[൧൨] തതശ്ചൈനമന്യാഭ്യാമൂരുഭ്യാം പ്രാശീര്യാഭ്യാം ചൈതം പൂര്വ ഋഷയഃ പ്രാശ്നന് । ഊരൂ തേ മരിഷ്യത ഇത്യേനമാഹ । തം വാ അഹം നാര്വാഞ്ചം ന പരാഞ്ചം ന പ്രത്യഞ്ചമ് । മിത്രാവരുണയോരൂരുഭ്യാമ് । താഭ്യാമേനം പ്രാശിഷം താഭ്യാമേനമജീഗമമ് । ഏഷ വാ ഓദനഃ സര്വാങ്ഗഃ സര്വപരുഃ സര്വതനൂഃ । സര്വാങ്ഗ ഏവ സര്വപരുഃ സര്വതനൂഃ സം ഭവതി യ ഏവം വേദ
അതിനുശേഷം, രണ്ടു ഉരുക്കളാൽ, ശക്തമായ രണ്ടു ഉരുക്കളാൽ, പുരാതന ഋഷിമാർ അവനെ പോഷിച്ചു. 'നിന്റെ ഉരുക്കൾ നശിക്കും' എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, ഞാൻ അകത്തേക്കോ പുറത്തേക്കോ പിന്നോട്ടോ തിരിഞ്ഞ ഉരുക്കളാൽ പോഷിച്ചില്ല; മറിച്ച്, മിത്രനും വരുണനും ഉള്ള ഉരുക്കളാൽ പോഷിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അവനെ നേടിയതും. ഈ ഭോജനമാണ് ശരീരത്തിന്റെ മുഴുവൻ അവയവങ്ങളും, എല്ലാം പൂർണ്ണമായും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതും. ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞവൻ ശരീരത്തിന്റെ മുഴുവൻ അവയവങ്ങളോടും, എല്ലാം പൂർണ്ണമായും, ഒന്നാകുന്നു.
ഏതദ്വൈ ബ്രധ്നസ്യ വിഷ്ടപം യദോദനഃ
ഈ ഭോജനമാണ് ബ്രധ്നന്റെ ലോകം.
[൧] ബ്രധ്നലോകോ ഭവതി ബ്രധ്നസ്യ വിഷ്ടപി ശ്രയതേ യ ഏവം വേദ
ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞവൻ ബ്രധ്നന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കുന്നു; ബ്രധ്നന്റെ ലോകത്തിൽ അവൻ വിശ്രമിക്കുന്നു.
[൨] ഏതസ്മാദ്വാ ഓദനാത്ത്രയസ്ത്രിംശതം ലോകാന് നിരമിമീത പ്രജാപതിഃ
ഈ ഭോജനത്തിൽ നിന്നാണ് പ്രജാപതി മുപ്പത്തിമൂന്ന് ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചത്.
[൩] തേഷാം പ്രജ്ഞാനായ യജ്ഞമസൃജത
അവരുടെ ബുദ്ധിക്കായി, അവൻ യജ്ഞം സൃഷ്ടിച്ചു.
[൪] സ യ ഏവം വിദുഷ ഉപദ്രഷ്ടാ ഭവതി പ്രാണം രുണദ്ധി
ഇങ്ങനെ അറിയുന്നവൻ അറിവുള്ളവരിൽ മേൽനോട്ടക്കാരനാകുന്നു; അവൻ ശ്വാസത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു.
[൫] ന ച പ്രാണം രുണദ്ധി സര്വജ്യാനിം ജീയതേ
പക്ഷേ, അവൻ ശ്വാസത്തെ നിയന്ത്രിക്കാറില്ല; അവൻ എല്ലാ ജീവികളെയും കടന്നുപോകുന്നു.
[൬] ന ച സര്വജ്യാനിം ജീയതേ പുരൈനം ജരസഃ പ്രാണോ ജഹാതി
പക്ഷേ, അവൻ എല്ലാ ജീവികളെയും കടന്നുപോകുന്നില്ല; അതിന് മുമ്പ്, വൃദ്ധാവസ്ഥയിൽ ശ്വാസം അവനെ വിട്ടുപോകുന്നു.
