തീക്ഷ്ണേനാഗ്നേ ചക്ഷുഷാ രക്ഷ യജ്ഞം പ്രാഞ്ചം വസുഭ്യഃ പ്ര ണയ പ്രചേതഃ । ഹിംസ്രം രക്ഷാംസ്യഭി ശോശുചാനം മാ ത്വാ ദഭന് യാതുധാനാ നൃചക്ഷഃ
അഗ്നേ, നിന്റെ മൂർച്ചയുള്ള കാഴ്ചകൊണ്ട് യജ്ഞം കാക്കുക, നല്ലതിനായി മുന്നോട്ട് നയിക്കൂ; ഭയങ്കരമായി പ്രകാശിച്ച് ദുഷ്ടന്മാരെ നശിപ്പിക്കൂ; ദുഷ്ടന്മാർ നിന്നെ ബാധിക്കാതിരിക്കുക.
നൃചക്ഷാ രക്ഷഃ പരി പശ്യ വിക്ഷു തസ്യ ത്രീണി പ്രതി ശൃണീഹ്യഗ്രാ । തസ്യാഗ്നേ പൃഷ്ടീര്ഹരസാ ശൃണീഹി ത്രേധാ മൂലം യാതുധാനസ്യ വൃശ്ച
മഹാനുഭവനായവനേ, ജനങ്ങളിലുണ്ടായ ദുഷ്ടനെ ചുറ്റി നോക്കൂ; അവന്റെ മൂന്നു പ്രധാന അവയവങ്ങൾ വെട്ടിക്കളയൂ; അഗ്നേ, ശക്തിയോടെ അവന്റെ പുറം വെട്ടി, ദുഷ്ടന്റെ മൂലത്തെ മൂന്നു ഭാഗങ്ങളായി വേർപിരിക്കൂ.
{൬} ത്രിര്യാതുധാനഃ പ്രസിതിം ത ഏത്വൃതം യോ അഗ്നേ അനൃതേന ഹന്തി । തമര്ചിഷാ സ്ഫൂര്ജയന് ജാതവേദഃ സമക്ഷമേനം ഗൃണതേ നി യുങ്ഗ്ധി
മൂന്നു പ്രാവശ്യം ദുഷ്ടൻ ഈ വഴിയിൽ വരുന്നു; അഗ്നേ, യഥാർത്ഥം മറച്ച് കപടതയാൽ ദോഷം ചെയ്യുന്നവനെ ജാതവേദാ, തീയുടെ ജ്വാലകൊണ്ട് അവനെ പ്രശംസിക്കുന്നവരുടെ മുമ്പിൽ ബന്ധിക്കൂ.
യദഗ്നേ അദ്യ മിഥുനാ ശപാതോ യദ്വാചസ്തൃഷ്ടം ജനയന്ത രേഭാഃ । മന്യോര്മനസഃ ശരവ്യാ ജായതേ യാ തയാ വിധ്യ ഹൃദയേ യാതുധാനാന്
അഗ്നേ, ഇന്ന് ആരെങ്കിലും ചേർന്ന് ശപഥം ഉച്ചരിച്ചാലോ, കലഹക്കാരുടെ വാക്കുകളാലോ, കോപത്തിലും മനസ്സിലും ഉരുത്തിരിഞ്ഞ അമ്പുകൊണ്ടോ, അതുകൊണ്ട് ദുഷ്ടന്മാരുടെ ഹൃദയം കുത്തുക.
പരാ ശൃണീഹി തപസാ യാതുധാനാന് പരാഗ്നേ രക്ഷോ ഹരസാ ശൃണീഹി । പരാര്ചിഷാ മൂരദേവാന് ഛൃണീഹി പരാസുതൃപഃ ശോശുചതഃ ശൃണീഹി
നിന്റെ ചൂടുകൊണ്ട് ദുഷ്ടന്മാരെ അകറ്റൂ; അഗ്നേ, ശക്തിയാൽ ദുഷ്ടാത്മാക്കളെ അകറ്റൂ; നിന്റെ ജ്വാലകൊണ്ട് ദുഷ്ടാത്മാക്കളെ അകറ്റൂ; അത്യന്തം ആഗ്രഹിക്കുന്ന പ്രകാശിക്കുന്നവരെ അകറ്റൂ.
