യോ അന്യേദ്യുരുഭയദ്യുരഭ്യേതീമം മണ്ഡൂകമ് । അഭ്യേത്വവ്രതഃ
മറ്റൊരു ദിവസം അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടു ദിവസവും ഈ തവളയോട് അടുത്തുവരുന്നവൻ, വ്രതം പാലിക്കാത്തവൻ ആയാലും, അവൻ അടുത്തുവരട്ടെ.
ആ മന്ദ്രൈരിന്ദ്ര ഹരിഭിര്യാഹി മയൂരരോമഭിഃ । മാ ത്വാ കേ ചിദ്വി യമന് വിം ന പാശിനോഽതി ധന്വേവ താമിഹി
ഇന്ദ്രാ, മയിലിന്റെ ഇരുണ്ട രോമംപോലുള്ള മനോഹരമായ കുതിരകളോടൊപ്പം വരിക. ആരും നിന്നെ തടയരുത്, ബന്ധനങ്ങൾ നിന്നെ പിടിക്കരുത്. വില്ലിൽ നിന്നു വിടുന്ന അമ്പുപോലെ നേരെ ഇവിടേക്ക് വരിക.
മര്മാണി തേ വര്മണാ ഛാദയാമി സോമസ്ത്വാ രാജാമൃതേനാനു വസ്താമ് । ഉരോര്വരീയോ വരുണസ്തേ കൃണോതു ജയന്തം ത്വാനു ദേവാ മദന്തു
നിന്റെ പ്രധാന അവയവങ്ങൾ ഞാൻ കാവചം കൊണ്ട് മറയ്ക്കുന്നു. രാജാവായ സോമൻ നിന്നെ അമൃതം കൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്യട്ടെ. വരുണൻ നിന്നെ വിശാലമായ നെഞ്ചുള്ളവനാക്കട്ടെ. ദേവന്മാർ നിന്നിൽ വിജയവും സന്തോഷവും ഉണ്ടാക്കട്ടെ.
അന്തകായ മൃത്യവേ നമഃ പ്രാണാ അപാനാ ഇഹ തേ രമന്താമ് । ഇഹായമസ്തു പുരുഷഃ സഹാസുനാ സൂര്യസ്യ ഭാഗേ അമൃതസ്യ ലോകേ
അവസാനത്തെയും മരണത്തെയും വന്ദനം. നിന്റെ ശ്വാസവും ഉച്ച്വാസവും ഇവിടെ തന്നെ നിലനിൽക്കട്ടെ. ഈ മനുഷ്യൻ ജീവൻകൊണ്ട് സൂര്യന്റെ ഭാഗത്തും അമൃതലോകത്തും തുടരട്ടെ.
ഉദേനം ഭഗോ അഗ്രഭീദുദേനം സോമോ അംശുമാന് । ഉദേനം മരുതോ ദേവാ ഉദിന്ദ്രാഗ്നീ സ്വസ്തയേ
ഭഗവാൻ അവനെ ഉയർത്തട്ടെ, പ്രകാശമുള്ള സോമൻ അവനെ ഉയർത്തട്ടെ, മരുത് ദേവന്മാർ അവനെ ഉയർത്തട്ടെ, ക്ഷേമത്തിനായി ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും അവനെ ഉയർത്തട്ടെ.
ഇഹ തേഽസുരിഹ പ്രാണ ഇഹായുരിഹ തേ മനഃ । ഉത്ത്വാ നിര്ഋത്യാഃ പാശേഭ്യോ ദൈവ്യാ വചാ ഭരാമസി
നിന്റെ ശ്വാസം ഇവിടെ, ജീവൻ ഇവിടെ, മനസ്സ് ഇവിടെ തന്നെ. നമുക്ക് ദൈവങ്ങളുടെ വചനങ്ങൾകൊണ്ട് നിന്നെ നിരൃതി എന്ന ദുർഭാഗ്യത്തിന്റെ പാശങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നു.
