ത്വം നോ അഗ്നേ അധരാദുദക്തസ്ത്വം പശ്ചാദുത രക്ഷാ പുരസ്താത്। പ്രതി ത്യേ തേ അജരാസസ്തപിഷ്ഠാ അഘശംസം ശോശുചതോ ദഹന്തു
അഗ്നേ, നീ ഞങ്ങളെ താഴെ നിന്ന് ഉയർന്ന് കാത്തുകൊള്ളുന്നു; പിന്നെയും മുന്നിലും നീ കാവലുണ്ട്. നിന്റെ വൃദ്ധിയില്ലാത്ത, മൂര്ച്ചയുള്ള ജ്വാലകള് ദോഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനെയും കെടുകാര്യസ്ഥനെയും ദഹിപ്പിക്കട്ടെ.
പശ്ചാത്പുരസ്താദധരാദുതോത്തരാത്കവിഃ കാവ്യേന പരി പാഹ്യഗ്നേ । സഖാ സഖായമജരോ ജരിമ്നേ അഗ്നേ മര്താമമര്ത്യസ്ത്വം നഃ
അഗ്നേ, കവി, നിന്റെ ജ്ഞാനത്താൽ ഞങ്ങളെ പിന്നിലും മുന്നിലും താഴെയും മുകളിലും കാത്തുകൊള്ളണം. കൂട്ടുകാരന് കൂട്ടുകാരനായി, വയസ്സാകുന്നവർക്കും നീ വൃദ്ധിയില്ലാത്തവനായി, അഗ്നേ, മരണന്മാരിൽ ഞങ്ങൾക്ക് നീ അമരനാണ്.
{൭} തദഗ്നേ ചക്ഷുഃ പ്രതി ധേഹി രേഭേ ശഫാരുജോ യേന പശ്യസി യാതുധാനാന് । അഥര്വവജ്ജ്യോതിഷാ ദൈവ്യേന സത്യം ധൂര്വന്തമചിതം ന്യോഷ
അഗ്നേ, നീ കൂവുന്നവരിലും ഇരട്ടയടിപ്പുള്ളവരിലും ദുഷ്ടന്മാരെ കാണുന്ന കാഴ്ച ഞങ്ങൾക്ക് നൽകണം. അതർവന്റെ പ്രകാശത്താൽ, ദൈവികമായ വെളിച്ചത്താൽ, അസത്യവാദികളെയും അജ്ഞാനികളെയും താഴെ തള്ളിക്കളയണം.
പരി ത്വാഗ്നേ പുരം വയം വിപ്രം സഹസ്യ ധീമഹി । ധൃഷദ്വര്ണം ദിവേദിവേ ഹന്താരം ഭങ്ഗുരാവതഃ
അഗ്നേ, ശക്തനും ജ്ഞാനിയുമായ നിന്നെ ചുറ്റി ഞങ്ങൾ സംരക്ഷണം സ്ഥാപിക്കുന്നു. ദിവസേന, ഉറച്ച ശക്തിയോടെ നീ തകർക്കുന്നവരെ സംഹരിക്കുന്നവനാണ്.
വിഷേണ ഭങ്ഗുരാവതഃ പ്രതി സ്മ രക്ഷസോ ജഹി । അഗ്നേ തിഗ്മേന ശോചിഷാ തപുരഗ്രാഭിരര്ചിഭിഃ
വിഷം കൊണ്ട് തകർക്കുന്നവരെ നീ പിശാചുകളെ സംഹരിക്കണം. അഗ്നേ, നിന്റെ മൂര്ച്ചയുള്ള ജ്വാലകൊണ്ടും കത്തുന്ന നാവുകളാലും അവരെ ദഹിപ്പിക്കണം.
