ആച്യാ ജാനു ദക്ഷിണതോ നിഷദ്യേദം നോ ഹവിരഭി ഗൃണന്തു വിശ്വേ । മാ ഹിംസിഷ്ട പിതരഃ കേന ചിന് നോ യദ്വ ആഗഃ പുരുഷതാ കരാമ
വലതുകാൽ മടക്കി ഇരുന്ന്, ഈ ഞങ്ങളുടെ ഭോജനയാഗം എല്ലാ ദേവന്മാരും സ്വീകരിക്കണമേ. പിതാക്കളെ, ഞങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടുള്ള മനുഷ്യരൂപത്തിലുള്ള തെറ്റുകൾ കൊണ്ടോ മറ്റെന്തിനാലോ ഞങ്ങളെ ദുഃഖിപ്പിക്കരുതേ.
ത്വഷ്ടാ ദുഹിത്രേ വഹതും കൃണോതി തേനേദം വിശ്വം ഭുവനം സമേതി । യമസ്യ മാതാ പര്യുഹ്യമാനാ മഹോ ജായാ വിവസ്വതോ നനാശ
ത്വഷ്ടാവ് തന്റെ മകള്ക്ക് ഭർത്താവിനെ ഒരുക്കുന്നു; അതിനാൽ ഈ ലോകം മുഴുവൻ ഒന്നാകുന്നു. യമന്റെ അമ്മ, വലിയതായ മഹത്വത്തിൽ വിവസ്വാന്റെ ഭാര്യയായി ചേർന്നു, അപ്രത്യക്ഷയായി.
പ്രേഹി പ്രേഹി പഥിഭിഃ പൂര്യാണൈര്യേനാ തേ പൂര്വേ പിതരഃ പരേതാഃ । ഉഭാ രാജാനൌ സ്വധയാ മദന്തൌ യമം പശ്യാസി വരുണം ച ദേവമ്
നീ പോവേണം, പോവേണം, നിന്റെ മുൻപുള്ള പിതാക്കന്മാർ പോയ പഴയ വഴികളിലൂടെ. അവിടെ നീ യമനെയും വരുണനെയും, സ്വധയിൽ ആനന്ദിക്കുന്ന ഇരുവരും രാജാക്കളെയും കാണും.
അപേത വീത വി ച സര്പതാതോഽസ്മാ ഏതം പിതരോ ലോകമക്രന് । അഹോഭിരദ്ഭിരക്തുഭിര്വ്യക്തം യമോ ദദാത്യവസാനമസ്മൈ
പിരിഞ്ഞു പോകൂ, മാറിപ്പോകൂ, എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും ചിതറൂ; പിതാക്കന്മാർ അവനുവേണ്ടി ഈ ലോകം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു. പകലുകൾകൊണ്ടും വെള്ളംകൊണ്ടും രാത്രികൾകൊണ്ടും യമൻ അവനു വിശ്രമസ്ഥലം നൽകുന്നു.
ഉശന്തസ്ത്വേധീമഹ്യുശന്തഃ സമിധീമഹി । ഉശന്ന് ഉശത ആ വഹ പിതൄന് ഹവിഷേ അത്തവേ
നാം പ്രകാശത്തോടെ നിന്നെ തെളിയിക്കുന്നു, പ്രകാശത്തോടെ അഗ്നി ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു. ദീപ്തിയുള്ളവനേ, പിതാക്കളെ ഈ യാഗത്തിൽ, അഗ്നിക്കരികിൽ കൊണ്ടുവരിക.
ദ്യുമന്തസ്ത്വേധീമഹി ദ്യുമന്തഃ സമിധീമഹി । ദ്യുമാന് ദ്യുമത ആ വഹ പിതൄന് ഹവിഷേ അത്തവേ
നാം പ്രകാശംകൊണ്ട് നിന്നെ തെളിയിക്കുന്നു, പ്രകാശംകൊണ്ട് അഗ്നി ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു. ദീപ്തിയുള്ളവനേ, ദീപ്തിയുള്ള പിതാക്കളെ ഈ യാഗത്തിൽ, അഗ്നിക്കരികിൽ കൊണ്ടുവരിക.
