ബണ്മഹാഁ അസി സൂര്യ ബഡാദിത്യ മഹാഁ അസി । മഹാംസ്തേ മഹതോ മഹിമാ ത്വമാദിത്യ മഹാഁ അസി
നീ മഹത്തായവനാണ്, സൂര്യനേ, മഹാദിത്യനേ, നീ മഹത്താണ്. നിന്റെ മഹത്വം അതിമഹത്താണ്, ആദിത്യനേ, നീ സത്യത്തിൽ മഹത്താണ്.
രോചസേ ദിവി രോചസേ അന്തരിക്ഷേ പതങ്ഗ പൃഥിവ്യാം രോചസേ രോചസേ അപ്സ്വന്തഃ । ഉഭാ സമുദ്രൌ രുച്യാ വ്യാപിഥ ദേവോ ദേവാസി മഹിഷഃ സ്വര്ജിത്
നീ സ്വര്ഗത്തില് പ്രകാശിക്കുന്നു, അന്തരീക്ഷത്തിലും പ്രകാശിക്കുന്നു, പക്ഷിയേ, ഭൂമിയിലും നീ പ്രകാശിക്കുന്നു, വെള്ളത്തിനുള്ളിലും നീ പ്രകാശിക്കുന്നു. രണ്ടു സമുദ്രങ്ങളിലും നിന്റെ പ്രകാശം വ്യാപിക്കുന്നു, ദേവനേ, നീ മഹാശക്തനായവനും പ്രകാശത്തിന്റെ അധിപനുമാണ്.
{൯} അര്വാങ്പരസ്താത്പ്രയതോ വ്യധ്വ ആശുര്വിപശ്ചിത്പതയന് പതങ്ഗഃ । വിഷ്ണുര്വിചിത്തഃ ശവസാധിതിഷ്ഠന് പ്ര കേതുനാ സഹതേ വിശ്വമേജത്
ദൂരത്ത് നിന്ന് സമീപത്തേക്ക് വരികയും, വഴി പിന്തുടരികയും ചെയ്യുന്ന വേഗമുള്ള, ബുദ്ധിമാനായ, പറക്കുന്ന പക്ഷി; അനേകം കാഴ്ചകളുള്ള വിഷ്ണു, ശക്തിയോടെ നിലകൊണ്ടു, തന്റെ പതാകയോടെ സകല ചലനങ്ങളെയും സഹിക്കുന്നു.
ചിത്രശ്ചികിത്വാന് മഹിഷഃ സുപര്ണ ആരോചയന് രോദസീ അന്തരിക്ഷമ് । അഹോരാത്രേ പരി സൂര്യം വസാനേ പ്രാസ്യ വിശ്വാ തിരതോ വീര്യാണി
പ്രഭയുള്ളവനും ജ്ഞാനിയുമായ മഹാശക്തനായ, മനോഹരചിറകുള്ളവന്, ആകാശവും ഭൂമിയും അന്തരീക്ഷവും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു. രാവും പകലും സൂര്യനെ പൊതിഞ്ഞ്, എല്ലാ വീര്യങ്ങളും ലോകങ്ങളിലേക്കു വിതറുന്നു.
തിഗ്മോ വിഭ്രാജന് തന്വം ശിശാനോഽരംഗമാസഃ പ്രവതോ രരാണഃ । ജ്യോതിഷ്മാന് പക്ഷീ മഹിഷോ വയോധാ വിശ്വാ ആസ്ഥാത്പ്രദിശഃ കല്പമാനഃ
തീവ്രമായും പ്രകാശമുള്ളവനായി, തന്റെ രൂപം അണിഞ്ഞ്, സമീപിക്കാനാവാത്തവന്, നദികളെ ഒഴുക്കുന്നു. പ്രകാശമുള്ള ചിറകുള്ള മഹാശക്തനായ പക്ഷി, പക്ഷികളുടെ നേതാവ്, എല്ലാ ദിശകളും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു, അവയെ ക്രമീകരിക്കുന്നു.