വി ജ്യോതിഷാ ബൃഹതാ ഭാത്യഗ്നിരാവിര്വിശ്വാനി കൃണുതേ മഹിത്വാ । പ്രാദേവീര്മായാഃ സഹതേ ദുരേവാഃ ശിശീതേ ശൃങ്ഗേ രക്ഷോഭ്യോ വിനിക്ഷേ
വലിയ പ്രകാശത്തോടെ അഗ്നി തിളങ്ങുന്നു, തന്റെ മഹത്വത്തിൽ എല്ലാം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ദുഷ്ടന്മാരുടെ കുപ്രവൃത്തികൾക്ക് അവൻ എതിര് നിൽക്കുന്നു, അവന്റെ കൊമ്പുകൾ കൊണ്ട് പിശാചുകളെ താഴെ തള്ളുന്നു.
യേ തേ ശൃങ്ഗേ അജരേ ജാതവേദസ്തിഗ്മഹേതീ ബ്രഹ്മസംശിതേ । താഭ്യാം ദുര്ഹാര്ദമഭിദാസന്തം കിമീദിനമ് । പ്രത്യഞ്ചമര്ചിഷാ ജാതവേദോ വി നിക്ഷ്വ
ജാതവേദാ, നിന്റെ കൊമ്പുകൾ വൃദ്ധിയില്ലാത്തതും പ്രാർത്ഥനകൊണ്ട് ശുദ്ധീകരിച്ചതും മൂര്ച്ചയുള്ള ആയുധങ്ങളുമാണ്. അവ കൊണ്ട് ശത്രുവിനെയും തിന്നുന്നവനെയും സമീപിക്കുന്ന ദുഷ്ടനെ നീ തകർക്കണം. ജാതവേദാ, നിന്റെ തിരികെ വരുന്ന ജ്വാലകൊണ്ട് അവരെ താഴെ തള്ളിക്കളയണം.
അഗ്നീ രക്ഷാംസി സേധതി ശുക്രശോചിരമര്ത്യഃ । ശുചിഃ പാവക ഈഡ്യഃ
അഗ്നി പിശാചുകളെ തുരത്തുന്നു; പ്രകാശമുള്ള ജ്വാലകളോടെ അമരനാണ്. ശുദ്ധനും പ്രകാശവാനുമായ, സ്തുതിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്.
ഇന്ദ്രാസോമാ തപതം രക്ഷ ഉബ്ജതം ന്യര്പയതം വൃഷണാ തമോവൃധഃ । പരാ ശൃണീതമചിതോ ന്യോഷതം ഹതം നുദേഥാം നി ശിശീതമത്ത്രിണഃ
ഇന്ദ്രനും സോമനും, ദുഷ്ടനെ കത്തിക്കുകയും തുരത്തുകയും കീഴടക്കുകയും ചെയ്യണം; ഇരുണ്ടതിൽ ശക്തരായവരേ, അവനെ തണുപ്പിക്കുകയും ഇല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്യണം. അസത്യവാദിയെ കേട്ടു, അവനെ താഴെ തള്ളുകയും കൊല്ലുകയും തുരത്തുകയും ഭക്ഷകനെ നിശ്ചലനാക്കുകയും ചെയ്യണം.
ഇന്ദ്രാസോമാ സമഘശംസമഭ്യഘം തപുര്യയസ്തു ചരുരഗ്നിമാമിവ । ബ്രഹ്മദ്വിഷേ ക്രവ്യാദേ ഘോരചക്ഷസേ ദ്വേഷോ ധത്തമനവായം കിമീദിനേ
ഇന്ദ്രനും സോമനും, തീപിടിച്ചിരിക്കുന്ന നായയെപ്പോലെ ക്രൂരനായി വരുന്ന ദോഷചിന്താവാനെ കത്തിക്കണം. പ്രാർത്ഥനയ്ക്കു വിരോധിയായ, ദേഹഭക്ഷകനായ, ഭയാനകമായ കണ്ണുള്ളവനോടു ദ്വേഷം ഉണ്ടാക്കണം; ശക്തിയില്ലാത്ത ദുഷ്ടനു വേണ്ടി.
