യഥാ സൂര്യസ്യ രശ്മയഃ പരാപതന്ത്യാശുമത്। ഏവാ ത്വം കാസേ പ്ര പത സമുദ്രസ്യാനു വിക്ഷരമ്
സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ദൂരെയ്ക്ക് പറക്കുന്നപോലെ, അങ്ങനെ കാശേ, നീയും സമുദ്രത്തിന്റെ ഒഴുക്കിനെപോലെ പറന്നുപോകണം.
ആയനേ തേ പരായണേ ദൂര്വാ രോഹന്തു പുഷ്പിണീഃ । ഉത്സോ വാ തത്ര ജായതാം ഹ്രദോ വാ പുണ്ഡരീകവാന്
നിന്റെ യാത്രയിലും മടങ്ങിയെത്തലിലും പൂക്കളോടെ ദൂർവാ പുല്ല് വളരട്ടെ; അവിടെ ഒരു ഉറവോ, താമര നിറഞ്ഞ ഒരു തടാകമോ ഉണ്ടാകട്ടെ.
അപാമിദം ന്യയനം സമുദ്രസ്യ നിവേശനമ് । മധ്യേ ഹ്രദസ്യ നോ ഗൃഹാഃ പരാചീനാ മുഖാ കൃധി
ഇതാണ് വെള്ളത്തിന്റെ ഇറങ്ങൽ, സമുദ്രത്തിന്റെ വിശ്രമസ്ഥലം; തടാകത്തിന്റെ നടുവിലാണ് ഞങ്ങളുടെ വീടുകൾ—അവയുടെ മുഖം ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിയാതിരിപ്പിക്കണം.
ഹിമസ്യ ത്വാ ജരായുണാ ശാലേ പരി വ്യയാമസി । ശീതഹ്രദാ ഹി നോ ഭുവോഽഗ്നിഷ്കൃണോതു ഭേഷജമ്
തണുപ്പിന്റെ പാളിയാൽ ഞങ്ങൾ നിന്നെ അരി വയലിൽ ചുറ്റി മൂടുന്നു; ഞങ്ങളുടെ ഭൂമി തണുത്ത തടാകങ്ങളാണ്—അഗ്നി ഔഷധം ഒരുക്കട്ടെ.
വിശ്വജിത്ത്രായമാണായൈ മാ പരി ദേഹി । ത്രായമാണേ ദ്വിപാച്ച സര്വം നോ രക്ഷ ചതുഷ്പാദ് യച്ച നഃ സ്വമ്
എല്ലാം ജയിക്കുകയും രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവളെ ദോഷം ചെയ്യരുത്; അവളുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ ഇരുകാലികളെയും നാലുകാലികളെയും ഞങ്ങൾക്കുള്ളതൊക്കെയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം.
ത്രായമാണേ വിശ്വജിതേ മാ പരി ദേഹി । വിശ്വജിദ്ദ്വിപാച്ച സര്വം നോ രക്ഷ ചതുഷ്പാഡ്യച്ച നഃ സ്വമ്
എല്ലാം ജയിക്കുന്ന സംരക്ഷകയെ ദോഷം ചെയ്യരുത്; അവളുടെ വിജയത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ ഇരുകാലികളെയും നാലുകാലികളെയും ഞങ്ങൾക്കുള്ളതൊക്കെയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം.
വിശ്വജിത്കല്യാണ്യൈ മാ പരി ദേഹി । കല്യാണി ദ്വിപാച്ച സര്വം നോ രക്ഷ ചതുഷ്പാദ് യച്ച നഃ സ്വമ്
എല്ലാം ജയിച്ച് ക്ഷേമം നൽകുന്നവളെ ദോഷം ചെയ്യരുത്; അവളുടെ ക്ഷേമത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ ഇരുകാലികളെയും നാലുകാലികളെയും ഞങ്ങൾക്കുള്ളതൊക്കെയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം.
കല്യാണി സര്വവിദേ മാ പരി ദേഹി । സര്വവിദ്ദ്വിപാച്ച സര്വം നോ രക്ഷ ചതുഷ്പാദ് യച്ച നഃ സ്വമ്
എല്ലാം അറിയുകയും ക്ഷേമം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നവളെ ദോഷം ചെയ്യരുത്; അവളുടെ സർവ്വജ്ഞതയിൽ ഞങ്ങളുടെ ഇരുകാലികളെയും നാലുകാലികളെയും ഞങ്ങൾക്കുള്ളതൊക്കെയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം.
ത്വം നോ മേധേ പ്രഥമാ ഗോഭിരശ്വേഭിരാ ഗഹി । ത്വം സൂര്യസ്യ രശ്മിഭിസ്ത്വം നോ അസി യജ്ഞിയാ
മേധേ, നീ ആദ്യം പശുക്കളോടും കുതിരകളോടും കൂടി ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക; നീ സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളോടൊപ്പം ഉണ്ട്, നീ ഞങ്ങൾക്ക് യാഗയോഗ്യയാണ്.
