ആകൂതിം ദേവീം സുഭഗാം പുരോ ദധേ ചിത്തസ്യ മാതാ സുഹവാ നോ അസ്തു । യാമാശാമേമി കേവലീ സാ മേ അസ്തു വിദേയമേനാം മനസി പ്രവിഷ്ടാമ്
ദൈവികമായ ഉദ്ദേശം, ശുഭവും ദയാപൂർണ്ണവും, ചിന്തയുടെ മാതാവായതും ഞാൻ മുന്നിൽ വയ്ക്കുന്നു; അവൾ ഞങ്ങൾക്ക് അനുകൂലമാകട്ടെ. ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉദ്ദേശം എനിക്ക് ലഭിക്കട്ടെ; അതു എന്റെ മനസ്സിൽ പ്രവേശിക്കട്ടെ.
ആകൂത്യാ നോ ബൃഹസ്പത ആകൂത്യാ ന ഉപാ ഗഹി । അഥോ ഭഗസ്യ നോ ധേഹ്യഥോ നഃ സുഹവോ ഭവ
ഉദ്ദേശത്താൽ, ബൃഹസ്പതേ, ഉദ്ദേശത്താൽ ഞങ്ങളോടു ചേർന്ന് വരിക. ഭാഗ്യത്തിന്റെ പങ്ക് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകുക; ഞങ്ങൾക്ക് ദയയുള്ളവനാകുക.
ബൃഹസ്പതിര്മ ആകൂതിമാങ്ഗിരസഃ പ്രതി ജാനാതു വാചമേതാമ് । യസ്യ ദേവാ ദേവതാഃ സംബഭൂവുഃ സ സുപ്രണീതാഃ കാമോ അന്വേത്വസ്മാന്
അംഗിരസരുടെ വംശജനായ ബൃഹസ്പതി എന്റെ ഈ വാക്ക് മനസ്സിലാക്കണമേ. ദേവന്മാർ ദൈവീകതയിലേക്ക് ഉയർന്നതും അവനാൽ തന്നെയാണ്. നന്നായി നയിക്കപ്പെടുന്ന ആഗ്രഹങ്ങൾ നമ്മെ പിന്തുടരണമേ.
ഇന്ദ്രോ രാജാ ജഗതശ്ചര്ഷണീനാമധി ക്ഷമി വിഷുരൂപം യദസ്തി । തതോ ദദാതി ദാശുഷേ വസൂനി ചോദദ്രാധ ഉപസ്തുതശ്ചിദര്വാക്
ഇന്ദ്രൻ സഞ്ചരിക്കുന്ന ജനങ്ങളുടെ രാജാവാണ്; ഭൂമിയിലും, അനേകം രൂപങ്ങളുള്ളതിലുമെല്ലാം അവനാണ് അധിപതി. അവിടെ നിന്ന് ഭക്തർക്കു സമ്പത്തുകൾ നൽകുന്നു; അവൻ പുകഴ്ച കേൾക്കുമ്പോൾ ദൂരത്തുള്ളതും അടുത്തെത്തിക്കുന്നു.
സഹസ്രബാഹുഃ പുരുഷഃ സഹസ്രാക്ഷഃ സഹസ്രപാത്। സ ഭൂമിം വിശ്വതോ വൃത്വാത്യതിഷ്ഠദ്ദശാങ്ഗുലമ്
ആ പുരുഷന് ആയിരം കൈകളും, ആയിരം കണ്ണുകളും, ആയിരം കാലുകളും ഉണ്ട്. അവൻ ഭൂമി മുഴുവൻ ചുറ്റി, അതിൽ നിന്ന് പത്ത് വിരൽ നീളം അതിക്രമിച്ചു.
ത്രിഭിഃ പദ്ഭിര്ദ്യാമരോഹത്പാദസ്യേഹാഭവത്പുനഃ । തഥാ വ്യക്രാമദ്വിഷ്വങശനാനശനേ അനു
മൂന്നു പടികളാൽ അവൻ ആകാശത്തേക്ക് ഉയർന്നു, നാലാമത്തേത് വീണ്ടും ഇവിടെ നിലകൊണ്ടു. അങ്ങനെ അവൻ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചു, ഭക്ഷിക്കുന്നതിലും ഭക്ഷിക്കാത്തതിലും.