അങ്ഗിരസോ നഃ പിതരോ നവഗ്വാ അഥര്വാണോ ഭൃഗവഃ സോമ്യാസഃ । തേഷാം വയം സുമതൌ യജ്ഞിയാനാമപി ഭദ്രേ സൌമനസേ സ്യാമ
അംഗിരസന്മാർ, ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർ, നവഗ്വന്മാർ, അതർവന്മാർ, ഭൃഗുക്കൾ, സോമം സമൃദ്ധമായവർ—ഈ യാഗയോഗ്യരായവരുടെ നല്ല മനസ്സിലും അനുഗ്രഹത്തിലും നാം ഇടം നേടട്ടെ.
അങ്ഗിരോഭിര്യജ്ഞിയൈരാ ഗഹീഹ യമ വൈരൂപൈരിഹ മാദയസ്വ । വിവസ്വന്തം ഹുവേ യഃ പിതാ തേഽസ്മിന് ബര്ഹിഷ്യാ നിഷദ്യ
യമനേ, യാഗയോഗ്യരായ അംഗിരസന്മാരോടൊപ്പം ഇവിടെ വന്നു, പല രൂപങ്ങളുള്ളവരോടൊപ്പം ഇവിടെ ആനന്ദിക്കൂ. വിവസ്വാനെ, നിന്റെ പിതാവിനെ ഞാൻ വിളിക്കുന്നു; ഈ ദർഭാസനത്തിൽ ഇരിക്കൂ.
ഇമം യമ പ്രസ്തരമാ ഹി രോഹാങ്ഗിരോഭിഃ പിതൃഭിഃ സംവിദാനഃ । ആ ത്വാ മന്ത്രാഃ കവിശസ്താ വഹന്ത്വേനാ രാജന് ഹവിഷോ മാദയസ്വ
യമനേ, ഈ ദർഭാസനത്തിൽ കയറിയിരിക്കരുത്; അംഗിരസന്മാരോടും പിതാക്കളോടും ചേർന്ന് ഇരിക്കൂ. രാജാവേ, കവിർചെയ്ത ഈ മന്ത്രങ്ങൾ നിന്നെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരട്ടെ; ഈ യാഗത്തിൽ നീ ആനന്ദിക്കൂ.
ഇത ഏത ഉദാരുഹന് ദിവസ്പൃഷ്ഠാന്വാരുഹന് । പ്ര ഭൂര്ജയോ യഥാ പഥാ ദ്യാമങ്ഗിരസോ യയുഃ
ഇവിടെ നിന്ന് അവർ ഉയർന്നു, ആകാശത്തിന്റെ ഉന്നതിയിൽ എത്തി. ജയിച്ചവരെപ്പോലെ, വഴിയിലൂടെ പോയവരെപ്പോലെ, അംഗിരസന്മാർ ആകാശത്തിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്തു.
18.2 യമായ സോമഃ പവതേ യമായ ക്രിയതേ ഹവിഃ । യമം ഹ യജ്ഞോ ഗച്ഛത്യഗ്നിദൂതോ അരംകൃതഃ
യമനുവേണ്ടി സോമം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; യമനുവേണ്ടി ഹോമം അർപ്പിക്കുന്നു. യമനിലേക്കാണ് യാഗം, അഗ്നി ദൂതനായി നന്നായി ഒരുക്കി അയക്കുന്നത്.
യമായ മധുമത്തമം ജുഹോതാ പ്ര ച തിഷ്ഠത । ഇദം നമ ഋഷിഭ്യഃ പൂര്വജേഭ്യഃ പൂര്വേഭ്യഃ പഥികൃദ്ഭ്യഃ
യമനുവേണ്ടി ഏറ്റവും മധുരമുള്ള ഹോമം അർപ്പിക്കുക, മുന്നോട്ട് നിൽക്കുക. ഇത് പുരാതന ഋഷിമാർക്കും പിതാക്കന്മാർക്കും, വഴിയൊരുക്കിയവർക്കുമുള്ള വന്ദനം.
