ക്രവ്യാദമഗ്നിം ശശമാനമുക്ഥ്യം പ്ര ഹിണോമി പഥിഭിഃ പിതൃയാണൈഃ । മാ ദേവയാനൈഃ പുനരാ ഗാ അത്രൈവൈധി പിതൃഷു ജാഗൃഹി ത്വമ്
ശാന്തനും പുകഴ്ചയാർന്നവനും ആയ മാംസം തിന്നുന്ന അഗ്നിയെ പിതൃപഥങ്ങളിലൂടെ ഞാൻ അകറ്റുന്നു; ദേവപഥങ്ങളിലൂടെ അവൻ തിരിച്ചു വരരുത്. ഇവിടെയേയ്ക്ക് പാർത്തു, പിതാക്കന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഉണരുക.
{൭} സമിന്ധതേ സംകസുകം സ്വസ്തയേ ശുദ്ധാ ഭവന്തഃ ശുചയഃ പാവകാഃ । ജഹാതി രിപ്രമത്യേന ഏതി സമിദ്ധോ അഗ്നിഃ സുപുനാ പുനാതി
സൗഭാഗ്യത്തിനായി ശുദ്ധവും തെളിയുമായ അഗ്നികളെ ഒരുമിച്ച് തെളിയിക്കുന്നു; ശുദ്ധരും പ്രകാശമുള്ളവരും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവരും. തെളിഞ്ഞ അഗ്നി ശത്രുവിനെ വിട്ട് മുന്നോട്ട് പോകുന്നു, തന്റെ പ്രകാശത്തോടെ വീണ്ടും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.
ദേവോ അഗ്നിഃ സംകസുകോ ദിവസ്പൃഷ്ഠാന്യാരുഹത്। മുച്യമാനോ നിരേണസോഽമോഗസ്മാമശസ്ത്യാഃ
ദൈവമായ അഗ്നി, പ്രകാശമുള്ളവൻ, ആകാശത്തിന്റെ ഉന്നതിയിൽ ഉയർന്നു; അശുദ്ധിയിൽ നിന്ന് മോചിതരായി, ഞങ്ങൾ അനർത്ഥങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടട്ടെ.
അസ്മിന് വയം സംകസുകേ അഗ്നൌ രിപ്രാണി മൃജ്മഹേ । അഭൂമ യജ്ഞിയാഃ ശുദ്ധാഃ പ്ര ണ ആയൂംഷി താരിഷത്
ഈ തെളിയുന്ന അഗ്നിയിൽ ഞങ്ങൾ വൈരങ്ങൾ കഴുകി കളയുന്നു; ഞങ്ങൾ യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യരായി ശുദ്ധരായി. ദീർഘായുസ്സിലേക്ക് അവൻ ഞങ്ങളെ നയിക്കട്ടെ.
സംകസുകോ വികസുകോ നിര്ഋഥോ യശ്ച നിസ്വരഃ । തേ തേ യക്ഷ്മം സവേദസോ ദൂരാദ്ദൂരമനീനശന്
തെളിഞ്ഞവൻ, പ്രകാശമുള്ളവൻ, നാശം വരുത്തുന്നവൻ, ശബ്ദമില്ലാത്തവൻ—ഇവരൊക്കെയും അറിഞ്ഞ് രോഗങ്ങളെ വളരെ ദൂരെയ്ക്ക് അകറ്റുന്നു.
യോ നോ അശ്വേഷു വീരേഷു യോ നോ ഗോഷ്വജാവിഷു । ക്രവ്യാദം നിര്ണുദാമസി യോ അഗ്നിര്ജനയോപനഃ
കുതിരകളിലും വീരന്മാരിലും പശുക്കളിലും ആടുകളിലും മനുഷ്യനിൽ ജനിച്ച മാംസം തിന്നുന്ന അഗ്നി ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾ അവനെ അകറ്റുന്നു.
