അഭി ത്വേന്ദ്ര വരിമതഃ പുരാ ത്വാംഹൂരണാദ്ധുവേ । ഹ്വയാമ്യുഗ്രം ചേത്താരം പുരുണാമാനമേകജമ്
ദൂരത്ത് നിന്ന് ഞാൻ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു, ഇന്ദ്രാ, നമ്മുടെ പൂർവ്വികർ ചെയ്തതുപോലെ. ഞാൻ ശക്തനെയും, വിവേകശാലിയെയും, അനേകരിൽ പ്രശസ്തനെയും, ഏകതനുവിനെയും വിളിക്കുന്നു.
യോ അദ്യ സേന്യോ വധോ ജിഘാംസന് ന ഉദീരതേ । ഇന്ദ്രസ്യ തത്ര ബാഹൂ സമന്തം പരി ദദ്മഃ
ഇന്ന് ഞങ്ങളെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ശത്രു ആരാണെങ്കിലും, അവൻ എഴുന്നേൽക്കരുത്. അവിടെയെല്ലാം നാം ഇന്ദ്രന്റെ കൈകൾ ചുറ്റും സ്ഥാപിക്കുന്നു.
പരി ദദ്മ ഇന്ദ്രസ്യ ബാഹൂ സമന്തം ത്രാതുസ്ത്രായതാം നഃ । ദേവ സവിതഃ സോമ രാജന്ത്സുമനസം മാ കൃണു സ്വസ്തയേ
നാം സംരക്ഷണത്തിനായി ഇന്ദ്രന്റെ കൈകൾ ചുറ്റും സ്ഥാപിക്കുന്നു; രക്ഷകൻ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ. ദേവനായ സവിതാവും സോമരാജാവും, ഞങ്ങൾക്ക് നല്ല മനസ്സും ക്ഷേമവും നൽകട്ടെ.
ദേവാ അദുഃ സൂര്യോ ദ്യൌരദാത്പൃഥിവ്യദാത്। തിസ്രഃ സരസ്വതിരദുഃ സചിത്താ വിഷദൂഷണമ്
ദേവന്മാർ നൽകിയിരിക്കുന്നു, സൂര്യനും നൽകിയിരിക്കുന്നു, ആകാശവും നൽകിയിരിക്കുന്നു, ഭൂമിയും നൽകിയിരിക്കുന്നു. സരസ്വതി, മനസ്സോടെ മൂന്നു പ്രാവശ്യം നൽകിയിരിക്കുന്നു, വിഷം നീക്കം ചെയ്ത്.
യദ്വോ ദേവാ ഉപജീകാ ആസിഞ്ചന് ധന്വന്യുദകമ് । തേന ദേവപ്രസൂതേനേദം ദൂഷയതാ വിഷമ്
ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ മരുഭൂമിയിൽ ഒഴിച്ച വെള്ളം കൊണ്ടു, ദൈവാനുഗ്രഹത്തോടെ ഈ വിഷം ശുദ്ധീകരിക്കണേ.
അസുരാണാം ദുഹിതാസി സാ ദേവാനാമസി സ്വസാ । ദിവസ്പൃഥിവ്യാഃ സംഭൂതാ സാ ചകര്ഥാരസം വിഷമ്
നീ അസുരന്മാരുടെ മകളാണ്, ദേവന്മാരുടെ സഹോദരിയാണ്. ആകാശത്തിലും ഭൂമിയിലും നിന്നു ജനിച്ചവളാണ് നീ; നീ രസം, വിഷം ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നു.
ആ വൃഷായസ്വ ശ്വസിഹി വര്ധസ്വ പ്രഥയസ്വ ച । യഥാങ്ഗം വര്ധതാം ശേപസ്തേന യോഷിതമിജ്ജഹി
നിറയ്ക്കൂ, ശ്വാസം എടുക്കൂ, വളരൂ, വ്യാപിക്കൂ. അവയവം യോജ്യമായപോലെ വളരട്ടെ; അതിനാൽ സ്ത്രീയെ ജയിക്കൂ.
യേന കൃഷം വാജയന്തി യേന ഹിന്വന്ത്യാതുരമ് । തേനാസ്യ ബ്രഹ്മണസ്പതേ ധനുരിവാ താനയാ പസഃ
ക്ഷീണനായവരെ പുഷ്ടിയുള്ളവനാക്കുന്നതും, രോഗിയെ ജയിക്കുന്നതും ഉപയോഗിച്ച്, ബ്രഹ്മണസ്പതേ, അവന്റെ അവയവം വില്ലിന്റെ നൂലുപോലെ നീട്ടി വയ്ക്കൂ.