ഉത്ക്രാമാതഃ പുരുഷ മാവ പത്ഥാ മൃത്യോഃ പഡ്വീഷമവമുഞ്ചമാനഃ । മാ ഛിത്ഥാ അസ്മാല്ലോകാദഗ്നേഃ സൂര്യസ്യ സംദൃശഃ
മനുഷ്യനേ, എഴുന്നേൽക്കൂ, മരണത്തിന്റെ വഴിയെ പിന്തുടരരുത്. വിശാലമായ ആലയത്തിലേക്ക് പോകരുത്, അഗ്നിയും സൂര്യനും കാണുന്ന ഈ ലോകത്തിൽ നിന്ന് നീ അകന്നുപോകരുത്.
തുഭ്യം വാതഃ പവതാം മാതരിശ്വാ തുഭ്യം വര്ഷന്ത്വമൃതാന്യാപഃ । സൂര്യസ്തേ തന്വേ ശം തപാതി ത്വാം മൃത്യുര്ദയതാം മാ പ്ര മേഷ്ഠാഃ
നിനക്കായി വായു വീശട്ടെ, മാതരിശ്വൻ. നിനക്കായി അമൃതജലങ്ങൾ മഴയായി പെയ്യട്ടെ. സൂര്യൻ നിന്റെ ശരീരത്തിൽ ക്ഷേമം പകരട്ടെ. മരണം നിനക്കു കരുണ കാണിക്കട്ടെ, നീ അകന്നുപോകരുത്.
ഉദ്യാനം തേ പുരുഷ നാവയാനം ജീവാതും തേ ദക്ഷതാതിം കൃണോമി । ആ ഹി രോഹേമമമൃതം സുഖം രഥമഥ ജിര്വിര്വിദഥമാ വദാസി
മനുഷ്യനേ, നിനക്കായി തിരിച്ചു വരാനുള്ള വഴി ഞാൻ ഒരുക്കുന്നു, ജീവിക്കാൻ ഒരു നാവും ശക്തിക്കും കഴിവും ഞാൻ നൽകുന്നു. വരിക, ഈ അമൃതമായ സുഖകരമായ രഥത്തിൽ കയറൂ, വ്യക്തമായ വാക്കുകളിൽ സംസാരിക്കൂ.
മാ തേ മനസ്തത്ര ഗാന് മാ തിരോ ഭൂന് മാ ജീവേഭ്യഃ പ്ര മദോ മാനു ഗാഃ പിതൄന് । വിശ്വേ ദേവാ അഭി രക്ഷന്തു ത്വേഹ
നിന്റെ മനസ്സ് അവിടേക്ക് പോകരുത്, അപ്രത്യക്ഷമാകരുത്. നീ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകരുത്, പിതാക്കന്മാരുടെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകരുത്. ദേവന്മാർ എല്ലാം നിന്നെ ഇവിടെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
മാ ഗതാനാമാ ദീധീഥാ യേ നയന്തി പരാവതമ് । ആ രോഹ തമസോ ജ്യോതിരേഹ്യാ തേ ഹസ്തൌ രഭാമഹേ
പോയവരെക്കുറിച്ച് നീ ആഗ്രഹിക്കരുത്, അകലെക്കുള്ള വഴിയിലേക്ക് നയിക്കുന്നവരെക്കുറിച്ച് നീ വിചാരിക്കരുത്. ഇരുണ്ടതിൽ നിന്ന് പ്രകാശത്തിലേക്ക് ഉയരൂ, വരിക, നിന്റെ കൈകൾ ഞങ്ങൾ പിടിക്കുന്നു.
ശ്യാമശ്ച ത്വാ മാ ശബലശ്ച പ്രേഷിതൌ യമസ്യ യൌ പഥിരക്ഷീ ശ്വാനൌ । അര്വാങേഹി മാ വി ദീധ്യോ മാത്ര തിഷ്ഠഃ പരാങ്മനാഃ
യമന്റെ ദൂതന്മാരായ കറുത്തതും പുള്ളിക്കുത്തുള്ളതുമായ രണ്ട് നായ്ക്കൾ വഴിയെ കാത്തിരിക്കുന്നു. നീ ഈ വഴിയിലേക്ക് വരിക, ചിതറിക്കരുത്, മനസ്സ് മാറ്റി അകന്നുനില്ക്കരുത്.