പരാദ്യ ദേവാ വൃജിനം ശൃണന്തു പ്രത്യഗേനം ശപഥാ യന്തു സൃഷ്ടാഃ । വാചാസ്തേനം ശരവ ഋച്ഛന്തു മര്മന് വിശ്വസ്യൈതു പ്രസിതിം യാതുധാനഃ
ഇന്ന് ദേവന്മാർ പാപികളെ അകറ്റട്ടെ; ശാപങ്ങൾ അവനിലേക്ക് തന്നെ മടങ്ങട്ടെ; വാക്കുകളും അമ്പുകളും അവന്റെ പ്രാണഭാഗങ്ങളിൽ തട്ടട്ടെ; ദുഷ്ടൻ എല്ലാ വഴികളിൽ നിന്നും മാറിപ്പോകട്ടെ.
യഃ പൌരുഷേയേണ ക്രവിഷാ സമങ്ക്തേ യോ അശ്വ്യേന പശുനാ യാതുധാനഃ । യോ അഘ്ന്യായാ ഭരതി ക്ഷീരമഗ്നേ തേഷാം ശീര്ഷാണി ഹരസാപി വൃശ്ച
മനുഷ്യന്റെ മാംസം കൊണ്ടോ, കുതിരയുടെയോ പശുവിന്റെയോ മാംസം കൊണ്ടോ ദുഷ്ടൻ അശുദ്ധമാകുന്നവനെയും, പശുവിന്റെ പാൽ കൊണ്ടുവരുന്നവനെയും അഗ്നേ, നിന്റെ ശക്തിയാൽ അവരുടെ തലകൾ വെട്ടിക്കളയൂ.
വിഷം ഗവാം യാതുധാനാ ഭരന്താമാ വൃശ്ചന്താമദിതയേ ദുരേവാഃ । പരൈണാന് ദേവഃ സവിതാ ദദാതു പരാ ഭാഗമോഷധീനാം ജയന്താമ്
ദുഷ്ടന്മാർ പശുക്കളുടെ വിഷം കൊണ്ടുപോകട്ടെ; ദുഷ്ടന്മാർ അദിതിക്കായി വേർപിരിയട്ടെ; ദേവൻ സവിറ്റാവ് അവരെ അകറ്റട്ടെ; ഔഷധികളുടെ ഭാഗം മറ്റിടത്ത് വിജയിക്കട്ടെ.
സംവത്സരീണം പയ ഉസ്രിയായാസ്തസ്യ മാശീദ്യാതുധാനോ നൃചക്ഷഃ । പീയൂഷമഗ്നേ യതമസ്തിതൃപ്സാത്തം പ്രത്യഞ്ചമര്ചിഷാ വിധ്യ മര്മണി
ഓരായിരം കാളയുടെ പാൽ മനുഷ്യനെ തിന്നുന്ന ദുഷ്ടാത്മാവും, മനുഷ്യരെ കാണുന്ന പിശാചും കഴിക്കരുതേ. അഗ്നേ, മധുരമായ ഈ സാരം അത്യന്തം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനെ, നിന്റെ തിരികെ വരുന്ന ജ്വാലകൊണ്ട് അവന്റെ ജീവന് തൊട്ട് ദഹിപ്പിക്കേണമേ.
സനാദഗ്നേ മൃണസി യാതുധാനാന് ന ത്വാ രക്ഷാംസി പൃതനാസു ജിഗ്യുഃ । സഹമൂരാന് അനു ദഹ ക്രവ്യാദോ മാ തേ ഹേത്യാ മുക്ഷത ദൈവ്യായാഃ
അഗ്നേ, നീ എപ്പോഴും ദുഷ്ടന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നു; യുദ്ധത്തില് പിശാചുകള് നിന്നെ ജയിച്ചിട്ടില്ല. മനുഷ്യരെയും അവരോടൊപ്പം കുഴപ്പക്കാരെയും നീ ദഹിപ്പിക്കണം; ദൈവത്തിന്റെ ആയുധം നിന്നെ വിട്ടുപോകരുതേ.
