അചിക്രദത്സ്വപാ ഇഹ ഭുവദഗ്നേ വ്യചസ്വ രോദസീ ഉരൂചീ । യുഞ്ജന്തു ത്വാ മരുതോ വിശ്വവേദസ ആമും നയ നമസാ രാതഹവ്യമ്
ഉറങ്ങുന്നവൻ ഇവിടെ ഉണരട്ടെ, അഗ്നേ, നീ ആകാശത്തിലും ഭൂമിയിലും വിശാലമായി പ്രകാശിക്കൂ. സർവ്വജ്ഞന്മാരായ മരുത്ഗണങ്ങൾ നിന്നെ കുതിരയാക്കി, ഭക്തിപൂർവ്വം യാഗസ്ഥലത്തേക്ക് നയിക്കട്ടെ.
ദൂരേ ചിത്സന്തമരുഷാസ ഇന്ദ്രമാ ച്യാവയന്തു സഖ്യായ വിപ്രമ് । യദ്ഗായത്രീം ബൃഹതീമര്കമസ്മൈ സൌത്രാമണ്യാ ദധൃഷന്ത ദേവാഃ
ദൂരത്തായിരുന്നാലും, ചുവപ്പൻമാർ ഇന്ദ്രനെ ഉണർത്തട്ടെ, സ്നേഹത്തിനായി ജ്ഞാനി മുന്നോട്ട് പോവട്ടെ. ദേവന്മാർ ഗായത്രീ, ബൃഹതീ, സൌത്രാമണി ഈർപ്പുകൾ അവനുവേണ്ടി സ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ.
അദ്ഭ്യസ്ത്വാ രാജ വരുണോ ഹ്വയതു സോമസ്ത്വാ ഹ്വയതു പര്വതേഭ്യഃ । ഇന്ദ്രസ്ത്വാ ഹ്വയതു വിഡ്ഭ്യ ആഭ്യഃ ശ്യേനോ ഭൂത്വാ വിശ ആ പതേമാഃ
രാജാവായ വരുണൻ നിന്നെ ജലങ്ങളിൽ നിന്ന് വിളിക്കട്ടെ, സോമൻ പർവ്വതങ്ങളിൽ നിന്ന് വിളിക്കട്ടെ, ഇന്ദ്രൻ ഗ്രാമങ്ങളിൽ നിന്ന് വിളിക്കട്ടെ. ഞങ്ങൾ കഴുകനായി ജനങ്ങളിൽ ഇടയിൽ ഇറങ്ങട്ടെ.
{൪} ശ്യേനോ ഹവ്യം നയത്വാ പരസ്മാദന്യക്ഷേത്രേ അപരുദ്ധം ചരന്തമ് । അശ്വിനാ പന്ഥാം കൃണുതാം സുഗം ത ഇമം സജാതാ അഭിസംവിശധ്വമ്
കഴുകൻ അർപ്പണം മറ്റൊരു നിലത്തിൽ നിന്ന്, ദൂരത്ത് നിന്ന് തടസ്സമില്ലാതെ കൊണ്ടുവരട്ടെ. അശ്വിനികൾ വഴിയെ സുഗമമാക്കട്ടെ, സഹോദരന്മാർ ഒരുമിച്ച് അകത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കട്ടെ.
{൫} ഹ്വയന്തു ത്വാ പ്രതിജനാഃ പ്രതി മിത്രാ അവൃഷത । ഇന്ദ്രാഗ്നീ വിശ്വേ ദേവാസ്തേ വിശി ക്ഷേമമദീധരന്
എല്ലാ ജനങ്ങളും നിന്നെ വിളിക്കട്ടെ, സ്നേഹിതന്മാർ നിന്നെ ആഹ്വാനിക്കട്ടെ. ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും സർവ്വദേവതകളും ജനങ്ങളിൽ നിന്നെ സുരക്ഷിതനാക്കി സ്ഥാപിച്ചു.