ഇന്ദ്രാസോമാ ദുഷ്കൃതോ വവ്രേ അന്തരനാരമ്ഭണേ തമസി പ്ര വിധ്യതമ് । യതോ നൈഷാം പുനരേകശ്ചനോദയത്തദ്വാമസ്തു സഹസേ മന്യുമച്ഛവഃ
ഇന്ദ്രനും സോമനും, ദുഷ്കൃത്യക്കാരെ ആഴത്തിലുള്ള കുഴിയിലേക്കും ആന്ധകാരത്തിലേക്കും തള്ളിക്കളയണം. അവരിൽ ആരും വീണ്ടും ഉയരരുത്; നിങ്ങളുടെ ശക്തിയുള്ള ക്രോധം അവരെ ജയിക്കട്ടെ.
ഇന്ദ്രാസോമാ വര്തയതം ദിവോ വധം സം പൃഥിവ്യാ അഘശംസായ തര്ഹണമ് । ഉത്തക്ഷതം സ്വര്യം൧ പര്വതേഭ്യോ യേന രക്ഷോ വാവൃധാനം നിജൂര്വഥഃ
ഇന്ദ്രനും സോമനും, ആകാശത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രഹരവും ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള നാശവും ദോഷചിന്താവാന്മാരുടെ മേൽ അയക്കണം. പർവതങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള സൂര്യപ്രകാശം ഉയർത്തിക്കൊണ്ടു, അതുകൊണ്ട് വളരുന്ന പിശാചിനെ നശിപ്പിക്കണം.
ഇന്ദ്രാസോമാ വര്തയതം ദിവസ്പര്യഗ്നിതപ്തേഭിര്യുവമശ്മഹന്മഭിഃ । തപുര്വധേഭിരജരേഭിരത്ത്രിണോ നി പര്ശാനേ വിധ്യതം യന്തു നിസ്വരമ്
ഇന്ദ്രനും സോമനും, ആകാശത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രഹരവും അഗ്നിയിൽ ചൂടാക്കിയ കല്ലുകളാൽ അയക്കണം. മൂര്ച്ചയുള്ള, വൃദ്ധിയില്ലാത്ത ആയുധങ്ങളാൽ ഭക്ഷകനെ തകർക്കണം; അവരെ ശബ്ദമില്ലാതെ നാശത്തിലേക്ക് അയക്കണം.
ഇന്ദ്രാസോമാ പരി വാം ഭൂതു വിശ്വത ഇയം മതിഃ കക്ഷ്യാശ്വേവ വാജിനാ । യാം വാം ഹോത്രാം പരിഹിനോമി മേധയേമാ ബ്രഹ്മാണി നൃപതീ ഇവ ജിന്വതമ്
ഇന്ദ്രനും സോമനും, ഞങ്ങളുടെ ഈ പ്രാർത്ഥന നിങ്ങളെ എല്ലാ ദിശകളിലും ചുറ്റിക്കൊള്ളട്ടെ, കുതിര വയലിൽ ഓടുന്നതുപോലെ. ഞങ്ങൾ ഹോമം അർപ്പിക്കുന്നു, രാജാക്കന്മാരെപ്പോലെ ഈ പ്രാർത്ഥനകൾ ജ്ഞാനത്തിന് നിങ്ങൾ നേടട്ടെ.
പ്രതി സ്മരേഥാം തുജയദ്ഭിരേവൈര്ഹതം ദ്രുഹോ രക്ഷസോ ഭങ്ഗുരാവതഃ । ഇന്ദ്രാസോമാ ദുഷ്കൃതേ മാ സുഗം ഭൂദ്യോ മാ കദാ ചിദഭിദാസതി ദ്രുഹുഃ
വിജയികളായ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം, വഞ്ചകരെയും പിശാചുകളെയും തകർക്കാൻ ഓർക്കണം. ഇന്ദ്രനും സോമനും, ദുഷ്കൃത്യക്കാരന് എളുപ്പം വഴിയൊന്നും ലഭിക്കരുത്; ശത്രു ഒരിക്കലും ഞങ്ങളെ ആക്രമിക്കരുത്.
