ജിതമസ്മാകമുദ്ഭിന്നമസ്മാകമൃതമസ്മാകം തേജോഽസ്മാകം ബ്രഹ്മാസ്മാകം സ്വരസ്മാകം യജ്ഞോഽസ്മാകം പശവോഽസ്മാകം പ്രജാ അസ്മാകം വീരാ അസ്മാകമ് । തസ്മാദമും നിര്ഭജാമോഽമുമാമുഷ്യായണമമുഷ്യാഃ പുത്രമസൌ യഃ । സ ദ്യാവാപൃഥിവ്യോഃ പാശാന് മാ മോചി
വിജയം ഞങ്ങളുടേതാണ്, ഉല്ലാസം ഞങ്ങളുടേതാണ്, സമൃദ്ധി ഞങ്ങളുടേതാണ്, ഞങ്ങളുടെ പ്രകാശം ഞങ്ങളുടേതാണ്, ഞങ്ങളുടെ ജ്ഞാനം ഞങ്ങളുടേതാണ്, സ്വർഗം ഞങ്ങളുടേതാണ്, യജ്ഞം ഞങ്ങളുടേതാണ്, കന്നുകാലികൾ ഞങ്ങളുടേതാണ്, സന്താനങ്ങൾ ഞങ്ങളുടേതാണ്, വീരന്മാർ ഞങ്ങളുടേതാണ്. അതിനാൽ, ഈയാളെ, അവന്റെ സന്തതിയെ, അവന്റെ മകനെയോ ആരായാലും, ഞങ്ങൾ വേർതിരിക്കുന്നു. അങ്ങ് ആകാശവും ഭൂമിയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങൾ അഴിയരുതേ.
ജിതമസ്മാകമുദ്ഭിന്നമസ്മാകമൃതമസ്മാകം തേജോഽസ്മാകം ബ്രഹ്മാസ്മാകം സ്വരസ്മാകം യജ്ഞോഽസ്മാകം പശവോഽസ്മാകം പ്രജാ അസ്മാകം വീരാ അസ്മാകമ്
വിജയം ഞങ്ങളുടേതാണ്, ഉല്ലാസം ഞങ്ങളുടേതാണ്, സമൃദ്ധി ഞങ്ങളുടേതാണ്, ഞങ്ങളുടെ പ്രകാശം ഞങ്ങളുടേതാണ്, ഞങ്ങളുടെ ജ്ഞാനം ഞങ്ങളുടേതാണ്, സ്വർഗം ഞങ്ങളുടേതാണ്, യജ്ഞം ഞങ്ങളുടേതാണ്, കന്നുകാലികൾ ഞങ്ങളുടേതാണ്, സന്താനങ്ങൾ ഞങ്ങളുടേതാണ്, വീരന്മാർ ഞങ്ങളുടേതാണ്.
ജിതമസ്മാകമുദ്ഭിന്നമസ്മാകമഭ്യഷ്ഠാം വിശ്വാഃ പൃതനാ അരാതീഃ
വിജയം ഞങ്ങളുടേതാണ്, ഉല്ലാസം ഞങ്ങളുടേതാണ്. എല്ലാ യുദ്ധങ്ങളും ശത്രുതകളും ഞങ്ങളിൽ നിന്നു അകറ്റപ്പെടട്ടെ.
തദഗ്നിരാഹ തദു സോമ ആഹ പൂഷാ മാ ധാത്സുകൃതസ്യ ലോകേ
അഗ്നിയും സോമനും പൂഷനും പറഞ്ഞു: നീ സത്യമായുള്ളവരുടെ ലോകത്തിൽ നിന്ന് വീണുപോകരുതേ.
അഗന്മ സ്വഃ സ്വരഗന്മ സം സൂര്യസ്യ ജ്യോതിഷാഗന്മ
നാം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തി, പ്രകാശത്തിലേക്ക് എത്തി, നാം സൂര്യന്റെ പ്രകാശത്തിൽ ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു.
വസ്യോഭൂയായ വസുമാന് യജ്ഞോ വസു വംസിഷീയ വസുമാന് ഭൂയാസം വസു മയി ധേഹി
ഈ യജ്ഞം സമ്പത്തിനായി സമ്പന്നമാകട്ടെ; ഞാൻ സമ്പത്ത് നേടട്ടെ, സമ്പന്നനാകട്ടെ; സമ്പത്ത് എനിക്ക് നൽകണേ.
