യദ്ദുര്ഭഗാം പ്രസ്നപിതാം മൃതവത്സാമുപേയിമ । അപൈതു സര്വം മത്പാപം ദ്രവിണം മോപ തിഷ്ഠതു
ദുർഭാഗ്യവാനായവളെയോ, കുളിച്ചവളെയോ, മകനെ നഷ്ടപ്പെട്ടവളെയോ ഞാൻ സമീപിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, എന്റെ എല്ലാ പാപവും അകറ്റപ്പെടട്ടെ; ഐശ്വര്യം എന്നിൽ നിലനിൽക്കട്ടെ.
{൧} യത്തേ പിതൃഭ്യോ ദദതോ യജ്ഞേ വാ നാമ ജഗൃഹുഃ । സംദേശ്യാത്സര്വസ്മാത്പാപാദിമാ മുഞ്ചന്തു ത്വൌഷധീഃ
നിന്റെ പിതാക്കന്മാർക്കും യജ്ഞത്തിൽ നൽകിയതുമായ നാമം അവർ എടുത്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ഔഷധങ്ങൾ നിന്നെ എല്ലാ പാപത്തിലും സന്ദേശത്തിലും നിന്ന് മോചിപ്പിക്കട്ടെ.
ദേവൈനസാത്പിത്ര്യാന് നാമഗ്രാഹാത്സംദേശ്യാദഭിനിഷ്കൃതാത്। മുഞ്ചന്തു ത്വാ വീരുധോ വീര്യേണ ബ്രഹ്മണാ ഋഗ്ഭിഃ പയസാ ഋഷീണാമ്
ദൈവിക പാപത്തിൽ നിന്നുമോ, പിതൃനാമം എടുത്തതിൽ നിന്നുമോ, സന്ദേശത്തിൽ നിന്നുമോ, പ്രായശ്ചിത്തത്തിൽ നിന്നുമോ, ഔഷധങ്ങൾ അവരുടെ ശക്തിയാൽ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശക്തിയാൽ, ഋക്വേദങ്ങളാൽ, ഋഷിമാരുടെ പാൽകൊണ്ട് നിന്നെ മോചിപ്പിക്കട്ടെ.
യഥാ വാതശ്ച്യാവയതി ഭൂമ്യാ രേണുമന്തരിക്ഷാച്ചാഭ്രമ് । ഏവാ മത്സര്വം ദുര്ഭൂതം ബ്രഹ്മനുത്തമപായതി
കാറ്റ് ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള പൊടിയെ പോലെ, ആകാശത്തിൽ നിന്നുള്ള മേഘത്തെ പോലെ തള്ളിക്കളയുന്നതുപോലെ, ബ്രഹ്മനേ, എന്റെ എല്ലാ ദുർഭാഗ്യവും നീ അകറ്റിക്കളയണം.
അപ ക്രാമ നാനദതീ വിനദ്ധാ ഗര്ദഭീവ । കര്തൄന് നക്ഷസ്വേതോ നുത്താ ബ്രഹ്മണാ വീര്യാവതാ
ആരവമില്ലാതെ, കെട്ടിയിട്ടുള്ള കഴുതയെപ്പോലെ നീ പോകുക; ശക്തിയുള്ള ബ്രഹ്മൻ നിന്നെ മോചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, നിന്നെ ഉണ്ടാക്കിയവരിലേക്കു നീ പോകുക.
അയം പന്ഥാഃ കൃത്യേതി ത്വാ നയാമോഽഭിപ്രഹിതാം പ്രതി ത്വാ പ്ര ഹിണ്മഃ । തേനാഭി യാഹി ഭഞ്ജത്യനസ്വതീവ വാഹിനീ വിശ്വരൂപാ കുരൂതിനീ
ഇതാണ് ദോഷത്തിന്റെ വഴി — അതിലൂടെ ഞങ്ങൾ നിന്നെ നയിക്കുന്നു; അയച്ചതുപോലെ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ തിരികെ അയക്കുന്നു. അതുവഴി നീ പോകുക; സന്താനമില്ലാത്ത സ്ത്രീയുടെ കൂട്ടംപോലെ, പല രൂപവും കപടതയും ഉള്ളതിനെ തകർക്കുക.
