യാസ്തേ രുഹഃ പ്രരുഹോ യാസ്ത ആരുഹോ യാഭിരാപൃണാസി ദിവമന്തരിക്ഷമ് । താസാം ബ്രഹ്മണാ പയസാ വവൃധാനോ വിശി രാഷ്ട്രേ ജാഗൃഹി രോഹിതസ്യ
നിന്റെ ഉയർച്ചകളും വലിയ ഉയർച്ചകളും, അവയാൽ നീ ആകാശവും അന്തരീക്ഷവും നിറയ്ക്കുന്നു—ബ്രഹ്മവും പാൽപോഷണവും കൊണ്ടു വളർന്ന്, ചുവപ്പന്റെ രാജ്യത്ത് ജാഗരൂകനാകൂ.
യസ്തേ വിശസ്തപസഃ സംബഭൂവുര്വത്സം ഗായത്രീമനു താ ഇഹാഗുഃ । താസ്ത്വാ വിശന്തു മനസാ ശിവേന സംമാതാ വത്സോ അഭ്യേതു രോഹിതഃ
നിന്റെ ഗോത്രങ്ങൾ, തപസ്സിൽ നിന്നുയർന്നവ, ഗായത്രിയെ കിടാവായി പിന്തുടർന്ന് ഇവിടെയെത്തി. അവ ശാന്തമായ മനസ്സോടെ നിന്നിൽ പ്രവേശിക്കട്ടെ; നല്ല വംശത്തിൽ ജനിച്ച കിടാവായി ചുവപ്പൻ നിന്നരികിൽ വരട്ടെ.
{൧} ഊര്ധ്വോ രോഹിതോ അധി നാകേ അസ്ഥാദ്വിശ്വാ രൂപാണി ജനയന് യുവാ കവിഃ । തിഗ്മേനാഗ്നിര്ജ്യോതിഷാ വി ഭാതി തൃതീയേ ചക്രേ രജസി പ്രിയാണി
ചുവപ്പൻ ആകാശത്തിൽ നേരെ നില്ക്കുന്നു, എല്ലാ രൂപങ്ങളും സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ട്, യുവാവും ജ്ഞാനിയുമാണ്. ഉഗ്രമായ അഗ്നിയാൽ പ്രകാശിച്ച്, മൂന്നാമത്തെ ലോകത്തിൽ പ്രിയപ്പെട്ടവകൾ ഉണ്ടാക്കി.
സഹസ്രശൃങ്ഗോ വൃഷഭോ ജാതവേദാ ഘൃതാഹുതഃ സോമപൃഷ്ഠഃ സുവീരഃ । മാ മാ ഹാസീന് നാഥിതോ നേത്ത്വാ ജഹാനി ഗോപോഷം ച മേ വീരപോഷം ച ധേഹി
ആയിരം കൊമ്പുള്ള കാള, സകല ജനനങ്ങളെയും അറിയുന്നവൻ, നെയ്യാൽ അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നവൻ, സോമം പിന്തുണയുള്ളവൻ, ശക്തനായവൻ—നീ എന്നെ സംരക്ഷിക്കാതെ വിട്ടുകളയരുത്, ഞാൻ നിന്നെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്; എനിക്ക് പശുക്കളുടെയും വീരന്മാരുടെയും സമൃദ്ധി നൽകൂ.
രോഹിതോ യജ്ഞസ്യ ജനിതാ മുഖം ച രോഹിതായ വാചാ ശ്രോത്രേണ മനസാ ജുഹോമി । രോഹിതം ദേവാ യന്തി സുമനസ്യമാനാഃ സ മാ രോഹൈഃ സാമിത്യൈ രോഹയതു
യജ്ഞത്തിന്റെ ജനകനും മുഖവും ആ കനിഞ്ഞവനാണ്. വാക്കും ചെവിയും മനസ്സും കൊണ്ടു ഞാന് ആ കനിഞ്ഞവനിലേക്ക് അർപ്പണം ചെയ്യുന്നു. ദേവന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ ആ കനിഞ്ഞവനിലേക്കാണ് എത്തുന്നത്. ആ കനിഞ്ഞവൻ എനിക്ക് സാംഗീതികമായ ഉന്നതിക്ക് സഹായിക്കട്ടെ.