യമായ ഘൃതവത്പയോ രാജ്ഞേ ഹവിര്ജുഹോതന । സ നോ ജീവേഷ്വാ യമേദ്ദീര്ഘമായുഃ പ്ര ജീവസേ
യമൻ രാജാവിന് നെയ്യും പാലും ചേർന്ന ഹോമം അർപ്പിക്കുക. അവൻ ഞങ്ങൾക്ക് ദീർഘായുസ്സും ജീവന്മാരിൽ ദീർഘകാലം ജീവിക്കാനുള്ള അനുഗ്രഹവും നൽകട്ടെ.
മൈനമഗ്നേ വി ദഹോ മാഭി ശൂശുചോ മാസ്യ ത്വചം ചിക്ഷിപോ മാ ശരീരമ് । ശൃതം യദാ കരസി ജാതവേദോഽഥേമേനം പ്ര ഹിണുതാത്പിതൄംരുപ
അഗ്നേ, അവനെ പൂർണ്ണമായി കത്തിക്കരുത്, കഠിനമായി ദഹിപ്പിക്കരുത്, അവന്റെ ചർമ്മം അല്ലെങ്കിൽ ശരീരം നശിപ്പിക്കരുത്. ജാതവേദസേ, നീ വേവിച്ചശേഷം അവനെ പിതാക്കന്മാരുടെ അടുക്കൽ അയയ്ക്കുക.
യദാ ശൃതം കൃണവോ ജാതവേദോഽഥേമമേനം പരി ദത്താത്പിതൃഭ്യഃ । യദോ ഗഛാത്യസുനീതിമേതാമഥ ദേവാനാം വശനീര്ഭവാതി
ജാതവേദസേ, നീ വേവിച്ചശേഷം അവനെ പിതാക്കന്മാരുടെ അടുക്കൽ ഏല്പിക്കണം. അവൻ തെറ്റായ വഴിയിലേക്ക് പോയാൽ, ദേവന്മാരുടെ അധികാരത്തിന് കീഴിലാകും.
ത്രികദ്രുകേഭിഃ പവതേ ഷഡുര്വീരേകമിദ്ബൃഹത്। ത്രിഷ്ടുബ്ഗായത്രീ ഛന്ദാംസി സര്വാ താ യമ ആര്പിതാ
മൂന്നു കദ്രുക്കളാൽ സോമം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; ആറു വിശാലമായ പാത്രങ്ങളിൽ ഈ മഹത്തായവൻ. ത്രിഷ്ടുപ്, ഗായത്രീ തുടങ്ങിയ എല്ലാ ഛന്ദസ്സുകളും യമനുവേണ്ടി അർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
സൂര്യം ചക്ഷുഷാ ഗച്ഛ വാതമാത്മനാ ദിവം ച ഗച്ഛ പൃഥിവീം ച ധര്മഭിഃ । അപോ വാ ഗച്ഛ യദി തത്ര തേ ഹിതമോഷധീഷു പ്രതി തിഷ്ഠാ ശരീരൈഃ
നിന്റെ കണ്ണുകൊണ്ട് സൂര്യനിലേക്കും, ശ്വാസം കൊണ്ട് വായുവിലേക്കും പോവുക; നീതിയാൽ സ്വർഗ്ഗത്തെയും ഭൂമിയെയും എത്തുക. അതല്ലെങ്കിൽ നീ വെള്ളത്തിലേക്കോ, ഔഷധികളിലോ നിന്നെ ഇഷ്ടമുള്ളതിൽ നിലനിൽക്കുക.
