ധര്താ ധ്രിയസ്വ ധരുണേ പൃഥിവ്യാ അച്യുതം ത്വാ ദേവതാശ്ച്യാവയന്തു । തം ത്വാ ദംപതീ ജീവന്തൌ ജീവപുത്രാവുദ്വാസയാതഃ പര്യഗ്നിധാനാത്
നീ ഭൂമിയുടെ അടിത്തറയിൽ ഉറപ്പോടെ നിലകൊള്ളുക; ദേവതകൾ നിന്നെ അകറ്റരുത്. ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ദമ്പതികളും ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന പുത്രന്മാരും നിന്നെ അഗ്നിയുടെ ചുറ്റുമുള്ള ഇടത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് കൊണ്ടുപോകട്ടെ.
സര്വാന്ത്സമാഗാ അഭിജിത്യ ലോകാന് യാവന്തഃ കാമാഃ സമതീതൃപസ്താന് । വി ഗാഹേഥാമായവനം ച ദര്വിരേകസ്മിന് പാത്രേ അധ്യുദ്ധരൈനമ്
സകല ലോകങ്ങളും ജയിച്ച്, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും കടന്ന്, നിങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു. കഷ്ണിയും ഉലക്കയും ഒരേ പാത്രത്തിൽ ചേർത്ത് അവനെ ഉയർത്തുക.
ഉപ സ്തൃണീഹി പ്രഥയ പുരസ്താദ്ഘൃതേന പാത്രമഭി ഘാരയൈതത്। വാശ്രേവോസ്രാ തരുണം സ്തനസ്യുമിമം ദേവാസോ അഭിഹിങ്കൃണോത
നമ്മുടെ മുന്നിൽ പാത്രം വിരിച്ച്, അതിനെ മുന്നോട്ട് വ്യാപിപ്പിച്ച്, നെയ്യാൽ അഭിഷേകം ചെയ്യണം; ഈ പാത്രം നിറയട്ടെ. പശുവിന് കിടാവിനെ മുലയിലേക്കു വിളിക്കുന്നതുപോലെ, ദേവന്മാർ ഈ പുത്രനെ വിളിക്കട്ടെ.
ഉപാസ്തരീരകരോ ലോകമേതമുരുഃ പ്രഥതാമസമഃ സ്വര്ഗഃ । തസ്മിം ഛ്രയാതൈ മഹിഷഃ സുപര്ണോ ദേവാ ഏനം ദേവതാഭ്യഃ പ്ര യഛാന്
പന്തലിടുന്നവൻ ഈ ലോകം വിശാലമായി വിരിയട്ടെ, സ്വർഗം സമം ഇല്ലാതെ വ്യാപിക്കട്ടെ; അതിൽ മഹിഷനും വലിയ ചിറകുള്ളവനും വിശ്രമിക്കട്ടെ. ദേവന്മാരേ, അവനെ ദേവതകൾക്ക് അർപ്പിക്കൂ.
യദ്യജ്ജായാ പചതി ത്വത്പരഃപരഃ പതിര്വാ ജായേ ത്വത്തിരഃ । സം തത്സൃജേഥാം സഹ വാം തദസ്തു സംപാദയന്തൌ സഹ ലോകമേകമ്
ഭാര്യ പാകം ചെയ്യുന്നതോ ഭർത്താവോ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റാരോ നിങ്ങൾക്കായി ഉണ്ടാക്കുന്നതോ ആയാലും, നിങ്ങളിരുവരും ചേർന്ന് അതിനെ വിട്ടയക്കൂ, അങ്ങനെ തന്നെ ആകട്ടെ; ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിച്ച്, ഒരേ ലോകം നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കട്ടെ.
യാവന്തോ അസ്യാഃ പൃഥിവീം സചന്തേ അസ്മത്പുത്രാഃ പരി യേ സംബഭൂവുഃ । സര്വാംസ്താമുപ പാത്രേ ഹ്വയേഥാം നാഭിം ജാനാനാഃ ശിശവഃ സമായാന്
ഈ ഭൂമിയിൽ ഉള്ളവരും, നമ്മുടെ മക്കളും, ഞങ്ങളോടു ചുറ്റും ഉള്ളവരും — അവരെല്ലാവരെയും പാത്രത്തിലേക്ക് വിളിക്കൂ; നാഭി അറിയുന്ന കുട്ടികൾ ഒത്തുചേരട്ടെ.