11.4(൧൧.൬) പ്രാണായ നമോ യസ്യ സര്വമിദം വശേ । യോ ഭൂതഃ സര്വസ്യേശ്വരോ യസ്മിന്ത്സര്വം പ്രതിഷ്ഠിതമ്
ശ്വാസനാഥായ നമസ്കാരം; എല്ലാം അവന്റെ അധികാരത്തിലാണ്. അവൻ എല്ലാ ഭൂതങ്ങളുടെ ഇശ്വരനാണ്; എല്ലാം അവനിൽ അധിഷ്ഠിതമാണ്.
നമസ്തേ പ്രാണ ക്രന്ദായ നമസ്തേ സ്തനയിത്നവേ । നമസ്തേ പ്രാണ വിദ്യുതേ നമസ്തേ പ്രാണ വര്ഷതേ
ശ്വാസനാഥാ, ഗർജ്ജനക്കാരനേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം. ഇടിമുഴക്കമുള്ളവനേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം. മിന്നലായ ശ്വാസനാഥാ, നിനക്ക് നമസ്കാരം. മഴയായ ശ്വാസനാഥാ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.
യത്പ്രാണ സ്തനയിത്നുനാഭിക്രന്ദത്യോഷധീഃ । പ്ര വീയന്തേ ഗര്ഭാന് ദധതേഽഥോ ബഹ്വീര്വി ജായന്തേ
ശ്വാസൻ ഇടിമുഴക്കത്തോടെ ഔഷധികളെ ഉണർത്തുമ്പോൾ, അവ വളരുന്നു, ഗർഭം ധരിക്കുന്നു, അനേകം പുത്രന്മാർ ജനിക്കുന്നു.
യത്പ്രാണ ഋതാവാഗതേഽഭിക്രന്ദത്യോഷധീഃ । സര്വം തദാ പ്ര മോദതേ യത്കിം ച ഭൂമ്യാമധി
ശ്വാസൻ ঋതുക്കളിൽ ഔഷധികളെ ഉണർത്തുമ്പോൾ, ഭൂമിയിലെ എല്ലാം ആനന്ദിക്കുന്നു; ഭൂമിയിൽ എന്ത് ഉണ്ടോ അതെല്ലാം സന്തോഷിക്കുന്നു.
യദാ പ്രാണോ അഭ്യവര്ഷീദ്വര്ഷേണ പൃഥിവീം മഹീമ് । പശവസ്തത്പ്ര മോദന്തേ മഹോ വൈ നോ ഭവിഷ്യതി
ശ്വാസൻ മഴയോടെ വിശാലമായ ഭൂമിയിൽ മഴ പെയ്യുമ്പോൾ, മൃഗങ്ങൾ ആനന്ദിക്കുന്നു; മഹത്വം നമുക്ക് ലഭിക്കും.
അഭിവൃഷ്ടാ ഓഷധയഃ പ്രാണേന സമവാദിരന് । ആയുര്വൈ നഃ പ്രാതീതരഃ സര്വാ നഃ സുരഭീരകഃ
മഴകൊണ്ടു നന്നായി നനഞ്ഞ ഔഷധികൾ ജീവന്റെ കൂടെ ഉയർന്നു. ജീവൻ തന്നെയാണ് നമ്മുക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവൻ. എല്ലാം നമ്മുക്ക് സുഗന്ധമായിരിക്കട്ടെ.
നമസ്തേ അസ്ത്വായതേ നമോ അസ്തു പരായതേ । നമസ്തേ പ്രാണ തിഷ്ഠത ആസീനായോത തേ നമഃ
നീ അടുത്തുവരുമ്പോഴും നമസ്കാരം, നീ വിട്ടുപോകുമ്പോഴും നമസ്കാരം. ജീവനേ, നീ നില്ക്കുമ്പോഴും ഇരിക്കുമ്പോഴും നിനക്ക് നമസ്കാരം.
