രുന്ദ്ധി ദര്ഭ സപത്നാന് മേ രുന്ദ്ധി മേ പൃതനായതഃ । രുന്ദ്ധി മേ സര്വാന് ദുര്ഹാര്ദോ രുന്ദ്ധി മേ ദ്വിഷതോ മണേ
ദർഭാ, നീ എന്റെ എതിരാളികളെ തടയണം. യുദ്ധത്തിൽ എനിക്കു എതിർക്കുന്നവരെയും തടയണം. ജയിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവരെയും തടയണം. രത്നമേ, എന്റെ ശത്രുക്കളെ നീ തടയണം.
മൃണ ദര്ഭ സപത്നാന് മേ മൃണ മേ പൃതനായതഃ । മൃണ മേ സര്വാന് ദുര്ഹാര്ദോ മൃണ മേ ദ്വിഷതോ മണേ
ദർഭാ, നീ എന്റെ എതിരാളികളെ നശിപ്പിക്കണം. യുദ്ധത്തിൽ എനിക്കു എതിർക്കുന്നവരെയും നശിപ്പിക്കണം. ജയിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവരെയും നശിപ്പിക്കണം. രത്നമേ, എന്റെ ശത്രുക്കളെ നീ നശിപ്പിക്കണം.
മന്ഥ ദര്ഭ സപത്നാന് മേ മന്ഥ മേ പൃതനായതഃ । മന്ഥ മേ സര്വാന് ദുര്ഹാര്ദോ മന്ഥ മേ ദ്വിഷതോ മണേ
ദർഭാ, നീ എന്റെ എതിരാളികളെ കുലുക്കണം. യുദ്ധത്തിൽ എനിക്കു എതിർക്കുന്നവരെയും കുലുക്കണം. ജയിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവരെയും കുലുക്കണം. രത്നമേ, എന്റെ ശത്രുക്കളെ നീ കുലുക്കണം.
പിണ്ഡ്ഢി ദര്ഭ സപത്നാന് മേ പിണ്ഡ്ഢി മേ പൃതനായതഃ । പിണ്ഡ്ഢി മേ സര്വാന് ദുര്ഹാര്ദോ പിണ്ഡ്ഢി മേ ദ്വിഷതോ മണേ
ദർഭാ, നീ എന്റെ എതിരാളികളെ ചുരുക്കണം. യുദ്ധത്തിൽ എനിക്കു എതിർക്കുന്നവരെയും ചുരുക്കണം. ജയിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവരെയും ചുരുക്കണം. രത്നമേ, എന്റെ ശത്രുക്കളെ നീ ചുരുക്കണം.
ഓഷ ദര്ഭ സപത്നാന് മേ ഓഷ മേ പൃതനായതഃ । ഓഷ മേ സര്വാന് ദുര്ഹാര്ദോ ഓഷ മേ ദ്വിഷതോ മണേ
ദർഭാ, നീ എന്റെ എതിരാളികളെ ഉണക്കണം. യുദ്ധത്തിൽ എനിക്കു എതിർക്കുന്നവരെയും ഉണക്കണം. ജയിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവരെയും ഉണക്കണം. രത്നമേ, എന്റെ ശത്രുക്കളെ നീ ഉണക്കണം.
ദഹ ദര്ഭ സപത്നാന് മേ ദഹ മേ പൃതനായതഃ । ദഹ മേ സര്വാന് ദുര്ഹാര്ദോ ദഹ മേ ദ്വിഷതോ മണേ
ദർഭാ, നീ എന്റെ എതിരാളികളെ കത്തിക്കളയണം. യുദ്ധത്തിൽ എനിക്കു എതിർക്കുന്നവരെയും കത്തിക്കളയണം. ജയിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവരെയും കത്തിക്കളയണം. രത്നമേ, എന്റെ ശത്രുക്കളെ നീ കത്തിക്കളയണം.
ജഹി ദര്ഭ സപത്നാന് മേ ജഹി മേ പൃതനായതഃ । ജഹി മേ സര്വാന് ദുര്ഹാര്ദോ ജഹി മേ ദ്വിഷതോ മണേ
ദർഭാ, നീ എന്റെ എതിരാളികളെ അടിക്കണം. യുദ്ധത്തിൽ എനിക്കു എതിർക്കുന്നവരെയും അടിക്കണം. ജയിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവരെയും അടിക്കണം. രത്നമേ, എന്റെ ശത്രുക്കളെ നീ അടിക്കണം.
യത്തേ ദര്ഭ ജരാമൃത്യു ശതം വര്മസു വര്മ തേ । തേനേമം വര്മിണം കൃത്വാ സപത്നാം ജഹി വീര്യൈഃ
ദർഭാ, നൂറു തവണ കായവും മരണവും മറയ്ക്കുന്ന കാവചം നിനക്കുണ്ടല്ലോ. അതുകൊണ്ട് ഈ മനുഷ്യനെ കാവചം ധരിച്ചവനാക്കി, നീ തന്റെ ശക്തിയാൽ എതിരാളികളെ ജയിക്കണം.
