മാ ഗതാനാമാ ദീധീഥാ യേ നയന്തി പരാവതമ് । ആ രോഹ തമസോ ജ്യോതിരേഹ്യാ തേ ഹസ്തൌ രഭാമഹേ
പോയവരെക്കുറിച്ച് നീ ആഗ്രഹിക്കരുത്, അകലെക്കുള്ള വഴിയിലേക്ക് നയിക്കുന്നവരെക്കുറിച്ച് നീ വിചാരിക്കരുത്. ഇരുണ്ടതിൽ നിന്ന് പ്രകാശത്തിലേക്ക് ഉയരൂ, വരിക, നിന്റെ കൈകൾ ഞങ്ങൾ പിടിക്കുന്നു.
ശ്യാമശ്ച ത്വാ മാ ശബലശ്ച പ്രേഷിതൌ യമസ്യ യൌ പഥിരക്ഷീ ശ്വാനൌ । അര്വാങേഹി മാ വി ദീധ്യോ മാത്ര തിഷ്ഠഃ പരാങ്മനാഃ
യമന്റെ ദൂതന്മാരായ കറുത്തതും പുള്ളിക്കുത്തുള്ളതുമായ രണ്ട് നായ്ക്കൾ വഴിയെ കാത്തിരിക്കുന്നു. നീ ഈ വഴിയിലേക്ക് വരിക, ചിതറിക്കരുത്, മനസ്സ് മാറ്റി അകന്നുനില്ക്കരുത്.
മൈതം പന്ഥാമനു ഗാ ഭീമ ഏഷ യേന പൂര്വം നേയഥ തം ബ്രവീമി । തമ ഏതത്പുരുഷ മാ പ്ര പത്ഥാ ഭയം പരസ്താദഭയം തേ അര്വാക്
നീ ആ വഴിയിലൂടെ പോകരുത്, അതു ഭയാനകമാണ്, മുമ്പ് അവർ നയിച്ച വഴിയാണ് അത് എന്ന് ഞാൻ പറയുന്നു. മനുഷ്യനേ, നീ ആ വഴിയെ പിന്തുടരരുത്. അപ്പുറം ഭയം ഉണ്ട്, ഇവിടെ നിനക്കു സുരക്ഷയുണ്ട്.
{൧} രക്ഷന്തു ത്വാഗ്നയോ യേ അപ്സ്വന്താ രക്ഷതു ത്വാ മനുഷ്യാ യമിന്ധതേ । വൈശ്വാനരോ രക്ഷതു ജാതവേദാ ദിവ്യസ്ത്വാ മാ പ്ര ധാഗ്വിദ്യുതാ സഹ
ജലങ്ങളിൽ ഉള്ള അഗ്നികൾ നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, മനുഷ്യർ തെളിയിക്കുന്ന അഗ്നി നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. വൈശ്വാനരനായ ജാതവേദാസും നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. ദിവ്യനായവൻ മിന്നലിനൊപ്പം നിന്നെ അകറ്റിക്കളയരുത്.
മാ ത്വാ ക്രവ്യാദഭി മംസ്താരാത്സംകസുകാച്ചര രക്ഷതു ത്വാ ദ്യൌ രക്ഷതു । പൃഥിവീ സൂര്യശ്ച ത്വാ രക്ഷതാം ചന്ദ്രമാശ്ച । അന്തരിക്ഷം രക്ഷതു ദേവഹേത്യാഃ
നിന്റെ മേല് മാംസം തിന്നുന്നവന് ദോഷം വരുത്തരുത്; കഷ്ടം ഉണ്ടാക്കുന്നവനില് നിന്നു നിന്നെ രക്ഷിക്കപ്പെടട്ടെ. ആകാശം നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ, ഭൂമിയും സൂര്യനും നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ, ചന്ദ്രനും നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ. ദൈവായുധങ്ങളില് നിന്നു അന്തരീക്ഷം നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
ബോധശ്ച ത്വാ പ്രതിബോധശ്ച രക്ഷതാമസ്വപ്നശ്ച ത്വാനവദ്രാണശ്ച രക്ഷതാമ് । ഗോപായംശ്ച ത്വാ ജാഗൃവിശ്ച രക്ഷതാമ്
നിനക്ക് ഉണര്ച്ചയും ജാഗ്രതയും രക്ഷയാകട്ടെ; സ്വപ്നരഹിതമായ ഉറക്കവും ശാന്തമായ വിശ്രമവും നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ. കാവലുകാരനും ജാഗരൂകനും നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
തേ ത്വാ രക്ഷന്തു തേ ത്വാ ഗോപായന്തു തേഭ്യോ നമസ്തേഭ്യഃ സ്വാഹാ
അവര് നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, അവര് നിന്നെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കട്ടെ. അവരെ നമസ്കരിക്കുന്നു, അവര്ക്കായി അര്പ്പണം ചെയ്യുന്നു.