{൧൬} വസോര്യാ ധാരാ മധുനാ പ്രപീനാ ഘൃതേന മിശ്രാ അമൃതസ്യ നാഭയഃ । സര്വാസ്താ അവ രുന്ധേ സ്വര്ഗഃ ഷഷ്ട്യാം ശരത്സു നിധിപാ അഭീഛാത്
ധനത്തിന്റെ ഒഴുക്കുകൾ, തേൻ നിറഞ്ഞതും നെയ്യുമായി കലർന്നതും അമൃതത്തിന്റെ നാഭികളും — അവയെല്ലാം സ്വർഗം ചുറ്റി പിടിക്കട്ടെ, അറുപത് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് നിധിയുടെ കാവലാളുകൾ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
നിധിം നിധിപാ അഭ്യേനമിഛാദനീശ്വരാ അഭിതഃ സന്തു യേഽന്യേ । അസ്മാഭിര്ദത്തോ നിഹിതഃ സ്വര്ഗസ്ത്രിഭിഃ കാണ്ഡൈസ്ത്രീന്ത്സ്വര്ഗാന് അരുക്ഷത്
നിധിയുടെ കാവലാളുകൾ ഈ നിധിയെ മൂടിക്കട്ടെ, ശേഷിക്കുന്ന ശക്തിയില്ലാത്തവർ അതിന്റെ ചുറ്റും ഇരിക്കട്ടെ. ഞങ്ങൾ വെച്ചുവെച്ച ഈ നിധി, മൂന്നു കെട്ടുകളാൽ, മൂന്നു സ്വർഗങ്ങളിലേക്കു ഉയർന്നിരിക്കുന്നു.
അഗ്നീ രക്ഷസ്തപതു യദ്വിദേവം ക്രവ്യാദ്പിശാച ഇഹ മാ പ്ര പാസ്ത । നുദാമ ഏനമപ രുധ്മോ അസ്മദാദിത്യാ ഏനമങ്ഗിരസഃ സചന്താമ്
അഗ്നി, ദൈവസമ്മതമായി ദാനവനെ ദഹിപ്പിക്കട്ടെ; മാംസം തിന്നുന്ന ഭൂതം ഇവിടെ എത്തരുത്. ഞങ്ങൾ അവനെ അകറ്റുന്നു, ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് തടയുന്നു; ആദിത്യന്മാരേ, അങ്കിരസന്മാർ അവനോടൊപ്പം ചേർക്കട്ടെ.
ആദിത്യേഭ്യോ അങ്ഗിരോഭ്യോ മധ്വിദം ഘൃതേന മിശ്രം പ്രതി വേദയാമി । ശുദ്ധഹസ്തൌ ബ്രാഹ്മണസ്യാനിഹത്യൈതം സ്വര്ഗം സുകൃതാവപീതമ്
ആദിത്യന്മാർക്കും അങ്കിരസന്മാർക്കും ഞാൻ ഈ തേൻ കലർന്ന, നെയ്യുമായി ചേർന്ന അർപ്പണം സമർപ്പിക്കുന്നു. ശുദ്ധമായ കൈകളോടെ, ബ്രാഹ്മണൻ അനർഹതയില്ലാതെ ഈ നല്ല സ്വർഗ്ഗഭാഗം ആസ്വദിച്ചു.
ഇദം പ്രാപമുത്തമം കാണ്ഡമസ്യ യസ്മാല്ലോകാത്പരമേഷ്ഠീ സമാപ । ആ സിഞ്ച സര്പിര്ഘൃതവത്സമങ്ഗ്ധ്യേഷ ഭാഗോ അങ്ഗിരസോ നോ അത്ര
ഞാൻ ഈ ഉത്തമമായ കെട്ട് പ്രാപിച്ചു, ആ ലോകത്തിൽ നിന്നുള്ള പരമൻ എത്തിച്ചേർന്നു. നെയ്യൊഴിച്ച്, clarified butter കൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്യൂ; ഇവിടെ അങ്കിരസന്മാരുടെ ഭാഗം ഇതാണ്.