{൬} യസ്തേ ഹവം വിവദത്സജാതോ യശ്ച നിഷ്ട്യഃ । അപാഞ്ചമിന്ദ്ര തം കൃത്വാഥേമമിഹാവ ഗമയ
നിന്റെ ആഹ്വാനത്തെ എതിർക്കാൻ ജനിച്ചവനും, ശത്രുവായവനും, ഇന്ദ്രാ, നീ അവരെ ശക്തിയില്ലാത്തവനാക്കി ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവരിക.
ആ ത്വാ ഗന് രാഷ്ട്രം സഹ വര്ചസോദിഹി പ്രാങ്വിശാം പതിരേകരാട്ത്വം വി രാജ । സര്വാസ്ത്വാ രാജന് പ്രദിശോ ഹ്വയന്തൂപസദ്യോ നമസ്യോ ഭവേഹ
നീ ശക്തിയും തേജസ്സും കൊണ്ട് രാജ്യം ഏറ്റെടുക്കാൻ വരിക. ജനങ്ങളുടെ ഏകാധിപതിയായ് ഭരിക്കൂ, പരമാധികാരിയായി രാജാവാകൂ. എല്ലാ ദിക്കുകളും നിന്നെ വിളിക്കട്ടെ, രാജാവേ, ഇവിടെ ആരാധനാർഹനാകൂ.
ത്വാം വിശോ വൃണതാം രാജ്യായ ത്വാമിമാഃ പ്രദിശഃ പഞ്ച ദേവീഃ । വര്ഷ്മന് രാഷ്ട്രസ്യ കകുദി ശ്രയസ്വ തതോ ന ഉഗ്രോ വി ഭജാ വസൂനി
ജനങ്ങൾ നിന്നെ രാജാവായി തിരഞ്ഞെടുക്കട്ടെ, ഈ അഞ്ചു ദിവ്യദിക്കുകളും നിന്നെ തിരഞ്ഞെടുക്കട്ടെ. രാജ്യത്തിന്റെ ഉച്ചിയിൽ വസിക്കൂ, അവിടെ നിന്ന് നീ ക്രൂരതയില്ലാതെ സമ്പത്ത് വിതരണം ചെയ്യൂ.
അച്ഛ ത്വാ യന്തു ഹവിനഃ സജാതാ അഗ്നിര്ദൂതോ അജിരഃ സം ചരാതൈ । ജായാഃ പുത്രാഃ സുമനസോ ഭവന്തു ബഹും ബലിം പ്രതി പശ്യാസാ ഉഗ്രഃ
നിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഹോമങ്ങൾക്കും അവയുടെ കൂട്ടുകാരും വരട്ടെ; ദൂതനായ അഗ്നി അതിനൊപ്പം വേഗത്തിൽ നീങ്ങട്ടെ. നിന്റെ ഭാര്യയും മക്കളും സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കട്ടെ; മഹാബലവാനായ നീ, നിന്റെ മുന്നിൽ ധാരാളം ബലികൾ കൊണ്ടുവരുന്നത് കാണട്ടെ.
അശ്വിനാ ത്വാഗ്രേ മിത്രാവരുണോഭാ വിശ്വേ ദേവാ മരുതസ്ത്വാ ഹ്വയന്തു । അധാ മനോ വസുദേയായ കൃണുഷ്വ തതോ ന ഉഗ്രോ വി ഭജാ വസൂനി
അശ്വിനികൾ, മിത്രൻ, വരുണൻ, എല്ലാ ദേവന്മാരും, മരുത് ദേവന്മാരും ആദ്യം നിന്നെ വിളിക്കട്ടെ. അതിനാൽ, ധനം സമ്പാദിക്കാൻ മനസ്സ് നിശ്ചയിക്കൂ; പിന്നെ, മഹാബലവാനായ നീ, ആ സമ്പത്ത് ഞങ്ങളിലേക്കു പങ്കിടുക.