രോഹിതോ യജ്ഞം വ്യദധാദ്വിശ്വകര്മണേ തസ്മാത്തേജാംസ്യുപ മേമാന്യാഗുഃ । വോചേയം തേ നാഭിം ഭുവനസ്യാധി മജ്മനി
ആ കനിഞ്ഞവൻ സർവ്വശില്പിക്ക് വേണ്ടി യജ്ഞം സ്ഥാപിച്ചു. അവനിൽ നിന്ന് ശക്തികൾ എനിക്ക് എത്തി. ലോകത്തിന്റെ ആ സിംഹാസനത്തിൽ നിന്നു നിന്നിന്റെ നാഭിയെ ഞാൻ പ്രഖ്യാപിക്കട്ടെ.
ആ ത്വാ രുരോഹ ബൃഹത്യുത പങ്ക്തിരാ കകുബ്വര്ചസാ ജാതവേദഃ । ആ ത്വാ രുരോഹോഷ്ണിഹാക്ഷരോ വഷട്കാര ആ ത്വാ രുരോഹ രോഹിതോ രേതസാ സഹ
നിന്റെ അടുക്കൽ ബൃഹതിയും പംക്തിയും ഉയർന്നു, ജാതവേദാ, പ്രകാശമുള്ളവനേ. ഉഷ്ണിച്ഛന്ദസ്സും വഷട് എന്ന അക്ഷരവും കനിഞ്ഞവനും വിത്തിനോടൊപ്പം നിന്റെ അടുക്കൽ ഉയർന്നു.
അയം വസ്തേ ഗര്ഭം പൃഥിവ്യാ ദിവം വസ്തേഽയമന്തരിക്ഷമ് । അയം ബ്രധ്നസ്യ വിഷ്ടപി സ്വര്ലോകാന് വ്യാനശേ
ഇവൻ ഭൂമിയുടെ ഗർഭം വഹിക്കുന്നു, ഇവൻ ആകാശം വഹിക്കുന്നു, ഇവൻ അന്തരീക്ഷം വഹിക്കുന്നു. ബ്രധ്നന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇവൻ സ്വർഗ്ഗലോകങ്ങളെ വ്യാപിച്ചു.
വാചസ്പതേ പൃഥിവീ നഃ സ്യോനാ സ്യോനാ യോനിസ്തല്പാ നഃ സുശേവാ । ഇഹൈവ പ്രാണഃ സഖ്യേ നോ അസ്തു തം ത്വാ പരമേഷ്ഠിന് പര്യഗ്നിരായുഷാ വര്ചസാ ദധാതു
വാക്പതേ, ഭൂമി ഞങ്ങൾക്ക് സുഖകരമായിരിക്കട്ടെ, ഗർഭവും കിടക്കയും ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭമായിരിക്കട്ടെ. ജീവൻ ഈിടത്തുതന്നെ ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തിൽ നിലനില്ക്കട്ടെ. പരമേശ്വരൻ നിന്നെ ആയുസ്സും പ്രഭയുമായി വളയട്ടെ.
വാചസ്പത ഋതവഃ പഞ്ച യേ നൌ വൈശ്വകര്മണാഃ പരി യേ സംബഭൂവുഃ । ഇഹൈവ പ്രാണഃ സഖ്യേ നോ അസ്തു തം ത്വാ പരമേഷ്ഠിന് പരി രോഹിത ആയുഷാ വര്ചസാ ദധാതു
വാക്പതേ, സർവ്വശില്പിയാൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടായ അഞ്ചു ঋതുക്കളും ഒന്നിച്ചുകൂടിയിരിക്കുന്നു. ജീവൻ ഈിടത്തുതന്നെ ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തിൽ നിലനില്ക്കട്ടെ. പരമേശ്വരൻ, കനിഞ്ഞവനേ, നിന്നെ ആയുസ്സും പ്രഭയുമായി വളയട്ടെ.
വാചസ്പതേ സൌമനസം മനശ്ച ഗോഷ്ഠേ നോ ഗാ ജനയ യോനിഷു പ്രജാഃ । ഇഹൈവ പ്രാണഃ സഖ്യേ നോ അസ്തു തം ത്വാ പരമേഷ്ഠിന് പര്യഹമായുഷാ വര്ചസാ ദധാതു
വാക്പതേ, സന്തോഷവും നല്ല ചിന്തയും ഞങ്ങൾക്ക് നൽകണം. പശുക്കളിൽ പശുക്കളും ഗർഭങ്ങളിൽ സന്തതിയും ഉണ്ടാകട്ടെ. ജീവൻ ഈിടത്തുതന്നെ ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തിൽ നിലനില്ക്കട്ടെ. പരമേശ്വരൻ നിന്നെ ദീർഘായുസ്സും പ്രഭയുമായി വളയട്ടെ.
