സീസേ മലം സാദയിത്വാ ശീര്ഷക്തിമുപബര്ഹണേ । അവ്യാമസിക്ന്യാം മൃഷ്ട്വാ ശുദ്ധാ ഭവത യജ്ഞിയാഃ
തലയില് കയറിയ മല നീക്കി, മുടിയുടെ ശക്തി വര്ദ്ധിപ്പിച്ച്, അളവില്ലാത്ത നദിയില് കഴുകി, നിങ്ങള് ശുദ്ധരായി യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യരാവുന്നു.
{൮} പരം മൃത്യോ അനു പരേഹി പന്ഥാം യസ്ത ഏഷ ഇതരോ ദേവയാനാത്। ചക്ഷുഷ്മതേ ശൃണ്വതേ തേ ബ്രവീമീഹേമേ വീരാ ബഹവോ ഭവന്തു
മരണമേ, നീ ദേവന്മാരുടെ വഴി ഒഴിഞ്ഞ് മറ്റൊരു പാത പിന്തുടര്ന്നു പോവുക. കാണാനും കേള്ക്കാനും കഴിയുന്നവരോടാണ് ഞാന് പറയുന്നത്—നിനക്കൊപ്പം ധീരന്മാര് അനേകം ഉണ്ടാകട്ടെ.
ഇമേ ജീവാ വി മൃതൈരാവവൃത്രന്ന് അഭൂദ്ഭദ്രാ ദേവഹൂതിര്നോ അദ്യ । പ്രാഞ്ചോ അഗാമ നൃതയേ ഹസായ സുവീരാസോ വിദഥമാ വദേമ
ഈ ജീവന് ഉള്ളവര് മരിച്ചവരെ വിട്ട് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇന്ന് ദേവതകളെ വിളിച്ചുപാടുന്നത് നമുക്ക് ഭാഗ്യമാകുന്നു. നമുക്ക് നൃത്തത്തിനും ചിരിക്കും മുന്നോട്ട് പോകാം; ശക്തരായി സഭയില് വന്നു സംസാരിക്കാം.
ഇമം ജീവേഭ്യഃ പരിധിം ദധാമി മൈഷാം നു ഗാദപരോ അര്ഥമേതമ് । ശതം ജീവന്തഃ ശരദഃ പുരൂചീസ്തിരോ മൃത്യും ദധതാം പര്വതേന
ഈ അതിര്വരമ്പ് ഞാന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർക്കായി സ്ഥാപിക്കുന്നു; മറ്റൊരാള് ഈ ലക്ഷ്യം കടക്കരുത്. അവര് നൂറു വര്ഷങ്ങള് ജീവിക്കട്ടെ, അനേകം പേരായി, മരണത്തിനും തങ്ങളുടെ ഇടയില് ഒരു പര്വ്വതം വെച്ച്.
ആ രോഹതായുര്ജരസം വൃണാനാ അനുപൂര്വം യതമാനാ യതി സ്ഥ । താന് വസ്ത്വഷ്ടാ സുജനിമാ സജോഷാഃ സര്വമായുര്നയതു ജീവനായ
നിങ്ങള് എഴുന്നേറ്റ്, വൃദ്ധാവസ്ഥ തിരഞ്ഞെടുക്കുക; ക്രമമായി പരിശ്രമിച്ച് ഉറപ്പായി നില്ക്കുക. നല്ല സന്തതിയോടെ, ഐക്യത്തോടെ, നിര്മ്മാണക്കാരന് നിങ്ങളുടെ ആയുസ്സിനെ ദീര്ഘമായി നയിക്കട്ടെ.
യഥാഹാന്യനുപൂര്വം ഭവന്തി യഥ ര്തവ ഋതുഭിര്യന്തി സാകമ് । യഥാ ന പൂര്വമപരോ ജഹാത്യേവാ ധാതരായൂംഷി കല്പയൈഷാമ്
ദിവസങ്ങള് ക്രമമായി കടന്നുപോകുന്നതുപോലെയും, ঋതുക്കള് തങ്ങളുടെ സമയത്തൊപ്പം നീങ്ങുന്നതുപോലെയും, പിന്നിലുള്ളവര് മുന്പുള്ളവരെ വിട്ടുപോകരുത്; സ്രഷ്ടാവേ, അവരുടെയായുസ്സുകള് നീ ക്രമീകരിക്കണം.