ആ പ്ര ദ്രവ പരമസ്യാഃ പരാവതഃ ശിവേ തേ ദ്യാവാപൃഥിവീ ഉഭേ സ്താമ് । തദയം രാജാ വരുണസ്തഥാഹ സ ത്വായമഹ്വത്സ ഉപേദമേഹി
ഏറ്റവും ദൂരെയുള്ള സ്ഥലത്തുനിന്ന് നീ ഓടിവരിക; ആകാശവും ഭൂമിയും നിനക്ക് ശുഭമായിരിക്കും. രാജാവായ വരുണൻ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു; അവൻ നിന്നെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു—നീ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വരിക.
ഇന്ദ്രേന്ദ്ര മനുഷ്യാഃ പരേഹി സം ഹ്യജ്ഞാസ്ഥാ വരുണൈഃ സംവിദാനഃ । സ ത്വായമഹ്വത്സ്വേ സധസ്ഥേ സ ദേവാന് യക്ഷത്സ ഉ കല്പയദ്വിശഃ
ഇന്ദ്രാ, നീ മനുഷ്യരിലേക്കു പോവുക; നീ ജ്ഞാനികളോടും വരുണനോടും കൂടെ നിന്നു. അവൻ നിന്നെ തന്റെ സഭയിലേക്ക് വിളിച്ചു; അവൻ ദേവന്മാരെ ആരാധിച്ചു, ജനങ്ങളെ ക്രമപ്പെടുത്തി.
പഥ്യാ രേവതീര്ബഹുധാ വിരൂപാഃ സര്വാഃ സംഗത്യ വരീയസ്തേ അക്രന് । താസ്ത്വാ സര്വാഃ സംവിദാനാ ഹ്വയന്തു ദശമീമുഗ്രഃ സുമനാ വശേഹ
സമ്പന്നമായ, പലതരത്തിലും വ്യത്യസ്തമായ എല്ലാ വഴികളും ഒന്നിച്ച് ചേരുമ്പോൾ നിന്നെ മഹാനാക്കുന്നു. അവയെല്ലാം ഒന്നിച്ച് നിന്നെ വിളിക്കട്ടെ; മഹാബലവാനായവൻ, നല്ല മനസ്സോടെ, നിന്റെ വശത്താകട്ടെ.
ആയമഗന് പര്ണമണിര്ബലീ ബലേന പ്രമൃണന്ത്സപത്നാന് । ഓജോ ദേവാനാം പയ ഓഷധീനാം വര്ചസാ മാ ജിന്വന്ത്വപ്രയാവന്
ഇലമണികൊണ്ട് ശക്തിയും ബലവും വന്നിരിക്കുന്നു; എതിരാളികളെ ശക്തിയാൽ തകർക്കുന്നു. ദേവന്മാരുടെ ഊർജവും ഔഷധികളുടെ പാൽപോലുള്ള ശക്തിയും തേജസ്സും എനിക്ക് സ്ഥിരമായി ശക്തി നൽകട്ടെ.
മയി ക്ഷത്രം പര്ണമണേ മയി ധാരയതാദ്രയിമ് । അഹം രാഷ്ട്രസ്യാഭീവര്ഗേ നിജോ ഭൂയാസമുത്തമഃ
ഇലമണിയെ, രാജാധികാരം എനിക്ക് വരട്ടെ; നീ എനിക്ക് സ്ഥിരതയും ഉറപ്പും നൽകണം. ജനസമൂഹത്തിൽ ഞാൻ ഏറ്റവും ഉന്നതനും ശ്രേഷ്ഠനും ആകട്ടെ.
യം നിദധുര്വനസ്പതൌ ഗുഹ്യം ദേവാഃ പ്രിയം മണിമ് । തമസ്മഭ്യം സഹായുഷാ ദേവാ ദദതു ഭര്തവേ
ദേവന്മാർ വൃക്ഷത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ച, പ്രിയപ്പെട്ട ആ മണിയെ ദീർഘായുസ്സോടെ ഞങ്ങൾക്ക് സ്വന്തമാക്കാൻ ദേവന്മാർ നൽകട്ടെ.