ചിത്രം ദേവാനാം കേതുരനീകം ജ്യോതിഷ്മാന് പ്രദിശഃ സൂര്യ ഉദ്യന് । ദിവാകരോഽതി ദ്യുമ്നൈസ്തമാംസി വിശ്വാതാരീദ്ദുരിതാനി ശുക്രഃ
ദേവന്മാരുടെ അത്ഭുതമായ പതാകയും മുഖവും, ദിശകളിൽ ഉദയിക്കുന്ന പ്രകാശമുള്ള സൂര്യനാണ്. പകലുണ്ടാക്കുന്നവന്, മഹത്വത്തിൽ അതിക്രമിച്ചവന്, തിളങ്ങുന്നവന്, എല്ലാ ഇരുട്ടും ദു:ഖങ്ങളും അകറ്റുന്നു.
ചിത്രം ദേവാനാമുദഗാദനീകം ചക്ഷുര്മിത്രസ്യ വരുണസ്യാഗ്നേഃ । ആപ്രാദ് ദ്വായാപൃഥിവീ അന്തരിക്ഷം സൂര്യ ആത്മാ ജഗതസ്തസ്ഥുഷശ്ച
ദേവന്മാരിൽ അത്ഭുതമായി ഉദിച്ച മുഖം, മിത്രനുടെയും വരുണന്റെയും അഗ്നിയുടെയും കണ്ണാണ്. സൂര്യനേ, നീ ആകാശവും ഭൂമിയും അന്തരീക്ഷവും നിറച്ചു, നീ സഞ്ചരിക്കുന്നതിന്റെയും നിലകൊള്ളുന്നതിന്റെയും ആത്മാവാണ്.
ഉച്ചാ പതന്തമരുണം സുപര്ണം മധ്യേ ദിവസ്തരണിം ഭ്രാജമാനമ് । പശ്യാമ ത്വാ സവിതാരം യമാഹുരജസ്രം ജ്യോതിര്യദവിന്ദദത്ത്രിഃ
നാം നിന്നെ കാണുന്നു, സവിറ്റാവേ, ഉയരത്തിൽ പറക്കുന്ന, ചുവന്ന മനോഹരചിറകുള്ളവനേ, ആകാശത്തിന്റെ നടുവിൽ തിളങ്ങുന്നവനേ, അവര് അക്ഷയപ്രകാശം എന്നു വിളിക്കുന്നവനേ, മൂവര് കണ്ടെത്തിയവനേ.
ദിവസ്പൃഷ്ഠേ ധാവമാനം സുപര്ണമദിത്യാഃ പുത്രം നാഥകാമ ഉപ യാമി ഭീതഃ । സ നഃ സൂര്യ പ്ര തിര ദീര്ഘമായുര്മാ രിഷാമ സുമതൌ തേ സ്യാമ
ആകാശത്തിന്റെ മുകളിലൂടെ ഓടുന്ന മനോഹരചിറകുള്ളവനും, ആദിത്യയുടെ പുത്രനുമായവനേ, ഭയപ്പെട്ട് സംരക്ഷണം തേടി ഞാന് സമീപിക്കുന്നു. സൂര്യനേ, ഞങ്ങളെ ദീര്ഘായുസ്സിലേക്ക് കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകണം, ഞങ്ങള് നശിക്കരുത്, നിന്റെ അനുഗ്രഹത്തില് ഞങ്ങള് ഇരിക്കട്ടെ.
സഹസ്രാഹ്ണ്യം വിയതാവസ്യ പക്ഷൌ ഹരേര്ഹംസസ്യ പതതഃ സ്വര്ഗമ് । സ ദേവാന്ത്സര്വാന് ഉരസ്യുപദദ്യ സംപശ്യന് യാതി ഭുവനാനി വിശ്വാ
ആയിരം ദിവസങ്ങളുമായി, സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് പറക്കുന്ന വേഗമുള്ള ഹംസയുടെ ചിറകുകള്. അവന് എല്ലാം കാണുകയും, എല്ലാ ലോകങ്ങളിലേക്കും എത്തുകയും, എല്ലാ ദേവന്മാരെയും തന്റെ ഹൃദയത്തില് വയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
രോഹിതഃ കാലോ[http://puranastudy.freeoda.com/pur_index6/kaala.htm കാലോപരി ടിപ്പണീ] അഭവദ്രോഹിതോഽഗ്രേ പ്രജാപതിഃ । രോഹിതോ യജ്ഞാനാം മുഖം രോഹിതഃ സ്വരാഭരത്
ചുവപ്പന് കാലമായി, ആദിയില് ചുവപ്പന് പ്രജാപതിയായി. യാഗങ്ങളുടെ മുഖം ചുവപ്പനാണ്, ഗാനം ചുമക്കുന്നതും ചുവപ്പനാണ്.