പരാക്തേ ജ്യോതിരപഥം തേ അര്വാഗന്യത്രാസ്മദയനാ കൃണുഷ്വ । പരേണേഹി നവതിം നാവ്യാ അതി ദുര്ഗാഃ സ്രോത്യാ മാ ക്ഷണിഷ്ഠാഃ പരേഹി
നീ ദൂരെയുള്ള പ്രകാശവഴിയിലൂടെ പോകുക; ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകലെ മറ്റൊരിടത്ത് വാസം സ്ഥാപിക്കണം. കപ്പലിൽ കയറി കടക്കാൻ കഴിയാത്തിടങ്ങൾ കടന്ന് നീ പോകുക; ഇവിടെ താമസിക്കരുത്, അപ്പുറം പോകുക.
വാത ഇവ വൃക്ഷാന് നി മൃണീഹി പാദയ മാ ഗാമശ്വം പുരുഷമുച്ഛിഷ ഏഷാമ് । കര്തൄന് നിവൃത്യേതഃ കൃത്യേഽപ്രജാസ്ത്വായ ബോധയ
കാറ്റ് മരങ്ങളെ വേരോടെ പിഴുതുപോകുന്നതുപോലെ അവരെ താഴെയിടുക; ഇവരിൽ പശുവിനെയും കുതിരയെയും മനുഷ്യനെയും സ്പർശിക്കരുത്. ദോഷം ചെയ്തവരിലേക്കു തിരികെ പോ, അവരെ സന്താനരഹിതരാക്കാൻ ഉണർത്തുക.
യാം തേ ബര്ഹിഷി യാം ശ്മശാനേ ക്ഷേത്രേ കൃത്യാം വലഗം വാ നിചഖ്നുഃ । അഗ്നൌ വാ ത്വാ ഗാര്ഹപത്യേഽഭിചേരുഃ പാകം സന്തം ധീരതരാ അനാഗസമ്
നിന്റെ പേരിൽ യജ്ഞകൂശിൽ, ശ്മശാനത്തിൽ, വയലിൽ, അല്ലെങ്കിൽ വലപോലെയുള്ള കുടുങ്ങലുകൾ എവിടെയെങ്കിലും കുഴിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അഗ്നിയിൽ വീട്ടുതീയിൽ നിന്നെ വിളിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ — സത്യം മനസ്സുള്ള, പാപമില്ലാത്ത ജ്ഞാനികൾ അതിനെ ജയിക്കട്ടെ.
ഉപാഹൃതമനുബുദ്ധം നിഖാതം വൈരം ത്സാര്യന്വവിദാമ കര്ത്രമ് । തദേതു യത ആഭൃതം തത്രാശ്വ ഇവ വി വര്തതാം ഹന്തു കൃത്യാകൃതഃ പ്രജാമ്
നമുക്ക് എതിരായി കൊണ്ടുവന്നും ഉണർത്തിയും മറച്ചും വെച്ച ശത്രുതയെ ഞങ്ങൾ കണ്ടുപിടിച്ചു. അതു വന്ന വഴിയിലൂടെ കുതിരപോലെ തിരിച്ചു പോവട്ടെ; കൃത്യത്തിന്റെ കർത്താവ് നമ്മുടെ ജനങ്ങളെ ദോഷം ചെയ്യരുത്.
സ്വായസാ അസയഃ സന്തി നോ ഗൃഹേ വിദ്മാ തേ കൃത്യേ യതിധാ പരൂംഷി । ഉത്തിഷ്ഠൈവ പരേഹീതോഽജ്ഞാതേ കിമിഹേച്ഛസി
നമ്മുടെ വീട്ടിൽ ഇരുമ്പ് വാളുകൾ ഉണ്ട്; നിന്റെ കൃത്യത്തിന്റെ പല രൂപങ്ങളും ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു. അന്യനായവനെ, എഴുന്നേറ്റ് ഇവിടെ നിന്ന് പോകു; ഇവിടെ എന്താണ് നീ അന്വേഷിക്കുന്നത്?
