യസ്യാഃ പുരോ ദേവകൃതാഃ ക്ഷേത്രേ യസ്യാ വികുര്വതേ । പ്രജാപതിഃ പൃഥിവീം വിശ്വഗര്ഭാമാശാമാശാം രണ്യാം നഃ കൃണോതു
ദേവതകൾ നിർമ്മിച്ച നഗരങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നതും, അവർ പ്രവർത്തിക്കുന്നതും ഈ ഭൂമിയിലാണ്. സർവ്വസൃഷ്ടിയുടെ ഗർഭമായ ഭൂമി എല്ലാ ദിക്കിലും ഞങ്ങൾക്ക് സമൃദ്ധിയേകട്ടെ എന്ന് പ്രജാപതി അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.
നിധിം ബിഭ്രതീ ബഹുധാ ഗുഹാ വസു മണിം ഹിരണ്യം പൃഥിവീ ദദാതു മേ । വസൂനി നോ വസുദാ രാസമാനാ ദേവീ ദധാതു സുമനസ്യമാനാ
നാനാഭാവത്തിലുള്ള നിധികളും, ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന സമ്പത്തും വഹിക്കുന്ന ഭൂമി, എനിക്ക് രത്നവും പൊന്നും നൽകട്ടെ. സമ്പത്ത് നൽകുന്ന ദേവിയായ ഭൂമി, ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്തും മനസ്സിന്റെ സന്തോഷവും നൽകണം.
ജനം ബിഭ്രതീ ബഹുധാ വിവാചസം നാനാധര്മാണം പൃഥിവീ യഥൌകസമ് । സഹസ്രം ധാരാ ദ്രവിണസ്യ മേ ദുഹാം ധ്രുവേവ ധേനുരനപസ്ഫുരന്തീ
നാനാഭാഷകളും ആചാരങ്ങളും ഉള്ള ജനങ്ങളെ വഹിക്കുന്ന ഭൂമി, എല്ലാവർക്കും വീടായി നിലകൊള്ളുന്നു. ഭൂമി എനിക്ക് ആയിരം പാതകളിൽ സമ്പത്ത് നൽകട്ടെ, ഒരിക്കലും ചലിക്കാത്ത പശുവുപോലെ.
യസ്തേ സര്പോ വൃശ്ചികസ്തൃഷ്ടദംശ്മാ ഹേമന്തജബ്ധോ ഭൃമലോ ഗുഹാ ശയേ । ക്രിമിര്ജിന്വത്പൃഥിവി യദ്യദേജതി പ്രാവൃഷി തന് നഃ സര്പന് മോപ സൃപദ്യച്ഛിവം തേന നോ മൃഡ
നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന പാമ്പ്, ചെളിപ്പുഴു, കടിക്കുന്ന കീടം, ശീതകാലത്ത് ജനിക്കുന്നവ, മഴക്കാലത്ത് സജീവമായവ—ഇതൊക്കെയും ഭൂമി, ഞങ്ങളെ സമീപിക്കരുതേ. ശുഭമായതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണം.
യേ തേ പന്ഥാനോ ബഹവോ ജനായനാ രഥസ്യ വര്ത്മാനസശ്ച യാതവേ । യൈഃ സംചരന്ത്യുഭയേ ഭദ്രപാപാസ്തം പന്ഥാനം ജയേമാനമിത്രമതസ്കരം യച്ഛിവം തേന നോ മൃഡ
ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി സൃഷ്ടിച്ച പല വഴികളും, രഥത്തിനും യാത്രയ്ക്കും ഉള്ള പാതകളും, നല്ലവരും കெട്ടവരും സഞ്ചരിക്കുന്ന വഴികളുമാണ്. ശത്രുക്കളും കള്ളന്മാരും ഇല്ലാത്ത, ശുഭമായ ആ വഴി ഞങ്ങൾ ജയിക്കട്ടെ. അതിലൂടെ ഞങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകണമേ.
മല്വം ബിഭ്രതീ ഗുരുഭൃദ്ഭദ്രപാപസ്യ നിധനം തിതിക്ഷുഃ । വരാഹേണ പൃഥിവീ സംവിദാനാ സൂകരായ വി ജിഹീതേ മൃഗായ
മണ്ണ് ചുമന്ന് ഭാരവും സഹിച്ച്, നല്ലതും കെട്ടതുമായ ഫലങ്ങൾ ക്ഷമയോടെ ഏറ്റുവാങ്ങുന്ന ഭൂമി, പന്നിയുമായി ഒന്നായി, ആ മൃഗത്തിനായി താനെ തന്നെ സമർപ്പിക്കുന്നു.