അന്യേഭ്യസ്ത്വാ പുരുഷേഭ്യോ ഗോഭ്യോ അശ്വേഭ്യസ്ത്വാ । നിഃ ക്രവ്യാദം നുദാമസി യോ അഗ്നിര്ജീവിതയോപനഃ
മറ്റു മനുഷ്യരിൽ നിന്നും പശുക്കളിൽ നിന്നും കുതിരകളിൽ നിന്നും ജീവിക്കാനായി ജനിച്ച മാംസം തിന്നുന്ന അഗ്നിയെ ഞങ്ങൾ അകറ്റുന്നു.
യസ്മിന് ദേവാ അമൃജത യസ്മിന് മനുഷ്യാ ഉത । തസ്മിന് ഘൃതസ്താവോ മൃഷ്ട്വാ ത്വമഗ്നേ ദിവം രുഹ
ദേവന്മാർ ശുദ്ധീകരിച്ചവനിൽ, മനുഷ്യരും ശുദ്ധീകരിച്ചവനിൽ, നെയ്യാൽ നിന്നെ അണിയിച്ചിട്ട്, അഗ്നേ, നീ ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയരുക.
സമിദ്ധോ അഗ്ന ആഹുത സ നോ മാഭ്യപക്രമീഃ । അത്രൈവ ദീദിഹി ദ്യവി ജ്യോക്ച സൂര്യം ദൃശേ
തെളിഞ്ഞും വിളിച്ചും അഗ്നേ, നീ ഞങ്ങളെ വിട്ടു പോകരുത്; ഇവിടെയേയ്ക്ക് തെളിയുക, പകലിൽ സൂര്യനെ കാണാൻ ഞങ്ങൾക്കാകട്ടെ.
സീസേ മൃഡ്ഢ്വം നഡേ മൃഡ്ഢ്വമഗ്നൌ സംകസുകേ ച യത്। അഥോ അവ്യാം രാമായാം ശീര്ഷക്തിമുപബര്ഹണേ
മുന്നിൽ ദയയുള്ളവനാകുക, നാളിൽ ദയയുള്ളവനാകുക, അഗ്നിയിലും തെളിയുന്ന അഗ്നിയിലും ദയയുള്ളവനാകുക; അകത്തുള്ള കൊമ്പിലും തലക്കെട്ടിലും താങ്ങിലും ദയയുള്ളവനാകണം.
സീസേ മലം സാദയിത്വാ ശീര്ഷക്തിമുപബര്ഹണേ । അവ്യാമസിക്ന്യാം മൃഷ്ട്വാ ശുദ്ധാ ഭവത യജ്ഞിയാഃ
തലയില് കയറിയ മല നീക്കി, മുടിയുടെ ശക്തി വര്ദ്ധിപ്പിച്ച്, അളവില്ലാത്ത നദിയില് കഴുകി, നിങ്ങള് ശുദ്ധരായി യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യരാവുന്നു.
{൮} പരം മൃത്യോ അനു പരേഹി പന്ഥാം യസ്ത ഏഷ ഇതരോ ദേവയാനാത്। ചക്ഷുഷ്മതേ ശൃണ്വതേ തേ ബ്രവീമീഹേമേ വീരാ ബഹവോ ഭവന്തു
മരണമേ, നീ ദേവന്മാരുടെ വഴി ഒഴിഞ്ഞ് മറ്റൊരു പാത പിന്തുടര്ന്നു പോവുക. കാണാനും കേള്ക്കാനും കഴിയുന്നവരോടാണ് ഞാന് പറയുന്നത്—നിനക്കൊപ്പം ധീരന്മാര് അനേകം ഉണ്ടാകട്ടെ.
ഇമേ ജീവാ വി മൃതൈരാവവൃത്രന്ന് അഭൂദ്ഭദ്രാ ദേവഹൂതിര്നോ അദ്യ । പ്രാഞ്ചോ അഗാമ നൃതയേ ഹസായ സുവീരാസോ വിദഥമാ വദേമ
ഈ ജീവന് ഉള്ളവര് മരിച്ചവരെ വിട്ട് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇന്ന് ദേവതകളെ വിളിച്ചുപാടുന്നത് നമുക്ക് ഭാഗ്യമാകുന്നു. നമുക്ക് നൃത്തത്തിനും ചിരിക്കും മുന്നോട്ട് പോകാം; ശക്തരായി സഭയില് വന്നു സംസാരിക്കാം.
