യഥാ വാതേന പ്രക്ഷീണാ വൃക്ഷാഃ ശേരേ ന്യര്പിതാഃ । ഏവാ സപത്നാംസ്ത്വം മമ പ്ര ക്ഷിണീഹി ന്യര്പയ । പൂര്വാന് ജാതാമുതാപരാന് വരണസ്ത്വാഭി രക്ഷതു
കാറ്റ് അടിച്ചുവീഴ്ത്തിയ വൃക്ഷങ്ങൾ നിലത്ത് കിടക്കുന്നതുപോലെ, വരണമേ, നീ എന്റെ മുൻപും ശേഷവും ജനിച്ച ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കി വീഴ്ത്തണം; എന്നെ സംരക്ഷിക്കണം.
താംസ്ത്വം പ്ര ഛിന്ദ്ധി വരണ പുരാ ദിഷ്ടാത്പുരായുഷഃ । യ ഏനം പശുഷു ദിപ്സന്തി യേ ചാസ്യ രാഷ്ട്രദിപ്സവഃ
വരണമേ, മുൻകൂട്ടി വിധിയാലോ ആയുസ്സിനുമുമ്പോ അവനെ പശുക്കളിൽ ദ്രോഹിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരെയും രാജ്യം തട്ടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരെയും നീ മുറിച്ചുകളയണം.
യഥാ സൂര്യോ അതിഭാതി യഥാസ്മിന് തേജ ആഹിതമ് । ഏവാ മേ വരണോ മണിഃ കീര്തിം ഭൂതിം നി യച്ഛതു । തേജസാ മാ സമുക്ഷതു യശസാ സമനക്തു മാ
സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെയും ഈ പ്രകാശം അവനിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതുപോലെയും, വരണ മാണിക്യം എന്നെ പ്രശസ്തിയിലും ഐശ്വര്യത്തിലും ഉയർത്തട്ടെ; എന്റെ തേജസ് നഷ്ടപ്പെടരുത്, മഹത്വത്തിൽ എന്നെ ഏകീകരിക്കട്ടെ.
യഥാ യശശ്ചന്ദ്രമസ്യാദിത്യേ ച നൃചക്ഷസി । ഏവാ മേ വരണോ മണിഃ കീര്തിം ഭൂതിം നി യച്ഛതു । തേജസാ മാ സമുക്ഷതു യശസാ സമനക്തു മാ
ചന്ദ്രനിലും സൂര്യനിലും മനുഷ്യരിൽ പ്രശസ്തി ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെ, വരണ മാണിക്യം എന്നെ പ്രശസ്തിയിലും ഐശ്വര്യത്തിലും ഉയർത്തട്ടെ; എന്റെ തേജസ് നഷ്ടപ്പെടരുത്, മഹത്വത്തിൽ എന്നെ ഏകീകരിക്കട്ടെ.
യഥാ യശഃ പൃഥിവ്യാം യഥാസ്മിന് ജാതവേദസി । ഏവാ മേ വരണോ മണിഃ കീര്തിം ഭൂതിം നി യച്ഛതു । തേജസാ മാ സമുക്ഷതു യശസാ സമനക്തു മാ
ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തി ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെയും ഈ ജാതവേദസിൽ (അഗ്നിയിൽ) പ്രശസ്തി ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെയും, വരണ മാണിക്യം എന്നെ പ്രശസ്തിയിലും ഐശ്വര്യത്തിലും ഉയർത്തട്ടെ; എന്റെ തേജസ് നഷ്ടപ്പെടരുത്, മഹത്വത്തിൽ എന്നെ ഏകീകരിക്കട്ടെ.
യഥാ യശഃ കന്യായാം യഥാസ്മിന്ത്സംഭൃതേ രഥേ । ഏവാ മേ വരണോ മണിഃ കീര്തിം ഭൂതിം നി യച്ഛതു । തേജസാ മാ സമുക്ഷതു യശസാ സമനക്തു മാ
കന്യകയിൽ പ്രശസ്തി ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെയും ഈ സമ്പൂർണ്ണമായ രഥത്തിൽ പ്രശസ്തി ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെയും, വരണ മാണിക്യം എന്നെ പ്രശസ്തിയിലും ഐശ്വര്യത്തിലും ഉയർത്തട്ടെ; എന്റെ തേജസ് നഷ്ടപ്പെടരുത്, മഹത്വത്തിൽ എന്നെ ഏകീകരിക്കട്ടെ.
{൮} യഥാ യശഃ സോമപീഥേ മധുപര്കേ യഥാ യശഃ । ഏവാ മേ വരണോ മണിഃ കീര്തിം ഭൂതിം നി യച്ഛതു । തേജസാ മാ സമുക്ഷതു യശസാ സമനക്തു മാ
സോമയാഗത്തിലും മധുപർക്കത്തിലും പ്രശസ്തി ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെ, വരണ മാണിക്യം എന്നെ പ്രശസ്തിയിലും ഐശ്വര്യത്തിലും ഉയർത്തട്ടെ; എന്റെ തേജസ് നഷ്ടപ്പെടരുത്, മഹത്വത്തിൽ എന്നെ ഏകീകരിക്കട്ടെ.
