യാവത്തേഽഭി വിപശ്യാമി ഭൂമേ സൂര്യേണ മേദിനാ । താവന് മേ ചക്ഷുര്മാ മേഷ്ടോത്തരാമുത്തരാം സമാമ്
സൂര്യനും നിലവും ചേർന്ന് ഞാൻ എത്ര ദൂരം കാണുന്നുവോ, അത്രയും ദൂരത്തേക്കു എന്റെ കാഴ്ച നീട്ടിക്കൊടുക്കണം, എന്റെ കാഴ്ച നഷ്ടപ്പെടരുതേ, ഉയർന്നതും പരമമായതും എനിക്ക് നഷ്ടമാകരുതേ.
യച്ഛയാനഃ പര്യാവര്തേ ദക്ഷിണം സഖ്യമഭി ഭൂമേ പാര്ശ്വമുത്താനാസ്ത്വാ പ്രതീചീം യത്പൃഷ്ടീഭിരധിശേമഹേ । മാ ഹിംസീസ്തത്ര നോ ഭൂമേ സര്വസ്യ പ്രതിശീവരി
ഭൂമി, തെക്കോട്ടു കിടക്കുമ്പോഴും സൗഹൃദം തേടുമ്പോഴും പടിഞ്ഞാറ് വശത്ത് കിടക്കുമ്പോഴും നിന്റെ പുറത്ത് വിശ്രമിക്കുമ്പോഴും, നിന്റെ ഏതു ഭാഗത്തും ഞങ്ങളെ ദുഃഖിപ്പിക്കരുതേ.
യത്തേ ഭൂമേ വിഖനാമി ക്ഷിപ്രം തദപി രോഹതു । മാ തേ മര്മ വിമൃഗ്വരി മാ തേ ഹൃദയമര്പിപമ്
ഭൂമി, ഞാൻ നിന്നിൽ നിന്ന് എത്രയും വേഗം എടുത്തതെല്ലാം വീണ്ടും വളരട്ടെ. നീ വ്യാപകമായവളേ, നിന്റെ പ്രധാന ഭാഗങ്ങളെയും ഹൃദയത്തെയും ഞാൻ ദോഷപ്പെടുത്തരുതേ.
ഗ്രീഷ്മസ്തേ ഭൂമേ വര്ഷാണി ശരദ്ധേമന്തഃ ശിശിരോ വസന്തഃ । ഋതവസ്തേ വിഹിതാ ഹായനീരഹോരാത്രേ പൃഥിവി നോ ദുഹാതാമ്
നിന്റെ ഋതുക്കൾ—വേനൽ, മഴക്കാലം, ശരത്കാലം, ശീതകാലം, തണുത്ത കാലം, വസന്തം—നിശ്ചിതമായിരിക്കുന്നു. വർഷങ്ങൾ, ദിവസങ്ങൾ, രാത്രികൾ—all ഭൂമി, നീ ഞങ്ങൾക്ക് പാൽപോലെ പോഷണം നൽകണം.
യാപ സര്പം വിജമാനാ വിമൃഗ്വരീ യസ്യാമാസന്ന് അഗ്നയോ യേ അപ്സ്വന്തഃ । പരാ ദസ്യൂന് ദദതീ ദേവപീയൂന് ഇന്ദ്രം വൃണാനാ പൃഥിവീ ന വൃത്രം ശക്രായ ദധ്രേ വൃഷഭായ വൃഷ്ണേ
വ്യാപകമായ ഭൂമി, പാമ്പിനെ വഹിക്കുന്നവളും, അഗ്നികൾ കത്തുന്നവളും, വെള്ളം ഉള്ളവളും, ശത്രുക്കളെ അകറ്റി ദൈവാനുഗ്രഹം നൽകുന്നവളും, ഇന്ദ്രനെ തിരഞ്ഞെടുത്തവളും, വൃത്രനെ ജയിച്ചവനായി ഭൂമിയെ ഒരുക്കിയവളുമാണ്.