മൈതം പന്ഥാമനു ഗാ ഭീമ ഏഷ യേന പൂര്വം നേയഥ തം ബ്രവീമി । തമ ഏതത്പുരുഷ മാ പ്ര പത്ഥാ ഭയം പരസ്താദഭയം തേ അര്വാക്
നീ ആ വഴിയിലൂടെ പോകരുത്, അതു ഭയാനകമാണ്, മുമ്പ് അവർ നയിച്ച വഴിയാണ് അത് എന്ന് ഞാൻ പറയുന്നു. മനുഷ്യനേ, നീ ആ വഴിയെ പിന്തുടരരുത്. അപ്പുറം ഭയം ഉണ്ട്, ഇവിടെ നിനക്കു സുരക്ഷയുണ്ട്.
{൧} രക്ഷന്തു ത്വാഗ്നയോ യേ അപ്സ്വന്താ രക്ഷതു ത്വാ മനുഷ്യാ യമിന്ധതേ । വൈശ്വാനരോ രക്ഷതു ജാതവേദാ ദിവ്യസ്ത്വാ മാ പ്ര ധാഗ്വിദ്യുതാ സഹ
ജലങ്ങളിൽ ഉള്ള അഗ്നികൾ നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, മനുഷ്യർ തെളിയിക്കുന്ന അഗ്നി നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. വൈശ്വാനരനായ ജാതവേദാസും നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. ദിവ്യനായവൻ മിന്നലിനൊപ്പം നിന്നെ അകറ്റിക്കളയരുത്.
മാ ത്വാ ക്രവ്യാദഭി മംസ്താരാത്സംകസുകാച്ചര രക്ഷതു ത്വാ ദ്യൌ രക്ഷതു । പൃഥിവീ സൂര്യശ്ച ത്വാ രക്ഷതാം ചന്ദ്രമാശ്ച । അന്തരിക്ഷം രക്ഷതു ദേവഹേത്യാഃ
നിന്റെ മേല് മാംസം തിന്നുന്നവന് ദോഷം വരുത്തരുത്; കഷ്ടം ഉണ്ടാക്കുന്നവനില് നിന്നു നിന്നെ രക്ഷിക്കപ്പെടട്ടെ. ആകാശം നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ, ഭൂമിയും സൂര്യനും നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ, ചന്ദ്രനും നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ. ദൈവായുധങ്ങളില് നിന്നു അന്തരീക്ഷം നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
ബോധശ്ച ത്വാ പ്രതിബോധശ്ച രക്ഷതാമസ്വപ്നശ്ച ത്വാനവദ്രാണശ്ച രക്ഷതാമ് । ഗോപായംശ്ച ത്വാ ജാഗൃവിശ്ച രക്ഷതാമ്
നിനക്ക് ഉണര്ച്ചയും ജാഗ്രതയും രക്ഷയാകട്ടെ; സ്വപ്നരഹിതമായ ഉറക്കവും ശാന്തമായ വിശ്രമവും നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ. കാവലുകാരനും ജാഗരൂകനും നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
തേ ത്വാ രക്ഷന്തു തേ ത്വാ ഗോപായന്തു തേഭ്യോ നമസ്തേഭ്യഃ സ്വാഹാ
അവര് നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, അവര് നിന്നെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കട്ടെ. അവരെ നമസ്കരിക്കുന്നു, അവര്ക്കായി അര്പ്പണം ചെയ്യുന്നു.
ജീവേഭ്യസ്ത്വാ സമുദേ വായുരിന്ദ്രോ ധാതാ ദധാതു സവിതാ ത്രായമാണഃ । മാ ത്വാ പ്രാണോ ബലം ഹാസീദസും തേഽനു ഹ്വയാമസി
ജീവിക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തില് നിന്നെ വായുവും ഇന്ദ്രനും ധാതാവും സംരക്ഷകനായ സവിറ്റാവും ജീവന് നല്കട്ടെ. നിന്റെ ശ്വാസവും ശക്തിയും വിട്ടുപോകരുത്; നിന്റെ ജീവശക്തിയെ ഞങ്ങള് വിളിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നു.