സോമസ്യ പര്ണഃ സഹ ഉഗ്രമാഗന്ന് ഇന്ദ്രേണ ദത്തോ വരുണേന ശിഷ്ടഃ । തം പ്രിയാസം ബഹു രോചമാനോ ദീര്ഘായുത്വായ ശതശാരദായ
സോമയുടെ ഇല, ശക്തിയോടെ, ഇന്ദ്രൻ നൽകിയതും വരുണൻ സംരക്ഷിച്ചതുമാണ്. അതു പ്രിയപ്പെട്ടതും, വളരെ പ്രകാശമുള്ളതുമായിരിക്കുക; ദീർഘായുസ്സിനും നൂറു വർഷം ജീവിക്കാനും അതു സഹായിക്കട്ടെ.
ആ മാരുക്ഷത്പര്ണമണിര്മഹ്യാ അരിഷ്ടതാതയേ । യഥാഹമുത്തരോഽസാന്യര്യമ്ണ ഉത സംവിദഃ
ഇലമണി എന്നെ ശത്രുക്കളിൽ നിന്നും ദോഷങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് കാത്തിരിക്കുക. ആര്യാമൻ അനുഗ്രഹിച്ചതുകൊണ്ടും സഹമതം കൊണ്ടും ഞാൻ മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ ഉന്നതനാകട്ടെ.
യേ ധീവാനോ രഥകാരാഃ കര്മാരാ യേ മനീഷിണഃ । ഉപസ്തീന് പര്ണ മഹ്യം ത്വം സര്വാന് കൃണ്വഭിതോ ജനാന്
രഥം നിർമ്മിക്കുന്നവരും കൂലി പണിക്കാരും ചിന്തകരും—നീ, ഇലമേ, എല്ലാവരെയും എനിക്ക് വശീകരിക്കണമേ.
യേ രാജാനോ രാജകൃതഃ സൂതാ ഗ്രാമണ്യശ്ച യേ । ഉപസ്തീന് പര്ണ മഹ്യം ത്വം സര്വാന് കൃണ്വഭിതോ ജനാന്
രാജാക്കന്മാരും രാജാവിന്റെ പ്രതിനിധികളും രഥസാരഥികളും ഗ്രാമമുഖ്യരും—നീ, ഇലമേ, എല്ലാവരെയും എനിക്ക് വശീകരിക്കണമേ.
പര്ണോഽസി തനൂപാനഃ സയോനിര്വീരോ വീരേണ മയാ । സംവത്സരസ്യ തേജസാ തേന ബധ്നാമി ത്വാ മണേ
നീ ഇലയാണ്, ശരീരത്തെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവൻ, വീരനോടൊപ്പം ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നു, എനിക്കൊപ്പം വീരത്വം പുലർത്തുന്നു. വർഷത്തിന്റെ ഊർജ്ജംകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ, ഈ മണിയെ, ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
പുമാന് പുംസഃ പരിജാതോഽശ്വത്ഥഃ ഖദിരാദധി । സ ഹന്തു ശത്രൂന് മാമകാന് യാന് അഹം ദ്വേഷ്മി യേ ച മാമ്
പുരുഷന്റെ പുത്രനായ അശ്വത്തവൃക്ഷം ഖദിരവൃക്ഷത്തിന് മുകളിൽ നില്ക്കുന്നു. ഞാൻ വെറുക്കുന്നവരെയും എന്നെ വെറുക്കുന്നവരെയും അശ്വത്തം തകർക്കട്ടെ.
താന് അശ്വത്ഥ നിഃ ശൃണീഹി ശത്രൂന് വൈബാധദോധതഃ । ഇന്ദ്രേണ വൃത്രഘ്നാ മേദീ മിത്രേണ വരുണേന ച
അശ്വത്തവൃക്ഷമേ, എന്റെ ശത്രുക്കളെ നീ അകറ്റി തള്ളുക; ഇന്ദ്രനും മിത്രനും വരുണനും കൂടെ നിന്നെ സഹായിക്കട്ടെ.
