{൧൮} ഉജ്ജിഹീധ്വേ സ്തനയത്യഭിക്രന്ദത്യോഷധീഃ । യദാ വഃ പൃശ്നിമാതരഃ പര്ജന്യോ രേതസാവതി
മേഘം വിതറിയപ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ വർണ്ണാഭമായ അമ്മയായ പർജന്യൻ വിത്ത് ചൊരിയുമ്പോൾ, ഉരുണ്ടു മുഴങ്ങുന്ന ഔഷധികൾ, ഉയിർത്തെഴുന്നേല്ക്കുവിൻ.
തസ്യാമൃതസ്യേമം ബലം പുരുഷം പയയാമസി । അഥോ കൃണോമി ഭേഷജം യഥാസച്ഛതഹായനഃ
അമൃതത്തിന്റെ ആ ശക്തി ഈ മനുഷ്യനിൽ പകരട്ടെ; അവൻ നൂറുവർഷം ജീവിക്കേണ്ടതുപോലെ ഞാൻ ഔഷധം ഒരുക്കുന്നു.
വരാഹോ വേദ വീരുധം നകുലോ വേദ ഭേഷജീമ് । സര്പാ ഗന്ധര്വാ യാ വിദുസ്താ അസ്മാ അവസേ ഹുവേ
പന്നി ഔഷധികളെ അറിയുന്നു, മംഗൂസ് ഔഷധങ്ങളെ അറിയുന്നു; പാമ്പുകളും ഗന്ധർവന്മാരും അവയെ അറിയുന്നവർ, അവരെ ഞാൻ സഹായത്തിനായി വിളിക്കുന്നു.
യാഃ സുപര്ണാ ആങ്ഗിരസീര്ദിവ്യാ യാ രഘടോ വിദുഃ । വയാംസി ഹംസാ യാ വിദുര്യാസ്ച സര്വേ പതത്രിണഃ । മൃഗാ യാ വിദുരോഷധീസ്താ അസ്മാ അവസേ ഹുവേ
പക്ഷികൾ, ആംഗിരസ ഔഷധികൾ, രഘടൻ അറിയുന്നവ, ഹംസകളും എല്ലാ പറക്കുന്ന ജീവികളും അവയെ അറിയുന്നവർ, കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ ഔഷധികളെ അറിയുന്നവർ— അവരെ ഞാൻ സഹായത്തിനായി വിളിക്കുന്നു.
യാവതീനാമോഷധീനാം ഗാവഃ പ്രാശ്നന്ത്യഘ്ന്യാ യവതീനാമജാവയഃ । താവതീസ്തുഭ്യമോഷധീഃ ശര്മ യച്ഛന്ത്വാഭൃതാഃ
പശുക്കൾ എത്ര ഔഷധികൾ കഴിക്കുന്തോ, ആഹാരമില്ലാത്തവയും, ആടുകൾ എത്ര കഴിക്കുന്തോ, അത്രയും ഔഷധികൾ നിങ്ങളെ സംരക്ഷണം നൽകട്ടെ.
യാവതീഷു മനുഷ്യാ ഭേഷജം ഭിഷജോ വിദുഃ । താവതീര്വിശ്വഭേഷജീരാ ഭരാമി ത്വാമഭി
മനുഷ്യരിൽ വൈദ്യന്മാർ എത്ര ഔഷധങ്ങൾ അറിയുന്നുവോ, അത്രയും സർവ്വൗഷധികൾ ഞാൻ നിന്നിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നു.
പുഷ്പവതീഃ പ്രസൂമതീഃ ഫലിനീരഫലാ ഉത । സംമാതര ഇവ ദുഹ്രാമസ്മാ അരിഷ്ടതാതയേ
പൂക്കളും, കായ്ക്കുന്നവയും, പഴം തരാത്തവയും, എല്ലാം അമ്മമാർ പോലെ പാൽ കൊടുക്കുന്നവയാകട്ടെ, നമ്മെ എല്ലാ ദോഷങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കട്ടെ.
ഉത്ത്വാഹാര്ഷം പഞ്ചശലാദഥോ ദശശലാദുത । അഥോ യമസ്യ പഡ്വീശാദ്വിശ്വസ്മാദ്ദേവകില്ബിഷാത്
നിന്നിൽ നിന്നു ഞാൻ അഞ്ചു ബന്ധങ്ങളും പത്ത് ബന്ധങ്ങളും നീക്കി; യമന്റെ കുടിയും, എല്ലാ ദൈവിക പാപങ്ങളും അകറ്റി.