യോ മാ പാകേന മനസാ ചരന്തമഭിചഷ്ടേ അനൃതേഭിര്വചോഭിഃ । ആപ ഇവ കാശിനാ സമ്ഗൃഭീതാ അസന്ന് അസ്ത്വസതഃ ഇന്ദ്ര വക്താ
ദുഷ്ടചിന്തയോടെ, കള്ളവാക്കുകളാൽ എന്നെ നിരീക്ഷിക്കുന്നവൻ, ഒഴുകുന്ന വെള്ളത്തിൽ പിടിക്കപ്പെടുന്നവനെപ്പോലെ, കള്ളന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ അപ്രത്യക്ഷനാകട്ടെ, ഇന്ദ്രാ, അവൻ സംസാരിക്കാൻ അർഹനാകരുത്.
യേ പാകശംസം വിഹരന്ത ഏവൈര്യേ വാ ഭദ്രം ദൂഷയന്തി സ്വധാഭിഃ । അഹയേ വാ താന് പ്രദദാതു സോമ ആ വാ ദധാതു നിര്ഋതേരുപഷ്ഠേ
പാകം നശിപ്പിക്കുന്നവരോടോ, നല്ലതു തങ്ങളുടെ ബലികൊണ്ടു മലിനമാക്കുന്നവരോടോ കൂട്ടുകൂടുന്നവരെ, സോമൻ ആഹിൻ്റെ അടുക്കലേക്ക് വിടട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ അവരെ നാശത്തിൻ്റെ കയ്യിലേക്കു ഏൽപ്പിക്കട്ടെ.
യോ നോ രസം ദിപ്സതി പിത്വോ അഗ്നേ അശ്വാനാം ഗവാം യസ്തനൂനാമ് । രിപു സ്തേന സ്തേയകൃദ്ദഭ്രമേതു നി ഷ ഹീയതാം തന്വാ തനാ ച
അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ സാരം, ആണായാലും കാളയുടേതായാലും നമ്മുടെ ശരീരങ്ങളുടേതായാലും, ആരെങ്കിലും അതിൽ കണ്ണിട്ടാൽ, ആ ശത്രുവും കള്ളനും കവർച്ചക്കാരനും വഴിതെറ്റി അലഞ്ഞു, അവൻ്റെ ശരീരവും സന്തതിയും ക്ഷയിക്കട്ടെ.
{൯} പരഃ സോ അസ്തു തന്വാ തനാ ച തിസ്രഃ പൃഥിവീരധോ അസ്തു വിശ്വാഃ । പ്രതി ശുഷ്യതു യശോ അസ്യ ദേവാ യോ മാ ദിവാ ദിപ്സതി യശ്ച നക്തമ്
അവൻ ശരീരത്തിലും സന്തതിയിലും ദൂരെയാകട്ടെ; ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും താഴത്തെ ഭാഗത്തേക്കു വീഴട്ടെ; ദൈവങ്ങളേ, പകലോ രാത്രിയോ എന്നെ ദോഷം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന്റെ മഹത്വം മുഴുവൻ ഉണങ്ങിപ്പോകട്ടെ.
സുവിജ്ഞാനം ചികിതുഷേ ജനായ സച്ചാസച്ച വചസീ പസ്പൃധാതേ । തസ്യോര്യത്സത്യം യതരദൃജീയസ്തദിത്സോമോഽവതി ഹന്ത്യാസത്
ആര്ക്ക് അറിവ് വേണമോ അവനു വ്യക്തമായ വിവേകം ലഭിക്കും; സത്യമോ അസത്യമോ വാക്കിൽ മത്സരിക്കും. അവയിൽ ഏത് സത്യവും ധർമ്മമുള്ളതുമാണോ, അതിനെ സോമൻ രക്ഷിക്കും; അസത്യം അവൻ നശിപ്പിക്കും.