ത്വം നോ അഗ്നേ അധരാദുദക്തസ്ത്വം പശ്ചാദുത രക്ഷാ പുരസ്താത്। പ്രതി ത്യേ തേ അജരാസസ്തപിഷ്ഠാ അഘശംസം ശോശുചതോ ദഹന്തു
അഗ്നേ, നീ ഞങ്ങളെ താഴെ നിന്ന് ഉയർന്ന് കാത്തുകൊള്ളുന്നു; പിന്നെയും മുന്നിലും നീ കാവലുണ്ട്. നിന്റെ വൃദ്ധിയില്ലാത്ത, മൂര്ച്ചയുള്ള ജ്വാലകള് ദോഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനെയും കെടുകാര്യസ്ഥനെയും ദഹിപ്പിക്കട്ടെ.
പശ്ചാത്പുരസ്താദധരാദുതോത്തരാത്കവിഃ കാവ്യേന പരി പാഹ്യഗ്നേ । സഖാ സഖായമജരോ ജരിമ്നേ അഗ്നേ മര്താമമര്ത്യസ്ത്വം നഃ
അഗ്നേ, കവി, നിന്റെ ജ്ഞാനത്താൽ ഞങ്ങളെ പിന്നിലും മുന്നിലും താഴെയും മുകളിലും കാത്തുകൊള്ളണം. കൂട്ടുകാരന് കൂട്ടുകാരനായി, വയസ്സാകുന്നവർക്കും നീ വൃദ്ധിയില്ലാത്തവനായി, അഗ്നേ, മരണന്മാരിൽ ഞങ്ങൾക്ക് നീ അമരനാണ്.
{൭} തദഗ്നേ ചക്ഷുഃ പ്രതി ധേഹി രേഭേ ശഫാരുജോ യേന പശ്യസി യാതുധാനാന് । അഥര്വവജ്ജ്യോതിഷാ ദൈവ്യേന സത്യം ധൂര്വന്തമചിതം ന്യോഷ
അഗ്നേ, നീ കൂവുന്നവരിലും ഇരട്ടയടിപ്പുള്ളവരിലും ദുഷ്ടന്മാരെ കാണുന്ന കാഴ്ച ഞങ്ങൾക്ക് നൽകണം. അതർവന്റെ പ്രകാശത്താൽ, ദൈവികമായ വെളിച്ചത്താൽ, അസത്യവാദികളെയും അജ്ഞാനികളെയും താഴെ തള്ളിക്കളയണം.
പരി ത്വാഗ്നേ പുരം വയം വിപ്രം സഹസ്യ ധീമഹി । ധൃഷദ്വര്ണം ദിവേദിവേ ഹന്താരം ഭങ്ഗുരാവതഃ
അഗ്നേ, ശക്തനും ജ്ഞാനിയുമായ നിന്നെ ചുറ്റി ഞങ്ങൾ സംരക്ഷണം സ്ഥാപിക്കുന്നു. ദിവസേന, ഉറച്ച ശക്തിയോടെ നീ തകർക്കുന്നവരെ സംഹരിക്കുന്നവനാണ്.
വിഷേണ ഭങ്ഗുരാവതഃ പ്രതി സ്മ രക്ഷസോ ജഹി । അഗ്നേ തിഗ്മേന ശോചിഷാ തപുരഗ്രാഭിരര്ചിഭിഃ
വിഷം കൊണ്ട് തകർക്കുന്നവരെ നീ പിശാചുകളെ സംഹരിക്കണം. അഗ്നേ, നിന്റെ മൂര്ച്ചയുള്ള ജ്വാലകൊണ്ടും കത്തുന്ന നാവുകളാലും അവരെ ദഹിപ്പിക്കണം.
