വാചസ്പതേ സൌമനസം മനശ്ച ഗോഷ്ഠേ നോ ഗാ ജനയ യോനിഷു പ്രജാഃ । ഇഹൈവ പ്രാണഃ സഖ്യേ നോ അസ്തു തം ത്വാ പരമേഷ്ഠിന് പര്യഹമായുഷാ വര്ചസാ ദധാതു
വാക്പതേ, സന്തോഷവും നല്ല ചിന്തയും ഞങ്ങൾക്ക് നൽകണം. പശുക്കളിൽ പശുക്കളും ഗർഭങ്ങളിൽ സന്തതിയും ഉണ്ടാകട്ടെ. ജീവൻ ഈിടത്തുതന്നെ ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തിൽ നിലനില്ക്കട്ടെ. പരമേശ്വരൻ നിന്നെ ദീർഘായുസ്സും പ്രഭയുമായി വളയട്ടെ.
പരി ത്വാ ധാത്സവിതാ ദേവോ അഗ്നിര്വര്ചസാ മിത്രാവരുണാവഭി ത്വാ । സര്വാ അരാതീരവക്രാമന്ന് ഏഹീദം രാഷ്ട്രമകരഃ സുനൃതാവത്
ദൈവമായ സവിതാ നിന്നെ വളയുന്നു, അഗ്നി പ്രകാശത്തോടെ, മിത്രനും വരുണനും നിന്നെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. എല്ലാ വൈരങ്ങളും അകറ്റപ്പെടട്ടെ. വരിക, ഈ രാജ്യം നല്ല വാക്കുകളോടെ സ്ഥാപിക്കൂ.
{൨} യം ത്വാ പൃഷതീ രഥേ പ്രഷ്ടിര്വഹതി രോഹിത । ശുഭാ യാസി രിണന്ന് അപഃ
പുള്ളിക്കുതിര വണ്ടിയിൽ നിന്നെ വഹിക്കുന്നു, കനിഞ്ഞവനേ, നീ ഭംഗിയായി യാത്രചെയ്യുന്നു, വെള്ളങ്ങൾ അകറ്റിക്കളയുന്നു.
അനുവ്രതാ രോഹിണീ രോഹിതസ്യ സൂരിഃ സുവര്ണാ ബൃഹതീ സുവര്ചാഃ । തയാ വാജാന് വിശ്വരൂപാം ജയേമ തയാ വിശ്വാഃ പൃതനാ അഭി ഷ്യാമ
കനിഞ്ഞവനോട് വിശ്വസ്തയായ രോഹിണി പൊന്നുപോലും വലിയതും പ്രകാശമുള്ളതുമാണ്. അവളോടൊപ്പം നമുക്ക് എല്ലാ സമ്പത്തും നേടാം, അവളോടൊപ്പം എല്ലാ യുദ്ധങ്ങളിലും ജയിക്കാം.
ഇദം സദോ രോഹിണീ രോഹിതസ്യാസൌ പന്ഥാഃ പൃഷതീ യേന യാതി । താം ഗന്ധര്വാഃ കശ്യപാ ഉന് നയന്തി താം രക്ഷന്തി കവയോഽപ്രമാദമ്
ഇതാണ് രോഹിണിയുടെ സിംഹാസനം, കനിഞ്ഞവന്റെ പാത, പുള്ളിക്കുതിര അതിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഗന്ധർവന്മാരും കശ്യപന്മാരും അവളെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു, ജ്ഞാനികൾ അവളെ തെറ്റിൽ നിന്ന് കാക്കുന്നു.
സൂര്യസ്യാശ്വാ ഹരയഃ കേതുമന്തഃ സദാ വഹന്ത്യമൃതാഃ സുഖം രഥമ് । ഘൃതപാവാ രോഹിതോ ഭ്രാജമാനോ ദിവം ദേവഃ പൃഷതീമാ വിവേശ
സൂര്യന്റെ കുതിരകൾ പതാകകളുമായി, അമൃതസ്വഭാവമുള്ള സുഖകരമായ രഥം എപ്പോഴും വഹിക്കുന്നു. clarified butter-നോടൊപ്പം പ്രകാശമുള്ള ദൈവമായ കനിഞ്ഞവൻ ആകാശത്തിലെ പുള്ളിക്കുതിരയിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു.