അജോ ഭാഗസ്തപസസ്തം തപസ്വ തം തേ ശോചിസ്തപതു തം തേ അര്ചിഃ । യാസ്തേ ശിവാസ്തന്വോ ജാതവേദസ്താഭിര്വഹൈനം സുകൃതാമു ലോകമ്
ജനനമില്ലാത്ത ഭാഗം തപസ്സാണ്; അതിനായി നീ തപസ്സു ചെയ്യുക. അതിനായി നിന്റെ ജ്വാലയും പ്രകാശവും തെളിയട്ടെ. ജാതവേദസേ, നിന്റെ ശുഭമായ രൂപങ്ങൾകൊണ്ട് അവനെ സത്പുരുഷന്മാരുടെ ലോകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുക.
യാസ്തേ ശോചയോ രംഹയോ ജാതവേദോ യാഭിരാപൃണാസി ദിവമന്തരിക്ഷമ് । അജം യന്തമനു താഃ സമൃണ്വതാമഥേതരാഭിഃ ശിവതമാഭിഃ ശൃതം കൃധി
ജാതവേദാ, നിന്റെ അതിവേഗവും പ്രകാശമുള്ള ജ്വാലകള് ആകാശത്തെയും അന്തരീക്ഷത്തെയും നിറയ്ക്കുന്നു. അവയെ, യാത്രയാകുന്നവനെ പിന്തുടരാന് അനുവദിക്കൂ. മറ്റുള്ള ശുഭമായ ജ്വാലകള് കൊണ്ട് അവനെ ശുദ്ധിയാക്കൂ.
അവ സൃജ പുനരഗ്നേ പിതൃഭ്യോ യസ്ത ആഹുതശ്ചരതി സ്വധാവാന് । ആയുര്വസാന ഉപ യാതു ശേഷഃ സം ഗച്ഛതാം തന്വാ സുവര്ചാഃ
അഗ്നേ, ആഹുതികളോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നവനെ വീണ്ടും പിതാക്കന്മാരുടെ അടുക്കല് വിടുവിക്കൂ. ജീവന് ധരിച്ച ശേഷമുള്ളവര് ദേഹത്തില് പ്രകാശത്തോടെ അടുത്ത് വന്നു ഒന്നാകട്ടെ.
{൭} അതി ദ്രവ ശ്വാനൌ സാരമേയൌ ചതുരക്ഷൌ ശബലൌ സാധുനാ പഥാ । അധാ പിതൄന്ത്സുവിദത്രാമപീഹി യമേന യേ സധമാദം മദന്തി
നാല് കണ്ണുള്ള, പുള്ളിക്കുത്തുള്ള യമന്റെ സാരമേയനായ രണ്ടു നായകളെ നല്ല വഴിയില് കടന്ന് പോകൂ. പിന്നെ യമനോടൊപ്പം ഉത്സവത്തില് ആനന്ദിക്കുന്ന പിതാക്കന്മാരുടെ അടുക്കല് എത്തൂ.
യൌ തേ ശ്വാനൌ യമ രക്ഷിതാരൌ ചതുരക്ഷൌ പഥിഷദീ നൃചക്ഷസാ । താഭ്യാം രാജന് പരി ധേഹ്യേനം സ്വസ്ത്യസ്മാ അനമീവം ച ധേഹി
യമനേ, പാതയില് ഇരുന്ന് മനുഷ്യരെ നോക്കുന്ന, നാല് കണ്ണുള്ള നിന്റെ രണ്ട് നായകള് അവനെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കട്ടെ. രാജാവേ, ഞങ്ങള്ക്ക് സുരക്ഷയും രോഗരഹിതത്വവും നല്കൂ.
ഉരൂണസാവസുതൃപാവുദുമ്ബലൌ യമസ്യ ദൂതൌ ചരതോ ജനാമനു । താവസ്മഭ്യം ദൃശയേ സൂര്യായ പുനര്ദാതാമസുമദ്യേഹ ഭദ്രമ്
വിരലുള്ള, ഹോമത്തിന് ആഗ്രഹമുള്ള, ഉഡുമ്പ് നിറമുള്ള യമന്റെ ദൂതന്മാര് ജനങ്ങളില് സഞ്ചരിക്കുന്നു. അവര് ഞങ്ങളെ വീണ്ടും സൂര്യനെ കാണാന് ഈ ലോകത്ത് ജീവന് നല്കി സുരക്ഷിതരാക്കട്ടെ.