ഓ ചിത്സഖായം സഖ്യാ വവൃത്യാം തിരഃ പുരൂ ചിദര്ണവം ജഗന്വാന് । പിതുര്നപാതമാ ദധീത വേധാ അധി ക്ഷമി പ്രതരം ദീധ്യാനഃ
സുഹൃത്തെ, ഞാൻ നിനക്കൊപ്പം സ്നേഹബന്ധം തിരഞ്ഞെടുക്കട്ടെ; അനേകം വലിയ കടലുകൾ കടന്നിട്ടും, ജ്ഞാനി പിതാവിന്റെ സന്തതിയെ ഭൂമിയിൽ പ്രകാശമായി സ്ഥാപിക്കട്ടെ.
ന തേ സഖാ സഖ്യം വഷ്ട്യേതത്സലക്ഷ്മാ യദ്വിഷുരൂപാ ഭവതി । മഹസ്പുത്രാസോ അസുരസ്യ വീരാ ദിവോ ധര്താര ഉര്വിയാ പരി ഖ്യന്
ഈ സ്നേഹബന്ധം ആഗ്രഹിക്കാത്തവൻ നിന്റെ സുഹൃത്ത് അല്ല; രൂപം മാറുന്നവനും അല്ല. മഹത്വത്തിന്റെ പുത്രന്മാർ, അസുരന്റെ വീരന്മാർ, ആകാശം താങ്ങുന്നവർ, അവർ വിശാലതയിൽ പ്രശസ്തരാണ്.
ഉശന്തി ഘാ തേ അമൃതാസ ഏതദേകസ്യ ചിത്ത്യജസം മര്ത്യസ്യ । നി തേ മനോ മനസി ധായ്യസ്മേ ജന്യുഃ പതിസ്തന്വമാ വിവിഷ്യാഃ
നിശ്ചയം, ഈ അമരന്മാർ പോലും, ഒരൊറ്റ കാണാവുന്ന മനുഷ്യനെയും ആഗ്രഹിക്കുന്നു; നിന്റെ മനസ്സ് ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിയരുത്, ഞങ്ങളുടെ ശരീരം നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കരുത്, യുവാവേ.
ന യത്പുരാ ചകൃമാ കദ്ധ നൂനമൃതം വദന്തോ അനൃതം രപേമ । ഗന്ധര്വോ അപ്സ്വപ്യാ ച യോഷാ സാ നൌ നാഭിഃ പരമം ജാമി തന് നൌ
മുൻപു ചെയ്തതെന്തേ, ഇനി ചെയ്യരുത്; സത്യം പറയുമ്പോൾ അസത്യം ചേർക്കരുത്; ഗന്ധർവ്വനും ജലത്തിൽ, യുവതിയും അവിടെയുണ്ട്—അതാണ് ഞങ്ങളുടെ ഏറ്റവും വലിയ ബന്ധം, അതാണ് ഞങ്ങളുടെ ബന്ധുത്വം.
ഗര്ഭേ നു നൌ ജനിതാ ദമ്പതീ കര്ദേവസ്ത്വഷ്ടാ സവിതാ വിശ്വരൂപഃ । നകിരസ്യ പ്ര മിനന്തി വ്രതാനി വേദ നാവസ്യ പൃഥിവീ ഉത ദ്യൌഃ
ഗർഭത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ ജനകൻ ദമ്പതികളാണ്; ദേവനായ ത്വഷ്ടാവും, എല്ലാ രൂപങ്ങളുമുള്ള സവിറ്റാവുമാണ്; ആരും അവന്റെ നിയമങ്ങൾ ലംഘിക്കില്ല, ഭൂമിയും ആകാശവും അവന്റെ പാത്രം അറിയുന്നു.