ആഹം തനോമി തേ പസോ അധി ജ്യാമിവ ധന്വനി । ക്രമസ്വ ഋഷ ഇവ രോഹിതമനവഗ്ലായതാ സദാ
നിന്റെ അവയവം ഞാൻ വില്ലിന്റെ നൂലുപോലെ നീട്ടി വയ്ക്കുന്നു. ചുവന്ന കാളപോലെ മുന്നോട്ട് പോവൂ, ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കാതെ എപ്പോഴും ശക്തിയോടെ ഇരിക്കൂ.
യഥായം വാഹോ അശ്വിനാ സമൈതി സം ച വര്തതേ । ഏവാ മാമഭി തേ മനഃ സമൈതു സം ച വര്തതാമ്
ഈ കുതിരയുഗം എങ്ങനെ ഒന്നിച്ച് ചേരുകയും ഒരുമിച്ച് നീങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു, അതുപോലെ നിന്റെ മനസ്സ് എന്നോടൊപ്പം ചേരുകയും ഒരുമിച്ച് നീങ്ങുകയും ചെയ്യട്ടെ.
ആഹം ഖിദാമി തേ മനോ രാജാശ്വഃ പൃഷ്ട്യാമിവ । രേഷ്മഛിന്നം യഥാ തൃണം മയി തേ വേഷ്ടതാം മനഃ
നിന്റെ മനസ്സ് ഞാൻ എന്നിലേക്കു ആകർഷിക്കുന്നു, രാജകീയ കുതിരയെ യോക്കിലേക്കു ആകർഷിക്കുന്നതുപോലെ; പുല്ല് കൂട്ടിയിടുന്നതുപോലെ, നിന്റെ മനസ്സ് എന്നിൽ ചേർന്നിരിപ്പിൻ.
ആഞ്ജനസ്യ മദുഘസ്യ കുഷ്ഠസ്യ നലദസ്യ ച । തുരോ ഭഗസ്യ ഹസ്താഭ്യാമനുരോധനമുദ്ഭരേ
അഞ്ചന, തേൻ, കുസ്തം, നലദം എന്നിവകൊണ്ട്, ഭഗവാന്റെ അനുഗ്രഹം ഞാൻ ഇരുകൈകളും കൊണ്ട് ആകർഷിക്കുന്നു.
സംദാനം വോ ബൃഹസ്പതിഃ സംദാനം സവിതാ കരത്। സംദാനം മിത്രോ അര്യമാ സംദാനം ഭഗോ അശ്വിനാ
നിങ്ങളെ ഒരുമിപ്പിക്കാൻ ബൃഹസ്പതി നിങ്ങളെ ബന്ധിപ്പിക്കട്ടെ, സവിതാ നിങ്ങളെ ബന്ധിപ്പിക്കട്ടെ, മിത്രനും അര്യാമനും നിങ്ങളെ ഒരുമിപ്പിക്കട്ടെ, ഭാഗനും അശ്വിനികളും നിങ്ങളെ ബന്ധിപ്പിക്കട്ടെ.
സം പരമാന്ത്സമവമാന് അഥോ സം ദ്യാമി മധ്യമാന് । ഇന്ദ്രസ്താന് പര്യഹാര്ദാമ്നാ താന് അഗ്നേ സം ദ്യാ ത്വമ്
ഏറ്റവും ഉയർന്നവരും താഴ്ന്നവരും നടുവിലുള്ളവരും ഒരുമയാകട്ടെ; ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ശക്തിയാൽ അവരെ ചുറ്റി പിടിച്ചിരിക്കുന്നു—അഗ്നേ, അവരെ ഒരുമിപ്പിക്കണമേ.
അമീ യേ യുധമായന്തി കേതൂന് കൃത്വാനീകശഃ । ഇന്ദ്രസ്താന് പര്യഹാര്ദാമ്ന താന് അഗ്നേ സം ദ്യാ ത്വമ്
മുന്നിൽ പതാകകൾ ഉയർത്തി യുദ്ധത്തിനായി വരുന്നവരെ ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ശക്തിയാൽ ചുറ്റി പിടിച്ചിരിക്കുന്നു—അഗ്നേ, അവരെ ഒരുമിപ്പിക്കണമേ.
ആദാനേന സംദാനേനാമിത്രാന് ആ ദ്യാമസി । അപാനാ യേ ചൈഷാം പ്രാണാ അസുനാസൂന്ത്സമഛിദന്
എടുക്കലും ബന്ധനവുംകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്നു; അവരുടെ ശ്വാസവും ജീവനും വിട്ടുപോകുന്നവരെ അവബോധം ഇല്ലാതാക്കണമേ.
ഇദമാദാനമകരം തപസേന്ദ്രേണ സംശിതമ് । അമിത്രാ യേഽത്ര നഃ സന്തി താന് അഗ്ന ആ ദ്യാ ത്വമ്
ഈ എടുക്കൽ ഞാൻ തപസ്സോടെയും ഇന്ദ്രന്റെ സമ്മതത്തോടെയും ചെയ്തു; ഇവിടെ ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ അഗ്നേ, നീ കീഴടക്കണം.