രോഹിതോ ലോകോ അഭവദ്രോഹിതോഽത്യതപദ്ദിവമ് । രോഹിതോ രശ്മിഭിര്ഭൂമിം സമുദ്രമനു സം ചരത്
ചുവപ്പന് ലോകമായി, ചുവപ്പന് സ്വര്ഗത്തെ അതിക്രമിച്ചു. ചുവപ്പന് തന്റെ കിരണങ്ങളോടെ ഭൂമിയിലും സമുദ്രത്തിലും സഞ്ചരിക്കുന്നു.
{൧൦} സര്വാ ദിശഃ സമചരദ്രോഹിതോഽധിപതിര്ദിവഃ । ദിവം സമുദ്രമാദ്ഭൂമിം സര്വം ഭൂതം വി രക്ഷതി
ചുവപ്പന് സ്വര്ഗത്തിന്റെ അധിപതിയായി എല്ലാ ദിശകളിലും സഞ്ചരിച്ചു. അവന് സ്വര്ഗവും സമുദ്രവും ഭൂമിയും എല്ലാ ജീവികളും സംരക്ഷിക്കുന്നു.
ആരോഹന് ഛുക്രോ ബൃഹതീരതന്ദ്രോ ദ്വേ രൂപേ കൃണുതേ രോചമാനഃ । ചിത്രശ്ചികിത്വാന് മഹിഷോ വാതമായാ യാവതോ ലോകാന് അഭി യദ്വിഭാതി
ഉയര്ന്ന്, പ്രകാശമുള്ള മഹത്തായ, ക്ഷീണമില്ലാത്തവന്, തിളങ്ങി രണ്ട് രൂപങ്ങള് സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അത്ഭുതവും ജ്ഞാനവും നിറഞ്ഞ മഹാശക്തനായവന്, കാറ്റില് സഞ്ചരിച്ച്, എത്ര ലോകങ്ങളുണ്ടോ അത്രയിലേക്കും പ്രകാശം വിതറുന്നു.
അഭ്യന്യദേതി പര്യന്യദസ്യതേഽഹോരാത്രാഭ്യാം മഹിഷഃ കല്പമാനഃ । സൂര്യം വയം രജസി ക്ഷിയന്തം ഗാതുവിദം ഹവാമഹേ നാധമാനാഃ
എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നുമാണ് അവനെ ചുറ്റി പിടിക്കുന്നത്; അഹോരാത്രങ്ങളാൽ അളക്കപ്പെടുന്ന മഹിഷൻ. ഞങ്ങൾ പിന്നിൽ പോകരുതെന്ന് ഉറപ്പാക്കി, വഴികൾ അറിയുന്ന, ആകാശത്തിലെ സൂര്യനെ വിളിക്കുന്നു.
പൃഥിവീപ്രോ മഹിഷോ നാധമാനസ്യ ഗാതുരദബ്ധചക്ഷുഃ പരി വിശ്വം ബഭൂവ । വിശ്വം സംപശ്യന്ത്സുവിദത്രോ യജത്ര ഇദം ശൃണോതു യദഹം ബ്രവീമി
ഭൂമിയുടെ മകനായ മഹിഷൻ പിന്നിൽ പോകുന്നവനല്ല; അവന്റെ കൺമുന്നിൽ എല്ലാം വ്യക്തമാണ്. എല്ലാം കാണുന്നവനും നല്ല മാർഗ്ഗദർശിയുമായ, യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യനുമായ അവൻ ഞാൻ പറയുന്നതു കേൾക്കട്ടെ.
പര്യസ്യ മഹിമാ പൃഥിവീം സമുദ്രം ജ്യോതിഷാ വിഭ്രാജന് പരി ദ്യാമന്തരിക്ഷമ് । സര്വം സംപശ്യന്ത്സുവിദത്രോ യജത്ര ഇദം ശൃണോതു യദഹം ബ്രവീമി
അവന്റെ മഹത്വം ഭൂമിയെയും സമുദ്രത്തെയും ചുറ്റിപ്പിടിക്കുന്നു; പ്രകാശത്തോടെ ആകാശത്തെയും അന്തരീക്ഷത്തെയും ആവരണം ചെയ്യുന്നു. എല്ലാം കാണുന്നവനും നല്ല മാർഗ്ഗദർശിയുമായ, യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യനുമായ അവൻ ഞാൻ പറയുന്നതു കേൾക്കട്ടെ.