{൨} ഗ്രീവാസ്തേ കൃത്യേ പാദൌ ചാപി കര്ത്സ്യാമി നിര്ദ്രവ । ഇന്ദ്രാഗ്നീ അസ്മാന് രക്ഷതാം യൌ പ്രജാനാം പ്രജാവതീ
കൃത്യേ, ഞാൻ നിന്റെ കഴുത്തും കാലുകളും വെട്ടും; ഓടി രക്ഷപ്പെടു. ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ സന്താനമുള്ളവരെ ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും ഞങ്ങളെ കാക്കട്ടെ.
സോമോ രാജാധിപാ മൃഡിതാ ച ഭൂതസ്യ നഃ പതയോ മൃഡയന്തു
സോമൻ രാജാവും, ഭൂതങ്ങളുടെ അധിപന്മാരും, മിത്രനും നമ്മോട് ദയ കാണിക്കട്ടെ.
ഭവാശര്വാവസ്യതാം പാപകൃതേ കൃത്യാകൃതേ । ദുഷ്കൃതേ വിദ്യുതം ദേവഹേതിമ്
ഭവയും ശർവനും, ദോഷം ചെയ്തതിലും കൃത്യം ചെയ്തതിലും ഞങ്ങളോട് ദയവുണ്ടാകണം; ദുഷ്കൃത്യത്തിന് ദൈവായുധം മിന്നലുപോലെ ആകട്ടെ.
യദ്യേയഥ ദ്വിപദീ ചതുഷ്പദീ കൃത്യാകൃതാ സംഭൃതാ വിശ്വരൂപാ । സേതോഽഷ്ടാപദീ ഭൂത്വാ പുനഃ പരേഹി ദുഛുനേ
കൃത്യം രണ്ട് കാലുള്ളതോ, നാല് കാലുള്ളതോ, പല രൂപങ്ങളിലോ, എട്ട് കാലുള്ളതോ ആയാലും — അതൊരു അതിരായി മാറി, ദൂരെയുള്ള സ്ഥലത്തേക്ക് വീണ്ടും പോകട്ടെ.
അഭ്യക്താക്താ സ്വരംകൃതാ സര്വം ഭരന്തീ ദുരിതം പരേഹി । ജാനീഹി കൃത്യേ കര്താരം ദുഹിതേവ പിതരം സ്വമ്
തൈലം പുരണ്ടതും അടയാളങ്ങൾ ഇടപ്പെട്ടതും എല്ലാ ദുർഭാഗ്യവും ചുമക്കുന്നതുമായ കൃത്യേ, നീ ഇവിടെ നിന്ന് പോകു. കൃത്യത്തിന്റെ കർത്താവിനെ, മകൾ തന്റെ അച്ഛനെ തിരിച്ചറിയുന്നതുപോലെ, തിരിച്ചറിയുക.
പരേഹി കൃത്യേ മാ തിഷ്ഠോ വിദ്ധസ്യേവ പദം നയ । മൃഗഃ സ മൃഗയുസ്ത്വം ന ത്വാ നികര്തുമര്ഹതി
കൃത്യേ, നീ ഇവിടെ നിൽക്കരുത്; വെടിയേറ്റ മൃഗം പോലെ പാത പിന്തുടർന്ന് പോകു. നീ ആണ് വേട്ടയാടപ്പെടുന്നത്; വേട്ടക്കാരൻ നിന്നെ വെട്ടേണ്ടതില്ല.
ഉത ഹന്തി പൂര്വാസിനം പ്രത്യാദായാപര ഇഷ്വാ । ഉത പൂര്വസ്യ നിഘ്നതോ നി ഹന്ത്യപരഃ പ്രതി
ഒരാൾ മുമ്പ് താമസിച്ചവനെ തിരിച്ചടിച്ചു കൊല്ലുന്നു; പിന്നെ മറ്റൊരാൾ ആദിയെ കൊല്ലുമ്പോൾ, അടുത്തവൻ അവനെയും തിരിച്ചടിക്കുന്നു.
ഏതദ്ധി ശൃണു മേ വചോഽഥേഹി യത ഏയഥ । യസ്ത്വാ ചകാര തം പ്രതി
എന്റെ ഈ വാക്ക് കേൾക്കൂ; നീ എവിടെയാണെങ്കിലും ഇവിടെ വാ. നിന്നെ ഉണ്ടാക്കിയവനിലേക്കു തന്നെ ഇത് തിരിച്ചു പോകട്ടെ.