താവന്തോ അസ്യ മഹിമാനസ്തതോ ജ്യായാംശ്ച പൂരുഷഃ । പാദോഽസ്യ വിശ്വാ ഭൂതാനി ത്രിപാദസ്യാമൃതം ദിവി
അവന്റെ മഹത്വങ്ങൾ ഇത്രയേറെ ആണെങ്കിലും, പുരുഷൻ ഇതിലും വലിയവനാണ്. അവന്റെ നാലിൽ ഒരു ഭാഗം സകല ജീവികളും; മൂന്നു ഭാഗം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അമൃതസ്വരൂപിയായി നിലകൊള്ളുന്നു.
പുരുഷ ഏവേദം സര്വം യദ്ഭൂതം യച്ച ഭാവ്യമ് । ഉതാമൃതത്വസ്യേശ്വരോ യദന്യേനാഭവത്സഹ
ഈ സകലവും—ഇപ്പോൾ ഉള്ളതും വരാനിരിക്കുന്നതും—പുരുഷൻ തന്നെയാണ്. അവൻ അമൃതതയുടെ അധിപനാണ്; അവനോടൊപ്പം ഒന്നിക്കുന്നതൊക്കെയും അവനിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
യത്പുരുഷം വ്യദധുഃ കതിധാ വ്യകല്പയന് । മുഖം കിമസ്യ കിം ബാഹൂ കിമൂരൂ പാദാ ഉച്യതേ
പുരുഷനെ അവർ വിഭജിച്ചപ്പോൾ എത്ര ഭാഗങ്ങളാക്കി? അവന്റെ വായ് എന്തായിരുന്നു, കൈകൾ എന്തായിരുന്നു, തൊണ്ടയും കാലുകളും എന്താണെന്ന് അവർ പറഞ്ഞു?
ബ്രാഹ്മണോഽസ്യ മുഖമാസീദ്ബാഹൂ രാജന്യോഽഭവത്। മധ്യം തദസ്യ യദ്വൈശ്യഃ പദ്ഭ്യാം ശൂദ്രോ അജായത
അവന്റെ വായ് ബ്രാഹ്മണനായി, കൈകൾ ക്ഷത്രിയനായി, നടുവ് വൈശ്യനായി, കാലുകളിൽ നിന്ന് ശൂദ്രൻ ജനിച്ചു.
ചന്ദ്രമാ മനസോ ജാതശ്ചക്ഷോഃ സൂര്യോ അജായത । മുഖാദിന്ദ്രശ്ചാഗ്നിശ്ച പ്രാണാദ്വായുരജായത
അവന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് ചന്ദ്രൻ ജനിച്ചു; കണ്ണിൽ നിന്ന് സൂര്യൻ; വായിൽ നിന്ന് ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും; ശ്വാസത്തിൽ നിന്ന് വായു.
നാഭ്യാ ആസീദന്തരിക്ഷം ശീര്ഷ്ണോ ദ്യൌഃ സമവര്തത । പദ്ഭ്യാം ഭൂമിര്ദിശഃ ശ്രോത്രാത്തഥാ ലോകാമകല്പയന്
നാഭിയിൽ നിന്ന് അന്തരീക്ഷം, തലയിൽ നിന്ന് ആകാശം; കാലുകളിൽ നിന്ന് ഭൂമി, ചെവിയിൽ നിന്ന് ദിശകൾ—അങ്ങനെ ലോകങ്ങൾ രൂപംകൊണ്ടു.