ജീവേഭ്യസ്ത്വാ സമുദേ വായുരിന്ദ്രോ ധാതാ ദധാതു സവിതാ ത്രായമാണഃ । മാ ത്വാ പ്രാണോ ബലം ഹാസീദസും തേഽനു ഹ്വയാമസി
ജീവിക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തില് നിന്നെ വായുവും ഇന്ദ്രനും ധാതാവും സംരക്ഷകനായ സവിറ്റാവും ജീവന് നല്കട്ടെ. നിന്റെ ശ്വാസവും ശക്തിയും വിട്ടുപോകരുത്; നിന്റെ ജീവശക്തിയെ ഞങ്ങള് വിളിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നു.
മാ ത്വാ ജമ്ഭഃ സംഹനുര്മാ തമോ വിദന് മാ ജിഹ്വാ ബര്ഹിസ്പ്രമയുഃ കഥാ സ്യാഃ । ഉത്ത്വാദിത്യാ വസവോ ഭരന്തൂദിന്ദ്രാഗ്നീ സ്വസ്തയേ
ജംഭന് എന്ന ദുഷ്ടനും ഭീകരശക്തിയും ഇരുണ്ടതും നിന്നെ ബാധിക്കരുത്; നിന്റെ നാവു യാഗകൂശിലേക്കു പോകരുത്. ആദിത്യന്മാരും വസുക്കളും നിന്നെ ഉയര്ത്തിക്കൊണ്ടുപോകട്ടെ, ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും നിനക്ക് ക്ഷേമം നല്കട്ടെ.
ഉത്ത്വാ ദ്യൌരുത്പൃഥിവ്യുത്പ്രജാപതിരഗ്രഭീത്। ഉത്ത്വാ മൃത്യോരോഷധയഃ സോമരാജ്ഞീരപീപരന്
ആകാശവും ഭൂമിയും പ്രജാപതിയും നിന്നെ ഉയര്ത്തിക്കൊണ്ടുപോകട്ടെ; ഔഷധികളും സോമരാജ്ഞിയും നിന്നെ മരണത്തില് നിന്നും ജീവന് നിറച്ചുകൊള്ളട്ടെ.
അയം ദേവാ ഇഹൈവാസ്ത്വയം മാമുത്ര ഗാദിതഃ । ഇമം സഹസ്രവീര്യേണ മൃത്യോരുത്പാരയാമസി
ഈ മനുഷ്യന് ദേവന്മാരുടെ ഇടയില് ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ; അവന് മറ്റേതെങ്കിലും ലോകത്തിലേക്ക് പോകേണ്ട. ആയിരം ഗുണം ശക്തിയോടെ ഞങ്ങള് അവനെ മരണത്തില് നിന്ന് ഉയര്ത്തുന്നു.
ഉത്ത്വാ മൃത്യോരപീപരം സം ധമന്തു വയോധസഃ । മാ ത്വാ വ്യസ്തകേശ്യോ മാ ത്വാഘരുദോ രുദന്
നീ മരണത്തില് നിന്നും പൂര്ണമായി നിറയട്ടെ, ജീവവായുക്കളും പോഷണവും നിന്നിലേക്ക് ഒഴുകട്ടെ. ചിതറിയ മുടിയുള്ളവളും ദുഷ്പ്രഭാവം വിതറുന്ന കരയുന്ന ദൂതനും നിന്നെ പിടിച്ചുപറ്റരുത്.