മേധാമഹം പ്രഥമാം ബ്രഹ്മണ്വതീം ബ്രഹ്മജൂതാമൃഷിഷ്ടുതാമ് । പ്രപീതാം ബ്രഹ്മചാരിഭിര്ദേവാനാമവസേ ഹുവേ
ഞാൻ ആദ്യം ബ്രാഹ്മണന്മാർ പ്രചോദിപ്പിച്ചും ഋഷിമാർ പുകഴ്ത്തിയും ബ്രഹ്മചാരികൾ ആദരിച്ചും ദേവന്മാർക്ക് സഹായം നൽകുന്ന മേധയെ വിളിക്കുന്നു.
യാം മേധാമൃഭവോ വിദുര്യാം മേധാമസുരാ വിദുഃ । ഋഷയോ ഭദ്രാം മേധാം യാം വിദുസ്താം മയ്യാ വേശയാമസി
സത്യത്തിൽ ജനിച്ച മഹാത്മാക്കളും ദേവന്മാരും, സുന്ദരമായ ജ്ഞാനം അറിയുന്ന ഋഷിമാരും അറിയുന്ന ആ ജ്ഞാനം ഞങ്ങൾക്കുള്ളിൽ നിറയാൻ ദയവായി അനുവദിക്കണമേ.
യാമൃഷയോ ഭൂതകൃതോ മേധാം മേധാവിനോ വിദുഃ । തയാ മാമദ്യ മേധയാഗ്നേ മേധാവിനം കൃണു
ഭൂതങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ച ജ്ഞാനികൾ അറിയുന്ന ആ ജ്ഞാനത്താൽ, അഗ്നേ, ഇന്നത്തെ ദിവസം എന്നെ ജ്ഞാനിയായാക്കണമേ.
മേധാം സായം മേധാം പ്രാതര്മേധാം മധ്യന്ദിനം പരി । മേധാം സൂര്യസ്യ രശ്മിഭിര്വചസാ വേശയാമഹേ
വൈകുന്നേരത്തും, രാവിലെയും, ഉച്ചക്കാലത്തും ജ്ഞാനം ഉണ്ടാകട്ടെ. സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളാൽ, വാക്കിനാൽ, ഞങ്ങൾ ജ്ഞാനം ഉൾക്കൊള്ളട്ടെ.
പിപ്പലീ ക്ഷിപ്തഭേഷജ്യുതാതിവിദ്ധഭേഷജീ । താം ദേവാഃ സമകല്പയന്ന് ഇയം ജീവിതവാ അലമ്
പിപ്പലി എന്ന ഔഷധം വിതറിയതും, അതിന്റെ ഗുണം എല്ലാവർക്കും അറിയുന്നതുമാണ്. ദേവന്മാർ ഇതിനെ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു; ജീവിക്കാൻ ഇതു മതിയാകുന്നു.
പിപ്പല്യഃ സമവദന്തായതീര്ജനനാദധി । യം ജീവമശ്നവാമഹൈ ന സ രിഷ്യാതി പൂരുഷഃ
പിപ്പലികൾ ഒന്നിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു, ജനനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ അവയെ വെച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ ജീവനെ കഴിക്കുന്നവൻ ഒരിക്കലും നശിക്കുകയില്ല.
അസുരാസ്ത്വാ ന്യഖനന് ദേവാസ്ത്വോദവപന് പുനഃ । വാതീകൃതസ്യ ഭേഷജീമഥോ ക്ഷിപ്തസ്യ ഭേഷജീമ്
അസുരന്മാർ നിന്നെ അടച്ചു, ദേവന്മാർ വീണ്ടും പുറത്തെടുത്തു. കാറ്റ് മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന രോഗത്തിനും താഴെ വീണതിന്റെ രോഗത്തിനും ഇതാണ് ഔഷധം.
പ്രത്നോ ഹി കമീഡ്യോ അധ്വരേഷു സനാച്ച ഹോതാ നവ്യശ്ച സത്സി । സ്വാം ചാഗ്നേ തന്വം പിപ്രായസ്വാസ്മഭ്യം ച സൌഭഗമാ യജസ്വ
നീ പുരാതനനും യജ്ഞങ്ങളിൽ പുകഴ്ചയ്ക്ക് അർഹനുമാണ്, പഴയതും പുതുതുമായ ഹോതാവുമാണ്. അഗ്നേ, നിന്റെ സ്വരൂപം സംരക്ഷിച്ച് ഞങ്ങൾക്കു ഭാഗ്യം നൽകണമേ.
