അമിത്രസേനാം മഘവന്ന് അസ്മാന് ഛത്രൂയതീമഭി । യുവം താമിന്ദ്ര വൃത്രഹന്ന് അഗ്നിശ്ച ദഹതം പ്രതി
മഘവാൻ, ഞങ്ങളെ എതിര്ക്കുന്ന ശത്രുസേനയെ നിങ്ങൾ അഗ്നിയോടൊപ്പം കത്തിച്ചു നശിപ്പിക്കണമേ. വൃത്രനെ സംഹരിച്ച ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും ചേർന്ന് അവരെ പൂർണ്ണമായും ദഹിപ്പിക്കട്ടെ.
പ്രസൂത ഇന്ദ്ര പ്രവതാ ഹരിഭ്യാം പ്ര തേ വജ്രഃ പ്രമൃണന്ന് ഏതു ശത്രൂന് । ജഹി പ്രതീചോ അനൂചഃ പരാചോ വിഷ്വക്സത്യം കൃണുഹി ചിത്തമേഷാമ്
ഇന്ദ്രാ, നിങ്ങളുടെ കുതിരകളാൽ ഓടുന്ന വജ്രം ശത്രുക്കളെ തകർക്കട്ടെ. നേരെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവരെയും, പിന്നിൽ ഉള്ളവരെയും, ദൂരെയുള്ളവരെയും സംഹരിക്കൂ. അവരുടെ മനസ്സുകൾ എല്ലായിടത്തും അസ്ഥിരമാക്കൂ.
ഇന്ദ്ര സേനാം മോഹയാമിത്രാണാമ് । അഗ്നേര്വാതസ്യ ധ്രാജ്യാ താന് വിഷൂചോ വി നാശയ
ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളുടെ സൈന്യത്തെ ഭ്രമിപ്പിക്കൂ. അഗ്നിയുടെയും വായുവിന്റെയും ശക്തിയാൽ അവരെ ചിതറിച്ച് നശിപ്പിക്കൂ.
ഇന്ദ്രഃ സേനാം മോഹയതു മരുതോ ഘ്നന്ത്വോജസാ । ചക്ഷൂംസ്യഗ്നിരാ ദത്താം പുനരേതു പരാജിതാ
ഇന്ദ്രൻ ശത്രുസൈന്യത്തെ ഭ്രമിപ്പിക്കട്ടെ, മരുത്ഗണങ്ങൾ ശക്തിയോടെ അവരെ തകർക്കട്ടെ. അഗ്നി അവരുടെ കാഴ്ച എടുത്തു കളയട്ടെ, തോറ്റവർ തിരിച്ചു പോകട്ടെ.
അഗ്നിര്നോ ദൂതഃ പ്രത്യേതു വിദ്വാന് പ്രതിദഹന്ന് അഭിശസ്തിമരാതിമ് । സ ചിത്താനി മോഹയതു പരേഷാം നിര്ഹസ്താംശ്ച കൃണവജ്ജാതവേദാഃ
നമ്മുടെ ദൂതനായ അഗ്നി, ജ്ഞാനത്തോടെ മുന്നോട്ട് വന്നു, ശാപങ്ങളെയും വൈരങ്ങളെയും കത്തിച്ചു കളയട്ടെ. ജാതവേദാസ് അവരുടെ മനസ്സുകൾ ഭ്രമിപ്പിച്ച് അവരെ ശക്തിയില്ലാത്തവരാക്കട്ടെ.
അയമഗ്നിരമൂമുഹദ്യാനി ചിത്താനി വോ ഹൃദി । വി വോ ധമത്വോകസഃ പ്ര വോ ധമതു സര്വതഃ
ഈ അഗ്നി നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിലെ എല്ലാ ചിന്തകളും ഭ്രമിപ്പിക്കും. അവൻ നിങ്ങളുടെ വീടുകൾ തകർക്കട്ടെ, നിങ്ങളെ എല്ലായിടത്തും ചിതറട്ടെ.