ഇന്ദ്രോ മന്ഥതു മന്ഥിതാ ശക്രഃ ശൂരഃ പുരംദരഃ । യഥാ ഹനാമ സേനാ അമിത്രാണാം സഹസ്രശഃ
ശക്തനായ ഇന്ദ്രൻ, വീരനായ പുരംതകർത്ത ശക്രൻ, ശത്രുക്കളുടെ ആയിരക്കണക്കിന് സൈന്യങ്ങളെ നാം തകർക്കുന്നതുപോലെ, അവരെ തകർക്കട്ടെ.
പൂതിരജ്ജുരുപധ്മാനീ പൂതിം സേനാം കൃണോത്വമൂമ് । ധൂമമഗ്നിം പരാദൃശ്യാഽമിത്രാ ഹൃത്സ്വാ ദധതാം ഭയമ്
ദുഷിതമായ കയറും, വീർപ്പും, ആ ശത്രുസൈന്യത്തെ അശുദ്ധമാക്കട്ടെ; പുക തീയെ കാണിക്കട്ടെ; ശത്രുക്കളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഭയം നിറയട്ടെ.
അമൂന് അശ്വത്ഥ നിഃ ശൃണീഹി ഖാദാമൂന് ഖദിരാജിരമ് । താജദ്ഭങ്ഗ ഇവ ഭജ്യന്താം ഹന്ത്വേനാന് വധകോ വധൈഃ
അശ്വത്തമരമേ, അവരെ വെട്ടിക്കളയൂ; കടിരമരവും അർജുനമരവും അവരെ തിന്നുകളയൂ; അവർ ഉണങ്ങിയ പുല്ലുപോലെ തകർന്നുപോകട്ടെ; വധിക്കാൻ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് അവരെ സംഹരിക്കട്ടെ.
പരുഷാന് അമൂന് പരുഷാഹ്വഃ കൃണോതു ഹന്ത്വേനാന് വധകോ വധൈഃ । ക്ഷിപ്രം ശര ഇവ ഭജ്യന്താം ബൃഹജ്ജാലേന സംദിതാഃ
കഠിനന്മാരെ, കഠിനതയുള്ളവൻ കഠിനരാക്കട്ടെ; വധിക്കാൻ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് അവരെ സംഹരിക്കട്ടെ; വലിയ വലയിൽ കുടുക്കപ്പെട്ടവരായി, അവർ അമ്പുപോലെ വേഗത്തിൽ തകർന്നുപോകട്ടെ.
അന്തരിക്ഷം ജാലമാസീജ്ജാലദണ്ഡാ ദിശോ മഹീഃ । തേനാഭിധായ ദസ്യൂനാം ശക്രഃ സേനാമപാവപത്
ആകാശത്ത് വല പടർന്നു, വലത്തണ്ടുകൾ ദിക്കുകളിലും ഭൂമിയിലും; അതുകൊണ്ട് ശക്രൻ ദസ്യുക്കളുടെ സൈന്യങ്ങളെ തകർത്തു.
ബൃഹദ്ധി ജാലം ബൃഹതഃ ശക്രസ്യ വാജിനീവതഃ । തേന ശത്രൂന് അഭി സര്വാന് ന്യുബ്ജ യഥാ ന മുച്യാതൈ കതമശ്ചനൈഷാമ്
ശക്തിയുള്ള, കുതിരകളുള്ള ശക്രന്റെ വല വളരെ വലുതാണ്; അതുപയോഗിച്ച് എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും കീഴടക്കൂ, ഒരാളും രക്ഷപ്പെടാതിരിക്കട്ടെ.
ബൃഹത്തേ ജാലം ബൃഹത ഇന്ദ്ര ശൂര സഹസ്രാര്ഘസ്യ ശതവീര്യസ്യ । തേന ശതം സഹസ്രമയുതം ന്യര്ബുദം ജഘാന ശക്രോ ദസ്യൂനാമഭിധായ സേനയാ
നിന്റെ വല വലിയതാണ്, മഹാശക്തിയുള്ള, ആയിരം സമ്മാനങ്ങൾ നേടിയ, നൂറു വീര്യങ്ങൾ ഉള്ള ഇന്ദ്രാ; അതുപയോഗിച്ച് ശക്രൻ നൂറും ആയിരവും പതിനായിരവും ലക്ഷവും ദസ്യുക്കളെ സൈന്യത്തോടെ തകർത്തു.
അയം ലോകോ ജാലമാസീച്ഛക്രസ്യ മഹതോ മഹാന് । തേനാഹമിന്ദ്രജാലേനാമൂംസ്തമസാഭി ദധാമി സര്വാന്
ഈ ലോകം മഹാശക്തിയുള്ള ശക്രന്റെ വലയായി മാറി; ആ ഇന്ദ്രവലത്തിൽ ഞാൻ അവരെല്ലാവരെയും ഇരുട്ടിൽ മൂടുന്നു.