സത്യായ ച തപസേ ദേവതാഭ്യോ നിധിം ശേവധിം പരി ദദ്മ ഏതമ് । മാ നോ ദ്യൂതേഽവ ഗാന് മാ സമിത്യാം മാ സ്മാന്യസ്മാ ഉത്സൃജതാ പുരാ മത്
സത്യത്തിനും തപസ്സിനും ദേവന്മാർക്കുമായി ഞാൻ ഈ നന്മ നിറഞ്ഞ നിധി സമർപ്പിക്കുന്നു. ഇത് ചൂതാട്ടത്തിലും കലഹത്തിലും നഷ്ടപ്പെടരുത്; ഞങ്ങൾ ഒരിക്കലും ഇതിനെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്.
അഹം പചാമ്യഹം ദദാമി മമേദു കര്മന് കരുണേഽധി ജായാ । കൌമാരോ ലോകോ അജനിഷ്ട പുത്രോഽന്വാരഭേഥാം വയ ഉത്തരാവത്
ഞാൻ പാകം ചെയ്യുന്നു, ഞാൻ നൽകുന്നു, ഈ പ്രവർത്തി എന്റേതാണ്; ഭാര്യ കരുണയ്ക്കായി ജനിച്ചവളാണ്. ബാല്യകാല ലോകം ജനിച്ചു, മകൻ; നിങ്ങൾ ഇരുവരും പ്രായം കൂടുമ്പോൾ അവനെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
ന കില്ബിഷമത്ര നാധാരോ അസ്തി ന യന് മിത്രൈഃ സമമമാന ഏതി । അനൂനം പാത്രം നിഹിതം ന ഏതത്പക്താരം പക്വഃ പുനരാ വിശാതി
ഇവിടെ പാപമോ കുറവോ ഇല്ല; സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം അളക്കുന്നതൊന്നുമില്ല. വെച്ചിരിക്കുന്ന പാത്രം അപൂർണ്ണമല്ല; പാകം ചെയ്തത് വീണ്ടും പാചകക്കാരനിലേയ്ക്ക് മടങ്ങുന്നില്ല.
പ്രിയം പ്രിയാണാം കൃണവാമ തമസ്തേ യന്തു യതമേ ദ്വിഷന്തി । ധേനുരനഡ്വാന് വയോവയ ആയദേവ പൌരുഷേയമപ മൃത്യും നുദന്തു
പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കായി പ്രിയം സൃഷ്ടിക്കാം; വെറുപ്പുള്ളവർ തങ്ങൾക്കിഷ്ടമുള്ളപോലെ വിട്ടുപോകട്ടെ. കയരില്ലാതെ കിടാവിനൊപ്പം ഉള്ള പശു, ഈ പുരുഷനിൽ നിന്ന് മരണത്തെ അകറ്റട്ടെ.
സമഗ്നയഃ വിദുരന്യോ അന്യം യ ഓഷധീഃ സചതേ യശ്ച സിന്ധൂന് । യാവന്തോ ദേവാ ദിവ്യാതപന്തി ഹിരണ്യം ജ്യോതിഃ പചതോ ബഭൂവ
അഗ്നികൾ പരസ്പരം അറിയുന്നു, ഔഷധികളെ സംരക്ഷിക്കുന്നവനും നദികളെ സംരക്ഷിക്കുന്നവനും. ആകാശത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നത്ര ദേവന്മാരും, പൊന്നും പ്രകാശവും പാകം ചെയ്തതായി മാറി.
{൧൭} ഏഷാ ത്വചാം പുരുഷേ സം ബഭൂവാനഗ്നാഃ സര്വേ പശവോ യേ അന്യേ । ക്ഷത്രേണാത്മാനം പരി ധാപയാഥോഽമോതം വാസോ മുഖമോദനസ്യ
ഇത് മനുഷ്യരുടെ ചർമ്മം ആയി, ദഹിക്കാത്ത എല്ലാ മൃഗങ്ങളുടെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും ചർമ്മം ആയി മാറി. രാജത്വം ധരിച്ച്, ഈ വസ്ത്രം ആനന്ദത്തിന്റെ മുഖം ആക്കണം.
