ഭൂമേ മാതര്നി ധേഹി മാ ഭദ്രയാ സുപ്രതിഷ്ഠിതമ് । സംവിദാനാ ദിവാ കവേ ശ്രിയാം മാ ധേഹി ഭൂത്യാമ്
ഭൂമി മാതാവേ, ശുഭമായി ഉറപ്പോടെ എന്നെ സ്ഥാപിക്കണമേ. ആകാശത്തോടൊപ്പം ഒന്നിച്ച്, ജ്ഞാനവതിയായ നീ, സമൃദ്ധിയിൽ എനിക്ക് മഹത്വം നൽകണം.
നഡമാ രോഹ ന തേ അത്ര ലോക ഇദം സീസം ഭാഗധേയം ത ഏഹി । യോ ഗോഷു യക്ഷ്മഃ പുരുഷേഷു യക്ഷ്മസ്തേന ത്വം സാകമധരാങ്പരേഹി
നടയേ, വളരുക, വളരുക; നിന്റെ സ്ഥലം ഇവിടെ അല്ല. ഈ സീസം നിന്റെ ഭാഗം, അതു എടുക്കുക. പശുക്കളിലും മനുഷ്യരിലും ഉള്ള രോഗം—അത് കൂടെ നീ അടിയന്തരമായ ആഴത്തിലേക്ക് പോകണം.
അഘശംസദുഃശംസാഭ്യാം കരേണാനുകരേണ ച । യക്ഷ്മം ച സര്വം തേനേതോ മൃത്യും ച നിരജാമസി
ശാപവും ദുഷ്ടശാപവും കൈകൊണ്ടും അനുകരണകൈകൊണ്ടും, ഇതിലൂടെ ഞങ്ങൾ എല്ലാ രോഗങ്ങളെയും മരണത്തെയും അകറ്റുന്നു.
നിരിതോ മൃത്യും നിര്ഋതിം നിരരാതിമജാമസി । യോ നോ ദ്വേഷ്ടി തമദ്ധ്യഗ്നേ അക്രവ്യാദ്യമു ദ്വിഷ്മസ്തമു തേ പ്ര സുവാമസി
മരണത്തെയും നാശത്തെയും വൈരത്തെയും ഞങ്ങൾ അകറ്റുന്നു; ആരെങ്കിലും ഞങ്ങളെ ദ്വേഷിച്ചാൽ, അഗ്നേ, അവൻ മരിച്ചവരുടെ മാംസം തിന്നട്ടെ—ഞങ്ങൾ ദ്വേഷിക്കുന്നവനെ നിനക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.
യദ്യഗ്നിഃ ക്രവ്യാദ്യദി വാ വ്യാഘ്ര ഇമം ഗോഷ്ഠം പ്രവിവേശാന്യോകാഃ । തം മാഷാജ്യം കൃത്വാ പ്ര ഹിണോമി ദൂരം സ ഗച്ഛത്വപ്സുഷദോഽപ്യഗ്നീന്
മാംസം തിന്നുന്ന അഗ്നി, അല്ലെങ്കിൽ കടുവ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും ജീവി ഈ പശുവളപ്പിൽ പ്രവേശിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, പയർയും നെയ്യും അർപ്പിച്ച് ഞാൻ അവനെ ദൂരെയ്ക്ക് അകറ്റുന്നു; അവൻ വെള്ളത്തിലേക്കോ മറ്റൊരു അഗ്നിയിലേക്കോ പോകട്ടെ.
യത്ത്വാ ക്രുദ്ധാഃ പ്രചക്രുര്മന്യുനാ പുരുഷേ മൃതേ । സുകല്പമഗ്നേ തത്ത്വയാ പുനസ്ത്വോദ്ദീപയാമസി
കോപത്തോടെ ക്രുദ്ധരായവർ മരിച്ചവനോടു ചെയ്തതെന്തെങ്കിലും അഗ്നേ, നിന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ ഞങ്ങൾ നിന്നെ വീണ്ടും ഉണർത്തുന്നു, വീണ്ടും തെളിയിക്കുന്നു.
