തേ ദേവേഭ്യ ആ വൃശ്ചന്തേ പാപം ജീവന്തി സര്വദാ । ക്രവ്യാദ്യാന് അഗ്നിരന്തികാദശ്വ ഇവാനുവപതേ നഡമ്
അവർ ദേവന്മാരിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടവരാണ്, എപ്പോഴും പാപത്തിൽ ജീവിക്കുന്നു; അഗ്നി, കുതിരപോലെ, kravyāda-കളെ അടുത്ത് നിന്ന് തുരത്തുന്നു, ഒരാൾ നനലുകൾ തുരത്തുന്നതുപോലെ.
{൧൧} യേഽശ്രദ്ധാ ധനകാമ്യാ ക്രവ്യാദാ സമാസതേ । തേ വാ അന്യേഷാം കുമ്ഭീം പര്യാദധതി സര്വദാ
ആസ്തികതയില്ലാത്ത, ധനലോഭികളായ kravyāda-കൾ ഒരുമിച്ച് കൂടുന്നു; അവർ എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരുടെ പാത്രം നിറയ്ക്കുന്നു.
പ്രേവ പിപതിഷതി മനസാ മുഹുരാ വര്തതേ പുനഃ । ക്രവ്യാദ്യാന് അഗ്നിരന്തികാദനുവിദ്വാന് വിതാവതി
മനസ്സ് വീഴുന്നതുപോലെയാണെങ്കിലും, വീണ്ടും വീണ്ടും തിരിച്ചു വരുന്നു; kravyāda-കളെ അറിയുന്ന ജ്ഞാനി അഗ്നിയിൽ നിന്ന് അവരെ അകറ്റുന്നു.
അവിഃ കൃഷ്ണാ ഭാഗധേയം പശൂനാം സീസം ക്രവ്യാദപി ചന്ദ്രം ത ആഹുഃ । മാഷാഃ പിഷ്ടാ ഭാഗധേയം തേ ഹവ്യമരണ്യാന്യാ ഗഹ്വരം സചസ്വ
കറുത്ത ആട് മൃഗങ്ങളുടെ ഭാഗമാണ്, സീസം kravyāda-യുടെ ഭാഗം, ചന്ദ്രൻ അവരുടെതാണെന്ന് പറയുന്നു; അരച്ച ഉഴുന്ന് നിന്റെ ഭാഗം, അതാണ് ഹോമത്തിന് അർപ്പിക്കേണ്ടത്, കാടിനൊപ്പം ചേർന്നു.
ഇഷീകാം ജരതീമിഷ്ട്വാ തില്പിഞ്ജം ദണ്ഡനം നഡമ് । തമിന്ദ്ര ഇധ്മം കൃത്വാ യമസ്യാഗ്നിം നിരാദധൌ
ഇഷീക, എള്ളിന്റെ തൊലി, ദണ്ഡം, നനൽ എന്നിവകൊണ്ട് പൂജ ചെയ്ത്, ഇന്ദ്രൻ അതിനെ ഇന്ധനമാക്കി, യമന്റെ അഗ്നി അതിൽ തെളിയിച്ചു.
പ്രത്യഞ്ചമര്കം പ്രത്യര്പയിത്വാ പ്രവിദ്വാന് പന്ഥാം വി ഹ്യാവിവേശ । പരാമീഷാമസൂന് ദിദേശ ദീര്ഘേണായുഷാ സമിമാന്ത്സൃജാമി
സൂര്യനെ പടിഞ്ഞാറോട്ട് തിരിച്ചു വിട്ട്, ജ്ഞാനി ശരിയായ വഴിയിൽ പ്രവേശിച്ചു; അവരുടെ ശ്വാസം മറ്റിടങ്ങളിലേക്ക് വിട്ടു, ദീർഘായുസ്സോടെ ഇവരെ ഞാൻ മോചിപ്പിക്കുന്നു.
12.3 പുമാന് പുംസോഽധി തിഷ്ഠ ചര്മേഹി തത്ര ഹ്വയസ്വ യതമാ പ്രിയാ തേ । യാവന്താവഗ്രേ പ്രഥമം സമേയഥുസ്തദ്വാം വയോ യമരാജ്യേ സമാനമ്
ഒരു മനുഷ്യൻ മറ്റൊരു മനുഷ്യന്റെ മേൽ ചർമ്മം ധരിച്ച് നിൽക്കുന്നു; അവിടെ നിന്നു നിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ വിളിച്ചുവരുത്തു, അവൾ നിന്നുവേണ്ടി പരിശ്രമിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ആദ്യം എത്രകാലം ഒന്നിച്ച് ജീവിച്ചുവോ, അതേ ആയുസ്സും യമന്റെ ലോകത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഒരുമിച്ച് ഉണ്ടാകട്ടെ.