അശ്മന്വതീ രീയതേ സം രഭധ്വം വീരയധ്വം പ്ര തരതാ സഖായഃ । അത്രാ ജഹീത യേ അസന് ദുരേവാ അനമീവാന് ഉത്തരേമാഭി വാജാന്
കല്ലുള്ള നദി കടക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു—നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് പിടിച്ചു, ധൈര്യത്തോടെ, കടന്ന് പോവാം സ്നേഹിതരേ. ദുഷ്ടരായവരെ ഇവിടെ ഉപേക്ഷിക്കൂ; രോഗമില്ലാതെ നമുക്ക് വിജയങ്ങളുമായി അപ്പുറത്തേക്കു കടക്കാം.
ഉത്തിഷ്ഠതാ പ്ര തരതാ സഖായോഽശ്മന്വതീ നദീ സ്യന്ദത ഇയമ് । അത്രാ ജഹീത യേ അസന്ന് അശിവാഃ ശിവാന്ത്സ്യോനാന് ഉത്തരേമാഭി വാജാന്
എഴുന്നേറ്റ്, കടന്ന് പോവൂ സ്നേഹിതരേ; ഈ കല്ലുള്ള നദി ഒഴുകുന്നു. അശുഭന്മാരെ ഇവിടെ ഉപേക്ഷിക്കൂ; ശുഭന്മാരോടൊപ്പം നമുക്ക് വിജയങ്ങളുമായി അപ്പുറത്തേക്കു കടക്കാം.
വൈശ്വദേവീം വര്ചസാ ആ രഭധ്വം ശുദ്ധാ ഭവന്തഃ ശുചയഃ പാവകാഃ । അതിക്രാമന്തോ ദുരിതാ പദാനി ശതം ഹിമാഃ സര്വവീരാ മദേമ
സര്വ്വദേവതകളുടെ പ്രകാശം ഏറ്റു, ശുദ്ധരായി, തെളിഞ്ഞും പ്രകാശവാന്മാരായി. ദോഷങ്ങളുടെ പാതകള് കടന്ന്, നാം എല്ലാവരും വിജയികളായി നൂറു ശീതകാലങ്ങള് ആനന്ദിക്കട്ടെ.
ഉദീചീനൈഃ പഥിഭിര്വായുമദ്ഭിരതിക്രാമന്തോഽവരാന് പരേഭിഃ । ത്രിഃ സപ്ത കൃത്വ ഋഷയഃ പരേതാ മൃത്യും പ്രത്യൌഹന് പദയോപനേന
വടക്കന് വഴികളിലൂടെ, വായു നിറഞ്ഞ വഴി കടന്ന്, താഴെയുള്ളവയെ പിന്നിലാക്കി—മൂന്നു ഏഴു തവണ ഋഷികള്, യാത്ര കഴിഞ്ഞ്, മരണത്തെ തങ്ങളുടെ കാലടിയാല് തള്ളിക്കളഞ്ഞു.
മൃത്യോഃ പദം യോപയന്ത ഏത ദ്രാഘീയ ആയുഃ പ്രതരം ദധാനാഃ । ആസീനാ മൃത്യും നുദതാ സധസ്ഥേഽഥ ജീവാസോ വിദഥമാ വദേമ
മരണത്തിന്റെ പാത കടക്കുന്നവര് ദീര്ഘായുസ്സ് സ്ഥാപിക്കുന്നു—അവര് കൂടെ ഇരുന്നു, മരണത്തെ സഭയില് നിന്ന് അകറ്റുന്നു; പിന്നെ, ജീവിച്ചുകൊണ്ട് നാം സഭയില് സംസാരിക്കട്ടെ.