ഇന്ദ്ര ചിത്താനി മോഹയന്ന് അര്വാങാകൂത്യാ ചര । അഗ്നേര്വാതസ്യ ധ്രാജ്യാ താന് വിഷൂചോ വി നാശയ
ഇന്ദ്രാ, നീ ഉദ്ദേശത്തോടെ മുന്നോട്ട് പോവുമ്പോൾ അവരുടെ മനസ്സുകൾ ഭ്രമിപ്പിക്കൂ. അഗ്നിയുടെയും വായുവിന്റെയും ശക്തിയാൽ അവരെ ചിതറിച്ച് നശിപ്പിക്കൂ.
വ്യാകൂതയ ഏഷാമിതാഥോ ചിത്താനി മുഹ്യത । അഥോ യദദ്യൈഷാം ഹൃദി തദേഷാം പരി നിര്ജഹി
അവരുടെ ഉദ്ദേശങ്ങൾ അസ്ഥിരമാകട്ടെ, അവരുടെ മനസ്സുകൾ ഭ്രമിക്കട്ടെ. ഇന്നവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ എന്തുമുണ്ടെങ്കിൽ അതെല്ലാം നീ അവരിൽ നിന്ന് അകറ്റി കളയൂ.
അമീഷാം ചിത്താനി പ്രതിമോഹയന്തീ ഗൃഹാണാങ്ഗാന്യപ്വേ പരേഹി । അഭി പ്രേഹി നിര്ദഹ ഹൃത്സു ശോകൈര്ഗ്രാഹ്യാമിത്രാംസ്തമസാ വിധ്യ ശത്രൂന്
അവരുടെ മനസ്സുകൾ പിടിച്ചു ഭ്രമിപ്പിച്ച് അവരെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടു പോകൂ. നീ മുന്നോട്ട് പോയി അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ ദുഃഖം കത്തിക്കൂ, ശത്രുക്കളെ പിടിച്ചു ഇരുട്ടുകൊണ്ട് അവരെ തകർക്കൂ.
അസൌ യാ സേനാ മരുതഃ പരേഷാമസ്മാന് ഐത്യഭ്യോജസാ സ്പര്ധമാനാ । താം വിധ്യത തമസാപവ്രതേന യഥൈഷാമന്യോ അന്യം ന ജാനാത്
മറ്റുള്ളവരുടെ മരുത് സൈന്യം ശക്തിയോടെ ഞങ്ങളെ എതിര്ത്തു വരുമ്പോൾ, നീ അവരെ ഇരുട്ടും വഞ്ചനയും കൊണ്ട് തകർക്കൂ, അവരിൽ ഒരുവൻ പോലും മറ്റൊരാളെ അറിയാതിരിപ്പാൻ.
അചിക്രദത്സ്വപാ ഇഹ ഭുവദഗ്നേ വ്യചസ്വ രോദസീ ഉരൂചീ । യുഞ്ജന്തു ത്വാ മരുതോ വിശ്വവേദസ ആമും നയ നമസാ രാതഹവ്യമ്
ഉറങ്ങുന്നവൻ ഇവിടെ ഉണരട്ടെ, അഗ്നേ, നീ ആകാശത്തിലും ഭൂമിയിലും വിശാലമായി പ്രകാശിക്കൂ. സർവ്വജ്ഞന്മാരായ മരുത്ഗണങ്ങൾ നിന്നെ കുതിരയാക്കി, ഭക്തിപൂർവ്വം യാഗസ്ഥലത്തേക്ക് നയിക്കട്ടെ.
ദൂരേ ചിത്സന്തമരുഷാസ ഇന്ദ്രമാ ച്യാവയന്തു സഖ്യായ വിപ്രമ് । യദ്ഗായത്രീം ബൃഹതീമര്കമസ്മൈ സൌത്രാമണ്യാ ദധൃഷന്ത ദേവാഃ
ദൂരത്തായിരുന്നാലും, ചുവപ്പൻമാർ ഇന്ദ്രനെ ഉണർത്തട്ടെ, സ്നേഹത്തിനായി ജ്ഞാനി മുന്നോട്ട് പോവട്ടെ. ദേവന്മാർ ഗായത്രീ, ബൃഹതീ, സൌത്രാമണി ഈർപ്പുകൾ അവനുവേണ്ടി സ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ.