താവദ്വാം ചക്ഷുസ്തതി വീര്യാണി താവത്തേജസ്തതിധാ വാജിനാനി । അഗ്നിഃ ശരീരം സചതേ യദൈധോഽധാ പക്വാന് മിഥുനാ സം ഭവാഥഃ
നിങ്ങളുടെ കാഴ്ചയും ശക്തിയും തേജസ്സും ഉത്സാഹവും അത്രയേറെ ആയിരിക്കട്ടെ. അഗ്നി ദേഹത്തോടൊപ്പം ചേർന്ന്, അഗ്നി തെളിയുമ്പോൾ, ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്തപ്പോൾ നിങ്ങൾ ഇരുവരും ഒരുമിച്ച് ആകുന്നു.
സമസ്മിംല്ലോകേ സമു ദേവയാനേ സം സ്മാ സമേതം യമരാജ്യേഷു । പൂതൌ പവിത്രൈരുപ തദ്ധ്വയേഥാം യദ്യദ്രേതോ അധി വാം സംബഭൂവ
ഈ ലോകത്തും ദേവന്മാരുടെ വഴിയിലും യമന്റെ ലോകങ്ങളിലും നിങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ഉണ്ടാകട്ടെ. ശുദ്ധീകരിച്ചവരായി, നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ വിത്ത് ഉണർന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിനെ വിളിച്ചുവരുത്തുവിൻ.
ആപസ്പുത്രാസോ അഭി സം വിശധ്വമിമം ജീവം ജീവധന്യാഃ സമേത്യ । താസാം ഭജധ്വമമൃതം യമാഹുരോദനം പചതി വാം ജനിത്രീ
ജലത്തിന്റെ പുത്രന്മാരേ, ജീവനെ ചുറ്റി ഒന്നിച്ചു വരുവിൻ, നിങ്ങൾ ജീവൻ നൽകുന്നവരായിരിക്കുന്നു. ഒത്തുചേർന്ന്, നിങ്ങളുടെ അമ്മ നിങ്ങൾക്കായി പാകം ചെയ്യുന്ന അമൃതം പങ്കിടുവിൻ.
യം വാം പിതാ പചതി യം ച മാതാ രിപ്രാന് നിര്മുക്ത്യൈ ശമലാച്ച വാചഃ । സ ഓദനഃ ശതധാരഃ സ്വര്ഗ ഉഭേ വ്യാപ നഭസീ മഹിത്വാ
നിങ്ങളുടെ അച്ഛൻ പാകം ചെയ്യുന്ന ഭക്ഷണവും, അമ്മയും ശത്രുക്കളിൽ നിന്നും ദോഷങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കുവാൻ പാകം ചെയ്യുന്നവയും — ആ ഭക്ഷണം നൂറു പ്രവാഹങ്ങളുള്ള സ്വർഗ്ഗീയമായതും ആകാശത്തിന്റെ ഇരുപുറവും വ്യാപിച്ചതുമാണ്.
ഉഭേ നഭസീ ഉഭയാംശ്ച ലോകാന് യേ യജ്വനാമഭിജിതാഃ സ്വര്ഗാഃ । തേഷാം ജ്യോതിഷ്മാന് മധുമാന് യോ അഗ്രേ തസ്മിന് പുത്രൈര്ജരസി സം ശ്രയേഥാമ്
രണ്ടു ആകാശങ്ങളും ലോകങ്ങളും, യാഗം ചെയ്തവർ നേടിയ സ്വർഗ്ഗലോകങ്ങൾ — അവയിൽ മുന്നിൽ പ്രകാശവും മധുരത്വവും ഉള്ളതിൽ, നിങ്ങൾ മക്കളോടൊപ്പം വൃദ്ധാവസ്ഥയിൽ ആശ്രയം പ്രാപിക്കട്ടെ.
പ്രാചീംപ്രാചീം പ്രദിശമാ രഭേഥാമേതം ലോകം ശ്രദ്ദധാനാഃ സചന്തേ । യദ്വാം പക്വം പരിവിഷ്ടമഗ്നൌ തസ്യ ഗുപ്തയേ ദംപതീ സം ശ്രയേഥാമ്
കിഴക്കേ ദിശയെ പിടിച്ചു മുന്നോട്ട് പോവുക; വിശ്വാസമുള്ളവർ ഈ ലോകം നേടുന്നു. അഗ്നിയിൽ നിങ്ങൾക്കായി പാകം ചെയ്ത് വിളമ്പുന്നതിൽ, ദമ്പതികൾ ചേർന്ന് അതിന്റെ സംരക്ഷണത്തിന് ആശ്രയിക്കട്ടെ.