യേ ത ആരണ്യാഃ പശവോ മൃഗാ വനേ ഹിതാഃ സിംഹാ വ്യാഘ്രാഃ പുരുഷാദശ്ചരന്തി । ഉലം വൃകം പൃഥിവി ദുഛുനാമിത ഋക്ഷീകാം രക്ഷോ അപ ബാധയാസ്മത്
കാടിൽ ജീവിക്കുന്ന മൃഗങ്ങൾ, സിംഹങ്ങൾ, കടുവകൾ, മനുഷ്യഭക്ഷകന്മാർ ഇവരെല്ലാം സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഭൂമിയേ, ദുഷ്ടനായ ഓട്ടക്കൊരുവിനെ, കരടിയെ, പിശാചിനെ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റിക്കളയണം.
യേ ഗന്ധര്വാ അപ്സരസോ യേ ചാരായാഃ കിമീദിനഃ । പിശാചാന്ത്സര്വാ രക്ഷാംസി താന് അസ്മദ്ഭൂമേ യാവയ
ഗന്ധർവന്മാർ, അപ്സരസുകൾ, ചാരന്മാർ, കിമീദിനന്മാർ, എല്ലാ പിശാചുകളും ദുഷ്ടശക്തികളും—ഇവരെല്ലാം ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് നീ അകറ്റണമേ, ഭൂമിയേ.
{൫} യാം ദ്വിപാദഃ പക്ഷിണഃ സംപതന്തി ഹംസാഃ സുപര്ണാഃ ശകുനാ വയാംസി । യസ്യാം വാതോ മാതരിശ്വേയതേ രജാംസി കൃണ്വംശ്ച്യാവയംശ്ച വൃക്ഷാന് । വാതസ്യ പ്രവാമുപവാമനു വാത്യര്ചിഃ
രണ്ടുകാലുള്ള പക്ഷികൾ—ഹംസകൾ, ഗരുഡങ്ങൾ, മറ്റു പറക്കുന്ന പക്ഷികൾ—ഇവൾക്കു മേൽ ഇറങ്ങുന്നു. ഈ ഭൂമിയിലൂടെ കാറ്റ് സഞ്ചരിച്ച് പൊടിപടർത്തുകയും മരങ്ങളെ കുലുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കാറ്റിന്റെ ശക്തിയും വേഗവും ജ്വാലയും അവിടെ ഉണ്ട്.
യസ്യാം കൃഷ്ണമരുണം ച സംഹിതേ അഹോരാത്രേ വിഹിതേ ഭൂമ്യാമധി । വര്ഷേണ ഭൂമിഃ പൃഥിവീ വൃതാവൃതാ സാ നോ ദധാതു ഭദ്രയാ പ്രിയേ ധാമനിധാമനി
കറുപ്പും ചുവപ്പും കൂടിച്ചേർന്ന, പകലും രാത്രിയും സ്ഥാപിതമായ ഭൂമിയിൽ, വർഷം ചുറ്റിയിരിക്കുന്ന ഈ ഭൂമി ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭമായ, പ്രിയപ്പെട്ട വാസസ്ഥലം നൽകട്ടെ.
ദ്യൌശ്ച മ ഇദം പൃഥിവീ ചാന്തരിക്ഷം ച മേ വ്യചഃ । അഗ്നിഃ സൂര്യ ആപോ മേധാം വിശ്വേ ദേവാശ്ച സം ദദുഃ
ആകാശവും ഭൂമിയും അന്തരീക്ഷവും എനിക്ക് വിശാലത നൽകി. അഗ്നിയും സൂര്യനും ജലവും ബുദ്ധിയും എല്ലാ ദേവതകളും ചേർന്ന് അതു സമ്മാനിച്ചു.
