ദേവാഃ പിതരോ മനുഷ്യാ ഗന്ധര്വാപ്സരസശ്ച യേ । ഉച്ഛിഷ്ടാജ്ജജ്ഞിരേ സര്വേ ദിവി ദേവാ ദിവിശ്രിതഃ
ദേവന്മാർ, പിതാക്കന്മാർ, മനുഷ്യർ, ഗന്ധർവന്മാർ, അപ്സരസ്സുകൾ—ഇവരെല്ലാം ശേഷിപ്പിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്; ദിവിയിൽ ദേവന്മാരും അവിടെ വസിക്കുന്നവരും.
11.8(൧൧.൧൦) യന് മന്യുര്ജായാമാവഹത്സംകല്പസ്യ ഗൃഹാദധി । ക ആസം ജന്യാഃ കേ വരാഃ ക ഉ ജ്യേഷ്ഠവരോഽഭവത്
കോപം ഭാര്യയെ സങ്കല്പത്തിന്റെ വീടിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്നു. ആരായിരുന്നു അവളുടെ മക്കൾ? ആരാണ് ശ്രേഷ്ഠർ? ആരാണ് മൂത്തവനും ശ്രേഷ്ഠനുമായത്?
തപശ്ചൈവാസ്താം കര്മ ചാന്തര്മഹത്യര്ണവേ । ത ആസം ജന്യാസ്തേ വരാ ബ്രഹ്മ ജ്യേഷ്ഠവരോഽഭവത്
മഹാസമുദ്രത്തിനുള്ളിൽ തപസ്സും പ്രവർത്തിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവയാണ് മക്കളും ശ്രേഷ്ഠരും. ബ്രഹ്മാവാണ് മൂത്തവനും ശ്രേഷ്ഠനുമായത്.
ദശ സാകമജായന്ത ദേവാ ദേവേഭ്യഃ പുരാ । യോ വൈ താന് വിദ്യാത്പ്രത്യക്ഷം സ വാ അദ്യ മഹദ്വദേത്
പത്ത് ദേവന്മാർ ഒരുമിച്ച് ജനിച്ചു; അവർ ദേവന്മാരിൽ നിന്നായിരുന്നു. ആരെങ്കിലും അവരെ നേരിട്ട് അറിയുന്നുവെങ്കിൽ, ഇന്നവൻ മഹത്തായതിനെ പ്രഖ്യാപിക്കട്ടെ.
പ്രാണാപാനൌ ചക്ഷുഃ ശ്രോത്രമക്ഷിതിശ്ച ക്ഷിതിശ്ച യാ । വ്യാനോദാനൌ വാങ്മനസ്തേ വാ ആകൂതിമാവഹന്
ശ്വാസവും ഉച്ച്വാസവും, കാഴ്ച, കേൾവ്, നശിക്കാത്തതും നശിക്കുന്നതും, വ്യാപനവും ഉയർന്ന ശ്വാസവും, വാക്കും മനസ്സും—ഇവയാണ് ആഗ്രഹത്തെ ഉണർത്തിയത്.
അജാതാ ആസന്ന് ഋതവോഽഥോ ധാതാ ബൃഹസ്പതിഃ । ഇന്ദ്രാഗ്നീ അശ്വിനാ തര്ഹി കം തേ ജ്യേഷ്ഠമുപാസത
ആർതുക്കൾ അപ്പോൾ ജനിച്ചിരുന്നില്ല; പിന്നെ സ്രഷ്ടാവും ബൃഹസ്പതിയും ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും അശ്വിനികളും. അവർ ആരെയാണ് മൂത്തവനായി ആരാധിച്ചത്?
തപശ്ചൈവാസ്താം കര്മ ചാന്തര്മഹത്യര്ണവേ । തപോ ഹ ജജ്ഞേ കര്മണസ്തത്തേ ജ്യേഷ്ഠമുപാസത
മഹാസമുദ്രത്തിനുള്ളിൽ തപസ്സും പ്രവർത്തിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രവർത്തിയിൽ നിന്ന് തപസ്സാണ് ജനിച്ചത്; അതിനെയാണ് അവർ മൂത്തവനായി ആരാധിച്ചത്.
