ന വാ ഉ സോമോ വൃജിനം ഹിനോതി ന ക്ഷത്രിയം മിഥുയാ ധാരയന്തമ് । ഹന്തി രക്ഷോ ഹന്ത്യാസദ്വദന്തമുഭാവിന്ദ്രസ്യ പ്രസിതൌ ശയാതേ
സോമൻ ദോഷമില്ലാത്തവനെയും നീതിപാലിക്കുന്ന ഭരണാധികാരിയെയും തൊടില്ല; ദുഷ്ടനെയും കള്ളനെയും അവൻ സംഹരിക്കും; ഇരുവരും ഇന്ദ്രൻ്റെ ശക്തിക്ക് കീഴിൽ വീണുപോകട്ടെ.
യദി വാഹമനൃതദേവോ അസ്മി മോഘം വാ ദേവാമപ്യൂഹേ അഗ്നേ । കിമസ്മഭ്യം ജാതവേദോ ഹൃണീഷേ ദ്രോഘവാചസ്തേ നിര്ഋഥം സചന്താമ്
ഞാൻ കള്ളദൈവമായാലോ, ദേവന്മാരെ വ്യർത്ഥമായി വിളിച്ചാലോ, ജാതവേദാ അഗ്നേ, നീ ഞങ്ങളോട് എന്താണ് അസൂയപ്പെടുന്നത്? കപടവാക്ക് പറയുന്നവർ നാശത്തോടൊപ്പം ചേർന്നുപോകട്ടെ.
അദ്യാ മുരീയ യദി യാതുധാനോ അസ്മി യദി വായുസ്തതപ പുരുഷസ്യ । അധാ സ വീരൈര്ദശഭിര്വി യൂയാ യോ മാ മോഘം യാതുധാനേത്യാഹ
ഞാൻ യക്ഷി ആണെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവിനെ ഞാൻ ദോഷം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ഇന്ന് തന്നെ ഞാൻ മരിക്കട്ടെ; എന്നാൽ ആരെങ്കിലും എന്നെ വ്യർത്ഥമായി യക്ഷി എന്നു വിളിച്ചാൽ, അവൻ പത്ത് വീരന്മാരിൽ നിന്ന് വേറുപെടട്ടെ.
യോ മായാതും യാതുധാനേത്യാഹ യോ വാ രക്ഷാഃ ശിചിരസ്മീത്യാഹ । ഇന്ദ്രസ്തം ഹന്തു മഹതാ വധേന വിശ്വസ്യ ജന്തോരധമസ്പദീഷ്ട
എന്നെ യക്ഷി എന്നു വിളിക്കുന്നവനെയും, 'ഞാൻ ദാനവൻ ആകുന്നു' എന്നു പറയുന്നവനെയും, ഇന്ദ്രൻ വലിയ പ്രഹരത്തോടെ സംഹരിക്കട്ടെ; അവനെ എല്ലാ ജീവികളിലും ഏറ്റവും താഴെയുള്ള സ്ഥാനത്തേക്ക് തള്ളിക്കളയട്ടെ.
പ്ര യാ ജിഗാതി ഖര്ഗലേവ നക്തമപ ദ്രുഹുസ്തന്വം൧ ഗൂഹമാനാ । വവ്രമനന്തമവ സാ പദീഷ്ട ഗ്രാവാണോ ഘ്നന്തു രക്ഷസ ഉപബ്ദൈഃ
രാത്രിയിൽ മംഗൂസ് പോലെ ചാടുന്നവളും, ദോഷം ഒളിപ്പിക്കുന്നവളും, അത്രയേറെ ആഴമുള്ള കുഴിയിലേക്കു വീഴട്ടെ; കല്ലുകൾ അവരുടെ അടിയിലിട്ട് പിശാചിനെ തകർക്കട്ടെ.
വി തിഷ്ഠധ്വം മരുതോ വിക്ഷ്വിച്ഛത ഗൃഭായത രക്ഷസഃ സം പിനഷ്ടന് । വയോ യേ ഭൂത്വാ പതയന്തി നക്തഭിര്യേ വാ രിപോ ദധിരേ ദേവേ അധ്വരേ
മാരുതന്മാരേ, മുന്നോട്ട് നിൽക്കൂ, പിശാചുകളെ ചിതറിക്കൂ, പിടിച്ചു തകർക്കൂ; പക്ഷികളായി മാറി രാത്രിയിൽ പറക്കുന്നവരെയും, യാഗത്തിൽ ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ കയറിയിരിക്കുന്ന ശത്രുക്കളെയും തകർക്കൂ.