പുനസ്ത്വാദിത്യാ രുദ്രാ വസവഃ പുനര്ബ്രഹ്മാ വസുനീതിരഗ്നേ । പുനസ്ത്വാ ബ്രഹ്മണസ്പതിരാധാദ്ദീര്ഘായുത്വായ ശതശാരദായ
ആദിത്യന്മാർ, രുദ്രന്മാർ, വസുക്കൾ, ബ്രഹ്മാവു, ധനം നൽകുന്നവർ, അഗ്നേ, ബ്രഹസ്പതി—ഇവരൊക്കെയും നിന്നെ വീണ്ടും ദീർഘായുസ്സിനും നൂറു വർഷം ജീവിക്കാനും അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.
യോ അഗ്നിഃ ക്രവ്യാത്പ്രവിവേശ നോ ഗൃഹമിമം പശ്യന്ന് ഇതരം ജാതവേദസമ് । തം ഹരാമി പിതൃയജ്ഞായ ദൂരം സ ഘര്മമിന്ധാം പരമേ സധസ്ഥേ
മാംസം തിന്നുന്ന അഗ്നി നമ്മുടെ വീട്ടിൽ കയറിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, മറ്റൊരു ജാതവേദസിനെ കണ്ടാൽ, ഞാൻ അവനെ പിതൃകർമ്മയ്ക്ക് ദൂരെയ്ക്ക് മാറ്റുന്നു; അവൻ പരമമായ ആസ്ഥാനത്ത് ഹോമാഗ്നി തെളിയട്ടെ.
ക്രവ്യാദമഗ്നിം പ്ര ഹിണോമി ദൂരം യമരാജ്ഞോ ഗച്ഛതു രിപ്രവാഹഃ । ഇഹായമിതരോ ജാതവേദാ ദേവോ ദേവേഭ്യോ ഹവ്യം വഹതു പ്രജാനന്
മാംസം തിന്നുന്ന അഗ്നിയെ ഞാൻ ദൂരെയ്ക്ക് അകറ്റുന്നു; ശത്രുക്കളുടെ ഒഴുക്ക് യമരാജാവിന്റെ അടുക്കൽ പോകട്ടെ. ഇവിടെ മറ്റൊരു ജാതവേദസ്, ദേവൻ, ദേവന്മാർക്ക് ഹോമം അറിയിച്ച് സമർപ്പിക്കട്ടെ.
ക്രവ്യാദമഗ്നിമിഷിതോ ഹരാമി ജനാന് ദൃംഹന്തം വജ്രേണ മൃത്യുമ് । നി തം ശാസ്മി ഗാര്ഹപത്യേന വിദ്വാന് പിതൄണാം ലോകേഽപി ഭാഗോ അസ്തു
മരണം കൊണ്ടുള്ള വജ്രം കൊണ്ട് മനുഷ്യരെ കൊല്ലുന്ന മാംസം തിന്നുന്ന അഗ്നിയെ ഞാൻ അകറ്റുന്നു. ഗാർഹപത്യാഗ്നിയാൽ ഞാൻ അവനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു; അവന്റെ ഭാഗം പിതൃലോകത്തിൽ ആയിരിക്കട്ടെ.
ക്രവ്യാദമഗ്നിം ശശമാനമുക്ഥ്യം പ്ര ഹിണോമി പഥിഭിഃ പിതൃയാണൈഃ । മാ ദേവയാനൈഃ പുനരാ ഗാ അത്രൈവൈധി പിതൃഷു ജാഗൃഹി ത്വമ്
ശാന്തനും പുകഴ്ചയാർന്നവനും ആയ മാംസം തിന്നുന്ന അഗ്നിയെ പിതൃപഥങ്ങളിലൂടെ ഞാൻ അകറ്റുന്നു; ദേവപഥങ്ങളിലൂടെ അവൻ തിരിച്ചു വരരുത്. ഇവിടെയേയ്ക്ക് പാർത്തു, പിതാക്കന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഉണരുക.