യോ രോഹിതോ വൃഷഭസ്തിഗ്മശൃങ്ഗഃ പര്യഗ്നിം പരി സൂര്യം ബഭൂവ । യോ വിഷ്ടഭ്നാതി പൃഥിവീം ദിവം ച തസ്മാദ്ദേവാ അധി സൃഷ്ടീഃ സൃജന്തേ
കനിഞ്ഞവൻ, മൂർച്ചയുള്ള കൊമ്പുള്ള കാള, അഗ്നിയും സൂര്യനും ആയി. അവൻ ഭൂമിയും ആകാശവും താങ്ങുന്നു. ദേവന്മാർ അവരുടെ സൃഷ്ടികൾ അവനിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
രോഹിതോ ദിവമാരുഹന് മഹതഃ പര്യര്ണവാത്। സര്വോ രുരോഹ രോഹിതോ രുഹഃ
കനിഞ്ഞവൻ വലിയ സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു. കനിഞ്ഞവൻ മുഴുവനായും ഉയർന്നു, കനിഞ്ഞവൻ ഉയർന്നു.
വി മിമീഷ്വ പയസ്വതീം ഘൃതാചീം ദേവാനാം ധേനുരനപസ്പൃഗേഷാ । ഇന്ദ്രഃ സോമം പിബതു ക്ഷേമോ അസ്ത്വഗ്നിഃ പ്ര സ്തൌതു വി മൃധോ നുദസ്വ
ദേവന്മാരുടെ പോഷകമായ, clarified butter നിറഞ്ഞ പശുവിനെ അളക്കുക, അവൾ അശുദ്ധിയില്ലാത്തവളാണ്. ഇന്ദ്രൻ സോമം കുടിക്കട്ടെ, സുരക്ഷയുണ്ടാകട്ടെ, അഗ്നി പുകഴ്ത്തട്ടെ, ശത്രുക്കളെ അകറ്റിക്കളയണം.
സമിദ്ധോ അഗ്നിഃ സമിധാനോ ഘൃതവൃദ്ധോ ഘൃതാഹുതഃ । അഭീഷാട്വിശ്വാഷാഡഗ്നിഃ സപത്നാന് ഹന്തു യേ മമ
അഗ്നി ഇന്ധനത്തിൽ തെളിഞ്ഞു, clarified butter-ൽ വളർന്നു, clarified butter-ൽ അർപ്പിക്കപ്പെട്ടു. എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ജയിക്കുന്ന അഗ്നി എന്റെ എതിരാളികളെ നശിപ്പിക്കട്ടെ.
ഹന്ത്വേനാന് പ്ര ദഹത്വരിര്യോ നഃ പൃതന്യതി । ക്രവ്യാദാഗ്നിനാ വയം സപത്നാന് പ്ര ദഹാമസി
നമ്മെ എതിര്ക്കുന്ന ശത്രുവിനെ അവൻ കൊല്ലട്ടെ, അവനെ ദഹിപ്പിക്കട്ടെ. മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്ന അഗ്നിയോടെ, ഞങ്ങൾ എതിരാളികളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു.
അവാചീനാന് അവ ജഹീന്ദ്ര വജ്രേണ ബാഹുമാന് । അധാ സപത്നാന് മാമകാന് അഗ്നേസ്തേജോഭിരാദിഷി
താഴോട്ടുനോക്കുന്നവരെ, ശക്തനായ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ വജ്രംകൊണ്ട് സംഹരിക്കൂ. അപ്പോൾ അഗ്നിയുടെ ശക്തിയാൽ എന്റെ എതിരാളികളെ നീ അകറ്റിക്കളയണം.
{൩} അഗ്നേ സപത്നാന് അധരാന് പാദയാസ്മദ്വ്യഥയാ സജാതമുത്പിപാനം ബൃഹസ്പതേ । ഇന്ദ്രാഗ്നീ മിത്രാവരുണാവധരേ പദ്യന്താമപ്രതിമന്യൂയമാനാഃ
അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ ഞങ്ങളുടെ അടിയിൽ തള്ളി നശിപ്പിക്കണം; നമ്മുടെ കൂട്ടത്തിൽ ശത്രുതയുള്ളവർക്കു വേദന നൽകണം, ബൃഹസ്പതേ. ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും, മിത്രനും വരുണനും, ദ്വേഷമുള്ളവരെ തകർത്തു അവരെ ശക്തിയില്ലാത്തവരാക്കട്ടെ.
ഉദ്യംസ്ത്വം ദേവ സൂര്യ സപത്നാന് അവ മേ ജഹി । അവൈനാന് അശ്മനാ ജഹി തേ യന്ത്വധമം തമഃ
ദേവനായ സൂര്യാ, നീ ഉയർന്ന് എന്റെ ശത്രുക്കളെ തകർക്കണം. കല്ലുകൊണ്ട് അവരെ അടിച്ചുതകർക്കണം; അവർ ഏറ്റവും ഇരുണ്ടതിലേക്കു പോകട്ടെ.