അനാഗോഹത്യാ വൈ ഭീമാ കൃത്യേ മാ നോ ഗാമശ്വം പുരുഷം വധീഃ । യത്രയത്രാസി നിഹിതാ തതസ്ത്വോത്ഥാപയാമസി പര്ണാല്ലഘീയസീ ഭവ
പാപമില്ലാത്തവനെ കൊല്ലുന്നത് ഭയങ്കരമാണ്, കൃത്യേ — ഞങ്ങളുടെ പശുവിനെയും കുതിരയെയും മനുഷ്യനെയും കൊല്ലരുത്. നീ എവിടെയാണെങ്കിലും, അവിടെ നിന്ന് ഞങ്ങൾ നിന്നെ ഉയർത്തുന്നു; ഇലയെക്കാൾ ഭാരംകുറയുക.
യദി സ്ഥ തമസാവൃതാ ജാലേനഭിഹിതാ ഇവ । സര്വാഃ സംലുപ്യേതഃ കൃത്യാഃ പുനഃ കര്ത്രേ പ്ര ഹിണ്മസി
നീ ഇരുണ്ടതിൽ മറഞ്ഞ് വലയിൽ പെട്ടതുപോലെ ആണെങ്കിൽ, അത്തരം എല്ലാ കൃത്യങ്ങളും നശിക്കട്ടെ; ഞങ്ങൾ നിന്നെ വീണ്ടും കർത്താവിലേക്കു അയക്കുന്നു.
കൃത്യാകൃതോ വലഗിനോഽഭിനിഷ്കാരിണഃ പ്രജാമ് । മൃണീഹി കൃത്യേ മോച്ഛിഷോഽമൂന് കൃത്യാകൃതോ ജഹി
കൃത്യവും വലയും, നമ്മുടെ ജനങ്ങൾക്ക് എതിരെ അതിനെ ഒരുക്കുന്നവനും നശിപ്പിക്കപ്പെടണം. കൃത്യേ, നീ ഇവിടെ നിലനിൽക്കരുത്; കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരെ നീ തന്നെ തകർക്കുക.
യഥാ സൂര്യോ മുച്യതേ തമസസ്പരി രാത്രിം ജഹാത്യുഷസശ്ച കേതൂന് । ഏവാഹം സര്വം ദുര്ഭൂതം കര്ത്രം കൃത്യാകൃതാ കൃതം ഹസ്തീവ രജോ ദുരിതം ജഹാമി
സൂര്യൻ ഇരുണ്ടതിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നതുപോലെയും, രാത്രി പ്രഭാതത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെയും, ഞാൻ എല്ലാ ദോഷവും കൃത്യവും, ആന പൊടിയെ ഇളക്കിയിടുന്നതുപോലെ, തള്ളിക്കളയുന്നു.
കേന പാര്ഷ്ണീ ആഭൃതേ പൂരുഷസ്യ കേന മാംസം സംഭൃതം കേന ഗുല്ഫൌ । കേനാങ്ഗുലീഃ പേശനീഃ കേന ഖാനി കേനോച്ഛ്ലങ്ഖൌ മധ്യതഃ കഃ പ്രതിഷ്ഠാമ്
മനുഷ്യന്റെ കുതികാൽ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ടത്? മാംസം എന്തുകൊണ്ടാണ് ചേര്ത്തെടുത്തത്? കാൽമുട്ട് എന്തുകൊണ്ടാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്? വിരലുകളും സംയുക്തങ്ങളും, കുഴികളും എന്തുകൊണ്ടാണ്? കാൽതളർത്തും നടുവിലെ ആധാരവും എന്താണ്?