വിരാഡഗ്രേ സമഭവദ്വിരാജോ അധി പൂരുഷഃ । സ ജാതോ അത്യരിച്യത പശ്ചാദ്ഭൂമിമഥോ പുരഃ
ആദിയിൽ വിരാട് ജനിച്ചു; വിരാടിൽ നിന്ന് പുരുഷൻ. ജനിച്ച ശേഷം അവൻ ഭൂമിയെ അതിക്രമിച്ച് പിന്നിലും മുന്നിലുമായി വ്യാപിച്ചു.
യത്പുരുഷേണ ഹവിഷാ ദേവാ യജ്ഞമതന്വത । വസന്തോ അസ്യാസീദാജ്യം ഗ്രീഷ്മ ഇധ്മഃ ശരദ്ധവിഃ
ദേവന്മാർ പുരുഷനെ ഹോമം ആക്കി യജ്ഞം നടത്തുമ്പോൾ, വസന്തം ആയിരുന്നു ഗൃത്, ഗ്രീഷ്മം ഇന്ധനം, ശരത് ഹോമപദാർത്ഥം.
തം യജ്ഞം പ്രാവൃഷാ പ്രൌക്ഷന് പുരുഷം ജാതമഗ്രശഃ । തേന ദേവാ അയജന്ത സാധ്യാ വസവശ്ച യേ
ആ യജ്ഞം, ആദിയിൽ ജനിച്ച പുരുഷനെ, മഴകൊണ്ടു അഭിഷേകം ചെയ്തു. അതിനാൽ ദേവന്മാരും സാധ്യന്മാരും വസുക്കളും യജ്ഞം നടത്തി.
തസ്മാദശ്വാ അജായന്ത യേ ച കേ ചോഭയാദതഃ । ഗാവോ ഹ ജജ്ഞിരേ തസ്മാത്തസ്മാജ്ജാതാ അജാവയഃ
ആ സമ്പൂർണ്ണ യജ്ഞത്തിൽ നിന്ന് കുതിരകളും ഇരട്ട പല്ലുള്ള മറ്റു ജീവികളും ജനിച്ചു. അതിൽ നിന്ന് പശുക്കളും, ആടുകളും ചെമ്മരികളും ജനിച്ചു.
തസ്മാദ്യജ്ഞാത്സര്വഹുത ഋചഃ സാമാനി ജജ്ഞിരേ । ഛന്ദോ ഹ ജജ്ഞിരേ തസ്മാദ്യജുസ്തസ്മാദജായത
ആ സമ്പൂർണ്ണ യജ്ഞത്തിൽ നിന്ന് ഋക്, സാമവേദങ്ങൾ ജനിച്ചു; ഛന്ദസ്സുകളും അതിൽ നിന്ന്, യജുര്വേദവും അതിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു.
തസ്മാദ്യജ്ഞാത്സര്വഹുതഃ സംഭൃതം പൃഷദാജ്യമ് । പശൂംസ്താംശ്ചക്രേ വായവ്യാന് ആരണ്യാ ഗ്രാമ്യാശ്ച യേ
ആ സമ്പൂർണ്ണ യജ്ഞത്തിൽ നിന്ന് കലർന്ന നെയ്യ് സമാഹരിക്കപ്പെട്ടു. അവൻ ആകാശജീവികളും കാടിലുള്ളതും ഗ്രാമത്തിൽ ഉള്ളതും സൃഷ്ടിച്ചു.
സപ്താസ്യാസന് പരിധയസ്ത്രിഃ സപ്ത സമിധഃ കൃതാഃ । ദേവാ യദ്യജ്ഞം തന്വാനാ അബധ്നന് പുരുഷം പശുമ്
അതിനുള്ള ഏഴു ചുറ്റുമരങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; മൂന്നു ഏഴു സമിധകളും ഒരുക്കപ്പെട്ടു. ദേവന്മാർ യജ്ഞം നടത്തുമ്പോൾ പുരുഷനെ യജ്ഞപശുവായി ബന്ധിച്ചു.