പ്ര വര്തയ ദിവോഽശ്മാനമിന്ദ്ര സോമശിതം മഘവന്ത്സം ശിശാധി । പ്രാക്തോ അപാക്തോ അധരാദുദക്തോഽഭി ജഹി രക്ഷസഃ പര്വതേന
ഇന്ദ്രേ, സോമം കുടിക്കുന്നവനേ, മഹാത്മാവേ, ആകാശത്തിൽ നിന്നുള്ള കല്ല് ചുരുണ്ടു താഴേക്കു ഇടൂ; കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും താഴെയും മുകളിലും നിന്ന്, പർവ്വതം കൊണ്ട് പിശാചുകളെ സംഹരിക്കൂ.
ഏത ഉ ത്യേ പതയന്തി ശ്വയാതവ ഇന്ദ്രം ദിപ്സന്തി ദിപ്സവോഽദാഭ്യമ് । ശിശീതേ ശക്രഃ പിശുനേഭ്യോ വധം നുനം സൃജദശനിം യാതുമദ്ഭ്യഃ
ഇവരാണ് മാംസം തിന്നുന്നവർ, അവർ പറന്നു നടക്കുന്നു, ഇന്ദ്രനെ ദോഷം ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്നു, നിരപരാധികളെ ആക്രമിക്കാൻ ഉത്സുകരാണ്; ശക്തനേ, പാരാത്യക്കാരെ നേരെ ആയുധം എറിയൂ, യക്ഷിമാരെ ഇടിച്ചുതകർക്കൂ.
{൧൦} ഇന്ദ്രോ യാതൂനാമഭവത്പരാശരോ ഹവിര്മഥീനാമഭ്യാവിവാസതാമ് । അഭീദു ശക്രഃ പരശുര്യഥാ വനം പാത്രേവ ഭിന്ദന്ത്സത ഏതു രക്ഷസഃ
ഇന്ദ്രൻ യക്ഷിമാരുടെ ശത്രുവായി, ഹവിരാക്രമിക്കുന്നവരെ പുറത്താക്കുന്നവനായി മാറി; ശക്തനേ, കാട്ടിൽ കുരുവാൾ പോലെ, പാത്രം പൊട്ടിക്കുന്നതുപോലെ, അവരെ തകർക്കാൻ വരട്ടെ, പിശാചുകളെ സംഹരിക്കട്ടെ.
ഉലൂകയാതും ശുശുലൂകയാതും ജഹി ശ്വയാതുമുത കോകയാതുമ് । സുപര്ണയാതുമുത ഗൃധ്രയാതും ദൃഷദേവ പ്ര മൃണ രക്ഷ ഇന്ദ്ര
പൊന്മൂക്കൻ യക്ഷിയെ, കുരുവിൽ യക്ഷിയെ, മാംസം തിന്നുന്നവനെയും, കുയിൽ യക്ഷിയെയും, കഴുകൻ യക്ഷിയെയും, കഴുകൻപോലുള്ള യക്ഷിയെയും, കല്ലുപോലെ തകർക്കൂ, ഇന്ദ്രേ, പിശാചിനെ സംഹരിക്കൂ.
മാ നോ രക്ഷോ അഭി നഡ്യാതുമാവദപോച്ഛന്തു മിഥുനാ യേ കിമീദിനഃ । പൃഥിവീ നഃ പാര്ഥിവാത്പാത്വംഹസോഽന്തരിക്ഷം ദിവ്യാത്പാത്വസ്മാന്
പിശാചും, നനൽപോലെയുള്ള യക്ഷിയും, ഇരട്ടയായും സംശയകരമായവരും ഞങ്ങളോടു സമീപിക്കരുത്; ഭൂമി ഭൂമിയിലെ ദോഷങ്ങളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ, അന്തരീക്ഷം ആകാശത്തിലെ ദോഷങ്ങളിൽ നിന്ന്, ആകാശം ദിവ്യദോഷങ്ങളിൽ നിന്ന്.