ശതം തേ ദര്ഭ വര്മാണി സഹസ്രം വീര്യാണി തേ । തമസ്മൈ വിശ്വേ ത്വാം ദേവാ ജരസേ ഭര്തവാ അദുഃ
നൂറ് സംരക്ഷണത്തിൻറെ അസ്ത്രങ്ങൾ, ആയിരം ശക്തികൾ നിനക്കുണ്ട്; എല്ലാ ദേവന്മാരും നിന്നെ വയസ്സിനോടൊപ്പം നിലനിൽക്കാൻ ആശ്രയമായി ഏല്പിച്ചു.
ത്വാമാഹുര്ദേവവര്മ ത്വാം ദര്ഭ ബ്രഹ്മണസ്പതിമ് । ത്വാമിന്ദ്രസ്യാഹുര്വര്മ ത്വം രാഷ്ട്രാണി രക്ഷസി
ദേവന്മാരുടെ കാവലാണ് നീ എന്നു പറയുന്നു; ദർഭയെ പ്രാർത്ഥനയുടെ നായകനെന്നു വിളിക്കുന്നു; നീ ഇന്ദ്രന്റെ കാവലാണെന്നും, രാജ്യങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതും നീയാണെന്നും പറയുന്നു.
സപത്നക്ഷയണം ദര്ഭ ദ്വിഷതസ്തപനം ഹൃദഃ । മണിം ക്ഷത്രസ്യ വര്ധനം തനൂപാനം കൃണോമി തേ
ദർഭ, നീ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, വൈരികളുടെ മനസ്സിൽ ദഹനം വരുത്തുന്നവൻ, അധികാരത്തിന് വളർച്ച നൽകുന്ന രത്നം; നിന്നെ ഞാൻ ശരീരത്തിന് ഉണർവ്വായി ആക്കുന്നു.
യത്സമുദ്രോ അഭ്യക്രന്ദത്പര്ജന്യോ വിദ്യുതാ സഹ । തതോ ഹിരണ്യയോ ബിന്ദുസ്തതോ ദര്ഭോ അജായത
സമുദ്രം ഇടിമുഴക്കത്തോടും മിന്നലോടും കൂടെ മുഴങ്ങുമ്പോൾ, അതിൽ നിന്ന് ഒരു പൊന്നുതുള്ളി ഉദിച്ചു; അതിൽ നിന്ന് ദർഭ പിറന്നു.
ഔദുമ്ബരേണ മണിനാ പുഷ്ടികാമായ വേധസാ । പശൂനാം സര്വേഷാം സ്ഫാതിം ഗോഷ്ഠേ മേ സവിതാ കരത്
ഔദുംബര രത്നത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ, സമൃദ്ധിക്കായി, സൃഷ്ടാവൻ എന്റെ കാളിത്തൊട്ടിലിലെ എല്ലാ മൃഗങ്ങൾക്കും വർദ്ധന നൽകട്ടെ.
യോ നോ അഗ്നിര്ഗാര്ഹപത്യഃ പശൂനാമധിപാ അസത്। ഔദുമ്ബരോ വൃഷാ മണിഃ സം മാ സൃജതു പുഷ്ട്യാ
നമ്മുടെ വീട്ടിലെ അഗ്നി, മൃഗങ്ങളുടെ രക്ഷാധികാരി, നമ്മുടെതായിരിക്കട്ടെ; ഔദുംബര രത്നം, രത്നങ്ങളിൽ കാളയെന്നു പറയപ്പെടുന്നത്, സമൃദ്ധി ഞങ്ങളിലേക്ക് ഒഴുക്കട്ടെ.
കരീഷിണീം ഫലവതീം സ്വധാമിരാം ച നോ ഗൃഹേ । ഔദുമ്ബരസ്യ തേജസാ ധാതാ പുഷ്ടിം ദധാതു മേ
ഫലമുള്ളതും പോഷകമായതുമായ ദാനമാകുന്നവൾ എന്റെ വീട്ടിൽ വസിക്കട്ടെ; ഔദുംബരത്തിന്റെ പ്രകാശത്തോടെ സൃഷ്ടാവൻ എനിക്ക് സമൃദ്ധി നൽകട്ടെ.
