ആ പ്ര ദ്രവ പരമസ്യാഃ പരാവതഃ ശിവേ തേ ദ്യാവാപൃഥിവീ ഉഭേ സ്താമ് । തദയം രാജാ വരുണസ്തഥാഹ സ ത്വായമഹ്വത്സ ഉപേദമേഹി
ഏറ്റവും ദൂരെയുള്ള സ്ഥലത്തുനിന്ന് നീ ഓടിവരിക; ആകാശവും ഭൂമിയും നിനക്ക് ശുഭമായിരിക്കും. രാജാവായ വരുണൻ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു; അവൻ നിന്നെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു—നീ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വരിക.
ഇന്ദ്രേന്ദ്ര മനുഷ്യാഃ പരേഹി സം ഹ്യജ്ഞാസ്ഥാ വരുണൈഃ സംവിദാനഃ । സ ത്വായമഹ്വത്സ്വേ സധസ്ഥേ സ ദേവാന് യക്ഷത്സ ഉ കല്പയദ്വിശഃ
ഇന്ദ്രാ, നീ മനുഷ്യരിലേക്കു പോവുക; നീ ജ്ഞാനികളോടും വരുണനോടും കൂടെ നിന്നു. അവൻ നിന്നെ തന്റെ സഭയിലേക്ക് വിളിച്ചു; അവൻ ദേവന്മാരെ ആരാധിച്ചു, ജനങ്ങളെ ക്രമപ്പെടുത്തി.
പഥ്യാ രേവതീര്ബഹുധാ വിരൂപാഃ സര്വാഃ സംഗത്യ വരീയസ്തേ അക്രന് । താസ്ത്വാ സര്വാഃ സംവിദാനാ ഹ്വയന്തു ദശമീമുഗ്രഃ സുമനാ വശേഹ
സമ്പന്നമായ, പലതരത്തിലും വ്യത്യസ്തമായ എല്ലാ വഴികളും ഒന്നിച്ച് ചേരുമ്പോൾ നിന്നെ മഹാനാക്കുന്നു. അവയെല്ലാം ഒന്നിച്ച് നിന്നെ വിളിക്കട്ടെ; മഹാബലവാനായവൻ, നല്ല മനസ്സോടെ, നിന്റെ വശത്താകട്ടെ.
ആയമഗന് പര്ണമണിര്ബലീ ബലേന പ്രമൃണന്ത്സപത്നാന് । ഓജോ ദേവാനാം പയ ഓഷധീനാം വര്ചസാ മാ ജിന്വന്ത്വപ്രയാവന്
ഇലമണികൊണ്ട് ശക്തിയും ബലവും വന്നിരിക്കുന്നു; എതിരാളികളെ ശക്തിയാൽ തകർക്കുന്നു. ദേവന്മാരുടെ ഊർജവും ഔഷധികളുടെ പാൽപോലുള്ള ശക്തിയും തേജസ്സും എനിക്ക് സ്ഥിരമായി ശക്തി നൽകട്ടെ.
മയി ക്ഷത്രം പര്ണമണേ മയി ധാരയതാദ്രയിമ് । അഹം രാഷ്ട്രസ്യാഭീവര്ഗേ നിജോ ഭൂയാസമുത്തമഃ
ഇലമണിയെ, രാജാധികാരം എനിക്ക് വരട്ടെ; നീ എനിക്ക് സ്ഥിരതയും ഉറപ്പും നൽകണം. ജനസമൂഹത്തിൽ ഞാൻ ഏറ്റവും ഉന്നതനും ശ്രേഷ്ഠനും ആകട്ടെ.
യം നിദധുര്വനസ്പതൌ ഗുഹ്യം ദേവാഃ പ്രിയം മണിമ് । തമസ്മഭ്യം സഹായുഷാ ദേവാ ദദതു ഭര്തവേ
ദേവന്മാർ വൃക്ഷത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ച, പ്രിയപ്പെട്ട ആ മണിയെ ദീർഘായുസ്സോടെ ഞങ്ങൾക്ക് സ്വന്തമാക്കാൻ ദേവന്മാർ നൽകട്ടെ.
സോമസ്യ പര്ണഃ സഹ ഉഗ്രമാഗന്ന് ഇന്ദ്രേണ ദത്തോ വരുണേന ശിഷ്ടഃ । തം പ്രിയാസം ബഹു രോചമാനോ ദീര്ഘായുത്വായ ശതശാരദായ
സോമയുടെ ഇല, ശക്തിയോടെ, ഇന്ദ്രൻ നൽകിയതും വരുണൻ സംരക്ഷിച്ചതുമാണ്. അതു പ്രിയപ്പെട്ടതും, വളരെ പ്രകാശമുള്ളതുമായിരിക്കുക; ദീർഘായുസ്സിനും നൂറു വർഷം ജീവിക്കാനും അതു സഹായിക്കട്ടെ.