മൂര്ധ്നോ ദേവസ്യ ബൃഹതോ അംശവഃ സപ്ത സപ്തതീഃ । രാജ്ഞഃ സോമസ്യാജായന്ത ജാതസ്യ പുരുഷാദധി
മഹാദേവന്റെ തലയിൽ നിന്ന്, രാജാവായ സോമനിൽ നിന്ന്, എഴുപത്തേഴു ഭാഗങ്ങൾ പുരുഷന്റെ സൃഷ്ടിക്കു ശേഷം ജനിച്ചു.
ചിത്രാണി സാകം ദിവി രോചനാനി സരീസൃപാണി ഭുവനേ ജവാനി । തുര്മിശം സുമതിമിച്ഛമാനോ അഹാനി ഗീര്ഭിഃ സപര്യാമി നാകമ്
ആകാശത്തിലെ പ്രകാശമുള്ള നക്ഷത്രങ്ങളോടും, ഭൂമിയിൽ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ജീവികളോടും കൂടെ, ഉത്തമമായ ബുദ്ധി ആഗ്രഹിച്ച്, ഞാൻ, തുര്മിശാ എന്ന ദേവനെ, വാക്കുകൾകൊണ്ട് ആകാശലോകത്തെ ആദരിക്കുന്നു.
സുഹവമഗ്നേ കൃത്തികാ രോഹിണീ ചാസ്തു ഭദ്രം മൃഗശിരഃ ശമാര്ദ്രാ । പുനര്വസൂ സൂനൃതാ ചാരു പുഷ്യോ ഭാനുരാശ്ലേഷാ അയനം മഘാ മേ
സുലഭമായി വിളിക്കാവുന്ന അഗ്നിയും, കൃതികയും, രോഹിണിയും, മൃഗശിരയും, ആർദ്രയും എനിക്ക് ക്ഷേമം നൽകട്ടെ; പുനർവസു, സുന്ദരമായ പുഷ്യ, പ്രകാശമുള്ള ആശ്ലേഷ, അയനം, മഘാ ഇവയും എനിക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകട്ടെ.
പുണ്യം പൂര്വാ ഫല്ഗുന്യൌ ചാത്ര ഹസ്തശ്ചിത്രാ ശിവാ സ്വാതി സുഖോ മേ അസ്തു । രാധേ വിശാഖേ സുഹവാനുരാധാ ജ്യേഷ്ഠാ സുനക്ഷത്രമരിഷ്ട മൂലമ്
പുണ്യമുള്ള പൂರ್ವഫല്ഗുനി, ഉത്തരഫല്ഗുനി, ഹസ്തം, ചിത്ര, ശുഭമായ സ്വാതി, സുഖം ഇവ എനിക്ക് ലഭിക്കട്ടെ; രാധ, വിശാഖ, സുലഭമായി വിളിക്കാവുന്ന അനുരാധ, ജ്യേഷ്ഠ, ഭാഗ്യനക്ഷത്രം, ദോഷമില്ലാത്ത മൂലം ഇവയും എനിക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകട്ടെ.
അന്നം പൂര്വാ രാസതാം മേ അഷാഢാ ഊര്ജം ദേവ്യുത്തരാ ആ വഹന്തു । അഭിജിന് മേ രാസതാം പുണ്യമേവ ശ്രവണഃ ശ്രവിഷ്ഠാഃ കുര്വതാം സുപുഷ്ടിമ്
പൂർവാശാഢ എനിക്ക് അന്നം നൽകട്ടെ, ദൈവമായ ഉത്തരാശാഢ എനിക്ക് ശക്തി നൽകട്ടെ; അഭിജിത് എനിക്ക് പുണ്യം നൽകട്ടെ, ശ്രവണവും ശ്രവിഷ്ഠയും എനിക്ക് സമൃദ്ധി നൽകട്ടെ.
ആ മേ മഹച്ഛതഭിഷഗ്വരീയ ആ മേ ദ്വയാ പ്രോഷ്ഠപദാ സുശര്മ । ആ രേവതീ ചാശ്വയുജൌ ഭഗം മ ആ മേ രയിം ഭരണ്യ ആ വഹന്തു
മഹത്തായ, ഉത്തമനായ ശതഭിഷക് എനിക്ക് വരിക, ഇരുവർ പ്രോഷ്ഠപദകളും എനിക്ക് നല്ല ഭാഗ്യം നൽകട്ടെ; രേവതി, അശ്വയുജം, ഭരണം ഇവ എനിക്ക് സമ്പത്ത് നൽകട്ടെ.