നമസ്തേ പ്രാണ പ്രാണതേ നമോ അസ്ത്വപാനതേ । പരാചീനായ തേ നമഃ പ്രതീചീനായ തേ നമഃ സര്വസ്മൈ ത ഇദം നമഃ
ശ്വാസമേ, നീ അകത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ നിനക്ക് നമസ്കാരം, പുറത്തേക്ക് പോകുമ്പോഴും നിനക്ക് നമസ്കാരം. നീ പുറത്തേക്കും അകത്തേക്കും പോകുമ്പോഴും നിനക്ക് നമസ്കാരം. എല്ലായിടത്തും നിനക്ക് നമസ്കാരം.
യാ തേ പ്രാണ പ്രിയാ തനൂര്യോ തേ പ്രാണ പ്രേയസീ । അഥോ യദ്ഭേഷജം തവ തസ്യ നോ ധേഹി ജീവസേ
ശ്വാസമേ, നിന്റെ പ്രിയ രൂപവും ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടതും, കൂടാതെ നിന്റെ ഔഷധം എന്താണോ അതും, അതെല്ലാം ഞങ്ങൾക്കു ജീവിക്കാൻ തരേണം.
പ്രാണഃ പ്രജാ അനു വസ്തേ പിതാ പുത്രമിവ പ്രിയമ് । പ്രാണോ ഹ സര്വസ്യേശ്വരോ യച്ച പ്രാണതി യച്ച ന
ശ്വാസം സന്തതിയെ പിന്തുടരുന്നു, അച്ഛൻ മകനെ സ്നേഹിക്കുന്നതുപോലെ. ശ്വാസം എല്ലാറ്റിനും യജമാനനാണ്—ശ്വാസമുള്ളതിലും ഇല്ലാത്തതിലും.
{൧൧} പ്രാണോ മൃത്യുഃ പ്രാണസ്തക്മാ പ്രാണം ദേവാ ഉപാസതേ । പ്രാണോ ഹ സത്യവാദിനമുത്തമേ ലോക ആ ദധത്
ശ്വാസം മരണമാണ്, രോഗവുമാണ്; ദേവന്മാർ ശ്വാസത്തെ ആരാധിക്കുന്നു. സത്യവാദിയെ ശ്വാസം ഉന്നത ലോകത്തിൽ എത്തിക്കുന്നു.
പ്രാണോ വിരാട്പ്രാണോ ദേഷ്ട്രീ പ്രാണം സര്വ ഉപാസതേ । പ്രാണോ ഹ സൂര്യശ്ചന്ദ്രമാഃ പ്രാണമാഹുഃ പ്രജാപതിമ്
ശ്വാസം രാജാവാണ്, വഴികാട്ടിയാണ്; എല്ലാവരും ശ്വാസത്തെ ആരാധിക്കുന്നു. ശ്വാസം സൂര്യനും ചന്ദ്രനുമാണ്, ശ്വാസം പ്രജാപതിയാണെന്ന് പറയുന്നു.
പ്രാണാപാനൌ വ്രീഹിയവാവനഡ്വാന് പ്രാണ ഉച്യതേ । യവേ ഹ പ്രാണ ആഹിതോഽപാനോ വ്രീഹിരുച്യതേ
ശ്വാസവും അപാനവും അരിയും യവവും എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു. യവത്തിൽ ശ്വാസം നിലകൊള്ളുന്നു, അപാനം അരിയെന്നു പറയുന്നു.