മാ ത്വാ ജമ്ഭഃ സംഹനുര്മാ തമോ വിദന് മാ ജിഹ്വാ ബര്ഹിസ്പ്രമയുഃ കഥാ സ്യാഃ । ഉത്ത്വാദിത്യാ വസവോ ഭരന്തൂദിന്ദ്രാഗ്നീ സ്വസ്തയേ
ജംഭന് എന്ന ദുഷ്ടനും ഭീകരശക്തിയും ഇരുണ്ടതും നിന്നെ ബാധിക്കരുത്; നിന്റെ നാവു യാഗകൂശിലേക്കു പോകരുത്. ആദിത്യന്മാരും വസുക്കളും നിന്നെ ഉയര്ത്തിക്കൊണ്ടുപോകട്ടെ, ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും നിനക്ക് ക്ഷേമം നല്കട്ടെ.
ഉത്ത്വാ ദ്യൌരുത്പൃഥിവ്യുത്പ്രജാപതിരഗ്രഭീത്। ഉത്ത്വാ മൃത്യോരോഷധയഃ സോമരാജ്ഞീരപീപരന്
ആകാശവും ഭൂമിയും പ്രജാപതിയും നിന്നെ ഉയര്ത്തിക്കൊണ്ടുപോകട്ടെ; ഔഷധികളും സോമരാജ്ഞിയും നിന്നെ മരണത്തില് നിന്നും ജീവന് നിറച്ചുകൊള്ളട്ടെ.
അയം ദേവാ ഇഹൈവാസ്ത്വയം മാമുത്ര ഗാദിതഃ । ഇമം സഹസ്രവീര്യേണ മൃത്യോരുത്പാരയാമസി
ഈ മനുഷ്യന് ദേവന്മാരുടെ ഇടയില് ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ; അവന് മറ്റേതെങ്കിലും ലോകത്തിലേക്ക് പോകേണ്ട. ആയിരം ഗുണം ശക്തിയോടെ ഞങ്ങള് അവനെ മരണത്തില് നിന്ന് ഉയര്ത്തുന്നു.
ഉത്ത്വാ മൃത്യോരപീപരം സം ധമന്തു വയോധസഃ । മാ ത്വാ വ്യസ്തകേശ്യോ മാ ത്വാഘരുദോ രുദന്
നീ മരണത്തില് നിന്നും പൂര്ണമായി നിറയട്ടെ, ജീവവായുക്കളും പോഷണവും നിന്നിലേക്ക് ഒഴുകട്ടെ. ചിതറിയ മുടിയുള്ളവളും ദുഷ്പ്രഭാവം വിതറുന്ന കരയുന്ന ദൂതനും നിന്നെ പിടിച്ചുപറ്റരുത്.
ആഹാര്ഷമവിദം ത്വാ പുനരാഗാഃ പുനര്ണവഃ । സര്വാങ്ഗ സര്വം തേ ചക്ഷുഃ സര്വമായുശ്ച തേഽവിദമ്
ഞാന് നിന്നെ തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു, നിന്നെ കണ്ടെത്തി; നീ വീണ്ടും പുതുമയോടെ തിരിച്ചുവന്നു. നിന്റെ എല്ലാ അവയവങ്ങളും, കാഴ്ചയും, ആയുസ്സും എല്ലാം ഞാന് തിരികെ നല്കി.
വ്യവാത്തേ ജ്യോതിരഭൂദപ ത്വത്തമോ അക്രമീത്। അപ ത്വന് മൃത്യും നിര്ഋതിമപ യക്ഷ്മം നി ദധ്മസി
പ്രകാശം ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു, ഇരുണ്ടതെല്ലാം നിന്നില് നിന്ന് മാറിയിരിക്കുന്നു. മരണവും നാശവും രോഗവും ഞങ്ങള് നിന്നില് നിന്ന് അകറ്റുന്നു.