ജ്യേഷ്ഠഘ്ന്യാം ജാതോ വിചൃതോര്യമസ്യ മൂലബര്ഹണാത്പരി പാഹ്യേനമ് । അത്യേനം നേഷദ്ദുരിതാനി വിശ്വാ ദീര്ഘായുത്വായ ശതശാരദായ
മൂത്തവനെ നശിപ്പിക്കാൻ ജനിച്ചവൻ, യമന്റെ വേരിൽ നിന്നുള്ളവൻ, അവനെ സംരക്ഷിക്കണമേ. എല്ലാ ദോഷങ്ങൾക്കുമപ്പുറം നൂറുവർഷം ആയുസ്സോടെ അവനെ നയിക്കണമേ.
വ്യാഘ്രേഽഹ്ന്യജനിഷ്ട വീരോ നക്ഷത്രജാ ജായമാനഃ സുവീരഃ । സ മാ വധീത്പിതരം വര്ധമാനോ മാ മാതരം പ്ര മിനീജ്ജനിത്രീമ്
പുലിയുടെ ദിവസത്തിൽ ജനിച്ച വീരൻ, നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ച ശക്തനായവൻ, വളരുമ്പോൾ അവൻ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ദുഃഖിപ്പിക്കരുതേ.
ഇമം മേ അഗ്നേ പുരുഷം മുമുഗ്ധ്യയം യോ ബദ്ധഃ സുയതോ ലാലപീതി । അതോഽധി തേ കൃണവദ്ഭാഗധേയം യദാനുന്മദിതോഽസതി
അഗ്നേ, ഈ മനുഷ്യനെ എനിക്ക് മോചിപ്പിക്കണമേ. ബന്ധിതനായി, അർദ്ധബോധത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നവൻ. അവന്റെ ഭ്രാന്ത് മാറുമ്പോൾ അവന്റെ ഭാഗ്യം നീ നൽകണമേ.
അഗ്നിഷ്ടേ നി ശമയതു യദി തേ മന ഉദ്യുതമ് । കൃണോമി വിദ്വാന് ഭേഷജം യഥാനുന്മദിതോഽസസി
അവന്റെ മനസ്സ് ഉല്ലാസഭരിതമായാൽ അഗ്നി അതിനെ ശമിപ്പിക്കണമേ. ഞാൻ അറിഞ്ഞ് ഔഷധം ഒരുക്കുന്നു, അവൻ ഭ്രാന്ത് മാറി വീണ്ടെടുക്കപ്പെടട്ടെ.
ദേവൈനസാദുന്മദിതമുന്മത്തം രക്ഷസസ്പരി । കൃണോമി വിദ്വാന് ഭേഷജം യദാനുന്മദിതോഽസതി
ദേവന്മാരിൽ നിന്നുമുള്ള, പാപരഹിതരിൽ നിന്നുമുള്ള, ഭ്രാന്തിൽ നിന്നുമുള്ള, ഭ്രാന്തന്മാരിൽ നിന്നുമുള്ള, ദുഷ്ടാത്മാക്കളിൽ നിന്നുമുള്ള രോഗം മാറ്റാൻ ഞാൻ ഔഷധം ഒരുക്കുന്നു, അവൻ ഭ്രാന്ത് മാറി വീണ്ടെടുക്കപ്പെടട്ടെ.
പുനസ്ത്വാ ദുരപ്സരസഃ പുനരിന്ദ്രഃ പുനര്ഭഗഃ । പുനസ്ത്വാ ദുര്വിശ്വേ ദേവാ യഥാനുന്മദിതോഽസസി
ദുഷ്ടാത്മാക്കൾ നിന്നെ തിരികെ നൽകട്ടെ, ഇന്ദ്രനും ഭാഗനും തിരികെ നൽകട്ടെ, എല്ലാ ദുഷ്ടദേവന്മാരും നിന്നെ തിരികെ നൽകട്ടെ, നീ ഭ്രാന്ത് മാറി വീണ്ടെടുക്കപ്പെടട്ടെ.
മാ ജ്യേഷ്ഠം വധീദയമഗ്ന ഏഷാം മൂലബര്ഹണാത്പരി പാഹ്യേനമ് । സ ഗ്രാഹ്യാഃ പാശാന് വി ചൃത പ്രജാനന് തുഭ്യം ദേവാ അനു ജാനന്തു വിശ്വേ
അഗ്നേ, ഇവരിൽ മൂത്തവനെ ഈയാൾ കൊല്ലരുതേ. യമന്റെ വേരിൽ നിന്നുള്ള ദോഷത്തിൽ നിന്ന് അവനെ സംരക്ഷിക്കണമേ. നീ അറിയുന്നവനായി ബന്ധങ്ങൾ അഴിച്ചു, എല്ലാ ദേവന്മാരും നിന്നെ തിരിച്ചറിയട്ടെ.