ദക്ഷിണാം ദിശമഭി നക്ഷമാണൌ പര്യാവര്തേഥാമഭി പാത്രമേതത്। തസ്മിന് വാം യമഃ പിതൃഭിഃ സംവിദാനഃ പക്വായ ശര്മ ബഹുലം നി യച്ഛാത്
തെക്കേ ദിശയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് ചുറ്റി ഈ പാത്രത്തോട് സമീപിക്കൂ. അവിടെ യമൻ പിതാക്കളോടൊപ്പം ചേർന്ന്, നിങ്ങൾക്കായി പാകം ചെയ്ത ഭക്ഷണത്തിന് സമൃദ്ധമായ അഭയം നൽകുന്നു.
പ്രതീചീ ദിശാമിയമിദ്വരം യസ്യാം സോമോ അധിപാ മൃഡിതാ ച । തസ്യാം ശ്രയേഥാം സുകൃതഃ സചേഥാമധാ പക്വാന് മിഥുനാ സം ഭവാഥഃ
പടിഞ്ഞാറേ ദിശയിലേക്ക് പോവുക, അതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം, അവിടെ സോമൻ അധിപനാണ്, അനുഗ്രഹം നൽകുന്നു. അവിടെ, നിങ്ങൾ നല്ലവരോടൊപ്പം ചേർന്ന് ആശ്രയിക്കൂ; ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്തപ്പോൾ ദമ്പതികൾ ഒരുമിച്ച് ആകട്ടെ.
ഉത്തരം രാഷ്ട്രം പ്രജയോത്തരാവദ്ദിശാമുദീചീ കൃണവന് നോ അഗ്രമ് । പാങ്ക്തം ഛന്ദഃ പുരുഷോ ബഭൂവ വിശ്വൈര്വിശ്വാങ്ഗൈഃ സഹ സം ഭവേമ
വംശവൃദ്ധിയിൽ വടക്കേ ദേശം ഏറ്റവും ഉയർന്നതാണ്; വടക്കേ ദിശ നമ്മുടെ തുടക്കം ആക്കട്ടെ. പാങ്ക്തി എന്ന ഛന്ദസ്സിൽ മനുഷ്യൻ ആകുകയും, എല്ലാ ജീവികളോടും അവയുടെ അവയവങ്ങളോടും ചേർന്ന് നമുക്ക് ഒന്നാകാൻ സാധിക്കട്ടെ.
{൧൩} ധ്രുവേയം വിരാണ്നമോ അസ്ത്വസ്യൈ ശിവാ പുത്രേഭ്യ ഉത മഹ്യമസ്തു । സാ നോ ദേവ്യദിതേ വിശ്വവാര ഇര്യ ഇവ ഗോപാ അഭി രക്ഷ പക്വമ്
ഈ വിരാട് സ്ഥിരമായും ആദരിക്കപ്പെടുന്നതുമായിരിക്കട്ടെ; അവൾ മക്കൾക്കും എനിക്കും മംഗളകരമായിരിക്കട്ടെ. ദേവിയായ അദിതി, എല്ലാം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവളേ, പശുക്കളെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവൻപോലെ പാകം ചെയ്ത ഭക്ഷണം കാത്തിരിക്കുക.
പിതേവ പുത്രാന് അഭി സം സ്വജസ്വ നഃ ശിവാ നോ വാതാ ഇഹ വാന്തു ഭൂമൌ । യമോദനം പചതോ ദേവതേ ഇഹ തം നസ്തപ ഉത സത്യം ച വേത്തു
അച്ഛൻ മക്കളെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്നതുപോലെ ഞങ്ങളോടൊപ്പം ചേർന്നു നിൽക്കൂ; ഭൂമിയിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ശാന്തമായ കാറ്റ് വീശട്ടെ. ദേവതേ, യമന്റെ ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യുമ്പോൾ, ആ ചൂടും സത്യവും ഞങ്ങൾക്കായി ഇവിടെ ഉണ്ടാകട്ടെ.