സേദിരുഗ്രാ വ്യൃദ്ധിരാര്തിശ്ചാനപവാചനാ । ശ്രമസ്തന്ദ്രീശ്ച മോഹശ്ച തൈരമൂന് അഭി ദധാമി സര്വാന്
ജ്വരം, ഭയങ്കരമായ വർദ്ധന, ദു:ഖം, പുറത്താക്കൽ, ക്ഷീണം, മന്ദത, മായ എന്നിവകൊണ്ട് ഞാൻ അവരെല്ലാവരെയും മൂടുന്നു.
മൃത്യവേഽമൂന് പ്ര യഛാമി മൃത്യുപാശൈരമീ സിതാഃ । മൃത്യോര്യേ അഘലാ ദൂതാസ്തേഭ്യ ഏനാന് പ്രതി നയാമി ബദ്ധ്വാ
ഈ ശത്രുക്കളെ ഞാൻ മരണത്തിന് സമർപ്പിക്കുന്നു, മരണത്തിന്റെ പാശങ്ങളിൽ കെട്ടി; മരണദൂതന്മാർക്ക്, നാശത്തിന്റെ ദൂതന്മാർക്ക്, ഇവരെ കെട്ടി ഞാൻ കൈമാറുന്നു.
{൨൦} നയതാമൂന് മൃത്യുദൂതാ യമദൂതാ അപോമ്ഭത । പരഃസഹസ്രാ ഹന്യന്താം തൃണേഢ്വേനാന് മത്യം ഭവസ്യ
മരണദൂതന്മാരും യമദൂതന്മാരും ഇവരെ കൊണ്ടുപോകട്ടെ; ആയിരക്കണക്കിന് പേരെ സംഹരിക്കപ്പെടട്ടെ; വധകനേ, നിന്റെ ശക്തിയാൽ അവർ പുല്ലുപോലെ ആകട്ടെ.
സാധ്യാ ഏകം ജാലദണ്ഡമുദ്യത്യ യന്ത്യോജസാ । രുദ്രാ ഏകം വസവ ഏകമാദിത്യൈരേക ഉദ്യതഃ
സാധ്യന്മാർ ഒരു വലത്തണ്ട് ശക്തിയോടെ ഉയർത്തുന്നു; രുദ്രന്മാർ ഒരു വലത്തണ്ട്, വസുക്കൾ ഒരു വലത്തണ്ട്, ആദിത്യന്മാർ ഓരോ വലത്തണ്ട് ശക്തിയോടെ ഉയർത്തുന്നു.
വിശ്വേ ദേവാഃ ഉപരിഷ്ടാദുബ്ജന്തോ യന്ത്വോജസാ । മധ്യേന ഘ്നന്തോ യന്തു സേനാമങ്ഗിരസോ മഹീമ്
എല്ലാ ദേവന്മാരും മുകളിൽ വല പടർത്തുന്നു; അങ്കിരസന്മാർ നടുവിലും ഭൂമിയിലും സൈന്യത്തെ തകർക്കട്ടെ.
വനസ്പതീന് വാനസ്പത്യാന് ഓഷധീരുത വീരുധഃ । ദ്വിപാച്ചതുഷ്പാദിഷ്ണാമി യഥാ സേനാമമൂം ഹനന്
കാടിലെ മരങ്ങൾ, വന്യജീവികൾ, ഔഷധികൾ, പുല്ലുകൾ, രണ്ട് കാലുള്ളവരും നാല് കാലുള്ളവരും, ആ സൈന്യത്തെ തകർക്കാൻ ഞാൻ അയക്കുന്നു.
ഗന്ധര്വാപ്സരസഃ സര്പാന് ദേവാന് പുണ്യജനാന് പിതൄന് । ദൃഷ്ടാന് അദൃഷ്ടാന് ഇഷ്ണാമി യഥാ സേനാമമൂം ഹനന്
ഗന്ധർവന്മാർ, അപ്സരസ്സുകൾ, പാമ്പുകൾ, ദേവന്മാർ, പുണ്യജന്മാർ, പിതാക്കന്മാർ, കാണുന്നവരും കാണാത്തവരും, ആ സൈന്യത്തെ തകർക്കാൻ ഞാൻ അയക്കുന്നു.
ഇമ ഉപ്താ മൃത്യുപാശാ യാന് ആക്രമ്യ ന മുച്യസേ । അമുഷ്യാ ഹന്തു സേനായാ ഇദം കൂടം സഹസ്രശഃ
ഇവയാണ് മരണത്തിന്റെ പാശങ്ങൾ; ഇവയിൽ കുടുങ്ങിയാൽ മോചനം ഇല്ല; ഈ ആയിരക്കണക്കിന് കുഴി ആ സൈന്യത്തെ നശിപ്പിക്കട്ടെ.