യസ്യാം സദോഹവിര്ധാനേ യൂപോ യസ്യാം നിമീയതേ । ബ്രഹ്മാണോ യസ്യാമര്ചന്ത്യൃഗ്ഭിഃ സാമ്നാ യജുര്വിദഃ യുജ്യന്തേ യസ്യാമൃത്വിജഃ സോമമിന്ദ്രായ പാതവേ
യാഗത്തിനായി യൂപം സ്ഥാപിക്കുന്നതും, ഹോമവേദി നിർമ്മിക്കുന്നതും ഭൂമിയിലാണ്. പുരോഹിതന്മാർ വേദപാഠം, ഗാനങ്ങൾ, യജ്ഞങ്ങൾ എന്നിവയോടെ ആരാധിക്കുന്നു. രുത്വിജന്മാർ ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി സോമം തയ്യാറാക്കുന്നു.
യസ്യാം പൂര്വേ ഭൂതകൃത ഋഷയോ ഗാ ഉദാനൃചുഃ । സപ്ത സത്രേണ വേധസോ യജ്ഞേന തപസാ സഹ
പണ്ടത്തെ സൃഷ്ടാക്കളായ ഋഷിമാർ, പശുക്കളെക്കൊണ്ട് പാടിയതും, ഏഴുപേരും യാഗത്തോടും തപസ്സോടും ചേർന്ന് സൃഷ്ടാവിനൊപ്പം നടത്തിയതും ഈ ഭൂമിയിലാണ്.
സാ നോ ഭൂമിരാ ദിശതു യദ്ധനം കാമയാമഹേ । ഭഗോ അനുപ്രയുങ്ക്താമിന്ദ്ര ഏതു പുരോഗവഃ
ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സമ്പത്ത് ഭൂമി ഞങ്ങൾക്ക് നൽകട്ടെ. ഭാഗവാൻ അതിന് അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ, ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ വന്ന് സഹായിക്കട്ടെ.
{൪} യസ്യാം ഗായന്തി നൃത്യന്തി ഭൂമ്യാം മര്ത്യാ വ്യൈലബാഃ । യുധ്യന്തേ യസ്യാമാക്രന്ദോ യസ്യാം വദതി ദുന്ദുഭിഃ । സാ നോ ഭൂമിഃ പ്ര ണുദതാം സപത്നാന് അസപത്നം മാ പൃഥിവീ കൃണോതു
ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യർ പാടുകയും നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു; ഇവിടെയാണ് അവർ ജീവിക്കുന്നത്, യുദ്ധം ചെയ്യുന്നത്, വിളിച്ചോതുന്നത്, മൃദംഗം മുഴങ്ങുന്നത്. ആ ഭൂമി ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ അകറ്റട്ടെ; ഭൂമി ഞങ്ങളെ ശത്രുവില്ലാതാക്കട്ടെ.
യസ്യാമന്നം വ്രീഹിയവൌ യസ്യാ ഇമാഃ പഞ്ച കൃഷ്ടയഃ । ഭൂമ്യൈ പര്ജന്യപത്ന്യൈ നമോഽസ്തു വര്ഷമേദസേ
ഭൂമിയിൽ അന്നം, അരി, യവം വളരുന്നു; അഞ്ചു ജനവിഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ താമസിക്കുന്നു. മഴയുടെ ഭാര്യയായ, മഴയിൽ സമൃദ്ധമായ ഭൂമിക്ക് ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു.
യസ്യാഃ പുരോ ദേവകൃതാഃ ക്ഷേത്രേ യസ്യാ വികുര്വതേ । പ്രജാപതിഃ പൃഥിവീം വിശ്വഗര്ഭാമാശാമാശാം രണ്യാം നഃ കൃണോതു
ദേവതകൾ നിർമ്മിച്ച നഗരങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നതും, അവർ പ്രവർത്തിക്കുന്നതും ഈ ഭൂമിയിലാണ്. സർവ്വസൃഷ്ടിയുടെ ഗർഭമായ ഭൂമി എല്ലാ ദിക്കിലും ഞങ്ങൾക്ക് സമൃദ്ധിയേകട്ടെ എന്ന് പ്രജാപതി അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.
നിധിം ബിഭ്രതീ ബഹുധാ ഗുഹാ വസു മണിം ഹിരണ്യം പൃഥിവീ ദദാതു മേ । വസൂനി നോ വസുദാ രാസമാനാ ദേവീ ദധാതു സുമനസ്യമാനാ
നാനാഭാവത്തിലുള്ള നിധികളും, ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന സമ്പത്തും വഹിക്കുന്ന ഭൂമി, എനിക്ക് രത്നവും പൊന്നും നൽകട്ടെ. സമ്പത്ത് നൽകുന്ന ദേവിയായ ഭൂമി, ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്തും മനസ്സിന്റെ സന്തോഷവും നൽകണം.