{൯} ഇമാ നാരീരവിധവാഃ സുപത്നീരാഞ്ജനേന സര്പിഷാ സം സ്പൃശന്താമ് । അനശ്രവോ അനമീവാഃ സുരത്നാ ആ രോഹന്തു ജനയോ യോനിമഗ്രേ
ഈ സ്ത്രീകള് വിധവമല്ലാത്തവരും നല്ല ഭാര്യമാരുമാകട്ടെ; അവര് അഞ്ജനവും നെയ്യും ഉപയോഗിച്ച് തങ്ങളെ തൊടട്ടെ. കണ്ണീര് ഇല്ലാതെ, രോഗം ഇല്ലാതെ, സമ്പത്ത് നിറഞ്ഞവരായി, അവര് ആദ്യം ജനനയോനിയില് കയറട്ടെ.
വ്യാകരോമി ഹവിഷാഹമേതൌ തൌ ബ്രഹ്മണാ വ്യഹം കല്പയാമി । സ്വധാം പിതൃഭ്യോ അജരാം കൃണോമി ദീര്ഘേണായുഷാ സമിമാന്ത്സൃജാമി
ഹവിസ്സോടെ ഞാന് ഇവരെ വേര്പെടുത്തുന്നു; ബ്രഹ്മശബ്ദത്തോടെ ഞാന് അവരെ ക്രമീകരിക്കുന്നു. പിതാക്കന്മാര്ക്കുള്ള സ്വധാ ക്ഷയിക്കാതെ നിലനില്ക്കട്ടെ; ദീര്ഘായുസ്സോടെ ഇവരെ ഒരുമിച്ച് വിടുന്നു.
യോ നോ അഗ്നിഃ പിതരോ ഹൃത്സ്വന്തരാവിവേശാമൃതോ മര്ത്യേഷു । മയ്യഹം തം പരി ഗൃഹ്ണാമി ദേവം മാ സോ അസ്മാന് ദ്വിക്ഷത മാ വയം തമ്
നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാര് ഹൃദയത്തില് സ്ഥാപിച്ച അഗ്നി, മരണന്മാരില് അമൃതസ്വരൂപിയായത്—ആ ദൈവത്തെ ഞാന് എന്റെ ഉള്ളില് സ്വീകരിക്കട്ടെ; അവന് ഞങ്ങളെ ദോഷം ചെയ്യരുത്, ഞാനും അവനെ ദോഷം ചെയ്യരുത്.
അപാവൃത്യ ഗാര്ഹപത്യാത്ക്രവ്യാദാ പ്രേത ദക്ഷിണാ । പ്രിയം പിതൃഭ്യ ആത്മനേ ബ്രഹ്മഭ്യഃ കൃണുതാ പ്രിയമ്
ഗാര്ഹപത്യാഗ്നിയില് നിന്ന് മാംസഭക്ഷകരെ മാറ്റിയ ശേഷം, പ്രേതന്മാരേ, വലതുവശത്തേക്ക്—പിതാക്കന്മാര്ക്കും ആത്മാവിനും ബ്രാഹ്മണന്മാര്ക്കും ഇഷ്ടമായത് ഇഷ്ടമാക്കുക.
ദ്വിഭാഗധനമാദായ പ്ര ക്ഷിണാത്യവര്ത്യാ । അഗ്നിഃ പുത്രസ്യ ജ്യേഷ്ഠസ്യ യഃ ക്രവ്യാദനിരാഹിതഃ
രണ്ടുഭാഗം സമ്പത്ത് എടുത്ത്, ശേഷിച്ചത് അഗ്നി ഉപഭോഗിക്കുന്നു; മൂത്തമകനുടെ അഗ്നി, മാംസഭക്ഷണം ഒഴിവാക്കാതെ ഇരിക്കുമ്പോള്.
യത്കൃഷതേ യദ്വനുതേ യച്ച വസ്നേന വിന്ദതേ । സര്വം മര്ത്യസ്യ തന് നാസ്തി ക്രവ്യാച്ചേദനിരാഹിതഃ
അവന് എത്രയൊക്കെ ഉഴുന്നു, എത്രയൊക്കെ നേടുന്നു, എത്ര സമ്പത്ത് കൊണ്ടും കിട്ടുന്നു—മാംസഭക്ഷകന് അകറ്റിയില്ലെങ്കില് അതൊന്നും മനുഷ്യന് സ്വന്തമല്ല.