വി ജ്യോതിഷാ ബൃഹതാ ഭാത്യഗ്നിരാവിര്വിശ്വാനി കൃണുതേ മഹിത്വാ । പ്രാദേവീര്മായാഃ സഹതേ ദുരേവാഃ ശിശീതേ ശൃങ്ഗേ രക്ഷോഭ്യോ വിനിക്ഷേ
വലിയ പ്രകാശത്തോടെ അഗ്നി തിളങ്ങുന്നു, തന്റെ മഹത്വത്തിൽ എല്ലാം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ദുഷ്ടന്മാരുടെ കുപ്രവൃത്തികൾക്ക് അവൻ എതിര് നിൽക്കുന്നു, അവന്റെ കൊമ്പുകൾ കൊണ്ട് പിശാചുകളെ താഴെ തള്ളുന്നു.
യേ തേ ശൃങ്ഗേ അജരേ ജാതവേദസ്തിഗ്മഹേതീ ബ്രഹ്മസംശിതേ । താഭ്യാം ദുര്ഹാര്ദമഭിദാസന്തം കിമീദിനമ് । പ്രത്യഞ്ചമര്ചിഷാ ജാതവേദോ വി നിക്ഷ്വ
ജാതവേദാ, നിന്റെ കൊമ്പുകൾ വൃദ്ധിയില്ലാത്തതും പ്രാർത്ഥനകൊണ്ട് ശുദ്ധീകരിച്ചതും മൂര്ച്ചയുള്ള ആയുധങ്ങളുമാണ്. അവ കൊണ്ട് ശത്രുവിനെയും തിന്നുന്നവനെയും സമീപിക്കുന്ന ദുഷ്ടനെ നീ തകർക്കണം. ജാതവേദാ, നിന്റെ തിരികെ വരുന്ന ജ്വാലകൊണ്ട് അവരെ താഴെ തള്ളിക്കളയണം.
അഗ്നീ രക്ഷാംസി സേധതി ശുക്രശോചിരമര്ത്യഃ । ശുചിഃ പാവക ഈഡ്യഃ
അഗ്നി പിശാചുകളെ തുരത്തുന്നു; പ്രകാശമുള്ള ജ്വാലകളോടെ അമരനാണ്. ശുദ്ധനും പ്രകാശവാനുമായ, സ്തുതിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്.
ഇന്ദ്രാസോമാ തപതം രക്ഷ ഉബ്ജതം ന്യര്പയതം വൃഷണാ തമോവൃധഃ । പരാ ശൃണീതമചിതോ ന്യോഷതം ഹതം നുദേഥാം നി ശിശീതമത്ത്രിണഃ
ഇന്ദ്രനും സോമനും, ദുഷ്ടനെ കത്തിക്കുകയും തുരത്തുകയും കീഴടക്കുകയും ചെയ്യണം; ഇരുണ്ടതിൽ ശക്തരായവരേ, അവനെ തണുപ്പിക്കുകയും ഇല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്യണം. അസത്യവാദിയെ കേട്ടു, അവനെ താഴെ തള്ളുകയും കൊല്ലുകയും തുരത്തുകയും ഭക്ഷകനെ നിശ്ചലനാക്കുകയും ചെയ്യണം.
ഇന്ദ്രാസോമാ സമഘശംസമഭ്യഘം തപുര്യയസ്തു ചരുരഗ്നിമാമിവ । ബ്രഹ്മദ്വിഷേ ക്രവ്യാദേ ഘോരചക്ഷസേ ദ്വേഷോ ധത്തമനവായം കിമീദിനേ
ഇന്ദ്രനും സോമനും, തീപിടിച്ചിരിക്കുന്ന നായയെപ്പോലെ ക്രൂരനായി വരുന്ന ദോഷചിന്താവാനെ കത്തിക്കണം. പ്രാർത്ഥനയ്ക്കു വിരോധിയായ, ദേഹഭക്ഷകനായ, ഭയാനകമായ കണ്ണുള്ളവനോടു ദ്വേഷം ഉണ്ടാക്കണം; ശക്തിയില്ലാത്ത ദുഷ്ടനു വേണ്ടി.