ആഹാര്ഷമവിദം ത്വാ പുനരാഗാഃ പുനര്ണവഃ । സര്വാങ്ഗ സര്വം തേ ചക്ഷുഃ സര്വമായുശ്ച തേഽവിദമ്
ഞാന് നിന്നെ തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു, നിന്നെ കണ്ടെത്തി; നീ വീണ്ടും പുതുമയോടെ തിരിച്ചുവന്നു. നിന്റെ എല്ലാ അവയവങ്ങളും, കാഴ്ചയും, ആയുസ്സും എല്ലാം ഞാന് തിരികെ നല്കി.
വ്യവാത്തേ ജ്യോതിരഭൂദപ ത്വത്തമോ അക്രമീത്। അപ ത്വന് മൃത്യും നിര്ഋതിമപ യക്ഷ്മം നി ദധ്മസി
പ്രകാശം ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു, ഇരുണ്ടതെല്ലാം നിന്നില് നിന്ന് മാറിയിരിക്കുന്നു. മരണവും നാശവും രോഗവും ഞങ്ങള് നിന്നില് നിന്ന് അകറ്റുന്നു.
ആ രഭസ്വേമാമമൃതസ്യ ശ്നുഷ്ടിമഛിദ്യമാനാ ജരദഷ്ടിരസ്തു തേ । അസും ത ആയുഃ പുനരാ ഭരാമി രജസ്തമോ മോപ ഗാ മാ പ്ര മേഷ്ഠാഃ
ഈ അമൃതം നീ കൈവശമാക്കൂ; വയസ്സായാലും അതു നിന്നെ തകര്ക്കരുത്. നിന്റെ ശ്വാസവും ആയുസ്സും ഞാന് തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നു; നീ ഇരുണ്ട ലോകത്തിലേക്ക് പോകരുത്, അപ്രത്യക്ഷനാകരുത്.
ജീവതാം ജ്യോതിരഭ്യേഹ്യര്വാങാ ത്വാ ഹരാമി ശതശാരദായ । അവമുഞ്ചന് മൃത്യുപാശാന് അശസ്തിം ദ്രാഘീയ ആയുഃ പ്രതരം തേ ദധാമി
ജീവിതത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിലേക്ക് നീ അടുത്തുവരൂ; നൂറു വര്ഷം നീ ജീവിക്കാനായി ഞാന് നിന്നെ തിരികെ കൊണ്ടുപോകുന്നു. മരണത്തിന്റെ പാശങ്ങളും ദുർഭാഗ്യവും വിട്ടുവിടുന്നു; നീക്കു ദീർഘായുസ്സ് ഞാന് നല്കുന്നു.
വാതാത്തേ പ്രാനമവിദം സൂര്യാച്ചക്ഷുരഹം തവ । യത്തേ മനസ്ത്വയി തദ്ധാരയാമി സം വിത്സ്വാങ്ഗൈര്വദ ജിഹ്വയാലപന്
വായുവില് നിന്ന് ഞാന് നിന്റെ ശ്വാസം തിരികെ നല്കി, സൂര്യനില് നിന്ന് നിന്റെ കാഴ്ച. നിന്റെ മനസ്സ് നിന്നിലാണെന്ന് ഞാന് ഉറപ്പാക്കുന്നു; അവയവങ്ങളുമായി അറിയൂ, നാവുകൊണ്ട് സംസാരിക്കൂ.
പ്രാണേന ത്വാ ദ്വിപദാം ചതുഷ്പദാമഗ്നിമിവ ജാതമഭി സം ധമാമി । നമസ്തേ മൃത്യോ ചക്ഷുഷേ നമഃ പ്രാണായ തേഽകരമ്
നിന്റെ ശ്വാസം കൊണ്ട്, ഇരുകാലികളുടെയും നാലുകാലികളുടെയും കൂട്ടത്തില് നിന്നെ അഗ്നിയെപ്പോലെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു. മരണമേ, നിന്റെ കാഴ്ചയ്ക്ക് വന്ദനം; നിന്റെ ശ്വാസത്തിന് ഞാന് അര്പ്പണം ചെയ്തു.