ആ മാരുക്ഷത്പര്ണമണിര്മഹ്യാ അരിഷ്ടതാതയേ । യഥാഹമുത്തരോഽസാന്യര്യമ്ണ ഉത സംവിദഃ
ഇലമണി എന്നെ ശത്രുക്കളിൽ നിന്നും ദോഷങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് കാത്തിരിക്കുക. ആര്യാമൻ അനുഗ്രഹിച്ചതുകൊണ്ടും സഹമതം കൊണ്ടും ഞാൻ മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ ഉന്നതനാകട്ടെ.
യേ ധീവാനോ രഥകാരാഃ കര്മാരാ യേ മനീഷിണഃ । ഉപസ്തീന് പര്ണ മഹ്യം ത്വം സര്വാന് കൃണ്വഭിതോ ജനാന്
രഥം നിർമ്മിക്കുന്നവരും കൂലി പണിക്കാരും ചിന്തകരും—നീ, ഇലമേ, എല്ലാവരെയും എനിക്ക് വശീകരിക്കണമേ.
യേ രാജാനോ രാജകൃതഃ സൂതാ ഗ്രാമണ്യശ്ച യേ । ഉപസ്തീന് പര്ണ മഹ്യം ത്വം സര്വാന് കൃണ്വഭിതോ ജനാന്
രാജാക്കന്മാരും രാജാവിന്റെ പ്രതിനിധികളും രഥസാരഥികളും ഗ്രാമമുഖ്യരും—നീ, ഇലമേ, എല്ലാവരെയും എനിക്ക് വശീകരിക്കണമേ.
പര്ണോഽസി തനൂപാനഃ സയോനിര്വീരോ വീരേണ മയാ । സംവത്സരസ്യ തേജസാ തേന ബധ്നാമി ത്വാ മണേ
നീ ഇലയാണ്, ശരീരത്തെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവൻ, വീരനോടൊപ്പം ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നു, എനിക്കൊപ്പം വീരത്വം പുലർത്തുന്നു. വർഷത്തിന്റെ ഊർജ്ജംകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ, ഈ മണിയെ, ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
പുമാന് പുംസഃ പരിജാതോഽശ്വത്ഥഃ ഖദിരാദധി । സ ഹന്തു ശത്രൂന് മാമകാന് യാന് അഹം ദ്വേഷ്മി യേ ച മാമ്
പുരുഷന്റെ പുത്രനായ അശ്വത്തവൃക്ഷം ഖദിരവൃക്ഷത്തിന് മുകളിൽ നില്ക്കുന്നു. ഞാൻ വെറുക്കുന്നവരെയും എന്നെ വെറുക്കുന്നവരെയും അശ്വത്തം തകർക്കട്ടെ.
താന് അശ്വത്ഥ നിഃ ശൃണീഹി ശത്രൂന് വൈബാധദോധതഃ । ഇന്ദ്രേണ വൃത്രഘ്നാ മേദീ മിത്രേണ വരുണേന ച
അശ്വത്തവൃക്ഷമേ, എന്റെ ശത്രുക്കളെ നീ അകറ്റി തള്ളുക; ഇന്ദ്രനും മിത്രനും വരുണനും കൂടെ നിന്നെ സഹായിക്കട്ടെ.
യഥാശ്വത്ഥ നിരഭനോഽന്തര്മഹത്യര്ണവേ । ഏവാ താന്ത്സര്വാന് നിര്ഭങ്ഗ്ധി യാന് അഹം ദ്വേഷ്മി യേ ച മാമ്
എങ്ങനെ അശ്വത്തവൃക്ഷം ആഴമുള്ള മഹാസമുദ്രത്തിൽ വീണുപോയോ, അതുപോലെ ഞാൻ വെറുക്കുന്നവരെയും എന്നെ വെറുക്കുന്നവരെയും നീ തകർക്കണം.
യഃ സഹമാനശ്ചരസി സാസഹാന ഇവ ഋഷഭഃ । തേനാശ്വത്ഥ ത്വയാ വയം സപത്നാന്ത്സഹിഷീമഹി
നീ സഹിച്ചുകൊണ്ട് ചുറ്റി നടക്കുന്നു, സഹിക്കുന്നവരിൽ കാളപോലെ. അശ്വത്തവൃക്ഷമേ, നിന്നിലൂടെ ഞങ്ങൾ എതിരാളികളെ ജയിക്കട്ടെ.