അദ്ഭ്യസ്ത്വാ രാജ വരുണോ ഹ്വയതു സോമസ്ത്വാ ഹ്വയതു പര്വതേഭ്യഃ । ഇന്ദ്രസ്ത്വാ ഹ്വയതു വിഡ്ഭ്യ ആഭ്യഃ ശ്യേനോ ഭൂത്വാ വിശ ആ പതേമാഃ
രാജാവായ വരുണൻ നിന്നെ ജലങ്ങളിൽ നിന്ന് വിളിക്കട്ടെ, സോമൻ പർവ്വതങ്ങളിൽ നിന്ന് വിളിക്കട്ടെ, ഇന്ദ്രൻ ഗ്രാമങ്ങളിൽ നിന്ന് വിളിക്കട്ടെ. ഞങ്ങൾ കഴുകനായി ജനങ്ങളിൽ ഇടയിൽ ഇറങ്ങട്ടെ.
{൪} ശ്യേനോ ഹവ്യം നയത്വാ പരസ്മാദന്യക്ഷേത്രേ അപരുദ്ധം ചരന്തമ് । അശ്വിനാ പന്ഥാം കൃണുതാം സുഗം ത ഇമം സജാതാ അഭിസംവിശധ്വമ്
കഴുകൻ അർപ്പണം മറ്റൊരു നിലത്തിൽ നിന്ന്, ദൂരത്ത് നിന്ന് തടസ്സമില്ലാതെ കൊണ്ടുവരട്ടെ. അശ്വിനികൾ വഴിയെ സുഗമമാക്കട്ടെ, സഹോദരന്മാർ ഒരുമിച്ച് അകത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കട്ടെ.
{൫} ഹ്വയന്തു ത്വാ പ്രതിജനാഃ പ്രതി മിത്രാ അവൃഷത । ഇന്ദ്രാഗ്നീ വിശ്വേ ദേവാസ്തേ വിശി ക്ഷേമമദീധരന്
എല്ലാ ജനങ്ങളും നിന്നെ വിളിക്കട്ടെ, സ്നേഹിതന്മാർ നിന്നെ ആഹ്വാനിക്കട്ടെ. ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും സർവ്വദേവതകളും ജനങ്ങളിൽ നിന്നെ സുരക്ഷിതനാക്കി സ്ഥാപിച്ചു.
{൬} യസ്തേ ഹവം വിവദത്സജാതോ യശ്ച നിഷ്ട്യഃ । അപാഞ്ചമിന്ദ്ര തം കൃത്വാഥേമമിഹാവ ഗമയ
നിന്റെ ആഹ്വാനത്തെ എതിർക്കാൻ ജനിച്ചവനും, ശത്രുവായവനും, ഇന്ദ്രാ, നീ അവരെ ശക്തിയില്ലാത്തവനാക്കി ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവരിക.
ആ ത്വാ ഗന് രാഷ്ട്രം സഹ വര്ചസോദിഹി പ്രാങ്വിശാം പതിരേകരാട്ത്വം വി രാജ । സര്വാസ്ത്വാ രാജന് പ്രദിശോ ഹ്വയന്തൂപസദ്യോ നമസ്യോ ഭവേഹ
നീ ശക്തിയും തേജസ്സും കൊണ്ട് രാജ്യം ഏറ്റെടുക്കാൻ വരിക. ജനങ്ങളുടെ ഏകാധിപതിയായ് ഭരിക്കൂ, പരമാധികാരിയായി രാജാവാകൂ. എല്ലാ ദിക്കുകളും നിന്നെ വിളിക്കട്ടെ, രാജാവേ, ഇവിടെ ആരാധനാർഹനാകൂ.
ത്വാം വിശോ വൃണതാം രാജ്യായ ത്വാമിമാഃ പ്രദിശഃ പഞ്ച ദേവീഃ । വര്ഷ്മന് രാഷ്ട്രസ്യ കകുദി ശ്രയസ്വ തതോ ന ഉഗ്രോ വി ഭജാ വസൂനി
ജനങ്ങൾ നിന്നെ രാജാവായി തിരഞ്ഞെടുക്കട്ടെ, ഈ അഞ്ചു ദിവ്യദിക്കുകളും നിന്നെ തിരഞ്ഞെടുക്കട്ടെ. രാജ്യത്തിന്റെ ഉച്ചിയിൽ വസിക്കൂ, അവിടെ നിന്ന് നീ ക്രൂരതയില്ലാതെ സമ്പത്ത് വിതരണം ചെയ്യൂ.