ഇന്ദ്രാസോമാ ദുഷ്കൃതോ വവ്രേ അന്തരനാരമ്ഭണേ തമസി പ്ര വിധ്യതമ് । യതോ നൈഷാം പുനരേകശ്ചനോദയത്തദ്വാമസ്തു സഹസേ മന്യുമച്ഛവഃ
ഇന്ദ്രനും സോമനും, ദുഷ്കൃത്യക്കാരെ ആഴത്തിലുള്ള കുഴിയിലേക്കും ആന്ധകാരത്തിലേക്കും തള്ളിക്കളയണം. അവരിൽ ആരും വീണ്ടും ഉയരരുത്; നിങ്ങളുടെ ശക്തിയുള്ള ക്രോധം അവരെ ജയിക്കട്ടെ.
ഇന്ദ്രാസോമാ വര്തയതം ദിവോ വധം സം പൃഥിവ്യാ അഘശംസായ തര്ഹണമ് । ഉത്തക്ഷതം സ്വര്യം൧ പര്വതേഭ്യോ യേന രക്ഷോ വാവൃധാനം നിജൂര്വഥഃ
ഇന്ദ്രനും സോമനും, ആകാശത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രഹരവും ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള നാശവും ദോഷചിന്താവാന്മാരുടെ മേൽ അയക്കണം. പർവതങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള സൂര്യപ്രകാശം ഉയർത്തിക്കൊണ്ടു, അതുകൊണ്ട് വളരുന്ന പിശാചിനെ നശിപ്പിക്കണം.
ഇന്ദ്രാസോമാ വര്തയതം ദിവസ്പര്യഗ്നിതപ്തേഭിര്യുവമശ്മഹന്മഭിഃ । തപുര്വധേഭിരജരേഭിരത്ത്രിണോ നി പര്ശാനേ വിധ്യതം യന്തു നിസ്വരമ്
ഇന്ദ്രനും സോമനും, ആകാശത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രഹരവും അഗ്നിയിൽ ചൂടാക്കിയ കല്ലുകളാൽ അയക്കണം. മൂര്ച്ചയുള്ള, വൃദ്ധിയില്ലാത്ത ആയുധങ്ങളാൽ ഭക്ഷകനെ തകർക്കണം; അവരെ ശബ്ദമില്ലാതെ നാശത്തിലേക്ക് അയക്കണം.
ഇന്ദ്രാസോമാ പരി വാം ഭൂതു വിശ്വത ഇയം മതിഃ കക്ഷ്യാശ്വേവ വാജിനാ । യാം വാം ഹോത്രാം പരിഹിനോമി മേധയേമാ ബ്രഹ്മാണി നൃപതീ ഇവ ജിന്വതമ്
ഇന്ദ്രനും സോമനും, ഞങ്ങളുടെ ഈ പ്രാർത്ഥന നിങ്ങളെ എല്ലാ ദിശകളിലും ചുറ്റിക്കൊള്ളട്ടെ, കുതിര വയലിൽ ഓടുന്നതുപോലെ. ഞങ്ങൾ ഹോമം അർപ്പിക്കുന്നു, രാജാക്കന്മാരെപ്പോലെ ഈ പ്രാർത്ഥനകൾ ജ്ഞാനത്തിന് നിങ്ങൾ നേടട്ടെ.
പ്രതി സ്മരേഥാം തുജയദ്ഭിരേവൈര്ഹതം ദ്രുഹോ രക്ഷസോ ഭങ്ഗുരാവതഃ । ഇന്ദ്രാസോമാ ദുഷ്കൃതേ മാ സുഗം ഭൂദ്യോ മാ കദാ ചിദഭിദാസതി ദ്രുഹുഃ
വിജയികളായ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം, വഞ്ചകരെയും പിശാചുകളെയും തകർക്കാൻ ഓർക്കണം. ഇന്ദ്രനും സോമനും, ദുഷ്കൃത്യക്കാരന് എളുപ്പം വഴിയൊന്നും ലഭിക്കരുത്; ശത്രു ഒരിക്കലും ഞങ്ങളെ ആക്രമിക്കരുത്.