ഇന്ദ്ര ജഹി പുമാംസം യാതുധാനമുത സ്ത്രിയം മായയാ ശാശദാനാമ് । വിഗ്രീവാസോ മൂരദേവാ ഋദന്തു മാ തേ ദൃശന്ത്സൂര്യമുച്ചരന്തമ്
ഇന്ദ്രേ, പുരുഷ യക്ഷിയെയും, മായയാൽ വഞ്ചിക്കുന്ന സ്ത്രീയെയും സംഹരിക്കൂ; വളഞ്ഞ കഴുത്തുള്ള, വേരുപോലെയുള്ള ദേവന്മാർ നശിച്ചുപോകട്ടെ; അവർ സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്നപ്പോൾ നിന്നെ കാണരുത്.
പ്രതി ചക്ഷ്വ വി ചക്ഷ്വേന്ദ്രശ്ച സോമ ജാഗൃതമ് । രക്ഷോഭ്യോ വധമസ്യതമശനിം യാതുമദ്ഭ്യഃ
നോക്കൂ, ചുറ്റും നോക്കൂ, ഇന്ദ്രനും സോമനും, ജാഗ്രതയോടെ ഇരിക്കൂ; പിശാചുകളെ ആയുധം കൊണ്ട് സംഹരിക്കട്ടെ, യക്ഷിമാരെ വജ്രം കൊണ്ട് തകർക്കട്ടെ.
8.5 അയം പ്രതിസരോ മണിര്വീരോ വീരായ ബധ്യതേ । വീര്യവാന്ത്സപത്നഹാ ശൂരവീരഃ പരിപാണഃ സുമങ്ഗലഃ
ഈ പ്രതിശരാമണിയാണ് വീരനായവർക്കു കെട്ടുന്നത്; ധൈര്യവും, ശത്രുക്കളെ തോൽപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയും, വീരത്വവും, രക്ഷയും, ഏറ്റവും നല്ല ഭാഗ്യവും ഇതിൽ ഉണ്ടാകട്ടെ.
അയം മണിഃ സപത്നഹാ സുവീരഃ സഹസ്വാന് വാജീ സഹമാന ഉഗ്രഃ । പ്രത്യക്കൃത്യാ ദൂഷയന്ന് ഏതി വീരഃ
ഈ മാണിക്യം ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നതും, ധൈര്യവും ശക്തിയും നിറഞ്ഞതും, വിജയിയും ദൃഢനുമായതും ഉഗ്രനുമായതുമാണ്. ഈ വീരൻ നേരിട്ട് എതിരാളികളെ നേരിടുകയും ജയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
അനേനേന്ദ്രോ മണിനാ വൃത്രമഹന്ന് അനേനാസുരാന് പരാഭാവയന് മനീഷീ । അനേനാജയദ്ദ്യാവാപൃഥിവീ ഉഭേ ഇമേ അനേനാജയത്പ്രദിശശ്ചതസ്രഃ
ഇന്ദ്രൻ ഈ മാണിക്യത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ വൃത്രനെ സംഹരിച്ചു; ഇതിന്റെ ശക്തിയാൽ ജ്ഞാനിയാകുന്നവൻ അസുരന്മാരെ തോൽപ്പിച്ചു. ഇതിന്റെ സഹായത്താൽ സ്വർഗ്ഗവും ഭൂമിയും ജയിച്ചു; നാലു ദിക്കുകളും കീഴടക്കി.
അയം സ്രാക്ത്യോ മണിഃ പ്രതീവര്തഃ പ്രതിസരഃ । ഓജസ്വാന് വിമൃധോ വശീ സോ അസ്മാന് പാതു സര്വതഃ
ഈ സ്രാക്ത്യ മാണിക്യം സംരക്ഷണത്തിനായുള്ള ഒരു താലismanാണ്, ശക്തിയുള്ളതും ശത്രുക്കളെ തകർക്കുന്നതും ആധിപത്യവും ഉള്ളതുമാണ്. അതു നമ്മെ എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നും കാക്കട്ടെ.