ഘര്മഃ സമിദ്ധോ അഗ്നിനായം ഹോമഃ സഹസ്രഹഃ । ഭവശ്ച പൃശ്നിബാഹുശ്ച ശര്വ സേനാമമൂം ഹതമ്
അഗ്നിയില് ഉണര്ത്തിയ ഉഷ്ണമായ ഹോമം ആയിരം പ്രാവശ്യം അര്പ്പിക്കുന്നു. ഭവനും പൃശ്നിബാഹുവും ശര്വനും ആ ശത്രുസൈന്യത്തെ തകര്ക്കട്ടെ.
മൃത്യോരാഷമാ പദ്യന്താം ക്ഷുധം സേദിം വധം ഭയമ് । ഇന്ദ്രശ്ചാക്ഷുജാലാഭ്യാം ശര്വ സേനാമമൂം ഹതമ്
അവര് മരണത്തിന്റെ പിടിയിലേക്കും വിശപ്പിലേക്കും ക്ഷയത്തിലേക്കും കൊല്ലലിലേക്കും ഭയത്തിലേക്കും വീഴട്ടെ. ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ രണ്ടു വജ്രങ്ങളാലും ശര്വനേ, ആ ശത്രുസൈന്യത്തെ തകര്ക്കണം.
പരാജിതാഃ പ്ര ത്രസതാമിത്രാ നുത്താ ധാവത ബ്രഹ്മണാ । ബൃഹസ്പതിപ്രനുത്താനാം മാമീഷാം മോചി കശ്ചന
ശത്രുക്കള് തോറ്റു ഭയത്തോടെ ഓടി രക്ഷപ്പെടട്ടെ, ബ്രഹ്മശബ്ദം കൊണ്ട് അവരെ തുരത്തട്ടെ. ബൃഹസ്പതി തള്ളിയവരില് ആരും എന്നെ മോചിപ്പിക്കരുത്.
അവ പദ്യന്താമേഷാമായുധാനി മാ ശകന് പ്രതിധാമിഷുമ് । അഥൈഷാം ബഹു ബിഭ്യതാമിഷവഃ ഘ്നന്തു മര്മണി
അവരുടെ ആയുധങ്ങള് നിലംപതിക്കട്ടെ; എനിക്ക് എതിരെ അമ്പ് ലക്ഷ്യമിടാന് അവര്ക്ക് കഴിയരുത്. അവര് വലിയ ഭയത്തോടെ വിറയച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള് അവരുടെ അമ്പുകള് അവരുടെ തന്നെ പ്രാണസ്ഥാനങ്ങളില് പതിക്കട്ടെ.
സം ക്രോശതാമേനാന് ദ്യാവാപൃഥിവീ സമന്തരിക്ഷം സഹ ദേവതാഭിഃ । മാ ജ്ഞാതാരം മാ പ്രതിഷ്ഠാം വിദന്ത മിഥോ വിഘ്നാനാ ഉപ യന്തു മൃത്യുമ്
അവര് ഒരുമിച്ച് നിലവിളിക്കട്ടെ; ആകാശവും ഭൂമിയും അന്തരീക്ഷവും ദേവതകളുമൊക്കെ അവര്ക്കെതിരെ നിലകൊള്ളട്ടെ. അവര് ബന്ധുക്കളെയും തങ്ങളുടെ സ്ഥലത്തെയും തിരിച്ചറിയരുത്; തടസ്സങ്ങള് അവരെ വേര്പെടുത്തട്ടെ, മരണത്തോട് അവര് അടുക്കട്ടെ.
ദിശശ്ചതസ്രോഽശ്വതര്യോ ദേവരഥസ്യ പുരോഡാശാഃ ശഫാ അന്തരിക്ഷമുദ്ധിഃ । ദ്യാവാപൃഥിവീ പക്ഷസീ ഋതവോഽഭീശവോഽന്തര്ദേശാഃ കിമ്കരാ വാക്പരിരഥ്യമ്
നാല് ദിശകളും ദേവരഥത്തിന്റെ കുതിരകള്; ഹോമപിണ്ടങ്ങള് മുന്ന് ഭാഗം; കുതിരകളുടെ കാളുകള് അന്തരീക്ഷം; മേല്വാതില് യോക്. ദ്യാവാപൃഥിവികള് ചിറകുകള്, ഋതുക്കള് കയറുകള്, ഇടത്തരം പ്രദേശങ്ങള് സേവകര്, വാക്ക് രഥത്തിന്റെ ചുറ്റുവഴി.