സിനാത്വേനാന് നിര്ഋതിര്മൃത്യോഃ പാശൈരമോക്യൈഃ । അശ്വത്ഥ ശത്രൂന് മാമകാന് യാന് അഹം ദ്വേഷ്മി യേ ച മാമ്
നിന്റെ ശക്തിയാൽ, നാശവും മരണത്തിന്റെ പാശങ്ങളും അകറ്റപ്പെടട്ടെ; അശ്വത്തവൃക്ഷമേ, ഞാൻ വെറുക്കുന്നവരെയും എന്നെ വെറുക്കുന്നവരെയും നീ തകർക്കണം.
യഥാശ്വത്ഥ വാനസ്പത്യാന് ആരോഹന് കൃണുഷേഽധരാന് । ഏവാ മേ ശത്രോര്മൂര്ധാനം വിഷ്വഗ്ഭിന്ദ്ധി സഹസ്വ ച
നീ അശ്വത്തവൃക്ഷത്തിന്റെ ചേരുവകൾ മേലോട്ടു വളരാൻ കാരണമാകുന്നതുപോലെ, എന്റെ ശത്രുവിന്റെ തല എല്ലാടും തകർക്കുകയും അവനെ ജയിക്കുകയും ചെയ്യണമേ.
തേഽധരാഞ്ചഃ പ്ര പ്ലവന്താം ഛിന്നാ നൌരിവ ബന്ധനാത്। ന വൈബാധപ്രണുത്താനാം പുനരസ്തി നിവര്തനമ്
താഴേക്ക് തള്ളപ്പെട്ടവർ കെട്ടിയിരുന്ന തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന തോണിപോലെ ഒഴുകിപ്പോകട്ടെ; കഷ്ടതകൊണ്ട് അകറ്റപ്പെട്ടവർക്കു പിന്നെ തിരിച്ചുവരവ് ഇല്ല.
പ്രൈണാന് നുദേ മനസാ പ്ര ചിത്തേനോത ബ്രഹ്മണാ । പ്രൈണാന് വൃക്ഷസ്യ ശാഖയാശ്വത്ഥസ്യ നുദാമഹേ
ഞാൻ മനസ്സുകൊണ്ടും ചിന്തയുകൊണ്ടും വചനത്താലും അവരെ അകറ്റുന്നു; അശ്വത്തവൃക്ഷത്തിന്റെ ശാഖയാൽ ഞങ്ങൾ അവരെ അകറ്റുന്നു.
ഹരിണസ്യ രഘുഷ്യദോഽധി ശീര്ഷണി ഭേഷജമ് । സ ക്ഷേത്രിയം വിഷാണയാ വിഷൂചീനമനീനശത്
വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന മാൻ്റെ തലയിലാണ് ഔഷധം; അതിന്റെ കൊമ്പുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രിയം എന്ന രോഗവും ദുഷ്ടാത്മാവും അതു നശിപ്പിച്ചു.
അനു ത്വാ ഹരിണോ വൃഷാ പദ്ഭിശ്ചതുര്ഭിരക്രമീത്। വിഷാണേ വി ഷ്യ ഗുഷ്പിതം യദസ്യ ക്ഷേത്രിയം ഹൃദി
ശക്തിയുള്ള മാൻ നാലു കാലുകളോടെ നിന്നെ പിന്തുടർന്നു; അതിന്റെ കൊമ്പിലാണ് ഹൃദയത്തിൽ കുടിയിരിക്കുന്ന ക്ഷേത്രിയത്തിന് ഔഷധം.
അദോ യദവരോചതേ ചതുഷ്പക്ഷമിവ ഛദിഃ । തേനാ തേ സര്വം ക്ഷേത്രിയമങ്ഗേഭ്യോ നാശയാമസി
നാലു കോണുകളുള്ള മറംപോലെ വെളിപ്പെട്ടതുകൊണ്ട്, നിന്റെ ശരീരത്തിൽ ഉള്ള എല്ലാ ക്ഷേത്രിയവും ഞങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നു.
അമൂ യേ ദിവി സുഭഗേ വിചൃതൌ നാമ താരകേ । വി ക്ഷേത്രിയസ്യ മുഞ്ചതാമധമം പാശമുത്തമമ്
ആകാശത്ത് നക്ഷത്രങ്ങളായി സഞ്ചരിക്കുന്നവരായ ഭാഗ്യവതിയായവളേ, അവർ നിന്നിൽ നിന്നു ക്ഷേത്രിയത്തിന്റെ എല്ലാ ബന്ധങ്ങളും അഴിച്ചുകളയട്ടെ.