അയജ്ഞിയോ ഹതവര്ചാ ഭവതി നൈനേന ഹവിരത്തവേ । ഛിനത്തി കൃഷ്യാ ഗോര്ധനാദ്യം ക്രവ്യാദനുവര്തതേ
യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യനല്ല, തേജസ് നശിക്കുന്നു, ഹവിസ് സ്വീകരിക്കാനാവില്ല; വയലിന്റെ വിളയും പശുവിന്റെ പാല്യും മാംസഭക്ഷകന് പിന്തുടരുന്നവന് നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു.
മുഹുര്ഗൃധ്യൈഃ പ്ര വദത്യാര്തിം മര്ത്യോ നീത്യ । ക്രവ്യാദ്യാന് അഗ്നിരന്തികാദനുവിദ്വാന് വിതാവതി
ആളുകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും തങ്ങളുടെ താൽപര്യങ്ങൾ കൊണ്ട് ദു:ഖം പറയാറുണ്ട്; എന്നാൽ kravyāda-കളെ അറിയുന്ന ജ്ഞാനി അഗ്നിയിൽ നിന്ന് അവരെ അകറ്റി നിലനിർത്തുന്നു.
ഗ്രാഹ്യാ ഗൃഹാഃ സം സൃജ്യന്തേ സ്ത്രിയാ യന് മ്രിയതേ പതിഃ । ബ്രഹ്മൈവ വിദ്വാന് ഏഷ്യോ യഃ ക്രവ്യാദം നിരാദധത്
സ്ത്രീയുടെ ഭർത്താവ് മരിച്ചാൽ വീടുകൾ പിടിച്ചെടുക്കുകയും പുനർനിർമ്മിക്കുകയും ചെയ്യണം; അതിനാൽ, ബ്രഹ്മജ്ഞാനി kravyāda-നെ അകറ്റാൻ അവിടെ എത്തണം.
യദ്രിപ്രം ശമലം ചകൃമ യച്ച ദുഷ്കൃതമ് । ആപോ മാ തസ്മാച്ഛുമ്ഭന്ത്വഗ്നേഃ സംകസുകാച്ച യത്
നാം ചെയ്ത എല്ലാ അശുദ്ധിയും ദുഷ്കൃത്യവും ജലങ്ങൾ അകറ്റട്ടെ; അഗ്നിക്കടുത്തുള്ളതിൽ നിന്നുമുള്ള അശുദ്ധിയും അകറ്റട്ടെ.
{൧൦} താ അധരാദുദീചീരാവവൃത്രന് പ്രജാനൈതീഃ പഥിഭിര്ദേവയാനൈഃ । പര്വതസ്യ വൃഷഭസ്യാധി പൃഷ്ഠേ നവാശ്ചരന്തി സരിതഃ പുരാണീഃ
അവ ജലങ്ങൾ താഴെ നിന്ന് ഉയർന്ന് വടക്കോട്ട് ഒഴുകുന്നു; ദൈവികമായ വഴികളിലൂടെ ജീവികളെ കൊണ്ടുപോകുന്നു; കാളപോലുള്ള പർവതത്തിന്റെ പിൻഭാഗത്ത് പുരാതന നദികൾ വീണ്ടും ഒഴുകുന്നു.
അഗ്നേ അക്രവ്യാന് നിഃ ക്രവ്യാദം നുദാ ദേവയജനം വഹ
അഗ്നേ, kravyāda-നെ അകറ്റി ദേവതകൾക്ക് അർപ്പണം എത്തിച്ചേരാൻ സഹായിക്കൂ.