{൭} സമിന്ധതേ സംകസുകം സ്വസ്തയേ ശുദ്ധാ ഭവന്തഃ ശുചയഃ പാവകാഃ । ജഹാതി രിപ്രമത്യേന ഏതി സമിദ്ധോ അഗ്നിഃ സുപുനാ പുനാതി
സൗഭാഗ്യത്തിനായി ശുദ്ധവും തെളിയുമായ അഗ്നികളെ ഒരുമിച്ച് തെളിയിക്കുന്നു; ശുദ്ധരും പ്രകാശമുള്ളവരും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവരും. തെളിഞ്ഞ അഗ്നി ശത്രുവിനെ വിട്ട് മുന്നോട്ട് പോകുന്നു, തന്റെ പ്രകാശത്തോടെ വീണ്ടും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.
ദേവോ അഗ്നിഃ സംകസുകോ ദിവസ്പൃഷ്ഠാന്യാരുഹത്। മുച്യമാനോ നിരേണസോഽമോഗസ്മാമശസ്ത്യാഃ
ദൈവമായ അഗ്നി, പ്രകാശമുള്ളവൻ, ആകാശത്തിന്റെ ഉന്നതിയിൽ ഉയർന്നു; അശുദ്ധിയിൽ നിന്ന് മോചിതരായി, ഞങ്ങൾ അനർത്ഥങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടട്ടെ.
അസ്മിന് വയം സംകസുകേ അഗ്നൌ രിപ്രാണി മൃജ്മഹേ । അഭൂമ യജ്ഞിയാഃ ശുദ്ധാഃ പ്ര ണ ആയൂംഷി താരിഷത്
ഈ തെളിയുന്ന അഗ്നിയിൽ ഞങ്ങൾ വൈരങ്ങൾ കഴുകി കളയുന്നു; ഞങ്ങൾ യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യരായി ശുദ്ധരായി. ദീർഘായുസ്സിലേക്ക് അവൻ ഞങ്ങളെ നയിക്കട്ടെ.
സംകസുകോ വികസുകോ നിര്ഋഥോ യശ്ച നിസ്വരഃ । തേ തേ യക്ഷ്മം സവേദസോ ദൂരാദ്ദൂരമനീനശന്
തെളിഞ്ഞവൻ, പ്രകാശമുള്ളവൻ, നാശം വരുത്തുന്നവൻ, ശബ്ദമില്ലാത്തവൻ—ഇവരൊക്കെയും അറിഞ്ഞ് രോഗങ്ങളെ വളരെ ദൂരെയ്ക്ക് അകറ്റുന്നു.
യോ നോ അശ്വേഷു വീരേഷു യോ നോ ഗോഷ്വജാവിഷു । ക്രവ്യാദം നിര്ണുദാമസി യോ അഗ്നിര്ജനയോപനഃ
കുതിരകളിലും വീരന്മാരിലും പശുക്കളിലും ആടുകളിലും മനുഷ്യനിൽ ജനിച്ച മാംസം തിന്നുന്ന അഗ്നി ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾ അവനെ അകറ്റുന്നു.
അന്യേഭ്യസ്ത്വാ പുരുഷേഭ്യോ ഗോഭ്യോ അശ്വേഭ്യസ്ത്വാ । നിഃ ക്രവ്യാദം നുദാമസി യോ അഗ്നിര്ജീവിതയോപനഃ
മറ്റു മനുഷ്യരിൽ നിന്നും പശുക്കളിൽ നിന്നും കുതിരകളിൽ നിന്നും ജീവിക്കാനായി ജനിച്ച മാംസം തിന്നുന്ന അഗ്നിയെ ഞങ്ങൾ അകറ്റുന്നു.
യസ്മിന് ദേവാ അമൃജത യസ്മിന് മനുഷ്യാ ഉത । തസ്മിന് ഘൃതസ്താവോ മൃഷ്ട്വാ ത്വമഗ്നേ ദിവം രുഹ
ദേവന്മാർ ശുദ്ധീകരിച്ചവനിൽ, മനുഷ്യരും ശുദ്ധീകരിച്ചവനിൽ, നെയ്യാൽ നിന്നെ അണിയിച്ചിട്ട്, അഗ്നേ, നീ ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയരുക.