ഇമം ജീവേഭ്യഃ പരിധിം ദധാമി മൈഷാം നു ഗാദപരോ അര്ഥമേതമ് । ശതം ജീവന്തഃ ശരദഃ പുരൂചീസ്തിരോ മൃത്യും ദധതാം പര്വതേന
ഈ അതിര്വരമ്പ് ഞാന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർക്കായി സ്ഥാപിക്കുന്നു; മറ്റൊരാള് ഈ ലക്ഷ്യം കടക്കരുത്. അവര് നൂറു വര്ഷങ്ങള് ജീവിക്കട്ടെ, അനേകം പേരായി, മരണത്തിനും തങ്ങളുടെ ഇടയില് ഒരു പര്വ്വതം വെച്ച്.
ആ രോഹതായുര്ജരസം വൃണാനാ അനുപൂര്വം യതമാനാ യതി സ്ഥ । താന് വസ്ത്വഷ്ടാ സുജനിമാ സജോഷാഃ സര്വമായുര്നയതു ജീവനായ
നിങ്ങള് എഴുന്നേറ്റ്, വൃദ്ധാവസ്ഥ തിരഞ്ഞെടുക്കുക; ക്രമമായി പരിശ്രമിച്ച് ഉറപ്പായി നില്ക്കുക. നല്ല സന്തതിയോടെ, ഐക്യത്തോടെ, നിര്മ്മാണക്കാരന് നിങ്ങളുടെ ആയുസ്സിനെ ദീര്ഘമായി നയിക്കട്ടെ.
യഥാഹാന്യനുപൂര്വം ഭവന്തി യഥ ര്തവ ഋതുഭിര്യന്തി സാകമ് । യഥാ ന പൂര്വമപരോ ജഹാത്യേവാ ധാതരായൂംഷി കല്പയൈഷാമ്
ദിവസങ്ങള് ക്രമമായി കടന്നുപോകുന്നതുപോലെയും, ঋതുക്കള് തങ്ങളുടെ സമയത്തൊപ്പം നീങ്ങുന്നതുപോലെയും, പിന്നിലുള്ളവര് മുന്പുള്ളവരെ വിട്ടുപോകരുത്; സ്രഷ്ടാവേ, അവരുടെയായുസ്സുകള് നീ ക്രമീകരിക്കണം.
അശ്മന്വതീ രീയതേ സം രഭധ്വം വീരയധ്വം പ്ര തരതാ സഖായഃ । അത്രാ ജഹീത യേ അസന് ദുരേവാ അനമീവാന് ഉത്തരേമാഭി വാജാന്
കല്ലുള്ള നദി കടക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു—നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് പിടിച്ചു, ധൈര്യത്തോടെ, കടന്ന് പോവാം സ്നേഹിതരേ. ദുഷ്ടരായവരെ ഇവിടെ ഉപേക്ഷിക്കൂ; രോഗമില്ലാതെ നമുക്ക് വിജയങ്ങളുമായി അപ്പുറത്തേക്കു കടക്കാം.
ഉത്തിഷ്ഠതാ പ്ര തരതാ സഖായോഽശ്മന്വതീ നദീ സ്യന്ദത ഇയമ് । അത്രാ ജഹീത യേ അസന്ന് അശിവാഃ ശിവാന്ത്സ്യോനാന് ഉത്തരേമാഭി വാജാന്
എഴുന്നേറ്റ്, കടന്ന് പോവൂ സ്നേഹിതരേ; ഈ കല്ലുള്ള നദി ഒഴുകുന്നു. അശുഭന്മാരെ ഇവിടെ ഉപേക്ഷിക്കൂ; ശുഭന്മാരോടൊപ്പം നമുക്ക് വിജയങ്ങളുമായി അപ്പുറത്തേക്കു കടക്കാം.