യദക്ഷേഷു വദാ യത്സമിത്യാം യദ്വാ വദാ അനൃതം വിത്തകാമ്യാ । സമാനം തന്തുമഭി സമ്വസാനൌ തസ്മിന്ത്സര്വം ശമലം സാദയാഥഃ
നീ ചൂതാട്ടത്തിൽ പറയുന്നതോ, കലഹത്തിൽ പറയുന്നതോ, ലാഭത്തിനായി പറയുന്ന അസത്യമോ — നിങ്ങൾ ഒരേ നൂലിൽ ചേർന്ന് കഴിയുമ്പോൾ, അതിൽ എല്ലാ മലിനതയും തീരട്ടെ.
വര്ഷം വനുഷ്വാപി ഗച്ഛ ദേവാംസ്ത്വചോ ധൂമം പര്യുത്പാതയാസി । വിശ്വവ്യചാ ഘൃതപൃഷ്ഠോ ഭവിഷ്യന്ത്സയോനിര്ലോകമുപ യാഹ്യേതമ്
മഴ സഹിക്കൂ, വെള്ളത്തിലേക്കു പോലും പോകൂ; ദേവന്മാരുടെ ചർമ്മം, പുക ഉയർത്തുന്നവനാണ് നീ. എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ച്, നെയ്യാൽ മിനുങ്ങി, നല്ല ഇരിപ്പിടം നേടി, ഈ ലോകത്തിലേക്ക് വരിക.
തന്വം സ്വര്ഗോ ബഹുധാ വി ചക്രേ യഥാ വിദ ആത്മന്ന് അന്യവര്ണാമ് । അപാജൈത്കൃഷ്ണാം രുശതീം പുനാനോ യാ ലോഹിനീ താം തേ അഗ്നൌ ജുഹോമി
സ്വർഗം ശരീരം പലവിധം ആക്കി, അറിയപ്പെടുന്നപോലെ, വിവിധ വർണങ്ങളോടെ. കറുത്തത് ശുദ്ധീകരിച്ച്, അതിനെ വീണ്ടും പ്രകാശിപ്പിച്ച്, ചുവപ്പുള്ളത് അഗ്നിയിലേക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നു.
പ്രാച്യൈ ത്വാ ദിശേഽഗ്നയേഽധിപതയേഽസിതായ രക്ഷിത്ര ആദിത്യായേഷുമതേ । ഏതം പരി ദദ്മസ്തം നോ ഗോപായതാസ്മാകമൈതോഃ । ദിഷ്ടം നോ അത്ര ജരസേ നി നേഷജ്ജരാ മൃത്യവേ പരി ണോ ദദാത്വഥ പക്വേന സഹ സം ഭവേമ
കിഴക്കേ ദിക്കിലേക്കു, അഗ്നിയ്ക്ക്, അതിന്റെ രക്ഷകനായ കറുത്തവനു, ആദിത്യന്, അമ്പ് കൈവശമുള്ളവനു ഞങ്ങൾ ഇതു സമർപ്പിക്കുന്നു. അവൻ ഞങ്ങളെ കാത്തു രക്ഷിക്കട്ടെ. വയസ്സാകുമ്പോൾ നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ക്ഷീണവും മരണവും വരരുതേ; അതു ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റി വയ്ക്കട്ടെ. പാകമായ ജീവിതത്തോടെ ഞങ്ങൾ ഒന്നാകട്ടെ.