യഥാ യശോഽഗ്നിഹോത്രേ വഷട്കാരേ യഥാ യശഃ । ഏവാ മേ വരണോ മണിഃ കീര്തിം ഭൂതിം നി യച്ഛതു । തേജസാ മാ സമുക്ഷതു യശസാ സമനക്തു മാ
അഗ്നിഹോത്രത്തിലും വഷട് വിളിയിലും പ്രശസ്തി ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെ, വരണ മാണിക്യം എന്നെ പ്രശസ്തിയിലും ഐശ്വര്യത്തിലും ഉയർത്തട്ടെ; എന്റെ തേജസ് നഷ്ടപ്പെടരുത്, മഹത്വത്തിൽ എന്നെ ഏകീകരിക്കട്ടെ.
യഥാ യശോ യജമാനേ യഥാസ്മിന് യജ്ഞ ആഹിതമ് । ഏവാ മേ വരണോ മണിഃ കീര്തിം ഭൂതിം നി യച്ഛതു । തേജസാ മാ സമുക്ഷതു യശസാ സമനക്തു മാ
യജമാനനിൽ പ്രശസ്തി ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെയും ഈ യാഗത്തിൽ പ്രശസ്തി ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെയും, വരണ മാണിക്യം എന്നെ പ്രശസ്തിയിലും ഐശ്വര്യത്തിലും ഉയർത്തട്ടെ; എന്റെ തേജസ് നഷ്ടപ്പെടരുത്, മഹത്വത്തിൽ എന്നെ ഏകീകരിക്കട്ടെ.
യഥാ യശഃ പ്രജാപതൌ യഥാസ്മിന് പരമേഷ്ഠിനി । ഏവാ മേ വരണോ മണിഃ കീര്തിം ഭൂതിം നി യച്ഛതു । തേജസാ മാ സമുക്ഷതു യശസാ സമനക്തു മാ
പ്രജാപതിയിലും പരമേശ്വരനിൽ പ്രശസ്തി ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെ, വരണ മാണിക്യം എന്നെ പ്രശസ്തിയിലും ഐശ്വര്യത്തിലും ഉയർത്തട്ടെ; എന്റെ തേജസ് നഷ്ടപ്പെടരുത്, മഹത്വത്തിൽ എന്നെ ഏകീകരിക്കട്ടെ.
യഥാ ദേവേഷ്വമൃതം യഥൈഷു സത്യമാഹിതമ് । ഏവാ മേ വരണോ മണിഃ കീര്തിം ഭൂതിം നി യച്ഛതു । തേജസാ മാ സമുക്ഷതു യശസാ സമനക്തു മാ
ദേവന്മാരിൽ അമൃതം എങ്ങനെ നിലനിൽക്കുന്നു, അവരിൽ സത്യം എങ്ങനെ ഉറപ്പായിരിക്കുന്നു, അതുപോലെ എന്റെ രക്ഷയുടെ രത്നം എന്നെ പ്രശസ്തിയും സമ്പത്തും നൽകട്ടെ. അതിന്റെ പ്രകാശം എന്നിൽ നിറയട്ടെ, യശസ്സിൽ എന്നെ ഒന്നിപ്പിക്കട്ടെ.
ഇന്ദ്രസ്യ പ്രഥമോ രഥോ ദേവാനാമപരോ രഥോ വരുണസ്യ തൃതീയ ഇത്। അഹീനാമപമാ രഥ സ്ഥാനുമാരദഥാര്ഷത്
ഇന്ദ്രന്റെ രഥം ഒന്നാമത്തേതാണ്, ദേവന്മാരുടെ രഥം രണ്ടാമത്തേതാണ്, വരുണന്റെ രഥം മൂന്നാമത്തേതാണ്. പാമ്പുകളുടെ രഥം ഏറ്റവും താഴെ, അശരീരിയായ അരദഥന്റെ രഥം അചലമായിരിക്കുന്നു.
ദര്ഭഃ ശോചിസ്തരൂണകമശ്വസ്യ വാരഃ പരുഷസ്യ വാരഃ । രഥസ്യ ബന്ധുരമ്
ദർഭാ പുല്ല് അഗ്നിപോലെയാണ്, മരമാണ് മറ, കുതിരയുടെ രോമം മറയാണ്, കഠിനമായത് മറയാണ്, രഥത്തിന്റെ ബന്ധം അതാണ്.