ജനം ബിഭ്രതീ ബഹുധാ വിവാചസം നാനാധര്മാണം പൃഥിവീ യഥൌകസമ് । സഹസ്രം ധാരാ ദ്രവിണസ്യ മേ ദുഹാം ധ്രുവേവ ധേനുരനപസ്ഫുരന്തീ
നാനാഭാഷകളും ആചാരങ്ങളും ഉള്ള ജനങ്ങളെ വഹിക്കുന്ന ഭൂമി, എല്ലാവർക്കും വീടായി നിലകൊള്ളുന്നു. ഭൂമി എനിക്ക് ആയിരം പാതകളിൽ സമ്പത്ത് നൽകട്ടെ, ഒരിക്കലും ചലിക്കാത്ത പശുവുപോലെ.
യസ്തേ സര്പോ വൃശ്ചികസ്തൃഷ്ടദംശ്മാ ഹേമന്തജബ്ധോ ഭൃമലോ ഗുഹാ ശയേ । ക്രിമിര്ജിന്വത്പൃഥിവി യദ്യദേജതി പ്രാവൃഷി തന് നഃ സര്പന് മോപ സൃപദ്യച്ഛിവം തേന നോ മൃഡ
നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന പാമ്പ്, ചെളിപ്പുഴു, കടിക്കുന്ന കീടം, ശീതകാലത്ത് ജനിക്കുന്നവ, മഴക്കാലത്ത് സജീവമായവ—ഇതൊക്കെയും ഭൂമി, ഞങ്ങളെ സമീപിക്കരുതേ. ശുഭമായതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണം.
യേ തേ പന്ഥാനോ ബഹവോ ജനായനാ രഥസ്യ വര്ത്മാനസശ്ച യാതവേ । യൈഃ സംചരന്ത്യുഭയേ ഭദ്രപാപാസ്തം പന്ഥാനം ജയേമാനമിത്രമതസ്കരം യച്ഛിവം തേന നോ മൃഡ
ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി സൃഷ്ടിച്ച പല വഴികളും, രഥത്തിനും യാത്രയ്ക്കും ഉള്ള പാതകളും, നല്ലവരും കெട്ടവരും സഞ്ചരിക്കുന്ന വഴികളുമാണ്. ശത്രുക്കളും കള്ളന്മാരും ഇല്ലാത്ത, ശുഭമായ ആ വഴി ഞങ്ങൾ ജയിക്കട്ടെ. അതിലൂടെ ഞങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകണമേ.
മല്വം ബിഭ്രതീ ഗുരുഭൃദ്ഭദ്രപാപസ്യ നിധനം തിതിക്ഷുഃ । വരാഹേണ പൃഥിവീ സംവിദാനാ സൂകരായ വി ജിഹീതേ മൃഗായ
മണ്ണ് ചുമന്ന് ഭാരവും സഹിച്ച്, നല്ലതും കെട്ടതുമായ ഫലങ്ങൾ ക്ഷമയോടെ ഏറ്റുവാങ്ങുന്ന ഭൂമി, പന്നിയുമായി ഒന്നായി, ആ മൃഗത്തിനായി താനെ തന്നെ സമർപ്പിക്കുന്നു.
യേ ത ആരണ്യാഃ പശവോ മൃഗാ വനേ ഹിതാഃ സിംഹാ വ്യാഘ്രാഃ പുരുഷാദശ്ചരന്തി । ഉലം വൃകം പൃഥിവി ദുഛുനാമിത ഋക്ഷീകാം രക്ഷോ അപ ബാധയാസ്മത്
കാടിൽ ജീവിക്കുന്ന മൃഗങ്ങൾ, സിംഹങ്ങൾ, കടുവകൾ, മനുഷ്യഭക്ഷകന്മാർ ഇവരെല്ലാം സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഭൂമിയേ, ദുഷ്ടനായ ഓട്ടക്കൊരുവിനെ, കരടിയെ, പിശാചിനെ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റിക്കളയണം.