തദഗ്നിരാഹ തദു സോമ ആഹ ബൃഹസ്പതിഃ സവിതാ തദിന്ദ്രഃ । തേ മേ ദേവാഃ പുരോഹിതാഃ പ്രതീചീഃ കൃത്യാഃ പ്രതിസരൈരജന്തു
അഗ്നിയും, സോമനും, ബൃഹസ്പതിയും, സവിറ്റാവും, ഇന്ദ്രനും ഇതു പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഈ ദേവന്മാർ, എന്റെ പുരോഹിതന്മാർ, സംരക്ഷണതാലികൾകൊണ്ട് ശത്രുക്കളുടെ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ ഇല്ലാതാക്കട്ടെ.
അന്തര്ദധേ ദ്യാവാപൃഥിവീ ഉതാഹരുത സൂര്യമ് । തേ മേ ദേവാഃ പുരോഹിതാഃ പ്രതീചീഃ കൃത്യാഃ പ്രതിസരൈരജന്തു
അവൻ സ്വർഗ്ഗവും ഭൂമിയും മറച്ചു, സൂര്യനെ വിളിച്ചു കൊണ്ടുവന്നു. ഈ ദേവന്മാർ, എന്റെ പുരോഹിതന്മാർ, സംരക്ഷണതാലികൾകൊണ്ട് ശത്രുക്കളുടെ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ ഇല്ലാതാക്കട്ടെ.
യേ സ്രാക്ത്യം മണിം ജനാ വര്മാണി കൃണ്വതേ । സൂര്യ ഇവ ദിവമാരുഹ്യ വി കൃത്യാ ബാധതേ വശീ
സ്രാക്ത്യ മാണിക്യം കാവചമാക്കി ധരിക്കുന്നവർ സൂര്യനെപ്പോലെ ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നു; അവർ ആധിപത്യത്തോടെ എല്ലാ ദുഷ്പ്രവൃത്തികളും അകറ്റുന്നു.
സ്രാക്ത്യേന മണിനാ ഋഷിണേവ മനീഷിണാ । അജൈഷം സര്വാഃ പൃതനാ വി മൃധോ ഹന്മി രക്ഷസഃ
സ്രാക്ത്യ മാണിക്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, ജ്ഞാനിയുടെ ബുദ്ധിയാൽ, ഞാൻ എല്ലാ സൈന്യങ്ങളെയും ജയിച്ചു; ഞാൻ ശത്രുക്കളെയും ദാനവരെയും തകർക്കുന്നു.
യാഃ കൃത്യാ ആങ്ഗിരസീര്യാഃ കൃത്യാ ആസുരീര്യാഃ । കൃത്യാഃ സ്വയംകൃതാ യാ ഉ ചാന്യേഭിരാഭൃതാഃ । ഉഭയീസ്താഃ പരാ യന്തു പരാവതോ നവതിം നാവ്യാ അതി
ആംഗിരസന്മാരുടെ ദുഷ്പ്രവൃത്തികളും, അസുരന്മാരുടെ ദുഷ്പ്രവൃത്തികളും, സ്വയം ഉണ്ടാക്കുന്ന ദോഷങ്ങളും, മറ്റുള്ളവർ കൊണ്ടുവരുന്ന ദോഷങ്ങളും — ഇവയെല്ലാം തോറും, ഒമ്പത് പത്തോളം കപ്പലുകൾക്കപ്പുറം അകലെ പോകട്ടെ.
അസ്മൈ മണിം വര്മ ബധ്നന്തു ദേവാ ഇന്ദ്രോ വിഷ്ണുഃ സവിതാ രുദ്രോ അഗ്നിഃ । പ്രജാപതിഃ പരമേഷ്ഠീ വിരാഡ്വൈശ്വാനര ഋഷയശ്ച സര്വേ
ഇന്ദ്രൻ, വിഷ്ണു, സവിറ്റാവ്, രുദ്രൻ, അഗ്നി, പ്രജാപതി, പരമേഷ്ഠി, വിരാട്, വൈശ്വാനരൻ, എല്ലാ ഋഷികളും — ഈ ദേവന്മാർ ഈ മാണിക്യം അവനു കാവചമായി കെട്ടിക്കൊടുക്കട്ടെ.