അഹമസ്മി സഹമാന ഉത്തരോ നാമ ഭൂമ്യാമ് । അഭീഷാഡസ്മി വിശ്വാഷാഡാശാമാശാം വിഷാസഹിഃ
ഞാൻ സഹിഷ്ണുവാണ്, ഭൂമിയിൽ ഏറ്റവും മേലുള്ളവൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഞാൻ ജയശീലനും എല്ലാം കീഴടക്കുന്നവനും ആഗ്രഹങ്ങളുടെ ഉടമയും പ്രതീക്ഷകളെ തകർക്കുന്നവനും ആകുന്നു.
അദോ യദ്ദേവി പ്രഥമാനാ പുരസ്താദ്ദേവൈരുക്താ വ്യസര്പോ മഹിത്വമ് । ആ ത്വാ സുഭൂതമവിശത്തദാനീമകല്പയഥാഃ പ്രദിശശ്ചതസ്രഃ
ദേവതകൾ ആദ്യം പ്രസ്താവിച്ച ആ മഹത്വം, ദേവതകളെപ്പോലെ നീ പ്രഥമമായി ഉദിച്ചപ്പോൾ, നീ നാലു ദിക്കുകളും സ്ഥാപിച്ചു.
യേ ഗ്രാമാ യദരണ്യം യാഃ സഭാ അധി ഭൂമ്യാമ് । യേ സംഗ്രാമാഃ സമിതയസ്തേഷു ചാരു വദേമ തേ
ഭൂമിയിൽ ഉള്ള ഗ്രാമങ്ങളും കാടുകളും സഭകളും, യുദ്ധങ്ങളും കൂട്ടായ്മകളും—അവിടെയൊക്കെയും ഞങ്ങൾ നല്ലത് സംസാരിക്കട്ടെ.
അശ്വ ഇവ രജോ ദുധുവേ വി താന് ജനാന് യ ആക്ഷിയന് പൃഥിവീം യാദജായത । മന്ദ്രാഗ്രേത്വരീ ഭുവനസ്യ ഗോപാ വനസ്പതീനാം ഗൃഭിരോഷധീനാമ്
കുതിരപോലെ പൊടി ഉയരുന്നു. ഭൂമിയെ അളന്നവർ ജനിച്ചു. ലോകത്തിന്റെ പ്രധാനവും ആനന്ദകരവുമായ രക്ഷകനും, മരങ്ങളുടെയും ഔഷധികളുടെയും പിടിയുമാണ്.
യദ്വദാമി മധുമത്തദ്വദാമി യദീക്ഷേ തദ്വനന്തി മാ । ത്വിഷീമാന് അസ്മി ജൂതിമാന് അവാന്യാന് ഹന്മി ദോധതഃ
ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നത് മധുരമാണ്, ഞാൻ പറയുന്നത് വിജയകരമാണ്. ഞാൻ കാണുന്നത് എനിക്ക് കീഴടങ്ങുന്നു. ഞാൻ പ്രകാശവാനാണ്, ശക്തിയുള്ളവനാണ്, എനിക്കെതിരെ വരുന്നവരെ ഞാൻ തോൽപ്പിക്കുന്നു.
ശന്തിവാ സുരഭിഃ സ്യോനാ കീലാലോധ്നീ പയസ്വതീ । ഭൂമിരധി ബ്രവീതു മേ പൃഥിവീ പയസാ സഹ
ശാന്തവും സുഗന്ധവുമാണ്, സുഖകരവും പാൽപുഷ്ടിയുള്ളതും പോഷകസമൃദ്ധവുമാണ്. ഭൂമി എനിക്ക് വേണ്ടി സംസാരിക്കട്ടെ, അവളുടെ പാൽപോലെ അവൾ എപ്പോഴും എനിക്കൊപ്പം ഇരിക്കട്ടെ.
യാമന്വൈച്ഛദ്ധവിഷാ വിശ്വകര്മാന്തരര്ണവേ രജസി പ്രവിഷ്ടാമ് । ഭുജിഷ്യം പാത്രം നിഹിതം ഗുഹാ യദാവിര്ഭോഗേ അഭവന് മാതൃമദ്ഭ്യഃ
വിശ്വകർമ്മൻ ഹോമം അർപ്പിച്ച് അന്വേഷിച്ചവളെ, ആന്തരിക സമുദ്രത്തിൽ പൊടിയിൽ പ്രവേശിച്ചവളെ, രഹസ്യമായി സൂക്ഷിച്ച ആ ആനന്ദപാത്രം, അമ്മമാരുടെ ഇടയിൽ വെളിപ്പെട്ടു.
