മുഞ്ചന്തു മാ ശപഥ്യാദഥോ വരുണ്യാദുത । അഥോ യമസ്യ പഡ്വീശാദ്വിശ്വസ്മാദ്ദേവകില്ബിഷാത്
അവ എന്നെ ശാപങ്ങളിൽ നിന്നും, വരുണന്റെ കോപത്തിൽ നിന്നും, യമന്റെ പാശത്തിൽ നിന്നും, എല്ലാ ദൈവിക പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിപ്പിക്കട്ടെ.
തൃഷ്ടികേ തൃഷ്ടവന്ദന ഉദമൂം ഛിന്ധി തൃഷ്ടികേ । യഥാ കൃതദ്വിഷ്ടാസോഽമുഷ്മൈ ശേപ്യാവതേ
ദാഹമേ, ദാഹം നീക്കുന്നവളേ, ആ ദാഹം നീ മുറിച്ചുകളയണം. ദോഷം ചെയ്തവരെ എങ്ങനെ ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നുവോ, അതുപോലെ അവനെ നീ ബന്ധിപ്പിക്കണം.
തൃഷ്ടാസി തൃഷ്ടികാ വിഷാ വിഷാതക്യസി । പരിവൃക്താ യഥാസസ്യൃഷഭസ്യ വശേവ
നീ ദാഹവും, ദാഹം നീക്കുന്നവളും, വിഷവും, വിഷം നീക്കുന്നവളുമാണ്. കാളയുടെ കഴുത്തിൽ നിന്നു കയറ് എങ്ങനെ അഴിയുന്നുവോ, അതുപോലെ എന്നെ നീ മോചിപ്പിക്കണം.
7.119(7.114) ആ തേ ദദേ വക്ഷണാഭ്യ ആ തേഽഹം ഹൃദയാദ്ദദേ । ആ തേ മുഖസ്യ സങ്കാശാത്സര്വം തേ വര്ച ആ ദദേ
നിന്റെ വക്ഷസ്സിൽ നിന്നു ഞാൻ അർപ്പിക്കുന്നു, നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നു ഞാൻ അർപ്പിക്കുന്നു, നിന്റെ വായിലെ പ്രകാശത്തിൽ നിന്നു ഞാൻ അർപ്പിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ നിന്റെ മുഴുവൻ തേജസും ഞാൻ അർപ്പിക്കുന്നു.
പ്രേതോ യന്തു വ്യാധ്യഃ പ്രാനുധ്യാഃ പ്രോ അശസ്തയഃ । അഗ്നീ രക്ഷസ്വിനീര്ഹന്തു സോമോ ഹന്തു ദുരസ്യതീഃ
രോഗങ്ങൾ അകന്നു പോവട്ടെ, ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ അകറ്റപ്പെടട്ടെ; അഗ്നി ദോഷകരമായവയെ നശിപ്പിക്കട്ടെ, സോമൻ ദുഷ്ടതയെ നശിപ്പിക്കട്ടെ.
പ്ര പതേതഃ പാപി ലക്ഷ്മി നശ്യേതഃ പ്രാമുതഃ പത । അയസ്മയേനാങ്കേന ദ്വിഷതേ ത്വാ സജാമസി
ദുഷ്ടലക്ഷണം വീണുപോകട്ടെ, അതു നശിക്കട്ടെ, പൂർണ്ണമായും അകന്നുപോകട്ടെ; ഇരുമ്പ് ചിഹ്നം കൊണ്ടു ഞാൻ നിന്നെ നിന്റെ ശത്രുവിനോടു ചേർക്കുന്നു.
യാ മാ ലക്ഷ്മീഃ പതയാലൂരജുഷ്ടാഭിചസ്കന്ദ വന്ദനേവ വൃക്ഷമ് । അന്യത്രാസ്മത്സവിതസ്താമിതോ ധാ ഹിരണ്യഹസ്തോ വസു നോ രരാണഃ
എന്തെങ്കിലും ദാരിദ്ര്യവും ദുശ്ശങ്കയും കൂടിയ ദുർഭാഗ്യം വൃക്ഷത്തിൽ നിന്ന് തണ്ടു വീഴുന്നതുപോലെ എന്നിൽ വീണിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, സ്വർണ്ണഹസ്തനായ സമ്പത്ത് നൽകുന്ന സവിതാ, അതെല്ലാം ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറ്റി മറ്റിടത്തേക്ക് നീക്കണമേ.