പരി ത്വാ ധാത്സവിതാ ദേവോ അഗ്നിര്വര്ചസാ മിത്രാവരുണാവഭി ത്വാ । സര്വാ അരാതീരവക്രാമന്ന് ഏഹീദം രാഷ്ട്രമകരഃ സുനൃതാവത്
ദൈവമായ സവിതാ നിന്നെ വളയുന്നു, അഗ്നി പ്രകാശത്തോടെ, മിത്രനും വരുണനും നിന്നെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. എല്ലാ വൈരങ്ങളും അകറ്റപ്പെടട്ടെ. വരിക, ഈ രാജ്യം നല്ല വാക്കുകളോടെ സ്ഥാപിക്കൂ.
{൨} യം ത്വാ പൃഷതീ രഥേ പ്രഷ്ടിര്വഹതി രോഹിത । ശുഭാ യാസി രിണന്ന് അപഃ
പുള്ളിക്കുതിര വണ്ടിയിൽ നിന്നെ വഹിക്കുന്നു, കനിഞ്ഞവനേ, നീ ഭംഗിയായി യാത്രചെയ്യുന്നു, വെള്ളങ്ങൾ അകറ്റിക്കളയുന്നു.
അനുവ്രതാ രോഹിണീ രോഹിതസ്യ സൂരിഃ സുവര്ണാ ബൃഹതീ സുവര്ചാഃ । തയാ വാജാന് വിശ്വരൂപാം ജയേമ തയാ വിശ്വാഃ പൃതനാ അഭി ഷ്യാമ
കനിഞ്ഞവനോട് വിശ്വസ്തയായ രോഹിണി പൊന്നുപോലും വലിയതും പ്രകാശമുള്ളതുമാണ്. അവളോടൊപ്പം നമുക്ക് എല്ലാ സമ്പത്തും നേടാം, അവളോടൊപ്പം എല്ലാ യുദ്ധങ്ങളിലും ജയിക്കാം.
ഇദം സദോ രോഹിണീ രോഹിതസ്യാസൌ പന്ഥാഃ പൃഷതീ യേന യാതി । താം ഗന്ധര്വാഃ കശ്യപാ ഉന് നയന്തി താം രക്ഷന്തി കവയോഽപ്രമാദമ്
ഇതാണ് രോഹിണിയുടെ സിംഹാസനം, കനിഞ്ഞവന്റെ പാത, പുള്ളിക്കുതിര അതിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഗന്ധർവന്മാരും കശ്യപന്മാരും അവളെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു, ജ്ഞാനികൾ അവളെ തെറ്റിൽ നിന്ന് കാക്കുന്നു.
സൂര്യസ്യാശ്വാ ഹരയഃ കേതുമന്തഃ സദാ വഹന്ത്യമൃതാഃ സുഖം രഥമ് । ഘൃതപാവാ രോഹിതോ ഭ്രാജമാനോ ദിവം ദേവഃ പൃഷതീമാ വിവേശ
സൂര്യന്റെ കുതിരകൾ പതാകകളുമായി, അമൃതസ്വഭാവമുള്ള സുഖകരമായ രഥം എപ്പോഴും വഹിക്കുന്നു. clarified butter-നോടൊപ്പം പ്രകാശമുള്ള ദൈവമായ കനിഞ്ഞവൻ ആകാശത്തിലെ പുള്ളിക്കുതിരയിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു.