യാനി നക്ഷത്രാണി ദിവ്യന്തരിക്ഷേ അപ്സു ഭൂമൌ യാനി നഗേഷു ദിക്ഷു । പ്രകല്പയംശ്ചന്ദ്രമാ യാന്യേതി സര്വാണി മമൈതാനി ശിവാനി സന്തു
ആകാശത്തിലും അന്തരീക്ഷത്തിലും വെള്ളത്തിലും ഭൂമിയിലും പർവ്വതങ്ങളിലും ദിക്കുകളിലും ഉള്ള എല്ലാ നക്ഷത്രങ്ങളും, ചന്ദ്രൻ ക്രമീകരിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്നവയും, ഇവയൊക്കെയും എനിക്ക് ശുഭമായിരിക്കട്ടെ.
അഷ്ടാവിംശാനി ശിവാനി ശഗ്മാനി സഹ യോഗം ഭജന്തു മേ । യോഗം പ്ര പദ്യേ ക്ഷേമം ച ക്ഷേമം പ്ര പദ്യേ യോഗം ച നമോഽഹോരാത്രാഭ്യാമസ്തു
ഇരുപത്തിയെട്ട് ശുഭവും ഹിതകരവും ആയ നക്ഷത്രങ്ങൾ എനിക്ക് ഐക്യവും സൗഭാഗ്യവും നൽകട്ടെ; ഐക്യം ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ക്ഷേമവും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദിവസം-രാത്രിക്ക് നമസ്കാരം.
സ്വസ്തിതം മേ സുപ്രാതഃ സുസായം സുദിവം സുമൃഗം സുശകുനം മേ അസ്തു । സുഹവമഗ്നേ സ്വസ്ത്യമര്ത്യം ഗത്വാ പുനരായാഭിനന്ദന്
എനിക്ക് രാവിലെ ക്ഷേമവും, വൈകുന്നേരം ക്ഷേമവും, ദിവസം മുഴുവൻ നല്ലതും, നല്ല ലക്ഷണങ്ങളും, നല്ല സൂചനകളും ലഭിക്കട്ടെ; സുലഭമായി വിളിക്കാവുന്ന അഗ്നേ, നീ ഞങ്ങൾക്കു ക്ഷേമം നൽകട്ടെ, പുറത്ത് പോയി സന്തോഷത്തോടെ തിരികെ വരിക.
അനുഹവം പരിഹവം പരിവാദം പരിക്ഷവമ് । സര്വൈര്മേ രിക്തകുമ്ഭാന് പരാ താന്ത്സവിതഃ സുവ
എന്റെ നേരെ വരുന്ന എല്ലാ ദ്വേഷവും, അപവാദവും, കുറ്റാരോപണവും, കുറ്റം പറയലും അകറ്റപ്പെടട്ടെ; സവിതാ, എന്റെ അടുത്ത് ശൂന്യമായ പാത്രങ്ങൾ ഒന്നും വരാതിരിക്കുക.
അപപാപം പരിക്ഷവം പുണ്യം ഭക്ഷീമഹി ക്ഷവമ് । ശിവാ തേ പാപ നാസികാം പുണ്യഗശ്ചാഭി മേഹതാമ്
പാപവും കുറ്റവും ഇല്ലാത്ത, പുണ്യമുള്ളതും ശുഭമായതുമായ ഭക്ഷണം ഞങ്ങൾ കഴിക്കട്ടെ; ശുഭമായവളേ, നിന്റെ മൂക്ക് പാപത്തിൽ നിന്ന് അകന്നിരിക്കട്ടെ, പുണ്യവും എനിക്കു ലഭിക്കട്ടെ.