സോമ ഏകേഭ്യഃ പവതേ ഘൃതമേക ഉപാസതേ । യേഭ്യോ മധു പ്രധാവതി താംശ്ചിദേവാപി ഗച്ഛതാത്
ചിലര്ക്കായി സോമം ഒഴുകുന്നു, മറ്റുള്ളവര്ക്ക് നെയ്യാണ് Bali. ആര്ക്ക് തേന് ഒഴുകുന്നു, ദേവന്മാരേ, അവിടേക്കും അവന് എത്തട്ടെ.
യേ ചിത്പൂര്വ ഋതസാതാ ഋതജാതാ ഋതാവൃധഃ । ഋഷീന് തപസ്വതോ യമ തപോജാമപി ഗച്ഛതാത്
സത്യം പിന്തുടര്ന്നവരും, സത്യത്തില് ജനിച്ചവരും, സത്യത്തില് വളര്ന്നവരും, തപസ്സില് ഉറച്ച ഋഷിമാരും, യമനേ, തപസ്സില് ജനിച്ചവരും—അവിടേക്കും അവന് എത്തട്ടെ.
തപസാ യേ അനാധൃഷ്യാസ്തപസാ യേ സ്വര്യയുഃ । തപോ യേ ചക്രിരേ മഹസ്താംശ്ചിദേവാപി ഗച്ഛതാത്
തപസ്സുകൊണ്ട് ജയിക്കാനാവാത്തവരും, തപസ്സിലൂടെ സ്വര്ഗം നേടിയവരും, മഹത്തായ തപസ്സുകള് ചെയ്തവരും—ദേവന്മാരേ, അവിടേക്കും അവന് എത്തട്ടെ.
യേ യുധ്യന്തേ പ്രധനേഷു ശൂരാസോ യേ സ്വര്തനൂത്യജഃ । യേ വാ സഹസ്രദക്ഷിണാസ്താം ചിദേവാപി ഗച്ഛതാത്
യുദ്ധഭൂമിയില് പോരാടിയ വീരന്മാരും, സ്വന്തം ജനങ്ങള്ക്കായി ദേഹം ഉപേക്ഷിച്ചവരും, ആയിരം ദാനങ്ങള് നല്കിയവരും—ദേവന്മാരേ, അവിടേക്കും അവന് എത്തട്ടെ.
സഹസ്രണീഥാഃ കവയോ യേ ഗോപായന്തി സൂര്യമ് । ഋഷീന് തപസ്വതോ യമ തപോജാമപി ഗച്ഛതാത്
സൂര്യനെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന ആയിരം നേതാക്കളായ കവി ഋഷിമാരും, തപസ്സില് ഉറച്ചവരും, യമനേ, തപസ്സില് ജനിച്ചവരും—അവിടേക്കും അവന് എത്തട്ടെ.
സ്യോനാസ്മൈ ഭവ പൃഥിവ്യനൃക്ഷരാ നിവേശനീ । യഛാസ്മൈ ശര്മ സപ്രഥാഃ
ഭൂമിദേവി, നീ അവനോടു സ്നേഹപൂര്വ്വം, അചഞ്ചലമായി, വിശ്രമിക്കാന് സുരക്ഷിതമായിടമായി ഇരിക്കണം. വിശാലമായ ആശ്വാസം അവനു നല്കൂ.
അസംബാധേ പൃഥിവ്യാ ഉരൌ ലോകേ നി ധീയസ്വ । സ്വധാ യാശ്ചകൃഷേ ജീവന് താസ്തേ സന്തു മധുശ്ചുതഃ
ഭൂമിയുടെ വിശാലമായ, തടസ്സമില്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് അവനെ ഇടൂ. നീ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള് ചെയ്ത ബലികള് അവനു തേന് പോലെ മധുരമായിരിക്കട്ടെ.