ഏകശതം ലക്ഷ്മ്യോ മര്ത്യസ്യ സാകം തന്വാ ജനുഷോഽധി ജാതാഃ । താസാം പാപിഷ്ഠാ നിരിതഃ പ്ര ഹിണ്മഃ ശിവാ അസ്മഭ്യം ജാതവേദോ നിയച്ഛ
മനുഷ്യന്റെ ശരീരത്തോടും ജന്മത്തോടും കൂടി നൂറ് വിധ ദുർഭാഗ്യങ്ങൾ ജനിക്കുന്നു. അവയിൽ ഏറ്റവും ദുഷ്ടവും നാശം വിതയ്ക്കുന്നതുമായ ദുർഭാഗ്യങ്ങൾ ഞങ്ങൾ അകറ്റുന്നു. ജാതവേദാ, ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭം മാത്രം നൽകണമേ.
ഏതാ ഏനാ വ്യാകരം ഖിലേ ഗാ വിഷ്ഠിതാ ഇവ । രമന്താം പുണ്യാ ലക്ഷ്മീര്യാഃ പാപീസ്താ അനീനശമ്
കൂട്ടത്തിൽ പശുക്കളെ വേർതിരിക്കുന്നതുപോലെ ഈ വചനങ്ങൾകൊണ്ട് ദുർഭാഗ്യങ്ങളെ ഞാൻ വേർതിരിക്കുന്നു. നല്ല ഭാഗ്യങ്ങൾ ഇവിടെ സന്തോഷത്തോടെ നിലനിൽക്കട്ടെ, ദുഷ്ടമായവ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകട്ടെ.
നമോ രൂരായ ച്യവനായ നോദനായ ധൃഷ്ണവേ । നമഃ ശീതായ പൂര്വകാമകൃത്വനേ
ച്യവനനും പ്രേരകനും ധൈര്യശാലിയും ആയ രൂരായ്ക്ക് വന്ദനം. തണുപ്പുള്ളവനും പുരാതന ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവനും വന്ദനം.
യോ അന്യേദ്യുരുഭയദ്യുരഭ്യേതീമം മണ്ഡൂകമ് । അഭ്യേത്വവ്രതഃ
മറ്റൊരു ദിവസം അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടു ദിവസവും ഈ തവളയോട് അടുത്തുവരുന്നവൻ, വ്രതം പാലിക്കാത്തവൻ ആയാലും, അവൻ അടുത്തുവരട്ടെ.
ആ മന്ദ്രൈരിന്ദ്ര ഹരിഭിര്യാഹി മയൂരരോമഭിഃ । മാ ത്വാ കേ ചിദ്വി യമന് വിം ന പാശിനോഽതി ധന്വേവ താമിഹി
ഇന്ദ്രാ, മയിലിന്റെ ഇരുണ്ട രോമംപോലുള്ള മനോഹരമായ കുതിരകളോടൊപ്പം വരിക. ആരും നിന്നെ തടയരുത്, ബന്ധനങ്ങൾ നിന്നെ പിടിക്കരുത്. വില്ലിൽ നിന്നു വിടുന്ന അമ്പുപോലെ നേരെ ഇവിടേക്ക് വരിക.
മര്മാണി തേ വര്മണാ ഛാദയാമി സോമസ്ത്വാ രാജാമൃതേനാനു വസ്താമ് । ഉരോര്വരീയോ വരുണസ്തേ കൃണോതു ജയന്തം ത്വാനു ദേവാ മദന്തു
നിന്റെ പ്രധാന അവയവങ്ങൾ ഞാൻ കാവചം കൊണ്ട് മറയ്ക്കുന്നു. രാജാവായ സോമൻ നിന്നെ അമൃതം കൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്യട്ടെ. വരുണൻ നിന്നെ വിശാലമായ നെഞ്ചുള്ളവനാക്കട്ടെ. ദേവന്മാർ നിന്നിൽ വിജയവും സന്തോഷവും ഉണ്ടാക്കട്ടെ.