യദ്യദ്കൃഷ്ണഃ ശകുന ഏഹ ഗത്വാ ത്സരന് വിഷക്തം ബില ആസസാദ । യദ്വാ ദാസ്യാര്ദ്രഹസ്താ സമങ്ക്ത ഉലൂഖലം മുസലം ശുമ്ഭതാപഃ
ഇവിടെ വന്ന് ചുറ്റി നടക്കുന്ന കറുത്ത പക്ഷി കുഴിയിലൊതുങ്ങിയതെന്തെങ്കിലും കണ്ടെത്തിയാലും, അല്ലെങ്കിൽ ഈർപ്പം കൈയിൽ ഉള്ള ദാസി ഉലൂഖലത്തെയും മുസലത്തെയും തൊട്ടു ശുദ്ധമാക്കിയാലും,
അയം ഗ്രാവാ പൃഥുബുധ്നോ വയോധാഃ പൂതഃ പവിത്രൈരപ ഹന്തു രക്ഷഃ । ആ രോഹ ചര്മ മഹി ശര്മ യച്ഛ മാ ദംപതീ പൌത്രമഘം നി ഗാതാമ്
വ്യാപകമായ അടിത്തറയുള്ള ഈ കല്ല്, ജീവൻ നൽകുന്നവൻ, ശുദ്ധീകരിച്ചവൻ, ദുഷ്ടാത്മാക്കളെ അകറ്റട്ടെ. ചർമ്മത്തിൽ കയറി, വലിയ സംരക്ഷണം നൽകൂ; ദമ്പതികൾക്ക് കൊച്ചുമക്കളുടെ ദുർഭാഗ്യം സംഭവിക്കരുത്.
വനസ്പതിഃ സഹ ദേവൈര്ന ആഗന് രക്ഷഃ പിശാചാമപബാധമാനഃ । സ ഉച്ഛ്രയാതൈ പ്ര വദാതി വാചം തേന ലോകാമഭി സര്വാന് ജയേമ
വനസ്പതി ദേവന്മാരോടൊപ്പം വന്നു, ദുഷ്ടാത്മാക്കളെയും പിശാചുകളെയും അകറ്റുന്നു. അവൻ ഉയർന്ന് വാക്കുകൾ പറയുന്നു; അവനെ ആശ്രയിച്ച് നമുക്ക് എല്ലാ ലോകങ്ങളും ജയിക്കാം.
സപ്ത മേധാന് പശവഃ പര്യഗൃഹ്ണന് യ ഏഷാം ജ്യോതിഷ്മാഁ ഉത യശ്ചകര്ശ । ത്രയസ്ത്രിംശദ്ദേവതാസ്താന്ത്സചന്തേ സ നഃ സ്വര്ഗമഭി നേഷ ലോകമ്
മൃഗങ്ങൾ ഏഴു വേദികളെ ചുറ്റി, പ്രകാശിക്കുന്നവരും വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നവരും, ഇരുപത്തിമൂന്ന് ദേവതകളും അവരോടൊപ്പം ചേർന്നിരിക്കുന്നു; അവൻ നമ്മെ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലേക്ക് നയിക്കട്ടെ.
സ്വര്ഗം ലോകമഭി നോ നയാസി സം ജായയാ സഹ പുത്രൈഃ സ്യാമ । ഗൃഹ്ണാമി ഹസ്തമനു മൈത്വത്ര മാ നസ്താരീന് നിര്ഋതിര്മോ അരാതിഃ
സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കൂ; ഭാര്യയോടും മക്കളോടും ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കാം. ഈ ലോകത്ത് സന്തോഷത്തിനായി ഞാൻ നിന്റെ കൈ പിടിക്കുന്നു; ദുർഭാഗ്യവും നാശവും വൈരാഗ്യവും നമ്മെ തൊടരുത്.
ഗ്രാഹിം പാപ്മാനമതി താമയാമ തമോ വ്യസ്യ പ്ര വദാസി വല്ഗു । വാനസ്പത്യ ഉദ്യതോ മാ ജിഹിംസീര്മാ തണ്ഡുലം വി ശരീര്ദേവയന്തമ്
കയ്യിൽ പിടിക്കുന്ന പാപം ഞങ്ങൾ അകറ്റുന്നു, ഇരുണ്ടതിനെ നീക്കുന്നു, നീ മനോഹരമായി സംസാരിക്കുന്നു. ഉയർത്തിയ മരക്കൊല്ലേ, ദയവായി ഹാനി ചെയ്യരുത്; ദേവന്മാർക്ക് അർപ്പിക്കുന്ന അരി ചിതറരുത്.