അച്ഛ ത്വാ യന്തു ഹവിനഃ സജാതാ അഗ്നിര്ദൂതോ അജിരഃ സം ചരാതൈ । ജായാഃ പുത്രാഃ സുമനസോ ഭവന്തു ബഹും ബലിം പ്രതി പശ്യാസാ ഉഗ്രഃ
നിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഹോമങ്ങൾക്കും അവയുടെ കൂട്ടുകാരും വരട്ടെ; ദൂതനായ അഗ്നി അതിനൊപ്പം വേഗത്തിൽ നീങ്ങട്ടെ. നിന്റെ ഭാര്യയും മക്കളും സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കട്ടെ; മഹാബലവാനായ നീ, നിന്റെ മുന്നിൽ ധാരാളം ബലികൾ കൊണ്ടുവരുന്നത് കാണട്ടെ.
അശ്വിനാ ത്വാഗ്രേ മിത്രാവരുണോഭാ വിശ്വേ ദേവാ മരുതസ്ത്വാ ഹ്വയന്തു । അധാ മനോ വസുദേയായ കൃണുഷ്വ തതോ ന ഉഗ്രോ വി ഭജാ വസൂനി
അശ്വിനികൾ, മിത്രൻ, വരുണൻ, എല്ലാ ദേവന്മാരും, മരുത് ദേവന്മാരും ആദ്യം നിന്നെ വിളിക്കട്ടെ. അതിനാൽ, ധനം സമ്പാദിക്കാൻ മനസ്സ് നിശ്ചയിക്കൂ; പിന്നെ, മഹാബലവാനായ നീ, ആ സമ്പത്ത് ഞങ്ങളിലേക്കു പങ്കിടുക.
ആ പ്ര ദ്രവ പരമസ്യാഃ പരാവതഃ ശിവേ തേ ദ്യാവാപൃഥിവീ ഉഭേ സ്താമ് । തദയം രാജാ വരുണസ്തഥാഹ സ ത്വായമഹ്വത്സ ഉപേദമേഹി
ഏറ്റവും ദൂരെയുള്ള സ്ഥലത്തുനിന്ന് നീ ഓടിവരിക; ആകാശവും ഭൂമിയും നിനക്ക് ശുഭമായിരിക്കും. രാജാവായ വരുണൻ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു; അവൻ നിന്നെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു—നീ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വരിക.
ഇന്ദ്രേന്ദ്ര മനുഷ്യാഃ പരേഹി സം ഹ്യജ്ഞാസ്ഥാ വരുണൈഃ സംവിദാനഃ । സ ത്വായമഹ്വത്സ്വേ സധസ്ഥേ സ ദേവാന് യക്ഷത്സ ഉ കല്പയദ്വിശഃ
ഇന്ദ്രാ, നീ മനുഷ്യരിലേക്കു പോവുക; നീ ജ്ഞാനികളോടും വരുണനോടും കൂടെ നിന്നു. അവൻ നിന്നെ തന്റെ സഭയിലേക്ക് വിളിച്ചു; അവൻ ദേവന്മാരെ ആരാധിച്ചു, ജനങ്ങളെ ക്രമപ്പെടുത്തി.
പഥ്യാ രേവതീര്ബഹുധാ വിരൂപാഃ സര്വാഃ സംഗത്യ വരീയസ്തേ അക്രന് । താസ്ത്വാ സര്വാഃ സംവിദാനാ ഹ്വയന്തു ദശമീമുഗ്രഃ സുമനാ വശേഹ
സമ്പന്നമായ, പലതരത്തിലും വ്യത്യസ്തമായ എല്ലാ വഴികളും ഒന്നിച്ച് ചേരുമ്പോൾ നിന്നെ മഹാനാക്കുന്നു. അവയെല്ലാം ഒന്നിച്ച് നിന്നെ വിളിക്കട്ടെ; മഹാബലവാനായവൻ, നല്ല മനസ്സോടെ, നിന്റെ വശത്താകട്ടെ.