യദ്ദ്വിപാച്ച ചതുഷ്പാച്ച യാന്യന്നാനി യേ രസാഃ । ഗൃഹ്ണേഽഹം ത്വേഷാം ഭൂമാനം ബിഭ്രദൌദുമ്ബരം മണിമ്
രണ്ടുകാലുള്ളവരിൽ നിന്നും നാലുകാലുള്ളവരിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന എല്ലാ ആഹാരങ്ങളും രസങ്ങളും ഞാൻ ഏറ്റെടുക്കുന്നു; ഔദുംബര രത്നം കൈവശമുണ്ടാക്കി ഞാൻ അവയുടെ സമ്പൂർണ്ണത കൈവരിക്കുന്നു.
പുഷ്ടിം പശൂനാം പരി ജഗ്രഭാഹം ചതുഷ്പദാം ദ്വിപദാം യച്ച ധാന്യമ് । പയഃ പശൂനാം രസമോഷധീനാം ബൃഹസ്പതിഃ സവിതാ മേ നി യച്ഛാത്
നാലുകാലുള്ളവരുടെയും രണ്ടുകാലുള്ളവരുടെയും സമൃദ്ധി ഞാൻ സമ്പാദിച്ചു; എത്ര ധാന്യങ്ങളുണ്ടോ അതും; ബൃഹസ്പതി, സവിതാ, മൃഗങ്ങളുടെ പാൽ, ഔഷധികളുടെ സാരം എനിക്ക് നൽകട്ടെ.
അഹം പശൂനാമധിപാ അസാനി മയി പുഷ്ടം പുഷ്ടപതിര്ദധാതു । മഹ്യമൌദുമ്ബരോ മണിര്ദ്രവിണാനി നി യച്ഛതു
ഞാൻ മൃഗങ്ങളുടെ അധിപൻ ആകട്ടെ; സമൃദ്ധിയുടെ രക്ഷാധികാരി എനിക്ക് സമൃദ്ധി നല്കട്ടെ; ഈ ഔദുംബര രത്നം എനിക്ക് സമ്പത്ത് നൽകട്ടെ.
ഉപ മൌദുമ്ബരോ മണിഃ പ്രജയാ ച ധനേന ച । ഇന്ദ്രേണ ജിന്വിതോ മണിരാ മാഗന്ത്സഹ വര്ചസാ
ഔദുംബര രത്നം എനിക്ക് സന്താനത്തോടും സമ്പത്തോടും കൂടെ വരട്ടെ; ഇന്ദ്രൻ പ്രചോദിപ്പിച്ച ഈ രത്നം ശക്തിയോടും തേജസ്സോടും കൂടി എനിക്ക് ലഭിക്കട്ടെ.
ദേവോ മണിഃ സപത്നഹാ ധനസാ ധനസാതയേ । പശോരന്നസ്യ ഭൂമാനം ഗവാം സ്ഫാതിം നി യച്ഛതു
ദൈവിക രത്നം, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നതും സമ്പത്ത് നേടാൻ സഹായിക്കുന്നതുമാണ്; അത് ഞങ്ങൾക്ക് ധനസമൃദ്ധിയും, മൃഗങ്ങളുടെ വർദ്ധനയും, ആഹാരത്തിന്റെ സമൃദ്ധിയും നൽകട്ടെ.
യഥാഗ്രേ ത്വം വനസ്പതേ പുഷ്ട്യാ സഹ ജജ്ഞിഷേ । ഏവാ ധനസ്യ മേ സ്ഫാതിമാ ദധാതു സരസ്വതീ
വൃക്ഷമേ, നീ ആദിയിൽ സമൃദ്ധിയോടൊപ്പം ജനിച്ചതുപോലെ, സരസ്വതി എനിക്ക് സമ്പത്തിന്റെ വർദ്ധന നൽകട്ടെ.
ആ മേ ധനം സരസ്വതീ പയസ്ഫാതിം ച ധാന്യമ് । സിനീവാല്യുപാ വഹാദയം ചൌദുമ്ബരോ മണിഃ
സരസ്വതി എനിക്ക് സമ്പത്തും, പാലിന്റെ സമൃദ്ധിയും, ധാന്യവും നൽകട്ടെ; സിനീവാലി അതു അടുത്ത് കൊണ്ടുവരട്ടെ; ഈ ഔദുംബര രത്നവും കൂടെ വരട്ടെ.
ത്വം മണീണാമധിപാ വൃഷാസി ത്വയി പുഷ്ടം പുഷ്ടപതിര്ജജാന । ത്വയീമേ വാജാ ദ്രവിണാനി സര്വൌദുമ്ബരഃ സ ത്വമസ്മത്സഹസ്വാരാദാരാദരാതിമമതിം ക്ഷുധം ച
നീ രത്നങ്ങളിൽ കാളയാണു, രത്നങ്ങളുടെ അധിപൻ; നിനക്കുള്ളിൽ സമൃദ്ധിയുടെ രക്ഷാധികാരി ജനിച്ചു; എല്ലാ വിജയങ്ങളും സമ്പത്തുകളും നിനക്കുള്ളിൽ; ഔദുംബര, നീ ഞങ്ങള്ക്കായി ജയിക്കട്ടെ, ദുർഭാഗ്യവും വൈരവും വിശപ്പും അകറ്റട്ടെ.