കസ്മാന് നു ഗുല്ഫാവധരാവകൃണ്വന്ന് അഷ്ഠീവന്താവുത്തരൌ പൂരുഷസ്യ । ജങ്ഘേ നിര്ഋത്യ ന്യദധുഃ ക്വ സ്വിജ്ജാനുനോഃ സംധീ ക ഉ തച്ചികേത
മനുഷ്യന്റെ താഴത്തെക്കും മുകളിലേക്കും ഉള്ള കാൽമുട്ടുകൾ എവിടെ നിന്നാണ്, അസ്ഥിയുള്ളതായിട്ട് ഉണ്ടാക്കിയത്? കാൽചങ്കുകൾ അവർ നിരൃതിക്ക് സമർപ്പിച്ചു; മുട്ടിന്റെ സംയുക്തങ്ങൾ എവിടെയാണ്, അതറിയുന്നവൻ ആരാണ്?
ചതുഷ്ടയം യുജതേ സംഹിതാന്തം ജാനുഭ്യാമൂര്ധ്വം ശിഥിരം കബന്ധമ് । ശ്രോണീ യദൂരൂ ക ഉ തജ്ജജാന യാഭ്യാം കുസിന്ധം സുദൃഢം ബഭൂവ
നാലു ഭാഗങ്ങൾ ചേർന്ന് ഒന്നാകുന്നു; മുട്ടിന് മുകളിലായി ദേഹഭാഗം ശിഥിലമാണ്. വലവും തോളും ആരാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്, അതിനാൽ ശക്തമായ അടിത്തറ ഉണ്ടായി?
കതി ദേവാഃ കതമേ ത ആസന് യ ഉരോ ഗ്രീവാശ്ചിക്യുഃ പുരുഷസ്യ । കതി സ്തനൌ വ്യദധുഃ കഃ കഫോദൌ കതി സ്കന്ധാന് കതി പൃഷ്ടീരചിന്വന്
എത്ര ദേവന്മാരാണ് മനുഷ്യന്റെ നെഞ്ചും കഴുത്തും ഉണ്ടാക്കിയതെന്ന് അറിയാമോ? എത്രപേര് അവന് മുലകളും, ആരാണ് ഭുജങ്ങളും, എത്രപേര് അവന് പുറകുകളും ഉണ്ടാക്കിയതെന്ന് ആര്ക്കറിയാം?
കോ അസ്യ ബാഹൂ സമഭരദ്വീര്യാം കരവാദിതി । അംസൌ കോ അസ്യ തദ്ദേവഃ കുസിന്ധേ അധ്യാ ദധൌ
ആ മനുഷ്യന്റെ കൈകള് ശക്തിയോടെ ഉണ്ടാക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞ് അവയെ കൂട്ടിച്ചേര്ത്തത് ആര്? അവന്റെ ഭുജങ്ങള് ഉറപ്പിച്ചു വെച്ചത് ആര്? ആ ദേവന് ആര്?
കഃ സപ്ത ഖാനി വി തതര്ദ ശീര്ഷണി കര്ണാവിമൌ നാസികേ ചക്ഷണീ മുഖമ് । യേഷാം പുരുത്രാ വിജയസ്യ മഹ്നനി ചതുഷ്പാദോ ദ്വിപദോ യന്തി യാമമ്
മനുഷ്യന്റെ തലയില് ഏഴു ദ്വാരങ്ങള് — രണ്ടു ചെവികള്, രണ്ടു മൂക്കുതുളകള്, രണ്ടു കണ്ണുകള്, വായ് — ഇങ്ങനെ കുത്തിപ്പൊളിച്ചത് ആര്? ആരുടെ മഹത്വത്താലാണ് നാലുകാലികളും രണ്ടുകാലികളും എല്ലായിടത്തും സഞ്ചരിക്കുന്നത്?
ഹന്വോര്ഹി ജിഹ്വാമദധാത്പുരൂചീമധാ മഹീമധി ശിശ്രായ വാചമ് । സ ആ വരീവര്തി ഭുവനേഷ്വന്തരപോ വസാനഃ ക ഉ തച്ചികേത
നാവിനെ ചുണ്ടിനടിയില് വെച്ചത് ആര്? വാക്കിനെ ഭൂമിയില് സ്ഥാപിച്ചത് ആര്? ലോകങ്ങളില് വിവിധ രൂപങ്ങള് ധരിച്ച് വസിക്കുന്നവരില് ആരാണ് ഇതെല്ലാം യാഥാര്ത്ഥ്യമായി അറിയുന്നത്?