യോ മാ പാകേന മനസാ ചരന്തമഭിചഷ്ടേ അനൃതേഭിര്വചോഭിഃ । ആപ ഇവ കാശിനാ സമ്ഗൃഭീതാ അസന്ന് അസ്ത്വസതഃ ഇന്ദ്ര വക്താ
ദുഷ്ടചിന്തയോടെ, കള്ളവാക്കുകളാൽ എന്നെ നിരീക്ഷിക്കുന്നവൻ, ഒഴുകുന്ന വെള്ളത്തിൽ പിടിക്കപ്പെടുന്നവനെപ്പോലെ, കള്ളന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ അപ്രത്യക്ഷനാകട്ടെ, ഇന്ദ്രാ, അവൻ സംസാരിക്കാൻ അർഹനാകരുത്.
യേ പാകശംസം വിഹരന്ത ഏവൈര്യേ വാ ഭദ്രം ദൂഷയന്തി സ്വധാഭിഃ । അഹയേ വാ താന് പ്രദദാതു സോമ ആ വാ ദധാതു നിര്ഋതേരുപഷ്ഠേ
പാകം നശിപ്പിക്കുന്നവരോടോ, നല്ലതു തങ്ങളുടെ ബലികൊണ്ടു മലിനമാക്കുന്നവരോടോ കൂട്ടുകൂടുന്നവരെ, സോമൻ ആഹിൻ്റെ അടുക്കലേക്ക് വിടട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ അവരെ നാശത്തിൻ്റെ കയ്യിലേക്കു ഏൽപ്പിക്കട്ടെ.
യോ നോ രസം ദിപ്സതി പിത്വോ അഗ്നേ അശ്വാനാം ഗവാം യസ്തനൂനാമ് । രിപു സ്തേന സ്തേയകൃദ്ദഭ്രമേതു നി ഷ ഹീയതാം തന്വാ തനാ ച
അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ സാരം, ആണായാലും കാളയുടേതായാലും നമ്മുടെ ശരീരങ്ങളുടേതായാലും, ആരെങ്കിലും അതിൽ കണ്ണിട്ടാൽ, ആ ശത്രുവും കള്ളനും കവർച്ചക്കാരനും വഴിതെറ്റി അലഞ്ഞു, അവൻ്റെ ശരീരവും സന്തതിയും ക്ഷയിക്കട്ടെ.
{൯} പരഃ സോ അസ്തു തന്വാ തനാ ച തിസ്രഃ പൃഥിവീരധോ അസ്തു വിശ്വാഃ । പ്രതി ശുഷ്യതു യശോ അസ്യ ദേവാ യോ മാ ദിവാ ദിപ്സതി യശ്ച നക്തമ്
അവൻ ശരീരത്തിലും സന്തതിയിലും ദൂരെയാകട്ടെ; ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും താഴത്തെ ഭാഗത്തേക്കു വീഴട്ടെ; ദൈവങ്ങളേ, പകലോ രാത്രിയോ എന്നെ ദോഷം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന്റെ മഹത്വം മുഴുവൻ ഉണങ്ങിപ്പോകട്ടെ.
സുവിജ്ഞാനം ചികിതുഷേ ജനായ സച്ചാസച്ച വചസീ പസ്പൃധാതേ । തസ്യോര്യത്സത്യം യതരദൃജീയസ്തദിത്സോമോഽവതി ഹന്ത്യാസത്
ആര്ക്ക് അറിവ് വേണമോ അവനു വ്യക്തമായ വിവേകം ലഭിക്കും; സത്യമോ അസത്യമോ വാക്കിൽ മത്സരിക്കും. അവയിൽ ഏത് സത്യവും ധർമ്മമുള്ളതുമാണോ, അതിനെ സോമൻ രക്ഷിക്കും; അസത്യം അവൻ നശിപ്പിക്കും.