വൈശ്വദേവീം വര്ചസാ ആ രഭധ്വം ശുദ്ധാ ഭവന്തഃ ശുചയഃ പാവകാഃ । അതിക്രാമന്തോ ദുരിതാ പദാനി ശതം ഹിമാഃ സര്വവീരാ മദേമ
സര്വ്വദേവതകളുടെ പ്രകാശം ഏറ്റു, ശുദ്ധരായി, തെളിഞ്ഞും പ്രകാശവാന്മാരായി. ദോഷങ്ങളുടെ പാതകള് കടന്ന്, നാം എല്ലാവരും വിജയികളായി നൂറു ശീതകാലങ്ങള് ആനന്ദിക്കട്ടെ.
ഉദീചീനൈഃ പഥിഭിര്വായുമദ്ഭിരതിക്രാമന്തോഽവരാന് പരേഭിഃ । ത്രിഃ സപ്ത കൃത്വ ഋഷയഃ പരേതാ മൃത്യും പ്രത്യൌഹന് പദയോപനേന
വടക്കന് വഴികളിലൂടെ, വായു നിറഞ്ഞ വഴി കടന്ന്, താഴെയുള്ളവയെ പിന്നിലാക്കി—മൂന്നു ഏഴു തവണ ഋഷികള്, യാത്ര കഴിഞ്ഞ്, മരണത്തെ തങ്ങളുടെ കാലടിയാല് തള്ളിക്കളഞ്ഞു.
മൃത്യോഃ പദം യോപയന്ത ഏത ദ്രാഘീയ ആയുഃ പ്രതരം ദധാനാഃ । ആസീനാ മൃത്യും നുദതാ സധസ്ഥേഽഥ ജീവാസോ വിദഥമാ വദേമ
മരണത്തിന്റെ പാത കടക്കുന്നവര് ദീര്ഘായുസ്സ് സ്ഥാപിക്കുന്നു—അവര് കൂടെ ഇരുന്നു, മരണത്തെ സഭയില് നിന്ന് അകറ്റുന്നു; പിന്നെ, ജീവിച്ചുകൊണ്ട് നാം സഭയില് സംസാരിക്കട്ടെ.
{൯} ഇമാ നാരീരവിധവാഃ സുപത്നീരാഞ്ജനേന സര്പിഷാ സം സ്പൃശന്താമ് । അനശ്രവോ അനമീവാഃ സുരത്നാ ആ രോഹന്തു ജനയോ യോനിമഗ്രേ
ഈ സ്ത്രീകള് വിധവമല്ലാത്തവരും നല്ല ഭാര്യമാരുമാകട്ടെ; അവര് അഞ്ജനവും നെയ്യും ഉപയോഗിച്ച് തങ്ങളെ തൊടട്ടെ. കണ്ണീര് ഇല്ലാതെ, രോഗം ഇല്ലാതെ, സമ്പത്ത് നിറഞ്ഞവരായി, അവര് ആദ്യം ജനനയോനിയില് കയറട്ടെ.
വ്യാകരോമി ഹവിഷാഹമേതൌ തൌ ബ്രഹ്മണാ വ്യഹം കല്പയാമി । സ്വധാം പിതൃഭ്യോ അജരാം കൃണോമി ദീര്ഘേണായുഷാ സമിമാന്ത്സൃജാമി
ഹവിസ്സോടെ ഞാന് ഇവരെ വേര്പെടുത്തുന്നു; ബ്രഹ്മശബ്ദത്തോടെ ഞാന് അവരെ ക്രമീകരിക്കുന്നു. പിതാക്കന്മാര്ക്കുള്ള സ്വധാ ക്ഷയിക്കാതെ നിലനില്ക്കട്ടെ; ദീര്ഘായുസ്സോടെ ഇവരെ ഒരുമിച്ച് വിടുന്നു.
യോ നോ അഗ്നിഃ പിതരോ ഹൃത്സ്വന്തരാവിവേശാമൃതോ മര്ത്യേഷു । മയ്യഹം തം പരി ഗൃഹ്ണാമി ദേവം മാ സോ അസ്മാന് ദ്വിക്ഷത മാ വയം തമ്
നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാര് ഹൃദയത്തില് സ്ഥാപിച്ച അഗ്നി, മരണന്മാരില് അമൃതസ്വരൂപിയായത്—ആ ദൈവത്തെ ഞാന് എന്റെ ഉള്ളില് സ്വീകരിക്കട്ടെ; അവന് ഞങ്ങളെ ദോഷം ചെയ്യരുത്, ഞാനും അവനെ ദോഷം ചെയ്യരുത്.