വത്സോ വിരാജോ വൃഷഭോ മതീനാമാ രുരോഹ ശുക്രപൃഷ്ഠോഽന്തരിക്ഷമ് । ഘൃതേനാര്കമഭ്യര്ചന്തി വത്സം ബ്രഹ്മ സന്തം ബ്രഹ്മണാ വര്ധയന്തി
വത്സു പ്രകാശമുള്ളവനും, ചിന്തകളിൽ ശക്തനായ കാളയും, തിളങ്ങുന്ന ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു. നെയ്യാൽ അവർ സൂര്യവത്സുവിനെ പൂജിക്കുന്നു; ബ്രഹ്മസ്വരൂപനായ അവനെ ബ്രഹ്മണാൽ വളർത്തുന്നു.
ദിവം ച രോഹ പൃഥിവീം ച രോഹ രാഷ്ട്രം ച രോഹ ദ്രവിണം ച രോഹ । പ്രജാം ച രോഹാമൃതം ച രോഹ രോഹിതേന തന്വം സം സ്പൃഷസ്വ
ആകാശത്തിലേക്കും ഭൂമിയിലേക്കും രാജ്യം നേടാനും സമ്പത്ത് നേടാനും നീ ഉയരണം. സന്തതിയും അമൃതവും നേടണം; ചുവന്നവനാൽ നിന്റെ ശരീരം സ്പർശിക്കണം.
യേ ദേവാ രാഷ്ട്രഭൃതോഽഭിതോ യന്തി സൂര്യമ് । തൈഷ്ടേ രോഹിതഃ സമ്വിദാനോ രാഷ്ട്രം ദധാതു സുമനസ്യമാനഃ
രാജ്യം സംരക്ഷിക്കുന്ന ദേവന്മാർ സൂര്യനെ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു; അവരോടൊപ്പം രോഹിതൻ ഐക്യത്തോടെ രാജ്യം സ്നേഹത്തോടെ നിലനിര്ത്തട്ടെ.
ഉത്ത്വാ യജ്ഞാ ബ്രഹ്മപൂതാ വഹന്ത്യധ്വഗതോ ഹരയസ്ത്വാ വഹന്തി । തിരഃ സമുദ്രമതി രോചസേഽര്ണവമ്
ബ്രഹ്മണാൽ ശുദ്ധീകരിച്ച യാഗങ്ങൾ നിനക്കായി കൊണ്ടുവരുന്നു; കുതിരകൾ നിന്നെ വഴിയിലൂടെ കൊണ്ടുപോകുന്നു. നീ സമുദ്രവും അര്ണവവും കടന്ന് പ്രകാശിക്കുന്നു.
രോഹിതേ ദ്യാവാപൃഥിവീ അധി ശ്രിതേ വസുജിതി ഗോജിതി സംധനാജിതി । സഹസ്രം യസ്യ ജനിമാനി സപ്ത ച വോചേയം തേ നാഭിം ഭുവനസ്യാധി മജ്മനി
രോഹിതനിൽ ദ്യാവും ഭൂമിയും, സമ്പത്തിലും പശുവിലും കൂട്ടായ്മയിലും ജയവും സ്ഥാപിതമാണ്. അവനു ആയിരം ജന്മങ്ങളും ഏഴും ഉണ്ട്; ലോകത്തിന്റെ നടുവിൽ നിന്നു നിന്റെ നാഭിയെ ഞാൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
യശാ യാസി പ്രദിശോ ദിശശ്ച യശാഃ പശൂനാമുത ചര്ഷണീനാമ് । യശാഃ പൃഥിവ്യാ അദിത്യാ ഉപസ്ഥേഽഹം ഭൂയാസം സവിതേവ ചാരുഃ
നീ മഹത്വത്തോടെ ദിശകളിലേക്കും, പശുക്കളിലും ജനങ്ങളിലും മഹത്വത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഭൂമിയുടെ മടിയിൽ മഹത്വത്തോടെ, ആദിത്യേ, ഞാൻ സാവിത്രിയെപ്പോലെ മനോഹരനാകട്ടെ.
അമുത്ര സന്ന് ഇഹ വേത്ഥേതഃ സംസ്താനി പശ്യസി । ഇതഃ പശ്യന്തി രോചനം ദിവി സൂര്യം വിപശ്ചിതമ്
നീ അവിടെ ഇരിക്കുമ്പോഴും ഇവിടെ എല്ലാം അറിയുന്നു; കൂട്ടായ്മകൾ നീ കാണുന്നു. ഇവിടുനിന്ന് അവർ ആകാശത്തിലെ പ്രകാശമുള്ള ജ്ഞാനിയായ സൂര്യനെ കാണുന്നു.
ദേവോ ദേവാന് മര്ചയസ്യന്തശ്ചരസ്യര്ണവേ । സമാനമഗ്നിമിന്ധതേ തം വിദുഃ കവയഃ പരേ
ദേവനായ നീ ദേവന്മാരെ ആദരിക്കുന്നു, നീ സമുദ്രത്തിനകത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നു. എല്ലാവരും ഒരേ അഗ്നിയെ തെളിയിക്കുന്നു; അപ്പുറത്തുള്ള ജ്ഞാനികൾ അവനെ അറിയുന്നു.