ന വാ ഉ സോമോ വൃജിനം ഹിനോതി ന ക്ഷത്രിയം മിഥുയാ ധാരയന്തമ് । ഹന്തി രക്ഷോ ഹന്ത്യാസദ്വദന്തമുഭാവിന്ദ്രസ്യ പ്രസിതൌ ശയാതേ
സോമൻ ദോഷമില്ലാത്തവനെയും നീതിപാലിക്കുന്ന ഭരണാധികാരിയെയും തൊടില്ല; ദുഷ്ടനെയും കള്ളനെയും അവൻ സംഹരിക്കും; ഇരുവരും ഇന്ദ്രൻ്റെ ശക്തിക്ക് കീഴിൽ വീണുപോകട്ടെ.
യദി വാഹമനൃതദേവോ അസ്മി മോഘം വാ ദേവാമപ്യൂഹേ അഗ്നേ । കിമസ്മഭ്യം ജാതവേദോ ഹൃണീഷേ ദ്രോഘവാചസ്തേ നിര്ഋഥം സചന്താമ്
ഞാൻ കള്ളദൈവമായാലോ, ദേവന്മാരെ വ്യർത്ഥമായി വിളിച്ചാലോ, ജാതവേദാ അഗ്നേ, നീ ഞങ്ങളോട് എന്താണ് അസൂയപ്പെടുന്നത്? കപടവാക്ക് പറയുന്നവർ നാശത്തോടൊപ്പം ചേർന്നുപോകട്ടെ.
അദ്യാ മുരീയ യദി യാതുധാനോ അസ്മി യദി വായുസ്തതപ പുരുഷസ്യ । അധാ സ വീരൈര്ദശഭിര്വി യൂയാ യോ മാ മോഘം യാതുധാനേത്യാഹ
ഞാൻ യക്ഷി ആണെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവിനെ ഞാൻ ദോഷം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ഇന്ന് തന്നെ ഞാൻ മരിക്കട്ടെ; എന്നാൽ ആരെങ്കിലും എന്നെ വ്യർത്ഥമായി യക്ഷി എന്നു വിളിച്ചാൽ, അവൻ പത്ത് വീരന്മാരിൽ നിന്ന് വേറുപെടട്ടെ.
യോ മായാതും യാതുധാനേത്യാഹ യോ വാ രക്ഷാഃ ശിചിരസ്മീത്യാഹ । ഇന്ദ്രസ്തം ഹന്തു മഹതാ വധേന വിശ്വസ്യ ജന്തോരധമസ്പദീഷ്ട
എന്നെ യക്ഷി എന്നു വിളിക്കുന്നവനെയും, 'ഞാൻ ദാനവൻ ആകുന്നു' എന്നു പറയുന്നവനെയും, ഇന്ദ്രൻ വലിയ പ്രഹരത്തോടെ സംഹരിക്കട്ടെ; അവനെ എല്ലാ ജീവികളിലും ഏറ്റവും താഴെയുള്ള സ്ഥാനത്തേക്ക് തള്ളിക്കളയട്ടെ.
പ്ര യാ ജിഗാതി ഖര്ഗലേവ നക്തമപ ദ്രുഹുസ്തന്വം൧ ഗൂഹമാനാ । വവ്രമനന്തമവ സാ പദീഷ്ട ഗ്രാവാണോ ഘ്നന്തു രക്ഷസ ഉപബ്ദൈഃ
രാത്രിയിൽ മംഗൂസ് പോലെ ചാടുന്നവളും, ദോഷം ഒളിപ്പിക്കുന്നവളും, അത്രയേറെ ആഴമുള്ള കുഴിയിലേക്കു വീഴട്ടെ; കല്ലുകൾ അവരുടെ അടിയിലിട്ട് പിശാചിനെ തകർക്കട്ടെ.