അന്തകായ മൃത്യവേ നമഃ പ്രാണാ അപാനാ ഇഹ തേ രമന്താമ് । ഇഹായമസ്തു പുരുഷഃ സഹാസുനാ സൂര്യസ്യ ഭാഗേ അമൃതസ്യ ലോകേ
അവസാനത്തെയും മരണത്തെയും വന്ദനം. നിന്റെ ശ്വാസവും ഉച്ച്വാസവും ഇവിടെ തന്നെ നിലനിൽക്കട്ടെ. ഈ മനുഷ്യൻ ജീവൻകൊണ്ട് സൂര്യന്റെ ഭാഗത്തും അമൃതലോകത്തും തുടരട്ടെ.
ഉദേനം ഭഗോ അഗ്രഭീദുദേനം സോമോ അംശുമാന് । ഉദേനം മരുതോ ദേവാ ഉദിന്ദ്രാഗ്നീ സ്വസ്തയേ
ഭഗവാൻ അവനെ ഉയർത്തട്ടെ, പ്രകാശമുള്ള സോമൻ അവനെ ഉയർത്തട്ടെ, മരുത് ദേവന്മാർ അവനെ ഉയർത്തട്ടെ, ക്ഷേമത്തിനായി ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും അവനെ ഉയർത്തട്ടെ.
ഇഹ തേഽസുരിഹ പ്രാണ ഇഹായുരിഹ തേ മനഃ । ഉത്ത്വാ നിര്ഋത്യാഃ പാശേഭ്യോ ദൈവ്യാ വചാ ഭരാമസി
നിന്റെ ശ്വാസം ഇവിടെ, ജീവൻ ഇവിടെ, മനസ്സ് ഇവിടെ തന്നെ. നമുക്ക് ദൈവങ്ങളുടെ വചനങ്ങൾകൊണ്ട് നിന്നെ നിരൃതി എന്ന ദുർഭാഗ്യത്തിന്റെ പാശങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നു.
ഉത്ക്രാമാതഃ പുരുഷ മാവ പത്ഥാ മൃത്യോഃ പഡ്വീഷമവമുഞ്ചമാനഃ । മാ ഛിത്ഥാ അസ്മാല്ലോകാദഗ്നേഃ സൂര്യസ്യ സംദൃശഃ
മനുഷ്യനേ, എഴുന്നേൽക്കൂ, മരണത്തിന്റെ വഴിയെ പിന്തുടരരുത്. വിശാലമായ ആലയത്തിലേക്ക് പോകരുത്, അഗ്നിയും സൂര്യനും കാണുന്ന ഈ ലോകത്തിൽ നിന്ന് നീ അകന്നുപോകരുത്.
തുഭ്യം വാതഃ പവതാം മാതരിശ്വാ തുഭ്യം വര്ഷന്ത്വമൃതാന്യാപഃ । സൂര്യസ്തേ തന്വേ ശം തപാതി ത്വാം മൃത്യുര്ദയതാം മാ പ്ര മേഷ്ഠാഃ
നിനക്കായി വായു വീശട്ടെ, മാതരിശ്വൻ. നിനക്കായി അമൃതജലങ്ങൾ മഴയായി പെയ്യട്ടെ. സൂര്യൻ നിന്റെ ശരീരത്തിൽ ക്ഷേമം പകരട്ടെ. മരണം നിനക്കു കരുണ കാണിക്കട്ടെ, നീ അകന്നുപോകരുത്.