യോ രോഹിതോ വൃഷഭസ്തിഗ്മശൃങ്ഗഃ പര്യഗ്നിം പരി സൂര്യം ബഭൂവ । യോ വിഷ്ടഭ്നാതി പൃഥിവീം ദിവം ച തസ്മാദ്ദേവാ അധി സൃഷ്ടീഃ സൃജന്തേ
കനിഞ്ഞവൻ, മൂർച്ചയുള്ള കൊമ്പുള്ള കാള, അഗ്നിയും സൂര്യനും ആയി. അവൻ ഭൂമിയും ആകാശവും താങ്ങുന്നു. ദേവന്മാർ അവരുടെ സൃഷ്ടികൾ അവനിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
രോഹിതോ ദിവമാരുഹന് മഹതഃ പര്യര്ണവാത്। സര്വോ രുരോഹ രോഹിതോ രുഹഃ
കനിഞ്ഞവൻ വലിയ സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു. കനിഞ്ഞവൻ മുഴുവനായും ഉയർന്നു, കനിഞ്ഞവൻ ഉയർന്നു.
വി മിമീഷ്വ പയസ്വതീം ഘൃതാചീം ദേവാനാം ധേനുരനപസ്പൃഗേഷാ । ഇന്ദ്രഃ സോമം പിബതു ക്ഷേമോ അസ്ത്വഗ്നിഃ പ്ര സ്തൌതു വി മൃധോ നുദസ്വ
ദേവന്മാരുടെ പോഷകമായ, clarified butter നിറഞ്ഞ പശുവിനെ അളക്കുക, അവൾ അശുദ്ധിയില്ലാത്തവളാണ്. ഇന്ദ്രൻ സോമം കുടിക്കട്ടെ, സുരക്ഷയുണ്ടാകട്ടെ, അഗ്നി പുകഴ്ത്തട്ടെ, ശത്രുക്കളെ അകറ്റിക്കളയണം.
സമിദ്ധോ അഗ്നിഃ സമിധാനോ ഘൃതവൃദ്ധോ ഘൃതാഹുതഃ । അഭീഷാട്വിശ്വാഷാഡഗ്നിഃ സപത്നാന് ഹന്തു യേ മമ
അഗ്നി ഇന്ധനത്തിൽ തെളിഞ്ഞു, clarified butter-ൽ വളർന്നു, clarified butter-ൽ അർപ്പിക്കപ്പെട്ടു. എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ജയിക്കുന്ന അഗ്നി എന്റെ എതിരാളികളെ നശിപ്പിക്കട്ടെ.
ഹന്ത്വേനാന് പ്ര ദഹത്വരിര്യോ നഃ പൃതന്യതി । ക്രവ്യാദാഗ്നിനാ വയം സപത്നാന് പ്ര ദഹാമസി
നമ്മെ എതിര്ക്കുന്ന ശത്രുവിനെ അവൻ കൊല്ലട്ടെ, അവനെ ദഹിപ്പിക്കട്ടെ. മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്ന അഗ്നിയോടെ, ഞങ്ങൾ എതിരാളികളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു.
അവാചീനാന് അവ ജഹീന്ദ്ര വജ്രേണ ബാഹുമാന് । അധാ സപത്നാന് മാമകാന് അഗ്നേസ്തേജോഭിരാദിഷി
താഴോട്ടുനോക്കുന്നവരെ, ശക്തനായ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ വജ്രംകൊണ്ട് സംഹരിക്കൂ. അപ്പോൾ അഗ്നിയുടെ ശക്തിയാൽ എന്റെ എതിരാളികളെ നീ അകറ്റിക്കളയണം.
{൩} അഗ്നേ സപത്നാന് അധരാന് പാദയാസ്മദ്വ്യഥയാ സജാതമുത്പിപാനം ബൃഹസ്പതേ । ഇന്ദ്രാഗ്നീ മിത്രാവരുണാവധരേ പദ്യന്താമപ്രതിമന്യൂയമാനാഃ
അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ ഞങ്ങളുടെ അടിയിൽ തള്ളി നശിപ്പിക്കണം; നമ്മുടെ കൂട്ടത്തിൽ ശത്രുതയുള്ളവർക്കു വേദന നൽകണം, ബൃഹസ്പതേ. ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും, മിത്രനും വരുണനും, ദ്വേഷമുള്ളവരെ തകർത്തു അവരെ ശക്തിയില്ലാത്തവരാക്കട്ടെ.
ഉദ്യംസ്ത്വം ദേവ സൂര്യ സപത്നാന് അവ മേ ജഹി । അവൈനാന് അശ്മനാ ജഹി തേ യന്ത്വധമം തമഃ
ദേവനായ സൂര്യാ, നീ ഉയർന്ന് എന്റെ ശത്രുക്കളെ തകർക്കണം. കല്ലുകൊണ്ട് അവരെ അടിച്ചുതകർക്കണം; അവർ ഏറ്റവും ഇരുണ്ടതിലേക്കു പോകട്ടെ.