അപാവൃത്യ ഗാര്ഹപത്യാത്ക്രവ്യാദാ പ്രേത ദക്ഷിണാ । പ്രിയം പിതൃഭ്യ ആത്മനേ ബ്രഹ്മഭ്യഃ കൃണുതാ പ്രിയമ്
ഗാര്ഹപത്യാഗ്നിയില് നിന്ന് മാംസഭക്ഷകരെ മാറ്റിയ ശേഷം, പ്രേതന്മാരേ, വലതുവശത്തേക്ക്—പിതാക്കന്മാര്ക്കും ആത്മാവിനും ബ്രാഹ്മണന്മാര്ക്കും ഇഷ്ടമായത് ഇഷ്ടമാക്കുക.
ദ്വിഭാഗധനമാദായ പ്ര ക്ഷിണാത്യവര്ത്യാ । അഗ്നിഃ പുത്രസ്യ ജ്യേഷ്ഠസ്യ യഃ ക്രവ്യാദനിരാഹിതഃ
രണ്ടുഭാഗം സമ്പത്ത് എടുത്ത്, ശേഷിച്ചത് അഗ്നി ഉപഭോഗിക്കുന്നു; മൂത്തമകനുടെ അഗ്നി, മാംസഭക്ഷണം ഒഴിവാക്കാതെ ഇരിക്കുമ്പോള്.
യത്കൃഷതേ യദ്വനുതേ യച്ച വസ്നേന വിന്ദതേ । സര്വം മര്ത്യസ്യ തന് നാസ്തി ക്രവ്യാച്ചേദനിരാഹിതഃ
അവന് എത്രയൊക്കെ ഉഴുന്നു, എത്രയൊക്കെ നേടുന്നു, എത്ര സമ്പത്ത് കൊണ്ടും കിട്ടുന്നു—മാംസഭക്ഷകന് അകറ്റിയില്ലെങ്കില് അതൊന്നും മനുഷ്യന് സ്വന്തമല്ല.
അയജ്ഞിയോ ഹതവര്ചാ ഭവതി നൈനേന ഹവിരത്തവേ । ഛിനത്തി കൃഷ്യാ ഗോര്ധനാദ്യം ക്രവ്യാദനുവര്തതേ
യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യനല്ല, തേജസ് നശിക്കുന്നു, ഹവിസ് സ്വീകരിക്കാനാവില്ല; വയലിന്റെ വിളയും പശുവിന്റെ പാല്യും മാംസഭക്ഷകന് പിന്തുടരുന്നവന് നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു.
മുഹുര്ഗൃധ്യൈഃ പ്ര വദത്യാര്തിം മര്ത്യോ നീത്യ । ക്രവ്യാദ്യാന് അഗ്നിരന്തികാദനുവിദ്വാന് വിതാവതി
ആളുകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും തങ്ങളുടെ താൽപര്യങ്ങൾ കൊണ്ട് ദു:ഖം പറയാറുണ്ട്; എന്നാൽ kravyāda-കളെ അറിയുന്ന ജ്ഞാനി അഗ്നിയിൽ നിന്ന് അവരെ അകറ്റി നിലനിർത്തുന്നു.
ഗ്രാഹ്യാ ഗൃഹാഃ സം സൃജ്യന്തേ സ്ത്രിയാ യന് മ്രിയതേ പതിഃ । ബ്രഹ്മൈവ വിദ്വാന് ഏഷ്യോ യഃ ക്രവ്യാദം നിരാദധത്
സ്ത്രീയുടെ ഭർത്താവ് മരിച്ചാൽ വീടുകൾ പിടിച്ചെടുക്കുകയും പുനർനിർമ്മിക്കുകയും ചെയ്യണം; അതിനാൽ, ബ്രഹ്മജ്ഞാനി kravyāda-നെ അകറ്റാൻ അവിടെ എത്തണം.