കോ അദ്യ യുങ്ക്തേ ധുരി ഗാ ഋതസ്യ ശിമീവതോ ഭാമിനോ ദുര്ഹൃണായൂന് । ആസന്നിഷൂന് ഹൃത്സ്വസോ മയോഭൂന് യ ഏഷാം ഭൃത്യാമൃണധത്സ ജീവാത്
ഇന്ന് ആർ സത്യത്തിന്റെ കയറിൽ പശുക്കളെ കെട്ടുന്നു? ശക്തനും, പ്രകാശവാനുമാണ്, ദീർഘായുസ്സുള്ളവനും. അവർ ഹൃദയത്തിൽ അടുത്ത്, സന്തോഷം നൽകുന്നവരായിരുന്നു—അവരുടെ സേവനം നിറവേറ്റിയവൻ ജീവിക്കും.
കോ അസ്യ വേദ പ്രഥമസ്യാഹ്നഃ ക ഈം ദദര്ശ ക ഇഹ പ്ര വോചത്। ബൃഹന് മിത്രസ്യ വരുണസ്യ ധാമ കദു ബ്രവ ആഹനോ വീച്യാ നൄന്
ആരാണ് ഇതിന്റെ ആദ്യദിനം അറിയുന്നത്? ആരാണ് അതു കണ്ടത്? ആരാണ് ഇവിടെ അതു പറയാൻ കഴിയുന്നത്? മിത്രനും വരുണനും ഉള്ള മഹത്തായ സ്ഥലം—മനുഷ്യരുടെ ഉത്ഭവം എങ്ങനെ ഞാൻ പറയും?
യമസ്യ മാ യമ്യം കാമ ആഗന്ത്സമാനേ യോനൌ സഹശേയ്യായ । ജായേവ പത്യേ തന്വം രിരിച്യാം വി ചിദ്വൃഹേവ രഥ്യേവ ചക്രാ
യമിയുടെ സഹോദരി യമനെ ആഗ്രഹിച്ചു, ഒരേ ഗർഭത്തിൽ ചേർന്ന് കിടക്കാൻ; ഭാര്യ ഭർത്താവിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ അവൾ ശരീരം ഒന്നാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ അവൻ വേർപെട്ടു, വഴിയിൽ ചക്രം പൊട്ടുന്നതുപോലെ.
ന തിഷ്ഠന്തി ന നി മിഷന്ത്യേതേ ദേവാനാം സ്പശ ഇഹ യേ ചരന്തി । അന്യേന മദാഹനോ യാഹി തൂയം തേന വി വൃഹ രഥ്യേവ ചക്രാ
ഇവിടെ ഉള്ളവർ നില്ക്കുന്നില്ല, ഇരിക്കുന്നില്ല; ഇവർ ദേവന്മാരുടെ ചാരന്മാരാണ് ഇവിടെ സഞ്ചരിക്കുന്നത്. നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊരാളോടൊപ്പം പോകൂ, അവനോടൊപ്പം വേർപെടൂ, വഴിയിൽ ചക്രം പൊട്ടുന്നതുപോലെ.
രാത്രീഭിരസ്മാ അഹഭിര്ദശസ്യേത്സൂര്യസ്യ ചക്ഷുര്മുഹുരുന് മിമീയാത്। ദിവാ പൃഥിവ്യാ മിഥുനാ സബന്ധൂ യമീര്യമസ്യ വിവൃഹാദജാമി
രാത്രിയും പകലും ഞങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകട്ടെ; സൂര്യന്റെ കണ്ണ് വീണ്ടും വീണ്ടും ഞങ്ങളെ അളക്കട്ടെ; പകൽ-രാത്രികളിൽ ഭൂമിയും ആകാശവും ബന്ധുക്കളായി ചേർന്നിരിക്കുന്നു—യമിയും യമനിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടു.
{൧} ആ ഘാ താ ഗച്ഛാന് ഉത്തരാ യുഗാനി യത്ര ജാമയഃ കൃണവന്ന് അജാമി । ഉപ ബര്ബൃഹി വൃഷഭായ ബാഹുമന്യമിച്ഛസ്വ സുഭഗേ പതിം മത്
നീ അടുത്ത തലമുറകളിലേക്കു പോവുക, അവിടെ ഭാര്യമാർ സന്തതിയെ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നു; കാളയുടെ കൈ അണയൂ, ഭർത്താവിനെ ആഗ്രഹിക്കൂ, ഭാഗ്യശാലിയേ, നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ.
