോമം കുടിച്ചവൻ, പർവതത്തിനുള്ളിൽ യജ്ഞം ചെയ്യുന്ന അനേകം ആളുകൾ അവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഭയപ്പെട്ടവൻ — മനുഷ്യരിൽ ഇന്ദ്രൻ അവനാണ്.
യഃ സപ്തരശ്മിര്വൃഷഭസ്തുവിഷ്മാന് അവാസൃജത്സര്തവേ സപ്ത സിന്ധൂന് । യോ രൌഹിണമസ്ഫുരദ്വജ്രബാഹുര്ദ്യാമാരോഹന്തം സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
ഏഴ് കിരണങ്ങളുള്ള കാളയായ ശക്തനായി ഏഴ് നദികളെ ഒഴുകാൻ വിട്ടവൻ, വജ്രം കൈയിൽ പിടിച്ച് ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്ന റൗഹിനനെ തകർത്തവൻ — മനുഷ്യരിൽ ഇന്ദ്രൻ അവനാണ്.
ദ്യാവാ ചിദസ്മൈ പൃഥിവീ മമേതേ ശുഷ്മാച്ചിദസ്യ പര്വതാ ഭയന്തേ । യഃ സോമപാ നിചിതോ വജ്രബാഹുര്യോ വജ്രഹസ്തഃ സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
ആകാശവും ഭൂമിയും അവനു കീഴിലാണ്, പർവതങ്ങൾ പോലും അവന്റെ ശക്തിയെ ഭയക്കുന്നു; സോമം കുടിക്കുന്നവൻ, വജ്രം കൈവശമുള്ളവൻ — മനുഷ്യരിൽ ഇന്ദ്രൻ അവനാണ്.
യഃ സുന്വന്തമവതി യഃ പചന്തം യഃ ശംസന്തം യഃ ശശമാനമൂതീ । യസ്യ ബ്രഹ്മ വര്ധനം യസ്യ സോമോ യസ്യേദം രാധഃ സ ജനാസ ഇന്ദ്രഃ
പിഴിയുന്നവനെ, പാചകം ചെയ്യുന്നവനെ, സ്തുതി ചെയ്യുന്നവനെ, സഹായം തേടുന്നവനെ സംരക്ഷിക്കുന്നവൻ; ആര്ക്ക് സ്തുതി ശക്തിയാണ്, ആര്ക്ക് സോമം ഉണ്ട്, ആര്ക്ക് ഈ സമ്പത്ത് അനുഭവിക്കാം — മനുഷ്യരിൽ ഇന്ദ്രൻ അവനാണ്.