ത്വമസ്യാവപനീ ജനാനാമദിതിഃ കാമദുഘാ പപ്രഥാനാ । യത്ത ഊനം തത്ത ആ പൂരയാതി പ്രജാപതിഃ പ്രഥമജാ ഋതസ്യ
ജനങ്ങളുടെ ആധാരമായ അദിതിയായ നീ, ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവളും വ്യാപിച്ചവളുമാണ്. എന്ത് കുറവുണ്ടായാലും നീ അതു നിറയ്ക്കുന്നു. പ്രജാപതി, സത്യത്തിന്റെ ആദ്യജനനമായവളാണ്.
ഉപസ്ഥാസ്തേ അനമീവാ അയക്ഷ്മാ അസ്മഭ്യം സന്തു പൃഥിവി പ്രസൂതാഃ । ദീര്ഘം ന ആയുഃ പ്രതിബുധ്യമാനാ വയം തുഭ്യം ബലിഹൃതഃ സ്യാമ
ഭൂമിയേ, നിന്റെ മടിയിൽ രോഗവും ദു:ഖവും ഇല്ലാതിരിക്കട്ടെ. നിന്റെ സന്തതികൾക്കും അതുപോലെ ആയിരിക്കട്ടെ. ദീർഘായുസോടെ ഉണരുന്ന ഞങ്ങൾ, നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നവരാകട്ടെ.
ഭൂമേ മാതര്നി ധേഹി മാ ഭദ്രയാ സുപ്രതിഷ്ഠിതമ് । സംവിദാനാ ദിവാ കവേ ശ്രിയാം മാ ധേഹി ഭൂത്യാമ്
ഭൂമി മാതാവേ, ശുഭമായി ഉറപ്പോടെ എന്നെ സ്ഥാപിക്കണമേ. ആകാശത്തോടൊപ്പം ഒന്നിച്ച്, ജ്ഞാനവതിയായ നീ, സമൃദ്ധിയിൽ എനിക്ക് മഹത്വം നൽകണം.
നഡമാ രോഹ ന തേ അത്ര ലോക ഇദം സീസം ഭാഗധേയം ത ഏഹി । യോ ഗോഷു യക്ഷ്മഃ പുരുഷേഷു യക്ഷ്മസ്തേന ത്വം സാകമധരാങ്പരേഹി
നടയേ, വളരുക, വളരുക; നിന്റെ സ്ഥലം ഇവിടെ അല്ല. ഈ സീസം നിന്റെ ഭാഗം, അതു എടുക്കുക. പശുക്കളിലും മനുഷ്യരിലും ഉള്ള രോഗം—അത് കൂടെ നീ അടിയന്തരമായ ആഴത്തിലേക്ക് പോകണം.
അഘശംസദുഃശംസാഭ്യാം കരേണാനുകരേണ ച । യക്ഷ്മം ച സര്വം തേനേതോ മൃത്യും ച നിരജാമസി
ശാപവും ദുഷ്ടശാപവും കൈകൊണ്ടും അനുകരണകൈകൊണ്ടും, ഇതിലൂടെ ഞങ്ങൾ എല്ലാ രോഗങ്ങളെയും മരണത്തെയും അകറ്റുന്നു.
നിരിതോ മൃത്യും നിര്ഋതിം നിരരാതിമജാമസി । യോ നോ ദ്വേഷ്ടി തമദ്ധ്യഗ്നേ അക്രവ്യാദ്യമു ദ്വിഷ്മസ്തമു തേ പ്ര സുവാമസി
മരണത്തെയും നാശത്തെയും വൈരത്തെയും ഞങ്ങൾ അകറ്റുന്നു; ആരെങ്കിലും ഞങ്ങളെ ദ്വേഷിച്ചാൽ, അഗ്നേ, അവൻ മരിച്ചവരുടെ മാംസം തിന്നട്ടെ—ഞങ്ങൾ ദ്വേഷിക്കുന്നവനെ നിനക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.