ദക്ഷിണായൈ ത്വാ ദിശ ഇന്ദ്രായാധിപതയേ തിരശ്ചിരാജയേ രക്ഷിത്രേ യമായേഷുമതേ । ഏതം പരി ദദ്മസ്തം നോ ഗോപായതാസ്മാകമൈതോഃ । ദിഷ്ടം നോ അത്ര ജരസേ നി നേഷജ്ജരാ മൃത്യവേ പരി ണോ ദദാത്വഥ പക്വേന സഹ സം ഭവേമ
തെക്കേ ദിക്കിലേക്കു, ഇന്ദ്രനു, അതിന്റെ രക്ഷകനായ തിരശ്ചീനനായവനു, യമനു, അമ്പ് കൈവശമുള്ളവനു ഞങ്ങൾ ഇതു സമർപ്പിക്കുന്നു. അവൻ ഞങ്ങളെ കാത്തു രക്ഷിക്കട്ടെ. വയസ്സാകുമ്പോൾ നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ക്ഷീണവും മരണവും വരരുതേ; അതു ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റി വയ്ക്കട്ടെ. പാകമായ ജീവിതത്തോടെ ഞങ്ങൾ ഒന്നാകട്ടെ.
പ്രതീച്യൈ ത്വാ ദിശേ വരുണായാധിപതയേ പൃദാകവേ രക്ഷിത്രേഽന്നായേഷുമതേ । ഏതം പരി ദദ്മസ്തം നോ ഗോപായതാസ്മാകമൈതോഃ । ദിഷ്ടം നോ അത്ര ജരസേ നി നേഷജ്ജരാ മൃത്യവേ പരി ണോ ദദാത്വഥ പക്വേന സഹ സം ഭവേമ
ഉദീച്യൈ ത്വാ ദിശേ സോമായാധിപതയേ സ്വജായ രക്ഷിത്രേഽശന്യാ ഇഷുമത്യൈ । ഏതം പരി ദദ്മസ്തം നോ ഗോപായതാസ്മാകമൈതോഃ । ദിഷ്ടം നോ അത്ര ജരസേ നി നേഷജ്ജരാ മൃത്യവേ പരി ണോ ദദാത്വഥ പക്വേന സഹ സം ഭവേമ
വടക്കേ ദിക്കിലേക്കു, സോമനു, അതിന്റെ രക്ഷകനായ സ്വയം ജനിച്ചവനു, അമ്പ് കൈവശമുള്ളവനു ഞങ്ങൾ ഇതു സമർപ്പിക്കുന്നു. അവൻ ഞങ്ങളെ കാത്തു രക്ഷിക്കട്ടെ. വയസ്സാകുമ്പോൾ നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ക്ഷീണവും മരണവും വരരുതേ; അതു ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റി വയ്ക്കട്ടെ. പാകമായ ജീവിതത്തോടെ ഞങ്ങൾ ഒന്നാകട്ടെ.
ധ്രുവായൈ ത്വാ ദിശേ വിഷ്ണവേഽധിപതയേ കല്മാഷഗ്രീവായ രക്ഷിത്ര ഓഷധീഭ്യ ഇഷുമതീഭ്യഃ । ഏതം പരി ദദ്മസ്തം നോ ഗോപായതാസ്മാകമൈതോഃ । ദിഷ്ടം നോ അത്ര ജരസേ നി നേഷജ്ജരാ മൃത്യവേ പരി ണോ ദദാത്വഥ പക്വേന സഹ സം ഭവേമ
ഊര്ധ്വായൈ ത്വാ ദിശേ ബൃഹസ്പതയേഽധിപതയേ ശ്വിത്രായ രക്ഷിത്രേ വര്ഷായേഷുമതേ । ഏതം പരി ദദ്മസ്തം നോ ഗോപായതാസ്മാകമൈതോഃ । ദിഷ്ടം നോ അത്ര ജരസേ നി നേഷജ്ജരാ മൃത്യവേ പരി ണോ ദദാത്വഥ പക്വേന സഹ സം ഭവേമ
മുകളിലേക്കുള്ള ദിക്കിലേക്കു, ബൃഹസ്പതിക്ക്, അതിന്റെ രക്ഷകനായ വെളുത്തവനു, മഴയുള്ള അമ്പ് കൈവശമുള്ളവനു ഞങ്ങൾ ഇതു സമർപ്പിക്കുന്നു. അവൻ ഞങ്ങളെ കാത്തു രക്ഷിക്കട്ടെ. വയസ്സാകുമ്പോൾ നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ക്ഷീണവും മരണവും വരരുതേ; അതു ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റി വയ്ക്കട്ടെ. പാകമായ ജീവിതത്തോടെ ഞങ്ങൾ ഒന്നാകട്ടെ.