{൧൨} ഉത്തമോ അസ്യോഷധീനാമനഡ്വാന് ജഗതാമിവ വ്യാഘ്രഃ ശ്വപദാമിവ । യമൈഛാമാവിദാമ തം പ്രതിസ്പാശനമന്തിതമ്
ഇവൻ ഔഷധികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ, ജീവികളിൽ കടുവയെപ്പോലെയും മൃഗങ്ങളിൽ കാട്ടുമൃഗത്തെപ്പോലെയും അജയ്യനാണ്. ഞാനവനെ അന്വേഷിച്ചു കണ്ടെത്തി; അവൻ പരമ സംരക്ഷകനാണ്.
സ ഇദ്വ്യാഘ്രോ ഭവത്യഥോ സിംഹോ അഥോ വൃഷാ । അഥോ സപത്നകര്ശനോ യോ ബിഭര്തീമം മണിമ്
ഈ മാണിക്യം ധരിക്കുന്നവൻ കടുവയാകുന്നു, സിംഹനാകുന്നു, കാളയാകുന്നു, ശത്രുക്കളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവനാകുന്നു.
നൈനം ഘ്നന്ത്യപ്സരസോ ന ഗന്ധര്വാ ന മര്ത്യാഃ । സര്വാ ദിശോ വി രാജതി യോ ബിഭര്തീമം മണിമ്
അപ്സരസ്സുകളും ഗന്ധർവന്മാരും മനുഷ്യരും അവനെ തൊടാൻ കഴിയില്ല. ഈ മാണിക്യം ധരിക്കുന്നവൻ എല്ലാ ദിശകളിലും പ്രകാശിക്കുന്നു.
കശ്യപസ്ത്വാമസൃജത കശ്യപസ്ത്വാ സമൈരയത്। അബിഭസ്ത്വേന്ദ്രോ മാനുഷേ ബിഭ്രത്സംശ്രേഷിണേഽജയത്। മണിം സഹസ്രവീര്യം വര്മ ദേവാ അകൃണ്വത
കശ്യപൻ നിന്നെ സൃഷ്ടിച്ചു, കശ്യപൻ നിന്നെ സ്ഥാപിച്ചു. മനുഷ്യരിൽ ഭയമില്ലാത്ത ഇന്ദ്രൻ നിന്നെ ധരിച്ച് ജയിച്ചു. ദേവന്മാർ ആയിരം ശക്തിയുള്ള ഈ മാണിക്യം കാവചമാക്കി.
യസ്ത്വാ കൃത്യാഭിര്യസ്ത്വാ ദീക്ഷാഭിര്യജ്ഞൈര്യസ്ത്വാ ജിഘാംസതി । പ്രത്യക്ത്വമിന്ദ്ര തം ജഹി വജ്രേണ ശതപര്വണാ
ആർക്കെങ്കിലും നിന്നെ ദുഷ്പ്രവൃത്തികളാൽ, ദീക്ഷകളാൽ, യാഗങ്ങളാൽ ഹാനി ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചാൽ, ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ശതപർവയുക്തമായ വജ്രം കൊണ്ട് അവനെ തകർക്കണം.
അയമിദ്വൈ പ്രതീവര്ത ഓജസ്വാന് സംജയോ മണിഃ । പ്രജാം ധനം ച രക്ഷതു പരിപാണഃ സുമങ്ഗലഃ
ഇതാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ തിരിഞ്ഞു സംരക്ഷിക്കുന്ന ശക്തിയുള്ള വിജയമാണിക്യം. ഇത് സന്തതിയും സമ്പത്തും കാക്കട്ടെ; എല്ലായ്പ്പോഴും നല്ലതും സംരക്ഷണവും നൽകുന്നതുമാകട്ടെ.
അസപത്നം നോ അധരാദസപത്നം ന ഉത്തരാത്। ഇന്ദ്രാസപത്നം നഃ പശ്ചാജ്ജ്യോതിഃ ശൂര പുരസ്കൃധി
നമ്മെ താഴ്വരയിൽ നിന്ന് ഒരു ശത്രുവും ഉണ്ടാകരുത്, മുകളിലേക്കും ഇല്ലാതിരിക്കുക. ഇന്ദ്രാ, പിന്നിൽ നിന്ന് ശത്രുക്കൾ ഇല്ലാതിരിക്കുക; വീരനായ് മുന്നിൽ വെളിച്ചം സ്ഥാപിക്കണം.