യഥാശ്വത്ഥ നിരഭനോഽന്തര്മഹത്യര്ണവേ । ഏവാ താന്ത്സര്വാന് നിര്ഭങ്ഗ്ധി യാന് അഹം ദ്വേഷ്മി യേ ച മാമ്
എങ്ങനെ അശ്വത്തവൃക്ഷം ആഴമുള്ള മഹാസമുദ്രത്തിൽ വീണുപോയോ, അതുപോലെ ഞാൻ വെറുക്കുന്നവരെയും എന്നെ വെറുക്കുന്നവരെയും നീ തകർക്കണം.
യഃ സഹമാനശ്ചരസി സാസഹാന ഇവ ഋഷഭഃ । തേനാശ്വത്ഥ ത്വയാ വയം സപത്നാന്ത്സഹിഷീമഹി
നീ സഹിച്ചുകൊണ്ട് ചുറ്റി നടക്കുന്നു, സഹിക്കുന്നവരിൽ കാളപോലെ. അശ്വത്തവൃക്ഷമേ, നിന്നിലൂടെ ഞങ്ങൾ എതിരാളികളെ ജയിക്കട്ടെ.
സിനാത്വേനാന് നിര്ഋതിര്മൃത്യോഃ പാശൈരമോക്യൈഃ । അശ്വത്ഥ ശത്രൂന് മാമകാന് യാന് അഹം ദ്വേഷ്മി യേ ച മാമ്
നിന്റെ ശക്തിയാൽ, നാശവും മരണത്തിന്റെ പാശങ്ങളും അകറ്റപ്പെടട്ടെ; അശ്വത്തവൃക്ഷമേ, ഞാൻ വെറുക്കുന്നവരെയും എന്നെ വെറുക്കുന്നവരെയും നീ തകർക്കണം.
യഥാശ്വത്ഥ വാനസ്പത്യാന് ആരോഹന് കൃണുഷേഽധരാന് । ഏവാ മേ ശത്രോര്മൂര്ധാനം വിഷ്വഗ്ഭിന്ദ്ധി സഹസ്വ ച
നീ അശ്വത്തവൃക്ഷത്തിന്റെ ചേരുവകൾ മേലോട്ടു വളരാൻ കാരണമാകുന്നതുപോലെ, എന്റെ ശത്രുവിന്റെ തല എല്ലാടും തകർക്കുകയും അവനെ ജയിക്കുകയും ചെയ്യണമേ.
തേഽധരാഞ്ചഃ പ്ര പ്ലവന്താം ഛിന്നാ നൌരിവ ബന്ധനാത്। ന വൈബാധപ്രണുത്താനാം പുനരസ്തി നിവര്തനമ്
താഴേക്ക് തള്ളപ്പെട്ടവർ കെട്ടിയിരുന്ന തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന തോണിപോലെ ഒഴുകിപ്പോകട്ടെ; കഷ്ടതകൊണ്ട് അകറ്റപ്പെട്ടവർക്കു പിന്നെ തിരിച്ചുവരവ് ഇല്ല.
പ്രൈണാന് നുദേ മനസാ പ്ര ചിത്തേനോത ബ്രഹ്മണാ । പ്രൈണാന് വൃക്ഷസ്യ ശാഖയാശ്വത്ഥസ്യ നുദാമഹേ
ഞാൻ മനസ്സുകൊണ്ടും ചിന്തയുകൊണ്ടും വചനത്താലും അവരെ അകറ്റുന്നു; അശ്വത്തവൃക്ഷത്തിന്റെ ശാഖയാൽ ഞങ്ങൾ അവരെ അകറ്റുന്നു.
ഹരിണസ്യ രഘുഷ്യദോഽധി ശീര്ഷണി ഭേഷജമ് । സ ക്ഷേത്രിയം വിഷാണയാ വിഷൂചീനമനീനശത്
വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന മാൻ്റെ തലയിലാണ് ഔഷധം; അതിന്റെ കൊമ്പുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രിയം എന്ന രോഗവും ദുഷ്ടാത്മാവും അതു നശിപ്പിച്ചു.