ആ രഭസ്വേമാമമൃതസ്യ ശ്നുഷ്ടിമഛിദ്യമാനാ ജരദഷ്ടിരസ്തു തേ । അസും ത ആയുഃ പുനരാ ഭരാമി രജസ്തമോ മോപ ഗാ മാ പ്ര മേഷ്ഠാഃ
ഈ അമൃതം നീ കൈവശമാക്കൂ; വയസ്സായാലും അതു നിന്നെ തകര്ക്കരുത്. നിന്റെ ശ്വാസവും ആയുസ്സും ഞാന് തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നു; നീ ഇരുണ്ട ലോകത്തിലേക്ക് പോകരുത്, അപ്രത്യക്ഷനാകരുത്.
ജീവതാം ജ്യോതിരഭ്യേഹ്യര്വാങാ ത്വാ ഹരാമി ശതശാരദായ । അവമുഞ്ചന് മൃത്യുപാശാന് അശസ്തിം ദ്രാഘീയ ആയുഃ പ്രതരം തേ ദധാമി
ജീവിതത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിലേക്ക് നീ അടുത്തുവരൂ; നൂറു വര്ഷം നീ ജീവിക്കാനായി ഞാന് നിന്നെ തിരികെ കൊണ്ടുപോകുന്നു. മരണത്തിന്റെ പാശങ്ങളും ദുർഭാഗ്യവും വിട്ടുവിടുന്നു; നീക്കു ദീർഘായുസ്സ് ഞാന് നല്കുന്നു.
വാതാത്തേ പ്രാനമവിദം സൂര്യാച്ചക്ഷുരഹം തവ । യത്തേ മനസ്ത്വയി തദ്ധാരയാമി സം വിത്സ്വാങ്ഗൈര്വദ ജിഹ്വയാലപന്
വായുവില് നിന്ന് ഞാന് നിന്റെ ശ്വാസം തിരികെ നല്കി, സൂര്യനില് നിന്ന് നിന്റെ കാഴ്ച. നിന്റെ മനസ്സ് നിന്നിലാണെന്ന് ഞാന് ഉറപ്പാക്കുന്നു; അവയവങ്ങളുമായി അറിയൂ, നാവുകൊണ്ട് സംസാരിക്കൂ.
പ്രാണേന ത്വാ ദ്വിപദാം ചതുഷ്പദാമഗ്നിമിവ ജാതമഭി സം ധമാമി । നമസ്തേ മൃത്യോ ചക്ഷുഷേ നമഃ പ്രാണായ തേഽകരമ്
നിന്റെ ശ്വാസം കൊണ്ട്, ഇരുകാലികളുടെയും നാലുകാലികളുടെയും കൂട്ടത്തില് നിന്നെ അഗ്നിയെപ്പോലെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു. മരണമേ, നിന്റെ കാഴ്ചയ്ക്ക് വന്ദനം; നിന്റെ ശ്വാസത്തിന് ഞാന് അര്പ്പണം ചെയ്തു.
അയം ജീവതു മാ മൃതേമം സമീരയാമസി । കൃണോമ്യസ്മൈ ഭേഷജം മൃത്യോ മാ പുരുഷം വധീഃ
ഈയാള് ജീവിക്കട്ടെ, മരിക്കരുത്; ഞങ്ങള് അവനെ ശ്വാസത്തോടെ മുന്നോട്ട് അയക്കുന്നു. ഞാന് അവനു മരുന്ന് ഒരുക്കുന്നു; മരണമേ, ഈ മനുഷ്യനെ കൊല്ലരുത്.
ജീവലാം നഘാരിഷാം ജീവന്തീമോഷധീമഹമ് । ത്രായമാണാം സഹമാനാം സഹസ്വതീമിഹ ഹുവേഽസ്മാ അരിഷ്ടതാതയേ
ജീവിക്കുന്നവരെയും മരിക്കാത്തവരെയും ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഔഷധികളെയും ഞാന് വിളിക്കുന്നു; സംരക്ഷിക്കുകയും സഹിക്കുകയും ശക്തിയുള്ളവയും, ഇവിടെയെല്ലാം ഈ മനുഷ്യന് സുരക്ഷിതനാകാനായി.