യേ ഗന്ധര്വാ അപ്സരസോ യേ ചാരായാഃ കിമീദിനഃ । പിശാചാന്ത്സര്വാ രക്ഷാംസി താന് അസ്മദ്ഭൂമേ യാവയ
ഗന്ധർവന്മാർ, അപ്സരസുകൾ, ചാരന്മാർ, കിമീദിനന്മാർ, എല്ലാ പിശാചുകളും ദുഷ്ടശക്തികളും—ഇവരെല്ലാം ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് നീ അകറ്റണമേ, ഭൂമിയേ.
{൫} യാം ദ്വിപാദഃ പക്ഷിണഃ സംപതന്തി ഹംസാഃ സുപര്ണാഃ ശകുനാ വയാംസി । യസ്യാം വാതോ മാതരിശ്വേയതേ രജാംസി കൃണ്വംശ്ച്യാവയംശ്ച വൃക്ഷാന് । വാതസ്യ പ്രവാമുപവാമനു വാത്യര്ചിഃ
രണ്ടുകാലുള്ള പക്ഷികൾ—ഹംസകൾ, ഗരുഡങ്ങൾ, മറ്റു പറക്കുന്ന പക്ഷികൾ—ഇവൾക്കു മേൽ ഇറങ്ങുന്നു. ഈ ഭൂമിയിലൂടെ കാറ്റ് സഞ്ചരിച്ച് പൊടിപടർത്തുകയും മരങ്ങളെ കുലുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കാറ്റിന്റെ ശക്തിയും വേഗവും ജ്വാലയും അവിടെ ഉണ്ട്.
യസ്യാം കൃഷ്ണമരുണം ച സംഹിതേ അഹോരാത്രേ വിഹിതേ ഭൂമ്യാമധി । വര്ഷേണ ഭൂമിഃ പൃഥിവീ വൃതാവൃതാ സാ നോ ദധാതു ഭദ്രയാ പ്രിയേ ധാമനിധാമനി
കറുപ്പും ചുവപ്പും കൂടിച്ചേർന്ന, പകലും രാത്രിയും സ്ഥാപിതമായ ഭൂമിയിൽ, വർഷം ചുറ്റിയിരിക്കുന്ന ഈ ഭൂമി ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭമായ, പ്രിയപ്പെട്ട വാസസ്ഥലം നൽകട്ടെ.
ദ്യൌശ്ച മ ഇദം പൃഥിവീ ചാന്തരിക്ഷം ച മേ വ്യചഃ । അഗ്നിഃ സൂര്യ ആപോ മേധാം വിശ്വേ ദേവാശ്ച സം ദദുഃ
ആകാശവും ഭൂമിയും അന്തരീക്ഷവും എനിക്ക് വിശാലത നൽകി. അഗ്നിയും സൂര്യനും ജലവും ബുദ്ധിയും എല്ലാ ദേവതകളും ചേർന്ന് അതു സമ്മാനിച്ചു.
അഹമസ്മി സഹമാന ഉത്തരോ നാമ ഭൂമ്യാമ് । അഭീഷാഡസ്മി വിശ്വാഷാഡാശാമാശാം വിഷാസഹിഃ
ഞാൻ സഹിഷ്ണുവാണ്, ഭൂമിയിൽ ഏറ്റവും മേലുള്ളവൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഞാൻ ജയശീലനും എല്ലാം കീഴടക്കുന്നവനും ആഗ്രഹങ്ങളുടെ ഉടമയും പ്രതീക്ഷകളെ തകർക്കുന്നവനും ആകുന്നു.
അദോ യദ്ദേവി പ്രഥമാനാ പുരസ്താദ്ദേവൈരുക്താ വ്യസര്പോ മഹിത്വമ് । ആ ത്വാ സുഭൂതമവിശത്തദാനീമകല്പയഥാഃ പ്രദിശശ്ചതസ്രഃ
ദേവതകൾ ആദ്യം പ്രസ്താവിച്ച ആ മഹത്വം, ദേവതകളെപ്പോലെ നീ പ്രഥമമായി ഉദിച്ചപ്പോൾ, നീ നാലു ദിക്കുകളും സ്ഥാപിച്ചു.
യേ ഗ്രാമാ യദരണ്യം യാഃ സഭാ അധി ഭൂമ്യാമ് । യേ സംഗ്രാമാഃ സമിതയസ്തേഷു ചാരു വദേമ തേ
ഭൂമിയിൽ ഉള്ള ഗ്രാമങ്ങളും കാടുകളും സഭകളും, യുദ്ധങ്ങളും കൂട്ടായ്മകളും—അവിടെയൊക്കെയും ഞങ്ങൾ നല്ലത് സംസാരിക്കട്ടെ.