ദദാമീത്യേവ ബ്രൂയാദനു ചൈനാമഭുത്സത । വശാം ബ്രഹ്മഭ്യോ യാചദ്ഭ്യസ്തത്പ്രജാവദപത്യവത്
ഞാൻ കൊടുക്കുന്നു എന്നു പറയണം, പിന്നെ അവളെ അനുഭവിക്കാം. ചോദിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് പശു നൽകണം; അങ്ങനെ അവൾക്ക് സന്തതിയും മക്കളും ലഭിക്കും.
പ്രജയാ സ വി ക്രീണീതേ പശുഭിശ്ചോപ ദസ്യതി । യ ആര്ഷേയേഭ്യോ യാചദ്ഭ്യോ ദേവാനാം ഗാം ന ദിത്സതി
സന്തതിയും മൃഗങ്ങളും നൽകി അവൻ അവളെ സ്വന്തമാക്കുന്നു. ആരെങ്കിലും ചോദിക്കുന്ന ഋഷിമാർക്ക് ദൈവങ്ങളുടെ പശു നൽകാതെ ഇരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ദേവന്മാരിൽ നിന്ന് അവൻ വേർപെടുന്നു.
കൂടയാസ്യ സം ശീര്യന്തേ ശ്ലോണയാ കാടമര്ദതി । ബണ്ഡയാ ദഹ്യന്തേ ഗൃഹാഃ കാണയാ ദീയതേ സ്വമ്
അവളുടെ കൊമ്പുകൾ ഉരുളിക്കൊണ്ട് തകർന്നുപോകുന്നു, വാൽ തൂണിൽ ചതയുന്നു, വീടുകൾ തീകൊണ്ട് കത്തുന്നു, കാഴ്ചയില്ലാത്തവൻ അവളുടെ സ്വത്തു നൽകുന്നു.
വിലോഹിതോ അധിഷ്ഠാനാച്ഛക്നോ വിന്ദതി ഗോപതിമ് । തഥാ വശായാഃ സംവിദ്യം ദുരദഭ്നാ ഹ്യുച്യസേ
ചുവപ്പൻ അവളുടെ അടിസ്ഥാനം കണ്ടെത്തി രക്ഷകനായി മാറുന്നു. അങ്ങനെ പശുവിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കുന്നത് വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ് എന്നു പറയുന്നു.
പടിഞ്ഞാറേ ദിക്കിലേക്കു, വരുണനു, അതിന്റെ രക്ഷകനായ വിഭജിക്കുന്നവനു, അന്നത്തിന്റെ രക്ഷകനു, അമ്പ് കൈവശമുള്ളവനു ഞങ്ങൾ ഇതു സമർപ്പിക്കുന്നു. അവൻ ഞങ്ങളെ കാത്തു രക്ഷിക്കട്ടെ. വയസ്സാകുമ്പോൾ നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ക്ഷീണവും മരണവും വരരുതേ; അതു ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റി വയ്ക്കട്ടെ. പാകമായ ജീവിതത്തോടെ ഞങ്ങൾ ഒന്നാകട്ടെ.
സ്ഥിരമായ ദിക്കിലേക്കു, വിഷ്ണുവിനു, അതിന്റെ രക്ഷകനായ കറുത്ത കഴുത്തുള്ളവനു, ഔഷധികൾക്കും അമ്പ് കൈവശമുള്ളവർക്കും ഞങ്ങൾ ഇതു സമർപ്പിക്കുന്നു. അവൻ ഞങ്ങളെ കാത്തു രക്ഷിക്കട്ടെ. വയസ്സാകുമ്പോൾ നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ക്ഷീണവും മരണവും വരരുതേ; അതു ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റി വയ്ക്കട്ടെ. പാകമായ ജീവിതത്തോടെ ഞങ്ങൾ ഒന്നാകട്ടെ.