ഗ്രാമണീരസി ഗ്രാമണീരുത്ഥായ അഭിഷിക്തോഽഭി മാ സിഞ്ച വര്ചസാ । തേജോഽസി തേജോ മയി ധാരയാധി രയിരസി രയിം മേ ധേഹി
നീ ഗ്രാമത്തിന്റെ നേതാവാണ്, പ്രധാനിയായി ഉയർന്നു, അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടവൻ; തേജസ്സോടെ എന്നെ തളിച്ചാലും; നീ ശക്തിയാണ്, ആ ശക്തി എന്നിൽ നിലനിൽക്കട്ടെ; നീ സമ്പത്താണ്, എനിക്ക് സമ്പത്ത് നൽകണം.
പുഷ്ടിരസി പുഷ്ട്യാ മാ സമങ്ഗ്ധി ഗൃഹമേധീ ഗൃഹപതിം മാ കൃണു । ഔദുമ്ബരഃ സ ത്വമസ്മാസു ധേഹി രയിം ച നഃ സര്വവീരം നി യച്ഛ രായസ്പോഷായ പ്രതി മുഞ്ചേ അഹം ത്വാമ്
നീ സമൃദ്ധിയാണ്; എന്നെ സമൃദ്ധിയുമായി ഒന്നിപ്പിക്കണം; ഗൃഹസ്ഥനായവൻ, എന്നെ വീട്ടിലെ അധിപനാക്കണം; ഔദുംബര, സമ്പത്ത് ഞങ്ങളിലിടുക, എല്ലാ വീര്യത്തോടുള്ള സമ്പത്തും ഞങ്ങൾക്ക് നൽകണം; സമ്പത്തിന്റെ വർദ്ധനയ്ക്കായി നിന്നെ ഞാൻ വിടുന്നു.
അയമൌദുമ്ബരോ മണിര്വീരോ വീരായ ബധ്യതേ । സ നഃ സനിം മധുമതീം കൃണോതു രയിം ച നഃ സര്വവീരം നി യച്ഛാത്
ഈ ഔദുംബര രത്നം, വീര്യവാനായത്, വീരനായി കെട്ടുന്നു; അത് ഞങ്ങൾക്ക് മധുരമായ ഐക്യം ഉണ്ടാക്കട്ടെ, എല്ലാ വീര്യത്തോടുള്ള സമ്പത്തും ഞങ്ങൾക്ക് നൽകട്ടെ.
ശതകാണ്ഡോ ദുശ്ച്യവനഃ സഹസ്രപര്ണ ഉത്തിരഃ । ദര്ഭോ യ ഉഗ്ര ഓഷധിസ്തം തേ ബധ്നാമ്യായുഷേ
നൂറ് കുരുക്കുകളും ആയിരം ഇലകളും ഉള്ള, ഉയർന്നതും കഠിനവുമായ ദർഭം, ഔഷധങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശക്തമായതിനെ, നീണ്ടായുസിനായി ഞാൻ നിന്നിൽ കെട്ടുന്നു.
നാസ്യ കേശാന് പ്ര വപന്തി നോരസി താഡമാ ഘ്നതേ । യസ്മാ അഛിന്നപര്ണേന ദര്ഭേന ശര്മ യച്ഛതി
അതിന്റേതായ രോമങ്ങൾ ആരും മുറിക്കാറില്ല, നെഞ്ചിൽ അടിക്കാറുമില്ല; കാരണം, ഒടിയാതെ നിലനിൽക്കുന്ന ഇലകളോടെ ദർഭം സംരക്ഷണം നൽകുന്നു.
ദിവി തേ തൂലമോഷധേ പൃഥിവ്യാമസി നിഷ്ഠിതഃ । ത്വയാ സഹസ്രകാണ്ഡേനായുഃ പ്ര വര്ധയാമഹേ
ആകാശത്തിൽ നിന്നുടെ തുമ്പും, ഭൂമിയിൽ നിന്നെ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; ആയിരം കുരുക്കുകളുള്ള നിന്നെ കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ആയുസ്സു വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
തിസ്രോ ദിവോ അത്യതൃണത്തിസ്ര ഇമാഃ പൃഥിവീരുത । ത്വയാഹം ദുര്ഹാര്ദോ ജിഹ്വാം നി തൃണദ്മി വചാംസി
ആകാശത്തിൽ മൂന്നു കടന്ന്, ഭൂമിയിൽ മൂന്നു കടന്നവളെ; നിന്നെ കൊണ്ട് ദുഷ്ടഹൃദയരുടെ നാവും വാക്കുകളും ഞാൻ അടക്കുന്നു.