കിം ഭ്രാതാസദ്യദനാഥം ഭവാതി കിമു സ്വസാ യന് നിര്ഋതിര്നിഗഛാത്। കാമമൂതാ ബഹ്വേതദ്രപാമി തന്വാ മേ തന്വം സം പിപൃഗ്ധി
സഹോദരൻ സഹായം ചെയ്യാതെ പോയാൽ എന്ത്? സഹോദരിക്ക് ദുർഭാഗ്യം വന്നാൽ എന്ത്? ഞാൻ ഇതിൽ പാപം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിന്റെ ഭാരം ഞാൻ വഹിക്കാം; എന്റെ ശരീരം നീ സംരക്ഷിക്കണം.
ന തേ നാഥം യമ്യത്രാഹമസ്മി ന തേ തനൂം തന്വാ സം പപൃച്യാമ് । അന്യേന മത്പ്രമുദഃ കല്പയസ്വ ന തേ ഭ്രാതാ സുഭഗേ വഷ്ട്യേതത്
ഇവിടെ ഞാൻ നിന്റെ രക്ഷകൻ അല്ല, യമിയേ; ഞാൻ എന്റെ ശരീരം നിന്റെതുമായി ചേർത്തിട്ടില്ല; മറ്റൊരാളിൽ സന്തോഷം തേടൂ, സഹോദരനിൽ അല്ല, ഭാഗ്യശാലിയേ—അവൻ ഇതു ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
ന വാ ഉ തേ തനൂം തന്വാ സം പിപൃച്യാം പാപമാഹുര്യഃ സ്വസാരം നിഗച്ഛാത്। അസംയദേതന് മനസോ ഹൃദോ മേ ഭ്രാതാ സ്വസുഃ ശയനേ യച്ഛയീയ
ഞാനും എന്റെ ശരീരം നിന്റെതുമായി ചേർക്കില്ല; സഹോദരി സമീപിച്ചാൽ അതിനെ പാപം എന്നു പറയുന്നു; ഈ ചിന്ത, ഈ മനസ്സിൽ ഇല്ല—സഹോദരൻ സഹോദരിയോടൊപ്പം കിടക്കണം എന്നത്.
ബതോ ബതാസി യമ നൈവ തേ മനോ ഹൃദയം ചാവിദാമാ । അന്യാ കില ത്വാം കക്ഷ്യേവ യുക്തം പരി ഷ്വജാതൌ ലിബുജേവ വൃക്ഷമ്
അയ്യോ, യമ, ഞാൻ നിന്റെ മനസ്സും ഹൃദയവും കണ്ടെത്തിയില്ല; മറ്റൊരാൾ കൂട്ടുകാരിയെന്നപോലെ ജനനത്തിൽ നിന്നെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു, വള്ളി മരത്തെ ചുറ്റുന്നതുപോലെ.
അന്യമൂ ഷു യമ്യന്യ ഉ ത്വാം പരി ഷ്വജാതൌ ലിബുജേവ വൃക്ഷമ് । തസ്യ വാ ത്വം മന ഇഛാ സ വാ തവാധാ കൃണുഷ്വ സംവിദം സുഭദ്രാമ്
യമിയേ, മറ്റൊരു സ്ത്രീ സന്ധ്യാകാലത്ത് നിന്നെ ചുറ്റിപിടിക്കുന്നു, ഒരു വെള്ളരിക്ക ചെടി മരത്തെ ചുറ്റുന്നതുപോലെ. നിന്റെ മനസ്സ് അവളിലേക്കാകട്ടെ, അവളുടെ മനസ്സ് നിന്നിലേക്കാകട്ടെ; നിങ്ങള്ക്കിടയിൽ നല്ല ഐക്യം നിലനിൽക്കട്ടെ.
ത്രീണി ച്ഛന്ദാംസി കവയോ വി യേതിരേ പുരുരൂപം ദര്ശതം വിശ്വചക്ഷണമ് । ആപോ വാതാ ഓഷധയസ്താന്യേകസ്മിന് ഭുവന ആര്പിതാനി
കവികൾ മൂന്നു ഛന്ദസ്സുകൾ സൃഷ്ടിച്ചു, അനേകം രൂപങ്ങൾ കാണുന്ന, എല്ലാം കാണുന്നവനെ ഗ്രഹിച്ചു. വെള്ളങ്ങളും കാറ്റുകളും ഔഷധികളും—ഇവയെല്ലാം ഒരേ ലോകത്തിൽ അടുക്കിയിരിക്കുന്നു.