സമിദ്ധോ അഗ്ന ആഹുത സ നോ മാഭ്യപക്രമീഃ । അത്രൈവ ദീദിഹി ദ്യവി ജ്യോക്ച സൂര്യം ദൃശേ
തെളിഞ്ഞും വിളിച്ചും അഗ്നേ, നീ ഞങ്ങളെ വിട്ടു പോകരുത്; ഇവിടെയേയ്ക്ക് തെളിയുക, പകലിൽ സൂര്യനെ കാണാൻ ഞങ്ങൾക്കാകട്ടെ.
സീസേ മൃഡ്ഢ്വം നഡേ മൃഡ്ഢ്വമഗ്നൌ സംകസുകേ ച യത്। അഥോ അവ്യാം രാമായാം ശീര്ഷക്തിമുപബര്ഹണേ
മുന്നിൽ ദയയുള്ളവനാകുക, നാളിൽ ദയയുള്ളവനാകുക, അഗ്നിയിലും തെളിയുന്ന അഗ്നിയിലും ദയയുള്ളവനാകുക; അകത്തുള്ള കൊമ്പിലും തലക്കെട്ടിലും താങ്ങിലും ദയയുള്ളവനാകണം.
സീസേ മലം സാദയിത്വാ ശീര്ഷക്തിമുപബര്ഹണേ । അവ്യാമസിക്ന്യാം മൃഷ്ട്വാ ശുദ്ധാ ഭവത യജ്ഞിയാഃ
തലയില് കയറിയ മല നീക്കി, മുടിയുടെ ശക്തി വര്ദ്ധിപ്പിച്ച്, അളവില്ലാത്ത നദിയില് കഴുകി, നിങ്ങള് ശുദ്ധരായി യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യരാവുന്നു.
{൮} പരം മൃത്യോ അനു പരേഹി പന്ഥാം യസ്ത ഏഷ ഇതരോ ദേവയാനാത്। ചക്ഷുഷ്മതേ ശൃണ്വതേ തേ ബ്രവീമീഹേമേ വീരാ ബഹവോ ഭവന്തു
മരണമേ, നീ ദേവന്മാരുടെ വഴി ഒഴിഞ്ഞ് മറ്റൊരു പാത പിന്തുടര്ന്നു പോവുക. കാണാനും കേള്ക്കാനും കഴിയുന്നവരോടാണ് ഞാന് പറയുന്നത്—നിനക്കൊപ്പം ധീരന്മാര് അനേകം ഉണ്ടാകട്ടെ.
ഇമേ ജീവാ വി മൃതൈരാവവൃത്രന്ന് അഭൂദ്ഭദ്രാ ദേവഹൂതിര്നോ അദ്യ । പ്രാഞ്ചോ അഗാമ നൃതയേ ഹസായ സുവീരാസോ വിദഥമാ വദേമ
ഈ ജീവന് ഉള്ളവര് മരിച്ചവരെ വിട്ട് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇന്ന് ദേവതകളെ വിളിച്ചുപാടുന്നത് നമുക്ക് ഭാഗ്യമാകുന്നു. നമുക്ക് നൃത്തത്തിനും ചിരിക്കും മുന്നോട്ട് പോകാം; ശക്തരായി സഭയില് വന്നു സംസാരിക്കാം.
ഇമം ജീവേഭ്യഃ പരിധിം ദധാമി മൈഷാം നു ഗാദപരോ അര്ഥമേതമ് । ശതം ജീവന്തഃ ശരദഃ പുരൂചീസ്തിരോ മൃത്യും ദധതാം പര്വതേന
ഈ അതിര്വരമ്പ് ഞാന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർക്കായി സ്ഥാപിക്കുന്നു; മറ്റൊരാള് ഈ ലക്ഷ്യം കടക്കരുത്. അവര് നൂറു വര്ഷങ്ങള് ജീവിക്കട്ടെ, അനേകം പേരായി, മരണത്തിനും തങ്ങളുടെ ഇടയില് ഒരു പര്വ്വതം വെച്ച്.