വി തിഷ്ഠധ്വം മരുതോ വിക്ഷ്വിച്ഛത ഗൃഭായത രക്ഷസഃ സം പിനഷ്ടന് । വയോ യേ ഭൂത്വാ പതയന്തി നക്തഭിര്യേ വാ രിപോ ദധിരേ ദേവേ അധ്വരേ
മാരുതന്മാരേ, മുന്നോട്ട് നിൽക്കൂ, പിശാചുകളെ ചിതറിക്കൂ, പിടിച്ചു തകർക്കൂ; പക്ഷികളായി മാറി രാത്രിയിൽ പറക്കുന്നവരെയും, യാഗത്തിൽ ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ കയറിയിരിക്കുന്ന ശത്രുക്കളെയും തകർക്കൂ.
പ്ര വര്തയ ദിവോഽശ്മാനമിന്ദ്ര സോമശിതം മഘവന്ത്സം ശിശാധി । പ്രാക്തോ അപാക്തോ അധരാദുദക്തോഽഭി ജഹി രക്ഷസഃ പര്വതേന
ഇന്ദ്രേ, സോമം കുടിക്കുന്നവനേ, മഹാത്മാവേ, ആകാശത്തിൽ നിന്നുള്ള കല്ല് ചുരുണ്ടു താഴേക്കു ഇടൂ; കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും താഴെയും മുകളിലും നിന്ന്, പർവ്വതം കൊണ്ട് പിശാചുകളെ സംഹരിക്കൂ.
ഏത ഉ ത്യേ പതയന്തി ശ്വയാതവ ഇന്ദ്രം ദിപ്സന്തി ദിപ്സവോഽദാഭ്യമ് । ശിശീതേ ശക്രഃ പിശുനേഭ്യോ വധം നുനം സൃജദശനിം യാതുമദ്ഭ്യഃ
ഇവരാണ് മാംസം തിന്നുന്നവർ, അവർ പറന്നു നടക്കുന്നു, ഇന്ദ്രനെ ദോഷം ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്നു, നിരപരാധികളെ ആക്രമിക്കാൻ ഉത്സുകരാണ്; ശക്തനേ, പാരാത്യക്കാരെ നേരെ ആയുധം എറിയൂ, യക്ഷിമാരെ ഇടിച്ചുതകർക്കൂ.
{൧൦} ഇന്ദ്രോ യാതൂനാമഭവത്പരാശരോ ഹവിര്മഥീനാമഭ്യാവിവാസതാമ് । അഭീദു ശക്രഃ പരശുര്യഥാ വനം പാത്രേവ ഭിന്ദന്ത്സത ഏതു രക്ഷസഃ
ഇന്ദ്രൻ യക്ഷിമാരുടെ ശത്രുവായി, ഹവിരാക്രമിക്കുന്നവരെ പുറത്താക്കുന്നവനായി മാറി; ശക്തനേ, കാട്ടിൽ കുരുവാൾ പോലെ, പാത്രം പൊട്ടിക്കുന്നതുപോലെ, അവരെ തകർക്കാൻ വരട്ടെ, പിശാചുകളെ സംഹരിക്കട്ടെ.
ഉലൂകയാതും ശുശുലൂകയാതും ജഹി ശ്വയാതുമുത കോകയാതുമ് । സുപര്ണയാതുമുത ഗൃധ്രയാതും ദൃഷദേവ പ്ര മൃണ രക്ഷ ഇന്ദ്ര
പൊന്മൂക്കൻ യക്ഷിയെ, കുരുവിൽ യക്ഷിയെ, മാംസം തിന്നുന്നവനെയും, കുയിൽ യക്ഷിയെയും, കഴുകൻ യക്ഷിയെയും, കഴുകൻപോലുള്ള യക്ഷിയെയും, കല്ലുപോലെ തകർക്കൂ, ഇന്ദ്രേ, പിശാചിനെ സംഹരിക്കൂ.