ആയമഗന് പര്ണമണിര്ബലീ ബലേന പ്രമൃണന്ത്സപത്നാന് । ഓജോ ദേവാനാം പയ ഓഷധീനാം വര്ചസാ മാ ജിന്വന്ത്വപ്രയാവന്
ഇലമണികൊണ്ട് ശക്തിയും ബലവും വന്നിരിക്കുന്നു; എതിരാളികളെ ശക്തിയാൽ തകർക്കുന്നു. ദേവന്മാരുടെ ഊർജവും ഔഷധികളുടെ പാൽപോലുള്ള ശക്തിയും തേജസ്സും എനിക്ക് സ്ഥിരമായി ശക്തി നൽകട്ടെ.
മയി ക്ഷത്രം പര്ണമണേ മയി ധാരയതാദ്രയിമ് । അഹം രാഷ്ട്രസ്യാഭീവര്ഗേ നിജോ ഭൂയാസമുത്തമഃ
ഇലമണിയെ, രാജാധികാരം എനിക്ക് വരട്ടെ; നീ എനിക്ക് സ്ഥിരതയും ഉറപ്പും നൽകണം. ജനസമൂഹത്തിൽ ഞാൻ ഏറ്റവും ഉന്നതനും ശ്രേഷ്ഠനും ആകട്ടെ.
യം നിദധുര്വനസ്പതൌ ഗുഹ്യം ദേവാഃ പ്രിയം മണിമ് । തമസ്മഭ്യം സഹായുഷാ ദേവാ ദദതു ഭര്തവേ
ദേവന്മാർ വൃക്ഷത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ച, പ്രിയപ്പെട്ട ആ മണിയെ ദീർഘായുസ്സോടെ ഞങ്ങൾക്ക് സ്വന്തമാക്കാൻ ദേവന്മാർ നൽകട്ടെ.
സോമസ്യ പര്ണഃ സഹ ഉഗ്രമാഗന്ന് ഇന്ദ്രേണ ദത്തോ വരുണേന ശിഷ്ടഃ । തം പ്രിയാസം ബഹു രോചമാനോ ദീര്ഘായുത്വായ ശതശാരദായ
സോമയുടെ ഇല, ശക്തിയോടെ, ഇന്ദ്രൻ നൽകിയതും വരുണൻ സംരക്ഷിച്ചതുമാണ്. അതു പ്രിയപ്പെട്ടതും, വളരെ പ്രകാശമുള്ളതുമായിരിക്കുക; ദീർഘായുസ്സിനും നൂറു വർഷം ജീവിക്കാനും അതു സഹായിക്കട്ടെ.
ആ മാരുക്ഷത്പര്ണമണിര്മഹ്യാ അരിഷ്ടതാതയേ । യഥാഹമുത്തരോഽസാന്യര്യമ്ണ ഉത സംവിദഃ
ഇലമണി എന്നെ ശത്രുക്കളിൽ നിന്നും ദോഷങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് കാത്തിരിക്കുക. ആര്യാമൻ അനുഗ്രഹിച്ചതുകൊണ്ടും സഹമതം കൊണ്ടും ഞാൻ മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ ഉന്നതനാകട്ടെ.
യേ ധീവാനോ രഥകാരാഃ കര്മാരാ യേ മനീഷിണഃ । ഉപസ്തീന് പര്ണ മഹ്യം ത്വം സര്വാന് കൃണ്വഭിതോ ജനാന്
രഥം നിർമ്മിക്കുന്നവരും കൂലി പണിക്കാരും ചിന്തകരും—നീ, ഇലമേ, എല്ലാവരെയും എനിക്ക് വശീകരിക്കണമേ.
യേ രാജാനോ രാജകൃതഃ സൂതാ ഗ്രാമണ്യശ്ച യേ । ഉപസ്തീന് പര്ണ മഹ്യം ത്വം സര്വാന് കൃണ്വഭിതോ ജനാന്
രാജാക്കന്മാരും രാജാവിന്റെ പ്രതിനിധികളും രഥസാരഥികളും ഗ്രാമമുഖ്യരും—നീ, ഇലമേ, എല്ലാവരെയും എനിക്ക് വശീകരിക്കണമേ.