ആ രോഹതായുര്ജരസം വൃണാനാ അനുപൂര്വം യതമാനാ യതി സ്ഥ । താന് വസ്ത്വഷ്ടാ സുജനിമാ സജോഷാഃ സര്വമായുര്നയതു ജീവനായ
നിങ്ങള് എഴുന്നേറ്റ്, വൃദ്ധാവസ്ഥ തിരഞ്ഞെടുക്കുക; ക്രമമായി പരിശ്രമിച്ച് ഉറപ്പായി നില്ക്കുക. നല്ല സന്തതിയോടെ, ഐക്യത്തോടെ, നിര്മ്മാണക്കാരന് നിങ്ങളുടെ ആയുസ്സിനെ ദീര്ഘമായി നയിക്കട്ടെ.
യഥാഹാന്യനുപൂര്വം ഭവന്തി യഥ ര്തവ ഋതുഭിര്യന്തി സാകമ് । യഥാ ന പൂര്വമപരോ ജഹാത്യേവാ ധാതരായൂംഷി കല്പയൈഷാമ്
ദിവസങ്ങള് ക്രമമായി കടന്നുപോകുന്നതുപോലെയും, ঋതുക്കള് തങ്ങളുടെ സമയത്തൊപ്പം നീങ്ങുന്നതുപോലെയും, പിന്നിലുള്ളവര് മുന്പുള്ളവരെ വിട്ടുപോകരുത്; സ്രഷ്ടാവേ, അവരുടെയായുസ്സുകള് നീ ക്രമീകരിക്കണം.
അശ്മന്വതീ രീയതേ സം രഭധ്വം വീരയധ്വം പ്ര തരതാ സഖായഃ । അത്രാ ജഹീത യേ അസന് ദുരേവാ അനമീവാന് ഉത്തരേമാഭി വാജാന്
കല്ലുള്ള നദി കടക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു—നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് പിടിച്ചു, ധൈര്യത്തോടെ, കടന്ന് പോവാം സ്നേഹിതരേ. ദുഷ്ടരായവരെ ഇവിടെ ഉപേക്ഷിക്കൂ; രോഗമില്ലാതെ നമുക്ക് വിജയങ്ങളുമായി അപ്പുറത്തേക്കു കടക്കാം.
ഉത്തിഷ്ഠതാ പ്ര തരതാ സഖായോഽശ്മന്വതീ നദീ സ്യന്ദത ഇയമ് । അത്രാ ജഹീത യേ അസന്ന് അശിവാഃ ശിവാന്ത്സ്യോനാന് ഉത്തരേമാഭി വാജാന്
എഴുന്നേറ്റ്, കടന്ന് പോവൂ സ്നേഹിതരേ; ഈ കല്ലുള്ള നദി ഒഴുകുന്നു. അശുഭന്മാരെ ഇവിടെ ഉപേക്ഷിക്കൂ; ശുഭന്മാരോടൊപ്പം നമുക്ക് വിജയങ്ങളുമായി അപ്പുറത്തേക്കു കടക്കാം.
വൈശ്വദേവീം വര്ചസാ ആ രഭധ്വം ശുദ്ധാ ഭവന്തഃ ശുചയഃ പാവകാഃ । അതിക്രാമന്തോ ദുരിതാ പദാനി ശതം ഹിമാഃ സര്വവീരാ മദേമ
സര്വ്വദേവതകളുടെ പ്രകാശം ഏറ്റു, ശുദ്ധരായി, തെളിഞ്ഞും പ്രകാശവാന്മാരായി. ദോഷങ്ങളുടെ പാതകള് കടന്ന്, നാം എല്ലാവരും വിജയികളായി നൂറു ശീതകാലങ്ങള് ആനന്ദിക്കട്ടെ.
ഉദീചീനൈഃ പഥിഭിര്വായുമദ്ഭിരതിക്രാമന്തോഽവരാന് പരേഭിഃ । ത്രിഃ സപ്ത കൃത്വ ഋഷയഃ പരേതാ മൃത്യും പ്രത്യൌഹന് പദയോപനേന
വടക്കന് വഴികളിലൂടെ, വായു നിറഞ്ഞ വഴി കടന്ന്, താഴെയുള്ളവയെ പിന്നിലാക്കി—മൂന്നു ഏഴു തവണ ഋഷികള്, യാത്ര കഴിഞ്ഞ്, മരണത്തെ തങ്ങളുടെ കാലടിയാല് തള്ളിക്കളഞ്ഞു.