ബ്രഹ്മചാരീഷ്ണംശ്ചരതി രോദസീ ഉഭേ തസ്മിന് ദേവാഃ സംമനസോ ഭവന്തി । സ ദാധാര പൃഥിവീം ദിവം ച സ ആചാര്യം തപസാ പിപര്തി
ബ്രഹ്മചാരിയും ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും സഞ്ചരിക്കുന്നു. ദേവന്മാർ അവനിൽ മനസ്സോടെ ഒന്നിക്കുന്നു. അവൻ ഭൂമിയും ആകാശവും താങ്ങുന്നു, തപസ്സിലൂടെ ഗുരുവിനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മചാരിണം പിതരോ ദേവജനാഃ പൃഥഗ്ദേവാ അനുസംയന്തി സര്വേ । ഗന്ധര്വാ ഏനമന്വായന് ത്രയസ്ത്രിംശത്ത്രിശതാഃ ഷട്സഹസ്രാഃ സര്വാന്ത്സ ദേവാംസ്തപസാ പിപര്തി
പിതാക്കന്മാരും ദൈവങ്ങൾക്കും മറ്റും ദേവന്മാർക്കും ഓരോരുത്തരും ബ്രഹ്മചാരിയെ പിന്തുടരുന്നു. ഗന്ധർവ്വന്മാർ, മുപ്പത്തിമൂന്നു, ആറ് ആയിരം പേരെല്ലാം അവനെ അനുഗമിക്കുന്നു. അവൻ തപസ്സിലൂടെ ദേവന്മാരെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.
ആചാര്യ ഉപനയമാനോ ബ്രഹ്മചാരിണം കൃണുതേ ഗര്ഭമന്തഃ । തം രാത്രീസ്തിസ്ര ഉദരേ ബിഭര്തി തം ജാതം ദ്രഷ്ടുമഭിസംയന്തി ദേവാഃ
ഗുരു ബ്രഹ്മചാരിയെ ഉപനയനം ചെയ്യുമ്പോൾ അവനെ ഗർഭത്തിൽ ഇടുന്നു. മൂന്നു രാത്രികൾ അവനെ ഉള്ളിൽ വഹിക്കുന്നു. അവൻ ജനിച്ചപ്പോൾ ദേവന്മാർ അവനെ കാണാൻ കൂടുന്നു.
ഇയം സമിത്പൃഥിവീ ദ്യൌര്ദ്വിതീയോതാന്തരിക്ഷം സമിധാ പൃണാതി । ബ്രഹ്മചാരീ സമിധാ മേഖലയാ ശ്രമേണ ലോകാംസ്തപസാ പിപര്തി
ഈ സമിതാണ് ഭൂമി, രണ്ടാമത്തേത് ആകാശം, അന്തരീക്ഷം സമിതുകൊണ്ട് നിറയുന്നു. ബ്രഹ്മചാരി സമിതും മേഖലയും പരിശ്രമവും കൊണ്ടു ലോകങ്ങളെ തപസ്സിലൂടെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.
[൧൩] തതശ്ചൈനമന്യാഭ്യാമഷ്ഠീവദ്ഭ്യാം പ്രാശീര്യാഭ്യാം ചൈതം പൂര്വ ഋഷയഃ പ്രാശ്നന് । സ്രാമോ ഭവിഷ്യസീത്യേനമാഹ । തം വാ അഹം നാര്വാഞ്ചം ന പരാഞ്ചം ന പ്രത്യഞ്ചമ് । ത്വഷ്ടുരഷ്ഠീവദ്ഭ്യാമ് । താഭ്യാമേനം പ്രാശിഷം താഭ്യാമേനമജീഗമമ് । ഏഷ വാ ഓദനഃ സര്വാങ്ഗഃ സര്വപരുഃ സര്വതനൂഃ । സര്വാങ്ഗ ഏവ സര്വപരുഃ സര്വതനൂഃ സം ഭവതി യ ഏവം വേദ
അതിനുശേഷം, രണ്ടു കാൽത്തണ്ടികളാൽ, ശക്തമായ രണ്ടു കാൽത്തണ്ടികളാൽ, പുരാതന ഋഷിമാർ അവനെ പോഷിച്ചു. 'നീ ക്ഷീണിക്കും' എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, ഞാൻ അകത്തേക്കോ പുറത്തേക്കോ പിന്നോട്ടോ തിരിഞ്ഞ കാൽത്തണ്ടികളാൽ പോഷിച്ചില്ല; മറിച്ച്, ത്വഷ്ടാവിന്റെ കാൽത്തണ്ടികളാൽ പോഷിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അവനെ നേടിയതും. ഈ ഭോജനമാണ് ശരീരത്തിന്റെ മുഴുവൻ അവയവങ്ങളും, എല്ലാം പൂർണ്ണമായും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതും. ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞവൻ ശരീരത്തിന്റെ മുഴുവൻ അവയവങ്ങളോടും, എല്ലാം പൂർണ്ണമായും, ഒന്നാകുന്നു.