അശ്വ ഇവ രജോ ദുധുവേ വി താന് ജനാന് യ ആക്ഷിയന് പൃഥിവീം യാദജായത । മന്ദ്രാഗ്രേത്വരീ ഭുവനസ്യ ഗോപാ വനസ്പതീനാം ഗൃഭിരോഷധീനാമ്
കുതിരപോലെ പൊടി ഉയരുന്നു. ഭൂമിയെ അളന്നവർ ജനിച്ചു. ലോകത്തിന്റെ പ്രധാനവും ആനന്ദകരവുമായ രക്ഷകനും, മരങ്ങളുടെയും ഔഷധികളുടെയും പിടിയുമാണ്.
യദ്വദാമി മധുമത്തദ്വദാമി യദീക്ഷേ തദ്വനന്തി മാ । ത്വിഷീമാന് അസ്മി ജൂതിമാന് അവാന്യാന് ഹന്മി ദോധതഃ
ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നത് മധുരമാണ്, ഞാൻ പറയുന്നത് വിജയകരമാണ്. ഞാൻ കാണുന്നത് എനിക്ക് കീഴടങ്ങുന്നു. ഞാൻ പ്രകാശവാനാണ്, ശക്തിയുള്ളവനാണ്, എനിക്കെതിരെ വരുന്നവരെ ഞാൻ തോൽപ്പിക്കുന്നു.
ശന്തിവാ സുരഭിഃ സ്യോനാ കീലാലോധ്നീ പയസ്വതീ । ഭൂമിരധി ബ്രവീതു മേ പൃഥിവീ പയസാ സഹ
ശാന്തവും സുഗന്ധവുമാണ്, സുഖകരവും പാൽപുഷ്ടിയുള്ളതും പോഷകസമൃദ്ധവുമാണ്. ഭൂമി എനിക്ക് വേണ്ടി സംസാരിക്കട്ടെ, അവളുടെ പാൽപോലെ അവൾ എപ്പോഴും എനിക്കൊപ്പം ഇരിക്കട്ടെ.
യാമന്വൈച്ഛദ്ധവിഷാ വിശ്വകര്മാന്തരര്ണവേ രജസി പ്രവിഷ്ടാമ് । ഭുജിഷ്യം പാത്രം നിഹിതം ഗുഹാ യദാവിര്ഭോഗേ അഭവന് മാതൃമദ്ഭ്യഃ
വിശ്വകർമ്മൻ ഹോമം അർപ്പിച്ച് അന്വേഷിച്ചവളെ, ആന്തരിക സമുദ്രത്തിൽ പൊടിയിൽ പ്രവേശിച്ചവളെ, രഹസ്യമായി സൂക്ഷിച്ച ആ ആനന്ദപാത്രം, അമ്മമാരുടെ ഇടയിൽ വെളിപ്പെട്ടു.
ത്വമസ്യാവപനീ ജനാനാമദിതിഃ കാമദുഘാ പപ്രഥാനാ । യത്ത ഊനം തത്ത ആ പൂരയാതി പ്രജാപതിഃ പ്രഥമജാ ഋതസ്യ
ജനങ്ങളുടെ ആധാരമായ അദിതിയായ നീ, ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവളും വ്യാപിച്ചവളുമാണ്. എന്ത് കുറവുണ്ടായാലും നീ അതു നിറയ്ക്കുന്നു. പ്രജാപതി, സത്യത്തിന്റെ ആദ്യജനനമായവളാണ്.
ഉപസ്ഥാസ്തേ അനമീവാ അയക്ഷ്മാ അസ്മഭ്യം സന്തു പൃഥിവി പ്രസൂതാഃ । ദീര്ഘം ന ആയുഃ പ്രതിബുധ്യമാനാ വയം തുഭ്യം ബലിഹൃതഃ സ്യാമ
ഭൂമിയേ, നിന്റെ മടിയിൽ രോഗവും ദു:ഖവും ഇല്ലാതിരിക്കട്ടെ. നിന്റെ സന്തതികൾക്കും അതുപോലെ ആയിരിക്കട്ടെ. ദീർഘായുസോടെ ഉണരുന്ന ഞങ്ങൾ, നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നവരാകട്ടെ.