ഉദ്യാനം തേ പുരുഷ നാവയാനം ജീവാതും തേ ദക്ഷതാതിം കൃണോമി । ആ ഹി രോഹേമമമൃതം സുഖം രഥമഥ ജിര്വിര്വിദഥമാ വദാസി
മനുഷ്യനേ, നിനക്കായി തിരിച്ചു വരാനുള്ള വഴി ഞാൻ ഒരുക്കുന്നു, ജീവിക്കാൻ ഒരു നാവും ശക്തിക്കും കഴിവും ഞാൻ നൽകുന്നു. വരിക, ഈ അമൃതമായ സുഖകരമായ രഥത്തിൽ കയറൂ, വ്യക്തമായ വാക്കുകളിൽ സംസാരിക്കൂ.
മാ തേ മനസ്തത്ര ഗാന് മാ തിരോ ഭൂന് മാ ജീവേഭ്യഃ പ്ര മദോ മാനു ഗാഃ പിതൄന് । വിശ്വേ ദേവാ അഭി രക്ഷന്തു ത്വേഹ
നിന്റെ മനസ്സ് അവിടേക്ക് പോകരുത്, അപ്രത്യക്ഷമാകരുത്. നീ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകരുത്, പിതാക്കന്മാരുടെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകരുത്. ദേവന്മാർ എല്ലാം നിന്നെ ഇവിടെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
മാ ഗതാനാമാ ദീധീഥാ യേ നയന്തി പരാവതമ് । ആ രോഹ തമസോ ജ്യോതിരേഹ്യാ തേ ഹസ്തൌ രഭാമഹേ
പോയവരെക്കുറിച്ച് നീ ആഗ്രഹിക്കരുത്, അകലെക്കുള്ള വഴിയിലേക്ക് നയിക്കുന്നവരെക്കുറിച്ച് നീ വിചാരിക്കരുത്. ഇരുണ്ടതിൽ നിന്ന് പ്രകാശത്തിലേക്ക് ഉയരൂ, വരിക, നിന്റെ കൈകൾ ഞങ്ങൾ പിടിക്കുന്നു.
ശ്യാമശ്ച ത്വാ മാ ശബലശ്ച പ്രേഷിതൌ യമസ്യ യൌ പഥിരക്ഷീ ശ്വാനൌ । അര്വാങേഹി മാ വി ദീധ്യോ മാത്ര തിഷ്ഠഃ പരാങ്മനാഃ
യമന്റെ ദൂതന്മാരായ കറുത്തതും പുള്ളിക്കുത്തുള്ളതുമായ രണ്ട് നായ്ക്കൾ വഴിയെ കാത്തിരിക്കുന്നു. നീ ഈ വഴിയിലേക്ക് വരിക, ചിതറിക്കരുത്, മനസ്സ് മാറ്റി അകന്നുനില്ക്കരുത്.
മൈതം പന്ഥാമനു ഗാ ഭീമ ഏഷ യേന പൂര്വം നേയഥ തം ബ്രവീമി । തമ ഏതത്പുരുഷ മാ പ്ര പത്ഥാ ഭയം പരസ്താദഭയം തേ അര്വാക്
നീ ആ വഴിയിലൂടെ പോകരുത്, അതു ഭയാനകമാണ്, മുമ്പ് അവർ നയിച്ച വഴിയാണ് അത് എന്ന് ഞാൻ പറയുന്നു. മനുഷ്യനേ, നീ ആ വഴിയെ പിന്തുടരരുത്. അപ്പുറം ഭയം ഉണ്ട്, ഇവിടെ നിനക്കു സുരക്ഷയുണ്ട്.
{൧} രക്ഷന്തു ത്വാഗ്നയോ യേ അപ്സ്വന്താ രക്ഷതു ത്വാ മനുഷ്യാ യമിന്ധതേ । വൈശ്വാനരോ രക്ഷതു ജാതവേദാ ദിവ്യസ്ത്വാ മാ പ്ര ധാഗ്വിദ്യുതാ സഹ
ജലങ്ങളിൽ ഉള്ള അഗ്നികൾ നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, മനുഷ്യർ തെളിയിക്കുന്ന അഗ്നി നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. വൈശ്വാനരനായ ജാതവേദാസും നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. ദിവ്യനായവൻ മിന്നലിനൊപ്പം നിന്നെ അകറ്റിക്കളയരുത്.