വിശ്വവ്യചാ ഘൃതപൃഷ്ഠോ ഭവിഷ്യന്ത്സയോനിര്ലോകമുപ യാഹ്യേതമ് । വര്ഷവൃദ്ധമുപ യച്ഛ ശൂര്പം തുഷം പലാവാന് അപ തദ്വിനക്തു
സകലത്തിലേക്കും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവളെ, പിൻഭാഗം നെയ്യുപോലെയുള്ളവളെ, വീണ്ടും ജനിക്കേണ്ടവളെ, ഈ ലോകത്തേക്ക് വരിക. മഴയിൽ പഴകിയ ഈ ചാളിക്കളഞ്ഞു, ചാളം അരി വേർതിരിക്കാൻ ഈ ചട്ടം എടുക്കുക.
ത്രയോ ലോകാഃ സംമിതാ ബ്രാഹ്മണേന ദ്യൌരേവാസൌ പൃഥിവ്യന്തരിക്ഷമ് । അംശൂന് ഗൃഭീത്വാന്വാരഭേഥാമാ പ്യായന്താം പുനരാ യന്തു ശൂര്പമ്
ബ്രാഹ്മണൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളും അളന്നു; ആകാശം, ഭൂമി, അന്തരീക്ഷം ഇവയാണ്. അവയുടെ കിരണങ്ങൾ ചേർത്ത്, അവ വീണ്ടും ഈ ചാളിക്കളയുന്ന ചട്ടത്തിലേക്ക് നിറയുകയും മടങ്ങുകയും ചെയ്യട്ടെ.
{൧൪} പൃഥഗ്രൂപാണി ബഹുധാ പശൂനാമേകരൂപോ ഭവസി സം സമൃദ്ധ്യാ । ഏതാം ത്വചം ലോഹിനീം താം നുദസ്വ ഗ്രാവാ ശുമ്ഭാതി മലഗ ഇവ വസ്ത്രാ
നീ മൃഗങ്ങളിൽ പല രൂപങ്ങളിലുമാണ്, പക്ഷേ സമൃദ്ധിയിൽ നീ ഒരേ രൂപമാണ്. ഈ ചുവപ്പുനിറമുള്ള ത്വക്ക് നീ അകറ്റുക; കല്ല് വസ്ത്രം കഴുകുന്നതുപോലെ അതിനെ ശുദ്ധീകരിക്കും.
പൃഥിവീം ത്വാ പൃഥിവ്യാമാ വേശയാമി തനൂഃ സമാനീ വികൃതാ ത ഏഷാ । യദ്യദ്ദ്യുത്തം ലിഖിതമര്പണേന തേന മാ സുസ്രോര്ബ്രഹ്മണാപി തദ്വപാമി
ഭൂമിയെ ഞാൻ ഭൂമിയിൽ തന്നെ സ്ഥാപിക്കുന്നു; ഈ ശരീരം മാറ്റം വന്നാലും ഒരേതാനാണ്. അർപ്പണത്തിലൂടെ മുകളിൽ എഴുതിയതെന്തുമുണ്ടെങ്കിൽ, അത് എന്നിൽ നിന്ന് ഒഴുകിപ്പോകരുത്; ബ്രാഹ്മണന്റെ ശക്തിയിൽ ഞാൻ അതിനെ നീക്കുന്നു.
ജനിത്രീവ പ്രതി ഹര്യാസി സൂനും സം ത്വാ ദധാമി പൃഥിവീം പൃഥിവ്യാ । ഉഖാ കുമ്ഭീ വേദ്യാം മാ വ്യഥിഷ്ഠാ യജ്ഞായുധൈരാജ്യേനാതിഷക്താ
മാതാവിന് പുത്രനിൽ സന്തോഷം ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെ, ഞാൻ ഭൂമിയെ ഭൂമിയിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഉരുളി, കുമ്പി, യാഗവേദി, യാഗോപകരണങ്ങളും നെയ്യും കൊണ്ട് ബലമുള്ളവളെ, നീ വിറയരുത്.
അഗ്നിഃ പചന് രക്ഷതു ത്വാ പുരസ്താദിന്ദ്രോ രക്ഷതു ദക്ഷിണതോ മരുത്വാന് । വരുണസ്ത്വാ ദൃംഹാദ്ധരുണേ പ്രതീച്യാ ഉത്തരാത്ത്വാ സോമഃ സം ദദാതൈ
അഗ്നി നിന്നെ മുന്നിൽ നിന്ന് കാക്കട്ടെ; ഇന്ദ്രനും മരുതുകളും തെക്കിൽ നിന്ന് കാക്കട്ടെ; വരുണൻ പടിഞ്ഞാറ് നിന്നെ ഉറപ്പാക്കട്ടെ; ഉത്തരത്തിൽ നിന്ന് സോമൻ നിന്നെ ഒന്നിപ്പിക്കട്ടെ.