യദ്യഗ്നിഃ ക്രവ്യാദ്യദി വാ വ്യാഘ്ര ഇമം ഗോഷ്ഠം പ്രവിവേശാന്യോകാഃ । തം മാഷാജ്യം കൃത്വാ പ്ര ഹിണോമി ദൂരം സ ഗച്ഛത്വപ്സുഷദോഽപ്യഗ്നീന്
മാംസം തിന്നുന്ന അഗ്നി, അല്ലെങ്കിൽ കടുവ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും ജീവി ഈ പശുവളപ്പിൽ പ്രവേശിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, പയർയും നെയ്യും അർപ്പിച്ച് ഞാൻ അവനെ ദൂരെയ്ക്ക് അകറ്റുന്നു; അവൻ വെള്ളത്തിലേക്കോ മറ്റൊരു അഗ്നിയിലേക്കോ പോകട്ടെ.
യത്ത്വാ ക്രുദ്ധാഃ പ്രചക്രുര്മന്യുനാ പുരുഷേ മൃതേ । സുകല്പമഗ്നേ തത്ത്വയാ പുനസ്ത്വോദ്ദീപയാമസി
കോപത്തോടെ ക്രുദ്ധരായവർ മരിച്ചവനോടു ചെയ്തതെന്തെങ്കിലും അഗ്നേ, നിന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ ഞങ്ങൾ നിന്നെ വീണ്ടും ഉണർത്തുന്നു, വീണ്ടും തെളിയിക്കുന്നു.
പുനസ്ത്വാദിത്യാ രുദ്രാ വസവഃ പുനര്ബ്രഹ്മാ വസുനീതിരഗ്നേ । പുനസ്ത്വാ ബ്രഹ്മണസ്പതിരാധാദ്ദീര്ഘായുത്വായ ശതശാരദായ
ആദിത്യന്മാർ, രുദ്രന്മാർ, വസുക്കൾ, ബ്രഹ്മാവു, ധനം നൽകുന്നവർ, അഗ്നേ, ബ്രഹസ്പതി—ഇവരൊക്കെയും നിന്നെ വീണ്ടും ദീർഘായുസ്സിനും നൂറു വർഷം ജീവിക്കാനും അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.
യോ അഗ്നിഃ ക്രവ്യാത്പ്രവിവേശ നോ ഗൃഹമിമം പശ്യന്ന് ഇതരം ജാതവേദസമ് । തം ഹരാമി പിതൃയജ്ഞായ ദൂരം സ ഘര്മമിന്ധാം പരമേ സധസ്ഥേ
മാംസം തിന്നുന്ന അഗ്നി നമ്മുടെ വീട്ടിൽ കയറിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, മറ്റൊരു ജാതവേദസിനെ കണ്ടാൽ, ഞാൻ അവനെ പിതൃകർമ്മയ്ക്ക് ദൂരെയ്ക്ക് മാറ്റുന്നു; അവൻ പരമമായ ആസ്ഥാനത്ത് ഹോമാഗ്നി തെളിയട്ടെ.
ക്രവ്യാദമഗ്നിം പ്ര ഹിണോമി ദൂരം യമരാജ്ഞോ ഗച്ഛതു രിപ്രവാഹഃ । ഇഹായമിതരോ ജാതവേദാ ദേവോ ദേവേഭ്യോ ഹവ്യം വഹതു പ്രജാനന്
മാംസം തിന്നുന്ന അഗ്നിയെ ഞാൻ ദൂരെയ്ക്ക് അകറ്റുന്നു; ശത്രുക്കളുടെ ഒഴുക്ക് യമരാജാവിന്റെ അടുക്കൽ പോകട്ടെ. ഇവിടെ മറ്റൊരു ജാതവേദസ്, ദേവൻ, ദേവന്മാർക്ക് ഹോമം അറിയിച്ച് സമർപ്പിക്കട്ടെ.
ക്രവ്യാദമഗ്നിമിഷിതോ ഹരാമി ജനാന് ദൃംഹന്തം വജ്രേണ മൃത്യുമ് । നി തം ശാസ്മി ഗാര്ഹപത്യേന വിദ്വാന് പിതൄണാം ലോകേഽപി ഭാഗോ അസ്തു
മരണം കൊണ്ടുള്ള വജ്രം കൊണ്ട് മനുഷ്യരെ കൊല്ലുന്ന മാംസം തിന്നുന്ന അഗ്നിയെ ഞാൻ അകറ്റുന്നു. ഗാർഹപത്യാഗ്നിയാൽ ഞാൻ അവനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു; അവന്റെ ഭാഗം പിതൃലോകത്തിൽ ആയിരിക്കട്ടെ.