അയം ജീവതു മാ മൃതേമം സമീരയാമസി । കൃണോമ്യസ്മൈ ഭേഷജം മൃത്യോ മാ പുരുഷം വധീഃ
ഈയാള് ജീവിക്കട്ടെ, മരിക്കരുത്; ഞങ്ങള് അവനെ ശ്വാസത്തോടെ മുന്നോട്ട് അയക്കുന്നു. ഞാന് അവനു മരുന്ന് ഒരുക്കുന്നു; മരണമേ, ഈ മനുഷ്യനെ കൊല്ലരുത്.
ജീവലാം നഘാരിഷാം ജീവന്തീമോഷധീമഹമ് । ത്രായമാണാം സഹമാനാം സഹസ്വതീമിഹ ഹുവേഽസ്മാ അരിഷ്ടതാതയേ
ജീവിക്കുന്നവരെയും മരിക്കാത്തവരെയും ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഔഷധികളെയും ഞാന് വിളിക്കുന്നു; സംരക്ഷിക്കുകയും സഹിക്കുകയും ശക്തിയുള്ളവയും, ഇവിടെയെല്ലാം ഈ മനുഷ്യന് സുരക്ഷിതനാകാനായി.
അധി ബ്രൂഹി മാ രഭഥാഃ സൃജേമം തവൈവ സന്ത്സര്വഹായാഃ ഇഹാസ്തു । ഭവാശര്വൌ മൃഡതം ശര്മ യച്ഛതമപസിധ്യ ദുരിതം ധത്തമായുഃ
അവന്റെ മേല് വാക്ക് പറയൂ, പിടിക്കരുത്; അവനെ വിട്ടുവിടൂ, അവന് നിങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില് ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ. ഭവയും ശര്വനും, ദയയോടെ സംരക്ഷണം നല്കൂ; ദുർഭാഗ്യം അകറ്റി ദീർഘായുസ്സ് നല്കൂ.
അസ്മൈ മൃത്യോ അധി ബ്രൂഹീമം ദയസ്വോദിതോഽയമേതു । അരിഷ്ടഃ സര്വാങ്ഗഃ സുശ്രുജ്ജരസാ ശതഹായന ആത്മനാ ഭുജമശ്നുതാമ്
മരണമേ, അവന്റെ മേല് വാക്ക് പറയൂ, കരുണ കാണിക്കൂ; അവന് എഴുന്നേറ്റുവരട്ടെ. അവന് എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും സംരക്ഷിതനാകട്ടെ, നന്നായി കേള്ക്കുന്നവനും ഉത്സാഹം നിറഞ്ഞവനും ആയിരം വയസ്സു ജീവിക്കട്ടെ, സ്വയം ജീവിതം ആസ്വദിക്കട്ടെ.
ദേവാനാം ഹേതിഃ പരി ത്വാ വൃണക്തു പാരയാമി ത്വാ രജസ ഉത്ത്വാ മൃത്യോരപീപരമ് । ആരാദഗ്നിം ക്രവ്യാദം നിരൂഹം ജീവാതവേ തേ പരിധിം ദധാമി
ദേവന്മാരുടെ ആയുധങ്ങൾ നിന്നിൽ നിന്ന് മാറിപ്പോകട്ടെ; ഞാൻ നിന്നെ പൊടി കടന്നും മരണത്തേക്കാൾ അപ്പുറത്തേക്കും കൊണ്ടുപോകുന്നു. ജീവൻ നിലനിൽക്കാൻ, മാംസം തിന്നുന്ന അഗ്നിയെ ഞാൻ നിന്നിൽ നിന്ന് ദൂരെയാക്കുന്നു; ഞാൻ നിന്നെ സംരക്ഷിക്കാൻ ഒരു വളയം ഇടുന്നു.
യത്തേ നിയാനം രജസം മൃത്യോ അനവധര്ഷ്യമ് । പഥ ഇമം തസ്മാദ്രക്ഷന്തോ ബ്രഹ്മാസ്മൈ വര്മ കൃണ്മസി
മരണം, പൊടിയിൽ കടക്കാനാവാത്ത നിന്റെ വഴിയിൽ നിന്നു നിന്നെ സംരക്ഷിക്കാൻ, ഞങ്ങൾ അവനുവേണ്ടി വേദമന്ത്രങ്ങളുടെ കാവചം ഒരുക്കുന്നു.