അബോധ്യഗ്നിഃ സമിധാ ജനാനാം പ്രതി ധേനുമിവായതീമുഷാസമ് । യഹ്വാ ഇവ പ്ര വയാമുജ്ജിഹാനാഃ പ്ര ഭാനവഃ സിസ്രതേ നാകമച്ഛ
ജനങ്ങളിൽ അഗ്നി ഉണരുന്നു, ഇളംപൊരിച്ചിരി പോലെ ഉഷസ്സിനെ നീട്ടി. വേഗത്തിൽ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നവർ പോലെ, പ്രകാശകിരണങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ഉച്ചിയിലേക്കു ഒഴുകുന്നു.
യോ മാരയതി പ്രാണയതി യസ്മാത്പ്രാണന്തി ഭുവനാനി വിശ്വാ । തസ്യ ദേവസ്യ ക്രുദ്ധസ്യൈതദാഗോ യ ഏവം വിദ്വാംസം ബ്രാഹ്മണം ജിനാതി । ഉദ്വേപയ രോഹിത പ്ര ക്ഷിണീഹി ബ്രഹ്മജ്യസ്യ പ്രതി മുഞ്ച പാശാന്
മരണം വരുത്തുന്നവനും ജീവൻ നൽകുന്നവനും, എല്ലായിടത്തും ജീവികൾ ജീവിക്കുന്നത് അവനിൽ നിന്നാണ്. അങ്ങനെയുള്ള ദൈവം കോപിച്ചാൽ, ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണനെ ജയിക്കുന്നവനാണ് പാപം ചെയ്യുന്നത്. രോഹിതാ, അവനെ ഉണർത്തി, ബന്ധങ്ങൾ നീക്കി, ബ്രാഹ്മണഹന്താവിന്റെ കെട്ടുകൾ അഴിച്ചു വിടുക.
യഃ പ്രാണേന ദ്യാവാപൃഥിവീ തര്പയത്യപാനേന സമുദ്രസ്യ ജഠരം യഃ പിപര്തി । തസ്യ ദേവസ്യ ക്രുദ്ധസ്യൈതദാഗോ യ ഏവം വിദ്വാംസം ബ്രാഹ്മണം ജിനാതി । ഉദ്വേപയ രോഹിത പ്ര ക്ഷിണീഹി ബ്രഹ്മജ്യസ്യ പ്രതി മുഞ്ച പാശാന്
ശ്വാസത്തോടെ ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവൻ, വിശപ്പോടെ സമുദ്രത്തിന്റെ വയറു നിറയ്ക്കുന്നവൻ. അങ്ങനെയുള്ള ദൈവം കോപിച്ചാൽ, ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണനെ ജയിക്കുന്നവനാണ് പാപം ചെയ്യുന്നത്. രോഹിതാ, അവനെ ഉണർത്തി, ബന്ധങ്ങൾ നീക്കി, ബ്രാഹ്മണഹന്താവിന്റെ കെട്ടുകൾ അഴിച്ചു വിടുക.