യേത ആസീദ്ഭൂമിഃ പൂര്വാ യാമദ്ധാതയ ഇദ്വിദുഃ । യോ വൈ താം വിദ്യാന് നാമഥാ സ മന്യേത പുരാണവിത്
ആദിയിലെ ഭൂമി സ്രഷ്ടാക്കൾ അറിയുന്നതുപോലെയാണ്. ആരെങ്കിലും അതിന്റെ പേരറിയുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ തന്നെ പുരാതനവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനെന്ന് കരുതട്ടെ.
കുത ഇന്ദ്രഃ കുതഃ സോമഃ കുതോ അഗ്നിരജായത । കുതസ്ത്വഷ്ടാ സമഭവത്കുതോ ധാതാജായത
ഇന്ദ്രൻ എവിടെ നിന്നാണ് ഉദിച്ചത്? സോമൻ എവിടെ നിന്നാണ് വന്നത്? അഗ്നി എവിടെ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്? ത്വഷ്ടാവ് എവിടെ നിന്നാണ് ഉദിച്ചത്? ധാതാവ് എവിടെ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്?
ഇന്ദ്രാദിന്ദ്രഃ സോമാത്സോമോ അഗ്നേരഗ്നിരജായത । ത്വഷ്ടാ ഹ ജജ്ഞേ ത്വഷ്ടുര്ധാതുര്ധാതാജായത
ഇന്ദ്രനിൽ നിന്ന് തന്നെ ഇന്ദ്രൻ ജനിച്ചു, സോമനിൽ നിന്ന് തന്നെ സോമൻ, അഗ്നിയിൽ നിന്ന് തന്നെ അഗ്നി. ത്വഷ്ടാവ് ത്വഷ്ടാവിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്, ധാതാവ് ധാതാവിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്.
യേ ത ആസന് ദശ ജാതാ ദേവാ ദേവേഭ്യഃ പുരാ । പുത്രേഭ്യോ ലോകം ദത്ത്വാ കസ്മിംസ്തേ ലോക ആസതേ
മറ്റു ദേവന്മാരുടെ മുമ്പ് ജനിച്ച ആ പത്ത് ദേവന്മാർ, ലോകം തങ്ങളുടെ പുത്രന്മാർക്ക് നൽകി, അവർ ഇപ്പോൾ ഏത് ലോകത്തിലാണ് പാർക്കുന്നത്?
{൨൨} യദാ കേശാന് അസ്ഥി സ്നാവ മാംസം മജ്ജാനമാഭരത്। ശരീരം കൃത്വാ പാദവത്കം ലോകമനു പ്രാവിശത്
അവൻ മുടി, അസ്ഥി, സ്നायु, മാംസം, മജ്ജ എന്നിവ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് കാലുള്ള ശരീരം ഉണ്ടാക്കി, പിന്നെ ഏത് ലോകത്തിലേക്ക് അവൻ കടന്നു入りച്?
കുതഃ കേശാന് കുതഃ സ്നാവ കുതോ അസ്ഥീന്യാഭരത്। അങ്ഗാ പര്വാണി മജ്ജാനം കോ മാംസം കുത ആഭരത്
അവൻ എവിടെ നിന്നാണ് മുടി കൂട്ടിയത്? എവിടെ നിന്നാണ് സ്നायु, എവിടെ നിന്നാണ് അസ്ഥികൾ? അവയവങ്ങൾ, സന്ധികൾ, മജ്ജ എന്നിവ ആരാണ് കൊണ്ടുവന്നത്? മാംസം എവിടെ നിന്നാണ് കൊണ്ടുവന്നത്?
സംസിചോ നാമ തേ ദേവാ യേ സംഭാരാന്ത്സമഭരന് । സര്വം സംസിച്യ മര്ത്യം ദേവാഃ പുരുഷമാവിശന്
സംസിച് എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ദേവന്മാർ എല്ലാം ഒന്നിച്ച് കൂട്ടിച്ചേർത്തപ്പോൾ, അവർ എല്ലാം ചേർത്ത് മനുഷ്യശരീരത്തിൽ ദേവന്മാർ പ്രവേശിച്ചു.