{൩} കൃണോമി തേ പ്രാണാപാനൌ ജരാം മൃത്യും ദീര്ഘമായുഃ സ്വസ്തി । വൈവസ്വതേന പ്രഹിതാന് യമദൂതാംശ്ചരതോഽപ സേധാമി സര്വാന്
നിന്റെ ശ്വാസവും ഉച്ച്വാസവും, വൃദ്ധാവസ്ഥയും മരണവും ദീർഘായുസും സൗഖ്യവും ഞാൻ ഉറപ്പാക്കുന്നു. വൈവസ്വതൻ അയച്ച യമദൂതന്മാരെ ഞാൻ എല്ലാം അകറ്റുന്നു.
ആരാദരാതിം നിര്ഋതിം പരോ ഗ്രാഹിം ക്രവ്യാദഃ പിശാചാന് । രക്ഷോ യത്സര്വം ദുര്ഭൂതം തത്തമ ഇവാപ ഹന്മസി
വൈരവും നാശവും പിടിച്ചെടുക്കുന്നവനും മാംസം തിന്നുന്നവനും പിശാചുകളും എല്ലാ ദുഷ്ടശക്തികളും ഞാൻ ദൂരെയാക്കുന്നു; ദോഷം ചെയ്യുന്നതെന്തും ഞാൻ ഇരുണ്ടതിൽ അകറ്റുന്നു.
അഗ്നേഷ്ട പ്രാനമമൃതാദായുഷ്മതോ വന്വേ ജാതവേദസഃ । യഥാ ന രിഷ്യാ അമൃതഃ സജൂരസസ്തത്തേ കൃണോമി തദു തേ സമൃധ്യതാമ്
ജനനങ്ങളെ അറിയുന്ന അഗ്നിയിൽ നിന്ന് ഞാൻ നിന്നുവേണ്ടി അമൃതശ്വാസവും ദീർഘായുസും തേടുന്നു. അമൃതൻ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം അശാന്തനാകാതെ ജീവിക്കുന്നതുപോലെ, ഞാൻ ഇത് നിനക്കായി ഒരുക്കുന്നു; അതു നിനക്കു ഫലപ്രദമായിരിക്കട്ടെ.
ശിവേ തേ സ്താം ദ്യാവാപൃഥിവീ അസംതാപേ അഭിശ്രിയൌ । ശം തേ സൂര്യ ആ തപതു ശം വാതോ വാതു തേ ഹൃദേ । ശിവാ അഭി ക്ഷരന്തു ത്വാപോ ദിവ്യാഃ പയസ്വതീഃ
ആകാശവും ഭൂമിയും നിനക്കായി ശുഭമായിരിക്കുക, ദു:ഖരഹിതവും മഹിമയോടെയും. സൂര്യൻ നിനക്കു നല്ലതുപോലെ പ്രകാശിക്കട്ടെ; കാറ്റ് നിന്റെ മനസ്സിന് സുഖമായി വീശട്ടെ. ദൈവികമായ, പാൽപോലുള്ള ജലങ്ങൾ നിന്റെ ചുറ്റും ശുഭമായി ഒഴുകട്ടെ.
ശിവാസ്തേ സന്ത്വോഷധയ ഉത്ത്വാഹാര്ഷമധരസ്യാ ഉത്തരാം പൃഥിവീമഭി । തത്ര ത്വാദിത്യൌ രക്ഷതാം സൂര്യാചന്ദ്രമസാവുഭാ
ചെറുതും വലിയതുമായ ഭൂമിയിൽ വളരുന്ന ഔഷധികൾ നിനക്കായി ശുഭമായിരിക്കുക. അവിടെ സൂര്യനും ചന്ദ്രനും നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
യത്തേ വാസഃ പരിധാനം യാം നീവിം കൃണുഷേ ത്വമ് । ശിവം തേ തന്വേ തത്കൃണ്മഃ സംസ്പര്ശേഽദ്രൂക്ഷ്ണമസ്തു തേ
നീ ധരിക്കുന്ന വസ്ത്രവും കച്ചയും നിന്റെ ശരീരത്തിന് ശുഭമായിരിക്കട്ടെ; അതിന്റെ സ്പർശം നിനക്ക് ദോഷം ചെയ്യരുത്.