അവ ശ്വേത പദാ ജഹി പൂര്വേണ ചാപരേണ ച । ഉദപ്ലുതമിവ ദാര്വഹീനാമരസം വിഷം വാരുഗ്രമ്
വെള്ളപാദമുള്ളവനെ നീ അടിച്ചുതകർക്കണം, മുമ്പുള്ളവനെയും പിന്നിലുള്ളവനെയും. മരത്തിൻപോലെ ഉയർന്ന് ചാടുന്ന പാമ്പിന്റെ വിഷം, അതിന്റെ ഭയാനകത, എല്ലാം നശിക്കട്ടെ.
അരംഘുഷോ നിമജ്യോന്മജ പുനരബ്രവീത്। ഉദപ്ലുതമിവ ദാര്വഹീനാമരസം വിഷം വാരുഗ്രമ്
ശബ്ദമില്ലാത്തവൻ താഴെ കയറി വീണ്ടും ഉയർന്ന് വീണ്ടും പറഞ്ഞു. മരത്തിൻപോലെ ഉയർന്ന് ചാടുന്ന പാമ്പിന്റെ വിഷം, അതിന്റെ ഭയാനകത, എല്ലാം നശിക്കട്ടെ.
പൈദ്വോ ഹന്തി കസര്ണീലം പൈദ്വഃ ശ്വിത്രമുതാസിതമ് । പൈദ്വോ രഥര്വ്യാഃ ശിരഃ സം ബിഭേദ പൃദാക്വാഃ
പൈദ്വൻ കറുത്തവനെ തകർക്കുന്നു, പൈദ്വൻ വെള്ളയും ചാരനിറമുള്ളതെയും തകർക്കുന്നു. പൈദ്വൻ രഥത്തിന്റെ യോകിന്റെ തല പൊളിക്കുന്നു, വിഷമുള്ളവരെ നശിപ്പിക്കുന്നു.
പൈദ്വ പ്രേഹി പ്രഥമോഽനു ത്വാ വയമേമസി । അഹീന് വ്യസ്യതാത്പഥോ യേന സ്മാ വയമേമസി
പൈദ്വാ, നീ മുന്നോട്ട് പോ, നീ ആദ്യം. ഞങ്ങൾ നിന്നെ പിന്തുടരുന്നു. ഞങ്ങൾ പോകുന്ന വഴിയിൽ നിന്നു പാമ്പുകളെ നീ അകറ്റിക്കളയണം.
ഇദം പൈദ്വോ അജായതേദമസ്യ പരായണമ് । ഇമാന്യര്വതഃ പദാഹിഘ്ന്യോ വാജിനീവതഃ
ഈ പൈദ്വൻ ജനിച്ചു, ഇതാണ് അവന്റെ സ്ഥാനം. ഇവയാണ് കുതിരയുടെ പാദചിഹ്നങ്ങൾ, പാമ്പുകളെ നശിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയുള്ളവന്റെ അടയാളങ്ങൾ.
സംയതം ന വി ഷ്പരദ്വ്യാത്തം ന സം യമത്। അസ്മിന് ക്ഷേത്രേ ദ്വാവഹീ സ്ത്രീ ച പുമാംശ്ച താവുഭാവരസാ
കെട്ടിയിരിക്കുന്നത് പൊട്ടുന്നില്ല, അഴിച്ചിരിക്കുന്നത് ഒന്നിക്കുന്നില്ല. ഈ നിലത്തിൽ സ്ത്രീയും പുരുഷനും ആയ രണ്ട് പാമ്പുകൾ ഉണ്ട്, ഇരുവരും വിഷമുള്ളവരാണ്.
അരസാസ ഇഹാഹയോ യേ അന്തി യേ ച ദൂരകേ । ഘനേന ഹന്മി വൃശ്ചികമഹിം ദണ്ഡേനാഗതമ്
ഇവിടെ അടുത്തും ദൂരത്തും വിഷമുള്ള പാമ്പുകൾ ഉണ്ട്. ഞാൻ ദണ്ഡം കൊണ്ട് വൃശ്ചികനെ, പാമ്പിനെ, ദണ്ഡം പിടിച്ചെത്തുന്നവനെ അടിക്കുന്നു.
അഘാശ്വസ്യേദം ഭേഷജമുഭയോ സ്വജസ്യ ച । ഇന്ദ്രോ മേഽഹിമഘായന്തമഹിം പൈദ്വോ അരന്ധയത്
ഇത് ദുഷ്ടപാമ്പിനുള്ള ഔഷധമാണ്, സ്വദേശിക്കും വിദേശിക്കും. ഇന്ദ്രൻ എന്റെ വേണ്ടി പാമ്പിനെ ശക്തിയില്ലാത്തതാക്കി, പൈദ്വൻ അതിനെ ഹാനികരമല്ലാത്തതാക്കി.