ആപ ഇദ്വാ ഉ ഭേഷജീരാപോ അമീവചാതനീഃ । ആപോ വിശ്വസ്യ ഭേഷജീസ്താസ്ത്വാ മുഞ്ചന്തു ക്ഷേത്രിയാത്
ജലങ്ങൾ ഔഷധമാണ്, രോഗം മാറ്റുന്നതാണ്, എല്ലാറ്റിനും ഔഷധമാണ്; അവ നിന്നിൽ നിന്നു ക്ഷേത്രിയം അകറ്റട്ടെ.
യദാസുതേഃ ക്രിയമാനായാഃ ക്ഷേത്രിയം ത്വാ വ്യാനശേ । വേദാഹം തസ്യ ഭേഷജം ക്ഷേത്രിയം നാശയാമി ത്വത്
നിനക്കു പരിക്കിൽ നിന്നു ഉണ്ടായ ക്ഷേത്രിയം എനിക്ക് അറിയാം; അതിന് ഔഷധം എനിക്ക് അറിയാം; ഞാൻ നിന്നിൽ നിന്നു ക്ഷേത്രിയം നശിപ്പിക്കുന്നു.
അപവാസേ നക്ഷത്രാണാമപവാസ ഉഷസാമുത । അപാസ്മത്സര്വം ദുര്ഭൂതമപ ക്ഷേത്രിയമുച്ഛതു
നക്ഷത്രങ്ങൾ അസ്തമിക്കുന്നതിലും ഉഷസ്സുകൾ അകന്നുപോകുന്നതിലും, ഞങ്ങളിൽ നിന്നു എല്ലാ ദുർഭാഗ്യവും ക്ഷേത്രിയവും അകറ്റപ്പെടട്ടെ.
ആ യാതു മിത്ര ഋതുഭിഃ കല്പമാനഃ സംവേശയന് പൃഥിവീമുസ്രിയാഭിഃ । അഥാസ്മഭ്യം വരുണോ വായുരഗ്നിര്ബൃഹദ്രാഷ്ട്രം സംവേശ്യം ദധാതു
കാലാവസ്ഥകളോടൊപ്പം മിത്രൻ ഇവിടെ വന്നു ഭൂമിയെ കിരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കട്ടെ; പിന്നെ വരുണൻ, വായു, അഗ്നി ഇവർ ഞങ്ങൾക്ക് വലിയ സുരക്ഷിതമായ സ്ഥലം ഒരുക്കിക്കൊടുക്കട്ടെ.
ധാതാ രാതിഃ സവിതേദം ജുഷന്താമിന്ദ്രസ്ത്വഷ്ടാ പ്രതി ഹര്യന്തു മേ വചഃ । ഹുവേ ദേവീമദിതിം ശൂരപുത്രാം സജാതാനാം മധ്യമേഷ്ഠാ യഥാസാനി
ധാതാവ്, രതി, സവിതാ ഇവർ ഇതിനെ സ്വീകരിക്കട്ടെ; ഇന്ദ്രനും ത്വഷ്ടാവും എന്റെ വാക്കിനെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ; വീരന്മാരുടെ മാതാവായ അദിതിയെ ഞാൻ അവളുടെ ബന്ധുക്കളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമയായി വിളിക്കുന്നു.
ഹുവേ സോമം സവിതാരം നമോഭിര്വിശ്വാന് ആദിത്യാമഹമുത്തരത്വേ । അയമഗ്നിര്ദീദായദ്ദീര്ഘമേവ സജാതൈരിദ്ധോഽപ്രതിബ്രുവദ്ഭിഃ
സോമനെയും പ്രേരകനായ സവിതാവിനെയും ഞാൻ വിനയപൂർവ്വം വിളിക്കുന്നു; വടക്കോട്ട് എല്ലാ ആദിത്യന്മാരെയും; ഈ അഗ്നി ദീർഘകാലം ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം പ്രകാശിക്കുന്നു, എതിര്ക്കാത്തവർ അതിനെ തെളിയിക്കുന്നു.
ഇഹേദസാഥ ന പരോ ഗമാഥേര്യോ ഗോപാഃ പുഷ്ടപതിര്വ ആജത്। അസ്മൈ കാമായോപ കാമിനീര്വിശ്വേ വോ ദേവാ ഉപസംയന്തു
നിങ്ങൾ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കണം, മറ്റിടത്തേക്ക് പോകരുത്; പശുക്കളുടെ കാവലനും സമൃദ്ധിയുടെ ഉടമയും വന്നിരിക്കുന്നു; അവന്റെ ആഗ്രഹത്തിനായി, ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാ ദേവതകളും ഒന്നിച്ചു വരിക.