[൧൪] തതശ്ചൈനമന്യാഭ്യാം പാദാഭ്യാം പ്രാശീര്യാഭ്യാം ചൈതം പൂര്വ ഋഷയഃ പ്രാശ്നന് । ബഹുചാരീ ഭവിഷ്യസീത്യേനമാഹ । തം വാ അഹം നാര്വാഞ്ചം ന പരാഞ്ചം ന പ്രത്യഞ്ചമ് । അശ്വിനോഃ പാദാഭ്യാമ് । താഭ്യാമേനം പ്രാശിഷം താഭ്യാമേനമജീഗമമ് । ഏഷ വാ ഓദനഃ സര്വാങ്ഗഃ സര്വപരുഃ സര്വതനൂഃ । സര്വാങ്ഗ ഏവ സര്വപരുഃ സര്വതനൂഃ സം ഭവതി യ ഏവം വേദ
അതിനുശേഷം, രണ്ടു കാലുകളാൽ, ശക്തമായ രണ്ടു കാലുകളാൽ, പുരാതന ഋഷിമാർ അവനെ പോഷിച്ചു. 'നീ അനവധി സഞ്ചരിക്കും' എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, ഞാൻ അകത്തേക്കോ പുറത്തേക്കോ പിന്നോട്ടോ തിരിഞ്ഞ കാലുകളാൽ പോഷിച്ചില്ല; മറിച്ച്, അശ്വിനികളുടെ കാലുകളാൽ പോഷിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അവനെ നേടിയതും. ഈ ഭോജനമാണ് ശരീരത്തിന്റെ മുഴുവൻ അവയവങ്ങളും, എല്ലാം പൂർണ്ണമായും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതും. ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞവൻ ശരീരത്തിന്റെ മുഴുവൻ അവയവങ്ങളോടും, എല്ലാം പൂർണ്ണമായും, ഒന്നാകുന്നു.
[൧൫] തതശ്ചൈനമന്യാഭ്യാം പ്രപദാഭ്യാം പ്രാശീര്യാഭ്യാം ചൈതം പൂര്വ ഋഷയഃ പ്രാശ്നന് । സര്പസ്ത്വാ ഹനിഷ്യതീത്യേനമാഹ । തം വാ അഹം നാര്വാഞ്ചം ന പരാഞ്ചം ന പ്രത്യഞ്ചമ് । സവിതുഃ പ്രപദാഭ്യാമ് । താഭ്യാമേനം പ്രാശിഷം താഭ്യാമേനമജീഗമമ് । ഏഷ വാ ഓദനഃ സര്വാങ്ഗഃ സര്വപരുഃ സര്വതനൂഃ । സര്വാങ്ഗ ഏവ സര്വപരുഃ സര്വതനൂഃ സം ഭവതി യ ഏവം വേദ
അതിനുശേഷം, രണ്ടു മുന്ന് കാലുകളാൽ, ശക്തമായ രണ്ടു മുന്ന് കാലുകളാൽ, പുരാതന ഋഷിമാർ അവനെ പോഷിച്ചു. 'ഒരു പാമ്പ് നിന്നെ കൊല്ലും' എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, ഞാൻ അകത്തേക്കോ പുറത്തേക്കോ പിന്നോട്ടോ തിരിഞ്ഞ മുന്ന് കാലുകളാൽ പോഷിച്ചില്ല; മറിച്ച്, സവിതാവിന്റെ മുന്ന് കാലുകളാൽ പോഷിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അവനെ നേടിയതും. ഈ ഭോജനമാണ് ശരീരത്തിന്റെ മുഴുവൻ അവയവങ്ങളും, എല്ലാം പൂർണ്ണമായും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതും. ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞവൻ ശരീരത്തിന്റെ മുഴുവൻ അവയവങ്ങളോടും, എല്ലാം പൂർണ്ണമായും, ഒന്നാകുന്നു.