വത്സോ വിരാജോ വൃഷഭോ മതീനാമാ രുരോഹ ശുക്രപൃഷ്ഠോഽന്തരിക്ഷമ് । ഘൃതേനാര്കമഭ്യര്ചന്തി വത്സം ബ്രഹ്മ സന്തം ബ്രഹ്മണാ വര്ധയന്തി
വത്സു പ്രകാശമുള്ളവനും, ചിന്തകളിൽ ശക്തനായ കാളയും, തിളങ്ങുന്ന ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു. നെയ്യാൽ അവർ സൂര്യവത്സുവിനെ പൂജിക്കുന്നു; ബ്രഹ്മസ്വരൂപനായ അവനെ ബ്രഹ്മണാൽ വളർത്തുന്നു.
ദിവം ച രോഹ പൃഥിവീം ച രോഹ രാഷ്ട്രം ച രോഹ ദ്രവിണം ച രോഹ । പ്രജാം ച രോഹാമൃതം ച രോഹ രോഹിതേന തന്വം സം സ്പൃഷസ്വ
ആകാശത്തിലേക്കും ഭൂമിയിലേക്കും രാജ്യം നേടാനും സമ്പത്ത് നേടാനും നീ ഉയരണം. സന്തതിയും അമൃതവും നേടണം; ചുവന്നവനാൽ നിന്റെ ശരീരം സ്പർശിക്കണം.
യേ ദേവാ രാഷ്ട്രഭൃതോഽഭിതോ യന്തി സൂര്യമ് । തൈഷ്ടേ രോഹിതഃ സമ്വിദാനോ രാഷ്ട്രം ദധാതു സുമനസ്യമാനഃ
രാജ്യം സംരക്ഷിക്കുന്ന ദേവന്മാർ സൂര്യനെ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു; അവരോടൊപ്പം രോഹിതൻ ഐക്യത്തോടെ രാജ്യം സ്നേഹത്തോടെ നിലനിര്ത്തട്ടെ.
ഉത്ത്വാ യജ്ഞാ ബ്രഹ്മപൂതാ വഹന്ത്യധ്വഗതോ ഹരയസ്ത്വാ വഹന്തി । തിരഃ സമുദ്രമതി രോചസേഽര്ണവമ്
ബ്രഹ്മണാൽ ശുദ്ധീകരിച്ച യാഗങ്ങൾ നിനക്കായി കൊണ്ടുവരുന്നു; കുതിരകൾ നിന്നെ വഴിയിലൂടെ കൊണ്ടുപോകുന്നു. നീ സമുദ്രവും അര്ണവവും കടന്ന് പ്രകാശിക്കുന്നു.
രോഹിതേ ദ്യാവാപൃഥിവീ അധി ശ്രിതേ വസുജിതി ഗോജിതി സംധനാജിതി । സഹസ്രം യസ്യ ജനിമാനി സപ്ത ച വോചേയം തേ നാഭിം ഭുവനസ്യാധി മജ്മനി
രോഹിതനിൽ ദ്യാവും ഭൂമിയും, സമ്പത്തിലും പശുവിലും കൂട്ടായ്മയിലും ജയവും സ്ഥാപിതമാണ്. അവനു ആയിരം ജന്മങ്ങളും ഏഴും ഉണ്ട്; ലോകത്തിന്റെ നടുവിൽ നിന്നു നിന്റെ നാഭിയെ ഞാൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
യശാ യാസി പ്രദിശോ ദിശശ്ച യശാഃ പശൂനാമുത ചര്ഷണീനാമ് । യശാഃ പൃഥിവ്യാ അദിത്യാ ഉപസ്ഥേഽഹം ഭൂയാസം സവിതേവ ചാരുഃ
നീ മഹത്വത്തോടെ ദിശകളിലേക്കും, പശുക്കളിലും ജനങ്ങളിലും മഹത്വത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഭൂമിയുടെ മടിയിൽ മഹത്വത്തോടെ, ആദിത്യേ, ഞാൻ സാവിത്രിയെപ്പോലെ മനോഹരനാകട്ടെ.