മാ ത്വാ ക്രവ്യാദഭി മംസ്താരാത്സംകസുകാച്ചര രക്ഷതു ത്വാ ദ്യൌ രക്ഷതു । പൃഥിവീ സൂര്യശ്ച ത്വാ രക്ഷതാം ചന്ദ്രമാശ്ച । അന്തരിക്ഷം രക്ഷതു ദേവഹേത്യാഃ
നിന്റെ മേല് മാംസം തിന്നുന്നവന് ദോഷം വരുത്തരുത്; കഷ്ടം ഉണ്ടാക്കുന്നവനില് നിന്നു നിന്നെ രക്ഷിക്കപ്പെടട്ടെ. ആകാശം നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ, ഭൂമിയും സൂര്യനും നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ, ചന്ദ്രനും നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ. ദൈവായുധങ്ങളില് നിന്നു അന്തരീക്ഷം നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
ബോധശ്ച ത്വാ പ്രതിബോധശ്ച രക്ഷതാമസ്വപ്നശ്ച ത്വാനവദ്രാണശ്ച രക്ഷതാമ് । ഗോപായംശ്ച ത്വാ ജാഗൃവിശ്ച രക്ഷതാമ്
നിനക്ക് ഉണര്ച്ചയും ജാഗ്രതയും രക്ഷയാകട്ടെ; സ്വപ്നരഹിതമായ ഉറക്കവും ശാന്തമായ വിശ്രമവും നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ. കാവലുകാരനും ജാഗരൂകനും നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
തേ ത്വാ രക്ഷന്തു തേ ത്വാ ഗോപായന്തു തേഭ്യോ നമസ്തേഭ്യഃ സ്വാഹാ
അവര് നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, അവര് നിന്നെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കട്ടെ. അവരെ നമസ്കരിക്കുന്നു, അവര്ക്കായി അര്പ്പണം ചെയ്യുന്നു.
ജീവേഭ്യസ്ത്വാ സമുദേ വായുരിന്ദ്രോ ധാതാ ദധാതു സവിതാ ത്രായമാണഃ । മാ ത്വാ പ്രാണോ ബലം ഹാസീദസും തേഽനു ഹ്വയാമസി
ജീവിക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തില് നിന്നെ വായുവും ഇന്ദ്രനും ധാതാവും സംരക്ഷകനായ സവിറ്റാവും ജീവന് നല്കട്ടെ. നിന്റെ ശ്വാസവും ശക്തിയും വിട്ടുപോകരുത്; നിന്റെ ജീവശക്തിയെ ഞങ്ങള് വിളിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നു.
മാ ത്വാ ജമ്ഭഃ സംഹനുര്മാ തമോ വിദന് മാ ജിഹ്വാ ബര്ഹിസ്പ്രമയുഃ കഥാ സ്യാഃ । ഉത്ത്വാദിത്യാ വസവോ ഭരന്തൂദിന്ദ്രാഗ്നീ സ്വസ്തയേ
ജംഭന് എന്ന ദുഷ്ടനും ഭീകരശക്തിയും ഇരുണ്ടതും നിന്നെ ബാധിക്കരുത്; നിന്റെ നാവു യാഗകൂശിലേക്കു പോകരുത്. ആദിത്യന്മാരും വസുക്കളും നിന്നെ ഉയര്ത്തിക്കൊണ്ടുപോകട്ടെ, ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും നിനക്ക് ക്ഷേമം നല്കട്ടെ.
ഉത്ത്വാ ദ്യൌരുത്പൃഥിവ്യുത്പ്രജാപതിരഗ്രഭീത്। ഉത്ത്വാ മൃത്യോരോഷധയഃ സോമരാജ്ഞീരപീപരന്
ആകാശവും ഭൂമിയും പ്രജാപതിയും നിന്നെ ഉയര്ത്തിക്കൊണ്ടുപോകട്ടെ; ഔഷധികളും സോമരാജ്ഞിയും നിന്നെ മരണത്തില് നിന്നും ജീവന് നിറച്ചുകൊള്ളട്ടെ.