{൧൦} പൈദ്വസ്യ മന്മഹേ വയം സ്ഥിരസ്യ സ്ഥിരധാമ്നഃ । ഇമേ പശ്ചാ പൃദാകവഃ പ്രദീധ്യത ആസതേ
നാം പൈദ്വനെ ആദരിക്കുന്നു, അവൻ ഉറച്ചവനും സ്ഥിരതയുള്ളവനും ആണ്. ഈ വിഷമുള്ളവരും നശിപ്പിക്കുന്നവരും പിറകിൽ വെളിച്ചംകൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നു.
നഷ്ടാസവോ നഷ്ടവിഷാ ഹതാ ഇന്ദ്രേണ വജ്രിണാ । ജഘാനേന്ദ്രോ ജഘ്നിമാ വയമ്
അവരുടെ ജീവനും വിഷവും നഷ്ടമായി, വജ്രം കൈവശമുള്ള ഇന്ദ്രൻ അവരെ കൊല്ലിച്ചു. ഇന്ദ്രൻ അടിച്ചു, ഞങ്ങളും അടിച്ചു.
ഹതാസ്തിരശ്ചിരാജയോ നിപിഷ്ടാസഃ പൃദാകവഃ । ദര്വിം കരിക്രതം ശ്വിത്രം ദര്ഭേഷ്വസിതം ജഹി
ദീർഘായുസ് ഉള്ള വിഷമുള്ളവരും നശിപ്പിക്കുന്നവരും കൊല്ലപ്പെട്ടു, തകർത്തു. കരുത്തുള്ള കരുത്തുകൊണ്ട് കറുത്തവനെ, ദർഭാ പുല്ല് കൊണ്ട് വെള്ളവനെ നീ അടിക്കണം.
കൈരാതികാ കുമാരികാ സകാ ഖനതി ഭേഷജമ് । ഹിരണ്യയീഭിരഭ്രിഭിര്ഗിരീനാമുപ സാനുഷു
കിരാത യുവതിയും അവളുടെ കൂട്ടുകാരികളും, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള കയ്യൊപ്പുകൾ കൊണ്ട്, പർവ്വതങ്ങളുടെ ചുരങ്ങളിൽ ഔഷധം തേടുന്നു.
ആയമഗന് യുവാ ഭിഷക്പൃശ്നിഹാപരാജിതഃ । സ വൈ സ്വജസ്യ ജമ്ഭന ഉഭയോര്വൃശ്ചികസ്യ ച
യുവനായ വൈദ്യൻ, പുള്ളിക്കരിയവൻ, ജയിക്കപ്പെടാത്തവൻ, വന്നിരിക്കുന്നു. അവൻ സ്വദേശിയെയും വിദേശിയെയും, രണ്ടു വൃശ്ചികനെയും അപ്രഭാവമാക്കുന്നു.
ഇന്ദ്രോ മേഽഹിമരന്ധയന് മിത്രശ്ച വരുണശ്ച । വാതാപര്ജന്യോഭാ
ഇന്ദ്രൻ എന്റെ വേണ്ടി പാമ്പിനെ ശക്തിയില്ലാത്തതാക്കി, അതുപോലെ മിത്രനും വരുണനും, വായുവും പർജന്യനും.
ഇന്ദ്രോ മേഽഹിമരന്ധയത്പൃദാകും ച പൃദാക്വമ് । സ്വജം തിരശ്ചിരാജിം കസര്ണീലം ദശോനസിമ്
ഇന്ദ്രൻ എന്റെ വേണ്ടി പാമ്പിനെയും നശിപ്പിക്കുന്നവനെയും ശക്തിയില്ലാത്തവനാക്കി. സ്വദേശിയും വിഷമുള്ളവനും കറുത്തവനും പത്തു പല്ലുള്ളവനും.
ഇന്ദ്രോ ജഘാന പ്രഥമം ജനിതാരമഹേ തവ । തേഷാമു തൃഹ്യമാണാനാം കഃ സ്വിത്തേഷാമസദ്രസഃ
ഇന്ദ്രൻ ആദ്യം ജനിച്ച മഹാനായ സ്രഷ്ടാവിനെ വീഴ്ത്തി; ആ ദാഹം അനുഭവിച്ചവരിൽ ആരാണ് സാരമുള്ളവൻ, ആരാണ് രസമില്ലാത്തവൻ എന്ന് ആരറിയും?
സം ഹി ശീര്ഷാണ്യഗ്രഭം പൌഞ്ജിഷ്ഠ ഇവ കര്വരമ് । സിന്ധോര്മധ്യം പരേത്യ വ്യനിജമഹേര്വിഷമ്
അവൻ തലയുകൾ ഒന്നിച്ച് പിടിച്ചു, പഴക്കുല പോലെ; നദിയുടെ നടുവിൽ കടന്ന്, പാമ്പിന്റെ വിഷം പുറത്താക്കി.