ഊരൂ പാദാവഷ്ഠീവന്തൌ ശിരോ ഹസ്താവഥോ മുഖമ് । പൃഷ്ടീര്ബര്ജഹ്യേ പാര്ശ്വേ കസ്തത്സമദധാദൃഷിഃ
അസ്ഥിയുള്ള തോളുകളും കാലുകളും, തല, കൈകൾ, വായ്, പിൻഭാഗം, വശങ്ങൾ, പാഴ്സ്വങ്ങൾ—ഇതെല്ലാം ആരാണ് ഒരുമിച്ച് ക്രമപ്പെടുത്തി, മഹർഷേ?
ശിരോ ഹസ്താവഥോ മുഖം ജിഹ്വാം ഗ്രീവാശ്ച കീകസാഃ । ത്വചാ പ്രാവൃത്യ സര്വം തത്സംധാ സമദധാന് മഹീ
തല, കൈകൾ, വായ്, നാവ്, കഴുത്ത്, താടികൾ—ഇവയെല്ലാം ചർമ്മം കൊണ്ട് മൂടി, ഭൂമി അവയെല്ലാം ചേർത്ത് ഒന്നാക്കി.
യത്തച്ഛരീരമശയത്സംധയാ സംഹിതം മഹത്। യേനേദമദ്യ രോചതേ കോ അസ്മിന് വര്ണമാഭരത്
സന്ധികളോടെ ചേർത്ത് വച്ച ആ വലിയ ശരീരം, ഇന്ന് പ്രകാശിക്കുന്നത് ആരാണ് അതിന് വർണ്ണം നൽകിയതുകൊണ്ടാണ്?
സര്വേ ദേവാ ഉപാശിക്ഷന് തദജാനാദ്വധൂഃ സതീ । ഈശാ വശസ്യ യാ ജായാ സാസ്മിന് വര്ണമാഭരത്
എല്ലാ ദേവന്മാരും അതിനെ അന്വേഷിച്ചു; അറിവുള്ള വധു അതറിയുന്നു. ശക്തിയുടെ അധിപന്റെ ഭാര്യ തന്നെയാണ് അതിന് വർണ്ണം നൽകിയതും.
യദാ ത്വഷ്ടാ വ്യതൃണത്പിതാ ത്വഷ്ടുര്യ ഉത്തരഃ । ഗൃഹം കൃത്വാ മര്ത്യം ദേവാഃ പുരുഷമാവിശന്
ത്വഷ്ടാവ് വിഭജിച്ചപ്പോൾ, ത്വഷ്ടാവിന്റെ അച്ഛനും, അവന്റെ ശേഷം വന്നവനും, വീടുണ്ടാക്കി ദേവന്മാർ മനുഷ്യശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
സ്വപ്നോ വൈ തന്ദ്രീര്നിര്ഋതിഃ പാപ്മാനോ നാമ ദേവതാഃ । ജരാ ഖാലത്യം പാലിത്യം ശരീരമനു പ്രാവിശന്
നിദ്ര, തളർച്ച, ക്ഷയം, പാപം—ഇവ ദേവതകളുടെ പേരുകളാണ്; വയസ്സായതു, തലമുടി കൊഴിച്ചൽ, ചാരമുടി—ഇവ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
സ്തേയം ദുഷ്കൃതം വൃജിനം സത്യം യജ്ഞോ യശോ ബൃഹത്। ബലം ച ക്ഷത്രമോജശ്ച ശരീരമനു പ്രാവിശന്
മോഷണം, ദുഷ്കൃത്യം, പാപം, സത്യം, യജ്ഞം, മഹത്വം, ബലം, അധികാരം, ഊർജ്ജം—ഇവയെല്ലാം ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
{൨൩} ഭൂതിശ്ച വാ അഭൂതിശ്ച രാതയോഽരാതയശ്ച യാഃ । ക്ഷുധശ്ച സര്വാസ്തൃഷ്ണാശ്ച ശരീരമനു പ്രാവിശന്
സൗഭാഗ്യവും ദുർഭാഗ്യവും, ദാനം, നിരാകരണം, എല്ലാ വിധം വിശപ്പും ദാഹവും ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
നിന്ദാശ്ച വാ അനിന്ദാശ്ച യച്ച ഹന്തേതി നേതി ച । ശരീരം ശ്രദ്ധാ ദക്ഷിണാശ്രദ്ധാ ചാനു പ്രാവിശന്