{൪} അവഃ പരേണ പര ഏനാവരേണ പദാ വത്സം ബിബ്രതീ ഗൌരുദസ്ഥാത്। സാ കദ്രീചീ കം സ്വിദര്ധം പരാഗാത്ക്വ സ്വിത്സൂതേ നഹി യൂഥേ അസ്മിന്
കാള, വത്സുവിനെ ചുമന്നു, ഒരു കാൽ മുകളിലും മറ്റേ കാൽ താഴെയും നിർത്തി. ആ കദ്രുവർണ്ണവൾ ഒരു ഭാഗം എടുത്ത് അകലെയായി; അവൾ എവിടെ പ്രസവിക്കുന്നു എന്ന് അറിയില്ല, ഈ കൂട്ടത്തിൽ അല്ല.
ഏകപദീ ദ്വിപദീ സാ ചതുഷ്പദ്യഷ്ടാപദീ നവപദീ ബഭൂവുഷീ । സഹസ്രാക്ഷരാ ഭുവനസ്യ പങ്ക്തിസ്തസ്യാഃ സമുദ്രാ അധി വി ക്ഷരന്തി
അവൾ ഏകപാദിയായും, ഇരുപാദിയായും, നാല്പാദിയായും, എട്ടുപാദിയായും, ഒമ്പതുപാദിയായും ആയി. ലോകത്തിന്റെ ആയിരം അക്ഷരങ്ങളുള്ള പദം അവളിൽ നിന്നാണ്; സമുദ്രങ്ങൾ അവളിൽ നിന്ന് ഒഴുകുന്നു.
ആരോഹന് ദ്യാമമൃതഃ പ്രാവ മേ വചഃ । ഉത്ത്വാ യജ്ഞാ ബ്രഹ്മപൂതാ വഹന്ത്യധ്വഗതോ ഹരയസ്ത്വാ വഹന്തി
അമരനായ നീ ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു; എന്റെ വാക്ക് പുറത്ത് പോയി. ബ്രഹ്മണാൽ ശുദ്ധമായ യാഗങ്ങൾ നിനക്കായി കൊണ്ടുവരുന്നു; കുതിരകൾ നിന്നെ വഴിയിലൂടെ കൊണ്ടുപോകുന്നു.
വേദ തത്തേ അമര്ത്യ യത്ത ആക്രമണം ദിവി । യത്തേ സധസ്ഥം പരമേ വ്യോമന്
നിന്റെ ആകാശത്തിലെ ചുവടും, പരമാകാശത്തിലെ നിന്റെ സദസ്സും, അമരന്മാർ അതറിയുന്നു.
സൂര്യോ ദ്യാം സൂര്യഃ പൃഠിവീം സൂര്യ ആപോഽതി പശ്യതി । സൂര്യോ ഭൂതസ്യൈകം ചക്ഷുരാ രുരോഹ ദിവം മഹീമ്
സൂര്യൻ ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും ജലങ്ങളെയും കാണുന്നു. സൂര്യൻ, സകലഭൂതങ്ങളുടെ ഏകദൃക്, ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും ഉയർന്നു.
ഉര്വീരാസന് പരിധയോ വേദിര്ഭൂമിരകല്പത । തത്രൈതാവഗ്നീ ആധത്ത ഹിമം ഘ്രംസം ച രോഹിതഃ
വിസ്തൃതമായ വേലികൾ ഒരുക്കി, യാഗവേദി ഒരുക്കി. അവിടെ അഗ്നി ഹിമവും പനിയും, രോഹിതനെയും സ്ഥാപിച്ചു.
ഹിമം ഘ്രംസം ചാധായ യൂപാന് കൃത്വാ പര്വതാന് । വര്ഷാജ്യാവഗ്നീ ഈജാതേ രോഹിതസ്യ സ്വര്വിദഃ
ഹിമവും പനിയും സ്ഥാപിച്ച്, പർവതങ്ങൾപോലുള്ള യൂപങ്ങൾ നിർമ്മിച്ച്, രോഹിതന്റെ പ്രകാശം അറിയുന്നവർ അഗ്നിയെ നെയ്യും തേനുംകൊണ്ട് തെളിച്ചു.
സ്വര്വിദോ രോഹിതസ്യ ബ്രഹ്മണാഗ്നിഃ സമിധ്യതേ । തസ്മാദ്ഘ്രംസസ്തസ്മാദ്ധിമസ്തസ്മാദ്യജ്ഞോഽജായത
രോഹിതന്റെ ബ്രഹ്മണാൽ, പ്രകാശം അറിയുന്ന അഗ്നി തെളിയുന്നു. അവനിൽ നിന്നാണ് പനിയും ഹിമവും യാഗവും ഉദിച്ചുവന്നത്.