യസ്മിന് വിരാട്പരമേഷ്ഠീ പ്രജാപതിരഗ്നിര്വൈശ്വാനരഃ സഹ പങ്ക്ത്യാ ശ്രിതഃ । യഃ പരസ്യ പ്രാണം പരമസ്യ തേജ ആദദേ । തസ്യ ദേവസ്യ ക്രുദ്ധസ്യൈതദാഗോ യ ഏവം വിദ്വാംസം ബ്രാഹ്മണം ജിനാതി । ഉദ്വേപയ രോഹിത പ്ര ക്ഷിണീഹി ബ്രഹ്മജ്യസ്യ പ്രതി മുഞ്ച പാശാന്
യസ്മിന് ഷഡുര്വീഃ പഞ്ച ദിശോ അധിശ്രിതാശ്ചതസ്ര ആപോ യജ്ഞസ്യ ത്രയോഽക്ഷരാഃ । യോ അന്തരാ രോദസീ ക്രുദ്ധശ്ചക്ഷുഷൈക്ഷത । തസ്യ ദേവസ്യ ക്രുദ്ധസ്യൈതദാഗോ യ ഏവം വിദ്വാംസം ബ്രാഹ്മണം ജിനാതി । ഉദ്വേപയ രോഹിത പ്ര ക്ഷിണീഹി ബ്രഹ്മജ്യസ്യ പ്രതി മുഞ്ച പാശാന്
യോ അന്നാദോ അന്നപതിര്ബഭൂവ ബ്രഹ്മണസ്പതിരുത യഃ । ഭൂതോ ഭവിഷ്യത്ഭുവനസ്യ യസ്പതിഃ । തസ്യ ദേവസ്യ ക്രുദ്ധസ്യൈതദാഗോ യ ഏവം വിദ്വാംസം ബ്രാഹ്മണം ജിനാതി । ഉദ്വേപയ രോഹിത പ്ര ക്ഷിണീഹി ബ്രഹ്മജ്യസ്യ പ്രതി മുഞ്ച പാശാന്
അവൻ അന്നം കഴിക്കുന്നവനും അന്നത്തിന്റെ ഉടമയും വാക്കിന്റെ അധിപതിയും, ഉണ്ടായവനും വരാനിരിക്കുന്നവനും ലോകത്തിന്റെ യജമാനനുമാണ്. അങ്ങനെയുള്ള ദൈവം കോപിച്ചാൽ, ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണനെ ജയിക്കുന്നവനാണ് പാപം ചെയ്യുന്നത്. രോഹിതാ, അവനെ ഉണർത്തി, ബന്ധങ്ങൾ നീക്കി, ബ്രാഹ്മണഹന്താവിന്റെ കെട്ടുകൾ അഴിച്ചു വിടുക.
അഹോരാത്രൈര്വിമിതം ത്രിംശദങ്ഗം ത്രയോദശം മാസം യോ നിര്മിമീതേ । തസ്യ ദേവസ്യ ക്രുദ്ധസ്യൈതദാഗോ യ ഏവം വിദ്വാംസം ബ്രാഹ്മണം ജിനാതി । ഉദ്വേപയ രോഹിത പ്ര ക്ഷിണീഹി ബ്രഹ്മജ്യസ്യ പ്രതി മുഞ്ച പാശാന്
അഹോരാത്രങ്ങളാൽ അളക്കപ്പെട്ട, മുപ്പത് ഭാഗങ്ങളുള്ള പതിമൂന്നാം മാസം സൃഷ്ടിച്ചവൻ. അങ്ങനെയുള്ള ദൈവം കോപിച്ചാൽ, ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണനെ ജയിക്കുന്നവനാണ് പാപം ചെയ്യുന്നത്. രോഹിതാ, അവനെ ഉണർത്തി, ബന്ധങ്ങൾ നീക്കി, ബ്രാഹ്മണഹന്താവിന്റെ കെട്ടുകൾ അഴിച്ചു വിടുക.
കൃസ്ണം നിയാനം ഹരയഃ സുപര്ണാ അപോ വസാനാ ദിവമുത്പതന്തി । ത ആവവൃത്രന്ത്സദനാദൃതസ്യ । തസ്യ ദേവസ്യ ക്രുദ്ധസ്യൈതദാഗോ യ ഏവം വിദ്വാംസം ബ്രാഹ്മണം ജിനാതി । ഉദ്വേപയ രോഹിത പ്ര ക്ഷിണീഹി ബ്രഹ്മജ്യസ്യ പ്രതി മുഞ്ച പാശാന്
യത്തേ ചന്ദ്രം കശ്യപ രോചനാവദ്യത്സംഹിതം പുഷ്കലം ചിത്രഭാനു യസ്മിന്ത്സൂര്യാ ആര്പിതാഃ സപ്ത സാകമ് । തസ്യ ദേവസ്യ ക്രുദ്ധസ്യൈതദാഗോ യ ഏവം വിദ്വാംസം ബ്രാഹ്മണം ജിനാതി । ഉദ്വേപയ രോഹിത പ്ര ക്ഷിണീഹി ബ്രഹ്മജ്യസ്യ പ്രതി മുഞ്ച പാശാന്
കശ്യപാ, നിന്റെ അതിമനോഹരമായ പ്രകാശമുള്ള വട്ടം, അതിൽ ഏഴു സൂര്യന്മാർ ഒരുമിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള ദൈവം കോപിച്ചാൽ, ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണനെ ജയിക്കുന്നവനാണ് പാപം ചെയ്യുന്നത്. രോഹിതാ, അവനെ ഉണർത്തി, ബന്ധങ്ങൾ നീക്കി, ബ്രാഹ്മണഹന്താവിന്റെ കെട്ടുകൾ അഴിച്ചു വിടുക.