ഇമം ക്രവ്യാദാ വിവേശായം ക്രവ്യാദമന്വഗാത്। വ്യാഘ്രൌ കൃത്വാ നാനാനം തം ഹരാമി ശിവാപരമ്
ഈ kravyāda-ൻ അകത്തു കടന്നിരിക്കുന്നു, പിന്നെയും പിന്തുടരുന്നു; അവരെ രണ്ട് പുലികളാക്കി, ദോഷം ചെയ്യുന്നവനെ ഞാൻ അകറ്റുന്നു, ശുഭം ചെയ്യുന്നവനെ അവിടെ തന്നെ വിടുന്നു.
അന്തര്ധിര്ദേവാനാം പരിധിര്മനുഷ്യാണാമഗ്നിര്ഗാര്ഹപത്യ ഉഭയാന് അന്തരാ ശ്രിതഃ
ദേവന്മാരുടെ പരിധി അകത്താണ്, മനുഷ്യരുടെ അതിരുകൾ പുറത്താണ്; അഗ്നി, ഗൃഹപതിയുടെ അഗ്നി, ഇരുവർക്കിടയിലായി നിലകൊള്ളുന്നു.
ജീവാനാമായുഃ പ്ര തിര ത്വമഗ്നേ പിതൄണാം ലോകമപി ഗച്ഛന്തു യേ മൃതാഃ । സുഗാര്ഹപത്യോ വിതപന്ന് അരാതിമുഷാമുഷാം ശ്രേയസീം ധേഹ്യസ്മൈ
അഗ്നേ, ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ ആയുസ്സ് നീക്കിക്കൊൾക; മരിച്ചവർ പിതൃലോകത്തിൽ പോകട്ടെ; ശത്രുവിനെ അകറ്റി, നല്ല വഴി അവനു നൽകൂ.
സര്വാന് അഗ്നേ സഹമാനഃ സപത്നാന് ഐഷാമൂര്ജം രയിമസ്മാസു ധേഹി
അഗ്നേ, എല്ലാ എതിരാളികളെയും സഹിച്ച്, അവരുടെ ശക്തിയും സമ്പത്തും ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക.
ഇമമിന്ദ്രം വഹ്നിം പപ്രിമന്വാരഭധ്വം സ വോ നിര്വക്ഷദ്ദുരിതാദവദ്യാത്। തേനാപ ഹത ശരുമാപതന്തം തേന രുദ്രസ്യ പരി പാതാസ്താമ്
ഈ ഇന്ദ്രൻ അഗ്നിയെ പിടിക്കൂ; അതിനാൽ നിങ്ങൾ ദോഷവും അപവാദവും വിട്ടു രക്ഷപ്പെടും; അതുപയോഗിച്ച് വീഴുന്ന അമ്പിനെ തകർക്കൂ; അതിനാൽ രുദ്രന്റെ സംരക്ഷണം നമ്മെ കാക്കട്ടെ.
അനഡ്വാഹം പ്ലവമന്വാരഭധ്വം സ വോ നിര്വക്ഷദ്ദുരിതാദവദ്യാത്। ആ രോഹത സവിതുര്നാവമേതാം ഷഡ്ഭിരുര്വീഭിരമതിം തരേമ
ഈ കാളയെയും ഈ തൂവലിനെയും പിടിക്കൂ; അതിനാൽ നിങ്ങൾ ദോഷവും അപവാദവും വിട്ടു രക്ഷപ്പെടും; സവിതാവിന്റെ ഈ തോണിയിൽ കയറി, ആറു വിശാലമായ വഴികളിലൂടെ സുരക്ഷിതമായി കടക്കാം.
അഹോരാത്രേ അന്വേഷി ബിഭ്രത്ക്ഷേമ്യസ്തിഷ്ഠന് പ്രതരണഃ സുവീരഃ । അനാതുരാന്ത്സുമനസസ്തല്പ ബിഭ്രജ്ജ്യോഗേവ നഃ പുരുഷഗന്ധിരേധി
അവൻ പകലും രാത്രിയും അന്വേഷിക്കുന്നു, വീടിനേയും ചുമന്ന് ഉറച്ചതായും പാലംപോലെയും നിലകൊള്ളുന്നു; ആരോഗ്യവും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞ കിടക്ക ചുമന്ന്, ഞങ്ങൾക്കായി യോക്കുപോലെ സുഗന്ധമായിത്തീരു.