ഉന് മുഞ്ച പാശാംസ്ത്വമഗ്ന ഏഷാം ത്രയസ്ത്രിഭിരുത്സിതാ യേഭിരാസന് । സ ഗ്രാഹ്യാഃ പാശാന് വി ചൃത പ്രജാനന് പിതാപുത്രൌ മാതരം മുഞ്ച സര്വാന്
അഗ്നേ, ഇവരിൽ നിന്ന് മുപ്പത്തിമൂന്ന് ബന്ധങ്ങൾ നീ അഴിയിക്കണമേ. നീ അറിയുന്നവനായി ബന്ധങ്ങൾ അഴിച്ചു, അച്ഛനും മകനും അമ്മയും എല്ലാവരും മോചിക്കപ്പെടട്ടെ.
യേഭിഃ പാശൈഃ പരിവിത്തോ വിബദ്ധോഽങ്ഗേഅങ്ഗ ആര്പിത ഉത്സിതശ്ച । വി തേ മുച്യന്തം വിമുചോ ഹി സന്തി ഭ്രൂണഘ്നി പൂഷന് ദുരിതാനി മൃക്ഷ്വ
ഏത് ബന്ധങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് അവൻ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവന്റെ ശരീരഭാഗങ്ങൾ ഓരോന്നായി കെട്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവയെല്ലാം നീ അഴിയിക്കണമേ. അഴിയിക്കുന്നവരുണ്ട്. ഭ്രൂണഹത്യയുടെ പാപങ്ങൾ നീ, ദോഷങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്ന പൂഷൻ, ശുദ്ധീകരിക്കണമേ.
ത്രിതേ ദേവാ അമൃജതൈതദേനസ്ത്രിത ഏനന് മനുഷ്യേഷു മമൃജേ । തതോ യദി ത്വാ ഗ്രാഹിരാനശേ താം തേ ദേവാ ബ്രഹ്മണാ നാശയന്തു
ദേവന്മാർ ഈ പാപം ത്രിതയ്ക്ക് ശുദ്ധീകരിച്ചു; ത്രിതൻ മനുഷ്യരിൽ അതിനെ ശുദ്ധീകരിച്ചു. പിടിച്ചുപറ്റിയ ദോഷം നിന്നെ പിടിച്ചാൽ, ദേവന്മാർ ബ്രഹ്മവാക്യത്തോടെ അതിനെ നശിപ്പിക്കണമേ.
മരീചീര്ധൂമാന് പ്ര വിശാനു പാപ്മന്ന് ഉദാരാന് ഗച്ഛോത വാ നീഹാരാന് । നദീനം ഫേനാമനു താന് വി നശ്യ ഭ്രൂണഘ്നി പൂഷന് ദുരിതാനി മൃക്ഷ്വ
പ്രഭകളും പുകയും ദോഷം വിട്ടുപോകട്ടെ, വിശാലമായ സ്ഥലങ്ങളിലേക്കോ മഞ്ഞിലേക്കോ നീ പോയിക്കൊള്ളട്ടെ. നദികളുടെ നുരയെ പിന്തുടരൂ. ഭ്രൂണഹത്യയുടെ പാപങ്ങൾ നീ, ദോഷങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്ന പൂഷൻ, ശുദ്ധീകരിക്കണമേ.
ദ്വാദശധാ നിഹിതം ത്രിതസ്യാപമൃഷ്ടം മനുഷ്യൈനസാനി । തതോ യദി ത്വാ ഗ്രാഹിരാനശേ താം തേ ദേവാ ബ്രഹ്മണാ നാശയന്തു
മനുഷ്യരുടെ പാപം പന്ത്രണ്ടു വിധമായി തൃതന് നിന്നു കഴുകിക്കളഞ്ഞതാണെങ്കില്, അതില് നിന്നു നിന്നെ പിടിച്ചിരുത്തുന്ന ദോഷം നിന്നില് ശേഷിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില്, ദേവന്മാര് ബ്രഹ്മവചനത്തിന്റെ ശക്തിയാല് അതിനെ നശിപ്പിക്കട്ടെ.
യദ്ദേവാ ദേവഹേഡനം ദേവാസശ്ചകൃമ വയമ് । ആദിത്യാസ്തസ്മാന് നോ യുയമൃതസ്യ ഋതേന മുഞ്ചത
ദേവന്മാരെതിരെ ഞങ്ങള് ചെയ്ത തെറ്റുകള് എന്തൊക്കെയുണ്ടായാലും, ആ ദോഷങ്ങളില് നിന്നു, സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയാല് നിങ്ങള് ഞങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കണം, ആദിത്യന്മാരേ.