[൧൬] തതശ്ചൈനമന്യാഭ്യാം ഹസ്താഭ്യാം പ്രാശീര്യാഭ്യാം ചൈതം പൂര്വ ഋഷയഃ പ്രാശ്നന് । ബ്രാഹ്മണം ഹനിഷ്യസീത്യേനമാഹ । തം വാ അഹം നാര്വാഞ്ചം ന പരാഞ്ചം ന പ്രത്യഞ്ചമ് । ഋതസ്യ ഹസ്താഭ്യാമ് । താഭ്യാമേനം പ്രാശിഷം താഭ്യാമേനമജീഗമമ് । ഏഷ വാ ഓദനഃ സര്വാങ്ഗഃ സര്വപരുഃ സര്വതനൂഃ । സര്വാങ്ഗ ഏവ സര്വപരുഃ സര്വതനൂഃ സം ഭവതി യ ഏവം വേദ
അതിനുശേഷം, രണ്ടു കൈകളാൽ, ശക്തമായ രണ്ടു കൈകളാൽ, പുരാതന ഋഷിമാർ അവനെ പോഷിച്ചു. 'നീ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ കൊല്ലും' എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, ഞാൻ അകത്തേക്കോ പുറത്തേക്കോ പിന്നോട്ടോ തിരിഞ്ഞ കൈകളാൽ പോഷിച്ചില്ല; മറിച്ച്, ഋതത്തിന്റെ കൈകളാൽ പോഷിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അവനെ നേടിയതും. ഈ ഭോജനമാണ് ശരീരത്തിന്റെ മുഴുവൻ അവയവങ്ങളും, എല്ലാം പൂർണ്ണമായും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതും. ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞവൻ ശരീരത്തിന്റെ മുഴുവൻ അവയവങ്ങളോടും, എല്ലാം പൂർണ്ണമായും, ഒന്നാകുന്നു.
[൧൭] തതശ്ചൈനമന്യയാ പ്രതിഷ്ഠയാ പ്രാശീര്യയാ ചൈതം പൂര്വ ഋഷയഃ പ്രാശ്നന് । അപ്രതിഷ്ഠാനോഽനായതനോ മരിഷ്യസീത്യേനമാഹ । തം വാ അഹം നാര്വാഞ്ചം ന പരാഞ്ചം ന പ്രത്യഞ്ചമ് । സത്യേ പ്രതിഷ്ഠായ । തയൈനം പ്രാശിഷം തയൈനമജീഗമമ് । ഏഷ വാ ഓദനഃ സര്വാങ്ഗഃ സര്വപരുഃ സര്വതനൂഃ । സര്വാങ്ഗ ഏവ സര്വപരുഃ സര്വതനൂഃ സം ഭവതി യ ഏവം വേദ
അതിനുശേഷം, മറ്റൊരു അടിസ്ഥാനത്താൽ, ശക്തമായ ഒരു അടിസ്ഥാനത്താൽ, പുരാതന ഋഷിമാർ അവനെ പോഷിച്ചു. 'നിനക്ക് അടിസ്ഥാനമോ ആധാരമോ ഇല്ലാതെ നീ നശിക്കും' എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, ഞാൻ അകത്തേക്കോ പുറത്തേക്കോ പിന്നോട്ടോ തിരിഞ്ഞ അടിസ്ഥാനത്താൽ പോഷിച്ചില്ല; മറിച്ച്, സത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്താൽ പോഷിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അവനെ നേടിയതും. ഈ ഭോജനമാണ് ശരീരത്തിന്റെ മുഴുവൻ അവയവങ്ങളും, എല്ലാം പൂർണ്ണമായും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതും. ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞവൻ ശരീരത്തിന്റെ മുഴുവൻ അവയവങ്ങളോടും, എല്ലാം പൂർണ്ണമായും, ഒന്നാകുന്നു.