നിന്ദയും അനിന്ദയും, അടിക്കണം എന്നതും അടിക്കരുത് എന്നതും, വിശ്വാസം, ദാനം, അവിശ്വാസം—ഇവയെല്ലാം ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
വിദ്യാശ്ച വാ അവിദ്യാശ്ച യച്ചാന്യദുപദേശ്യമ് । ശരീരം ബ്രഹ്മ പ്രാവിശദൃചഃ സാമാഥോ യജുഃ
വിദ്യയും അവിദ്യയും, പഠിപ്പിക്കേണ്ട മറ്റെല്ലാം, വേദം, ഋക്, സാമ, യജുസ്—ഇവയെല്ലാം ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
ആനന്ദാ മോദാഃ പ്രമുദോഽഭീമോദമുദശ്ച യേ । ഹസോ നരിഷ്ടാ നൃത്താനി ശരീരമനു പ്രാവിശന്
ആനന്ദം, സന്തോഷം, പരമാനന്ദം, ഉല്ലാസം, ചിരി, ഹാനികരമല്ലാത്തത്, നൃത്തങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
ആലാപാശ്ച പ്രലാപാശ്ചാഭീലാപലപശ്ച യേ । ശരീരം സര്വേ പ്രാവിശന്ന് ആയുജഃ പ്രയുജോ യുജഃ
സംഭാഷണം, അനർത്ഥമായ സംസാരങ്ങൾ, ആഗ്രഹങ്ങൾ, വെറുതെ പറയലുകൾ—ഇവയെല്ലാം, ചേർന്നതും ചേർന്നില്ലാത്തതും, ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
പ്രാണാപാനൌ ചക്ഷുഃ ശ്രോത്രമക്ഷിതിശ്ച ക്ഷിതിശ്ച യാ । വ്യാനോദാനൌ വാങ്മനഃ ശരീരേണ ത ഈയന്തേ
ഉള്ളിൽ കയറിയും പുറത്തു വരികയും ചെയ്യുന്ന ശ്വാസം, കാഴ്ചയും കേൾവിയും, നിലനിൽക്കുന്ന ഭൂമി, ജീവവായു, ഉയരുന്ന ശ്വാസം, വാക്ക്, മനസ്സ് — ഇവയെല്ലാം ശരീരത്തോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ആശിഷശ്ച പ്രശിഷശ്ച സംശിഷോ വിശിഷശ്ച യാഃ । ചിത്താനി സര്വേ സംകല്പാഃ ശരീരമനു പ്രാവിശന്
ആശംസകളും ആജ്ഞകളും അനുമതികളും വ്യത്യാസങ്ങളും, മനസ്സിലെ എല്ലാ ഉദ്ദേശങ്ങളും നിർണ്ണയങ്ങളും ശരീരത്തിനകത്ത് പ്രവേശിച്ചു.
ആസ്തേയീശ്ച വാസ്തേയീശ്ച ത്വരണാഃ കൃപണാശ്ച യാഃ । ഗുഹ്യാഃ ശുക്രാ സ്ഥൂലാ അപസ്താ ബീഭത്സാവസാദയന്
മോഷ്ടിക്കാൻ ഉള്ള പ്രവണതയും താമസിക്കാൻ ഉള്ള സ്വഭാവവും അതിവേഗതയും ദു:ഖവും, മറച്ചുവച്ചതും ശുദ്ധമായതും ഭാരം കൂടിയതും ഉപേക്ഷിച്ചതും വെറുപ്പുണ്ടാക്കുന്നതും എല്ലാം അവിടെ അടിഞ്ഞു കിടന്നു.
അസ്ഥി കൃത്വാ സമിധം തദഷ്ടാപോ അസാദയന് । രേതഃ കൃത്വാജ്യം ദേവാഃ പുരുഷമാവിശന്
എല്ലാ അസ്ഥികളും ഇന്ധനമായി നിർമിച്ച് ആ എട്ട് ജലങ്ങൾ അവിടെ അധിവസിച്ചു; വീര്യം നെയ്യായി മാറ്റി ദേവന്മാർ മനുഷ്യനിൽ പ്രവേശിച്ചു.