വൃഷാ വൃഷ്ണേ ദുദുഹേ ദോഹസാ ദിവഃ പയാംസി യഹ്വോ അദിതേരദാഭ്യഃ । വിശ്വം സ വേദ വരുണോ യഥാ ധിയാ സ യജ്ഞിയോ യജതി യജ്ഞിയാമൃതൂന്
കാള പുരുഷനായി, തന്റെ പരിശ്രമത്തിൽ, ആകാശത്തിലെ പാൽ ശക്തനായി, അദിതിയുടെ അജേയനായ മകനായി പകർന്നു. വരുൺ എല്ലാം അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ബുദ്ധിയാൽ; യജ്ഞയോഗ്യരായ ঋതുക്കളെ യജ്ഞയോഗ്യനായി ആരാധിക്കുന്നു.
രപദ്ഗന്ധര്വീരപ്യാ ച യോഷണാ നദസ്യ നാദേ പരി പാതു നോ മനഃ । ഇഷ്ടസ്യ മധ്യേ അദിതിര്നി ധാതു നോ ഭ്രാതാ നോ ജ്യേഷ്ഠഃ പ്രഥമോ വി വോചതി
ഗന്ധർവ്വിയും സ്ത്രീയും നദിയുടെ ശബ്ദംകൊണ്ട് നമ്മുടെ മനസ്സിനെ കാക്കട്ടെ. ആഗ്രഹിച്ചിടത്തിന്റെ നടുവിൽ അദിതി നമ്മെ സ്ഥാപിക്കട്ടെ; നമ്മുടെ സഹോദരൻ, മൂത്തവൻ ആദ്യം സംസാരിക്കുന്നു.
സോ ചിത്നു ഭദ്രാ ക്ഷുമതീ യശസ്വത്യുഷാ ഉവാസ മനവേ സ്വര്വതീ । യദീമുശന്തമുശതാമനു ക്രതുമഗ്നിം ഹോതാരം വിദഥായ ജീജനന്
പ്രഭയുള്ള, ഭാഗ്യവതിയായ, മഹത്വം നിറഞ്ഞ ഉഷസ്, മനുവിനായി പ്രകാശം കൊണ്ടുവന്ന് ഉണർത്തുന്നു. ഉണർന്നവർ ഉണർന്നവരെ പിന്തുടരുമ്പോൾ, അവർ യജ്ഞത്തിനായി അഗ്നിയെ, ഹോതാവിനെ, സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
{൨} അധ ത്യം ദ്രപ്സം വിഭ്വം വിചക്ഷനം വിരാഭരദിഷിരഃ ശ്യേനോ അധ്വരേ । യദീ വിശോ വൃണതേ ദസ്മമാര്യാ അഗ്നിം ഹോതാരമധ ധീരജായത
അപ്പോൾ ആ തുള്ളി, പ്രകാശമുള്ളതും സൂക്ഷ്മബുദ്ധിയുള്ളതുമായ ശക്തനായ കഴുകൻ യജ്ഞത്തിൽ തെളിയുന്നു. മഹാത്മാക്കൾ അഗ്നിയെ ഹോതാവായി തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ, ജ്ഞാനം ജനിക്കുന്നു.