{൧൨} ബൃഹദേനമനു വസ്തേ പുരസ്താദ്രഥംതരം പ്രതി ഗൃഹ്ണാതി പശ്ചാത്। ജ്യോതിര്വസാനേ സദമപ്രമാദമ്। തസ്യ ദേവസ്യ ക്രുദ്ധസ്യൈതദാഗോ യ ഏവം വിദ്വാംസം ബ്രാഹ്മണം ജിനാതി । ഉദ്വേപയ രോഹിത പ്ര ക്ഷിണീഹി ബ്രഹ്മജ്യസ്യ പ്രതി മുഞ്ച പാശാന്
ബ്രിഹത് അവനെ മുന്നിൽ പിന്തുടരുന്നു, രഥന്തരം പിന്നിൽ സ്വീകരിക്കുന്നു; പ്രകാശം ധരിച്ച്, അവൻ സ്ഥിരതയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള ദൈവം കോപിച്ചാൽ, ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണനെ ജയിക്കുന്നവനാണ് പാപം ചെയ്യുന്നത്. രോഹിതാ, അവനെ ഉണർത്തി, ബന്ധങ്ങൾ നീക്കി, ബ്രാഹ്മണഹന്താവിന്റെ കെട്ടുകൾ അഴിച്ചു വിടുക.
ബൃഹദന്യതഃ പക്ഷ ആസീദ്രഥംതരമന്യതഃ സബലേ സധ്രീചീ । യദ്രോഹിതമജനയന്ത ദേവാഃ । തസ്യ ദേവസ്യ ക്രുദ്ധസ്യൈതദാഗോ യ ഏവം വിദ്വാംസം ബ്രാഹ്മണം ജിനാതി । ഉദ്വേപയ രോഹിത പ്ര ക്ഷിണീഹി ബ്രഹ്മജ്യസ്യ പ്രതി മുഞ്ച പാശാന്
ബ്രിഹത് ഒരു ചിറകായിരുന്നു, രഥന്തരം മറ്റേ ചിറകായിരുന്നു, ഇരുവരും ശക്തിയോടെ ഒരുമിച്ചു; ദേവന്മാർ രോഹിതനെ ജനിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെയുള്ള ദൈവം കോപിച്ചാൽ, ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണനെ ജയിക്കുന്നവനാണ് പാപം ചെയ്യുന്നത്. രോഹിതാ, അവനെ ഉണർത്തി, ബന്ധങ്ങൾ നീക്കി, ബ്രാഹ്മണഹന്താവിന്റെ കെട്ടുകൾ അഴിച്ചു വിടുക.
സ വരുണഃ സായമഗ്നിര്ഭവതി സ മിത്രോ ഭവതി പ്രാതരുദ്യന് । സ സവിതാ ഭൂത്വാന്തരിക്ഷേണ യാതി സ ഇന്ദ്രോ ഭൂത്വാ തപതി മധ്യതോ ദിവമ് । തസ്യ ദേവസ്യ ക്രുദ്ധസ്യൈതദാഗോ യ ഏവം വിദ്വാംസം ബ്രാഹ്മണം ജിനാതി । ഉദ്വേപയ രോഹിത പ്ര ക്ഷിണീഹി ബ്രഹ്മജ്യസ്യ പ്രതി മുഞ്ച പാശാന്
൧൩.൩ യ ഇമേ ദ്യാവാപൃഥിവീ ജജാന യോ ദ്രാപിം കൃത്വാ ഭുവനാനി വസ്തേ । യസ്മിന് ക്ഷിയന്തി പ്രദിശഃ ഷഡുര്വീര്യാഃ പതങ്ഗോ അനു വിചാകശീതി । തസ്യ ദേവസ്യ ക്രുദ്ധസ്യൈതദാഗോ യ ഏവം വിദ്വാംസം ബ്രാഹ്മണം ജിനാതി । യസ്മാദ്വാതാ ഋതുഥാ പവന്തേ യസ്മാത്സമുദ്രാ അധി വിക്ഷരന്തി । തസ്യ ദേവസ്യ ക്രുദ്ധസ്യൈതദാഗോ യ ഏവം വിദ്വാംസം ബ്രാഹ്മണം ജിനാതി । ഉദ്വേപയ രോഹിത പ്ര ക്ഷിണീഹി ബ്രഹ്മജ്യസ്യ പ്രതി മുഞ്ച പാശാന്
ആകാശവും ഭൂമിയും സൃഷ്ടിച്ചവൻ, വിശാലത ഉണ്ടാക്കി ലോകങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നവൻ, ആറു ദിശകളും പറക്കുന്ന സൂര്യനും അവനിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള ദൈവം കോപിച്ചാൽ, ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണനെ ജയിക്കുന്നവനാണ് പാപം ചെയ്യുന്നത്. കാലത്തിന് അനുസരിച്ച് കാറ്റുകൾ വീശുന്നത് അവനിൽ നിന്നാണ്, സമുദ്രങ്ങൾ ഒഴുകുന്നത് അവനിൽ നിന്നാണ്. അങ്ങനെയുള്ള ദൈവം കോപിച്ചാൽ, ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണനെ ജയിക്കുന്നവനാണ് പാപം ചെയ്യുന്നത്. രോഹിതാ, അവനെ ഉണർത്തി, ബന്ധങ്ങൾ നീക്കി, ബ്രാഹ്മണഹന്താവിന്റെ കെട്ടുകൾ അഴിച്ചു വിടുക.