ജിതമസ്മാകമുദ്ഭിന്നമസ്മാകമൃതമസ്മാകം തേജോഽസ്മാകം ബ്രഹ്മാസ്മാകം സ്വരസ്മാകം യജ്ഞോഽസ്മാകം പശവോഽസ്മാകം പ്രജാ അസ്മാകം വീരാ അസ്മാകമ് । തസ്മാദമും നിര്ഭജാമോഽമുമാമുഷ്യായണമമുഷ്യാഃ പുത്രമസൌ യഃ । സ ഇന്ദ്രാഗ്ന്യോഃ പാശാന് മാ മോചി
വിജയം ഞങ്ങളുടേതാണ്, ഉല്ലാസം ഞങ്ങളുടേതാണ്, സമൃദ്ധി ഞങ്ങളുടേതാണ്, ഞങ്ങളുടെ പ്രകാശം ഞങ്ങളുടേതാണ്, ഞങ്ങളുടെ ജ്ഞാനം ഞങ്ങളുടേതാണ്, സ്വർഗം ഞങ്ങളുടേതാണ്, യജ്ഞം ഞങ്ങളുടേതാണ്, കന്നുകാലികൾ ഞങ്ങളുടേതാണ്, സന്താനങ്ങൾ ഞങ്ങളുടേതാണ്, വീരന്മാർ ഞങ്ങളുടേതാണ്. അതിനാൽ, ഈയാളെ, അവന്റെ സന്തതിയെ, അവന്റെ മകനെയോ ആരായാലും, ഞങ്ങൾ വേർതിരിക്കുന്നു. അങ്ങ് ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങൾ അഴിയരുതേ.
ജിതമസ്മാകമുദ്ഭിന്നമസ്മാകമൃതമസ്മാകം തേജോഽസ്മാകം ബ്രഹ്മാസ്മാകം സ്വരസ്മാകം യജ്ഞോഽസ്മാകം പശവോഽസ്മാകം പ്രജാ അസ്മാകം വീരാ അസ്മാകമ് । തസ്മാദമും നിര്ഭജാമോഽമുമാമുഷ്യായണമമുഷ്യാഃ പുത്രമസൌ യഃ । സ മിത്രാവരുണയോഃ പാശാന് മാ മോചി
വിജയം ഞങ്ങളുടേതാണ്, ഉല്ലാസം ഞങ്ങളുടേതാണ്, സമൃദ്ധി ഞങ്ങളുടേതാണ്, ഞങ്ങളുടെ പ്രകാശം ഞങ്ങളുടേതാണ്, ഞങ്ങളുടെ ജ്ഞാനം ഞങ്ങളുടേതാണ്, സ്വർഗം ഞങ്ങളുടേതാണ്, യജ്ഞം ഞങ്ങളുടേതാണ്, കന്നുകാലികൾ ഞങ്ങളുടേതാണ്, സന്താനങ്ങൾ ഞങ്ങളുടേതാണ്, വീരന്മാർ ഞങ്ങളുടേതാണ്. അതിനാൽ, ഈയാളെ, അവന്റെ സന്തതിയെ, അവന്റെ മകനെയോ ആരായാലും, ഞങ്ങൾ വേർതിരിക്കുന്നു. അങ്ങ് മിത്രനും വരുണനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങൾ അഴിയരുതേ.
ജിതമസ്മാകമുദ്ഭിന്നമസ്മാകമൃതമസ്മാകം തേജോഽസ്മാകം ബ്രഹ്മാസ്മാകം സ്വരസ്മാകം യജ്ഞോഽസ്മാകം പശവോഽസ്മാകം പ്രജാ അസ്മാകം വീരാ അസ്മാകമ് । തസ്മാദമും നിര്ഭജാമോഽമുമാമുഷ്യായണമമുഷ്യാഃ പുത്രമസൌ യഃ । സ രാജ്ഞോ വരുണസ്യ പാശാന് മാ മോചി
വിജയം ഞങ്ങളുടേതാണ്, ഉല്ലാസം ഞങ്ങളുടേതാണ്, സമൃദ്ധി ഞങ്ങളുടേതാണ്, ഞങ്ങളുടെ പ്രകാശം ഞങ്ങളുടേതാണ്, ഞങ്ങളുടെ ജ്ഞാനം ഞങ്ങളുടേതാണ്, സ്വർഗം ഞങ്ങളുടേതാണ്, യജ്ഞം ഞങ്ങളുടേതാണ്, കന്നുകാലികൾ ഞങ്ങളുടേതാണ്, സന്താനങ്ങൾ ഞങ്ങളുടേതാണ്, വീരന്മാർ ഞങ്ങളുടേതാണ്. അതിനാൽ, ഈയാളെ, അവന്റെ സന്തതിയെ, അവന്റെ മകനെയോ ആരായാലും, ഞങ്ങൾ വേർതിരിക്കുന്നു. അങ്ങ് രാജാവായ വരുണന്റെ ബന്ധങ്ങൾ അഴിയരുതേ.