വിരാട്, പരമേഷ്ഠി, പ്രജാപതി, അഗ്നി വൈശ്വാനരൻ, പംക്തിയോടൊപ്പം അവനിൽ അടിയുറച്ചിരിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവനും പ്രകാശവും കൈവശമാക്കുന്നവൻ. അങ്ങനെയുള്ള ദൈവം കോപിച്ചാൽ, ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണനെ ജയിക്കുന്നവനാണ് പാപം ചെയ്യുന്നത്. രോഹിതാ, അവനെ ഉണർത്തി, ബന്ധങ്ങൾ നീക്കി, ബ്രാഹ്മണഹന്താവിന്റെ കെട്ടുകൾ അഴിച്ചു വിടുക.
ആറ് വിശാല ദിശകളും, അഞ്ചു ഭാഗങ്ങളും, നാലു ജലങ്ങളും, യജ്ഞത്തിന്റെ മൂന്ന് അക്ഷരങ്ങളും അവനിൽ അടിയുറച്ചിരിക്കുന്നു. ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും ഇടയിൽ നിന്ന് കോപത്തോടെ നോക്കിയവൻ. അങ്ങനെയുള്ള ദൈവം കോപിച്ചാൽ, ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണനെ ജയിക്കുന്നവനാണ് പാപം ചെയ്യുന്നത്. രോഹിതാ, അവനെ ഉണർത്തി, ബന്ധങ്ങൾ നീക്കി, ബ്രാഹ്മണഹന്താവിന്റെ കെട്ടുകൾ അഴിച്ചു വിടുക.
കറുത്ത വഴിയിലൂടെ പോകുന്ന, പൊന്നുപക്ഷങ്ങളായ ഉത്തമ പക്ഷികൾ വെള്ളം ധരിച്ച് ആകാശത്തിലേക്ക് പറക്കുന്നു; അവർ സത്യം നിവാസം വിട്ട് മടങ്ങിയെത്തി. അങ്ങനെയുള്ള ദൈവം കോപിച്ചാൽ, ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണനെ ജയിക്കുന്നവനാണ് പാപം ചെയ്യുന്നത്. രോഹിതാ, അവനെ ഉണർത്തി, ബന്ധങ്ങൾ നീക്കി, ബ്രാഹ്മണഹന്താവിന്റെ കെട്ടുകൾ അഴിച്ചു വിടുക.
അവൻ സായാഹ്നത്തിൽ വരുണനായി, അഗ്നിയായി, പ്രഭാതത്തിൽ മിത്രനായി, അന്തരീക്ഷത്തിൽ സവിതാവായി സഞ്ചരിക്കുന്നു, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ ഇന്ദ്രനായി ദഹിക്കുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള ദൈവം കോപിച്ചാൽ, ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണനെ ജയിക്കുന്നവനാണ് പാപം ചെയ്യുന്നത്. രോഹിതാ, അവനെ ഉണർത്തി, ബന്ധങ്ങൾ നീക്കി, ബ്രാഹ്മണഹന്താവിന്റെ കെട്ടുകൾ അഴിച്ചു വിടുക.