ഐനാന് ദ്യതാമിന്ദ്രാഗ്നീ സോമോ രാജാ ച മേദിനൌ । ഇന്ദ്രോ മരുത്വാന് ആദാനമമിത്രേഭ്യഃ കൃണോതു നഃ
ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും സോമനും ഭൂമിയുടെ രാജാവും അവരെ തകർക്കട്ടെ; ഇന്ദ്രൻ മരുതുകളോടൊപ്പം ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളുടെ സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് പിടിച്ചുകൊടുക്കട്ടെ.
യഥാ മനോ മനസ്കേതൈഃ പരാപതത്യാശുമത്। ഏവാ ത്വം കാസേ പ്ര പത മനസോഽനു പ്രവായ്യമ്
ചിന്തയുടെ വേഗത്തിൽ മനസ്സ് ആഗ്രഹങ്ങളുമായി ദൂരെയ്ക്ക് പറക്കുന്നപോലെ, അങ്ങനെ കാശേ, നീയും മനസ്സിന്റെ വഴിയെപോലെ പറന്നുപോകണം.
യഥാ ബാണഃ സുസംശിതഃ പരാപതത്യാശുമത്। ഏവാ ത്വം കാസേ പ്ര പത പൃഥിവ്യാ അനു സംവതമ്
നന്നായി മൂർച്ചയുള്ള അമ്പ് വേഗത്തിൽ ദൂരെയ്ക്ക് പറക്കുന്നപോലെ, അങ്ങനെ കാശേ, നീയും ഭൂമിയുടെ വഴിയെപോലെ പറന്നുപോകണം.
യഥാ സൂര്യസ്യ രശ്മയഃ പരാപതന്ത്യാശുമത്। ഏവാ ത്വം കാസേ പ്ര പത സമുദ്രസ്യാനു വിക്ഷരമ്
സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ദൂരെയ്ക്ക് പറക്കുന്നപോലെ, അങ്ങനെ കാശേ, നീയും സമുദ്രത്തിന്റെ ഒഴുക്കിനെപോലെ പറന്നുപോകണം.
ആയനേ തേ പരായണേ ദൂര്വാ രോഹന്തു പുഷ്പിണീഃ । ഉത്സോ വാ തത്ര ജായതാം ഹ്രദോ വാ പുണ്ഡരീകവാന്
നിന്റെ യാത്രയിലും മടങ്ങിയെത്തലിലും പൂക്കളോടെ ദൂർവാ പുല്ല് വളരട്ടെ; അവിടെ ഒരു ഉറവോ, താമര നിറഞ്ഞ ഒരു തടാകമോ ഉണ്ടാകട്ടെ.
അപാമിദം ന്യയനം സമുദ്രസ്യ നിവേശനമ് । മധ്യേ ഹ്രദസ്യ നോ ഗൃഹാഃ പരാചീനാ മുഖാ കൃധി
ഇതാണ് വെള്ളത്തിന്റെ ഇറങ്ങൽ, സമുദ്രത്തിന്റെ വിശ്രമസ്ഥലം; തടാകത്തിന്റെ നടുവിലാണ് ഞങ്ങളുടെ വീടുകൾ—അവയുടെ മുഖം ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിയാതിരിപ്പിക്കണം.
ഹിമസ്യ ത്വാ ജരായുണാ ശാലേ പരി വ്യയാമസി । ശീതഹ്രദാ ഹി നോ ഭുവോഽഗ്നിഷ്കൃണോതു ഭേഷജമ്
തണുപ്പിന്റെ പാളിയാൽ ഞങ്ങൾ നിന്നെ അരി വയലിൽ ചുറ്റി മൂടുന്നു; ഞങ്ങളുടെ ഭൂമി തണുത്ത തടാകങ്ങളാണ്—അഗ്നി ഔഷധം ഒരുക്കട്ടെ.
വിശ്വജിത്ത്രായമാണായൈ മാ പരി ദേഹി । ത്രായമാണേ ദ്വിപാച്ച സര്വം നോ രക്ഷ ചതുഷ്പാദ് യച്ച നഃ സ്വമ്
എല്ലാം ജയിക്കുകയും രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവളെ ദോഷം ചെയ്യരുത്; അവളുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ ഇരുകാലികളെയും നാലുകാലികളെയും ഞങ്ങൾക്കുള്ളതൊക്കെയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം.
ത്രായമാണേ വിശ്വജിതേ മാ പരി ദേഹി । വിശ്വജിദ്ദ്വിപാച്ച സര്വം നോ രക്ഷ ചതുഷ്പാഡ്യച്ച നഃ സ്വമ്
എല്ലാം ജയിക്കുന്ന സംരക്ഷകയെ ദോഷം ചെയ്യരുത്; അവളുടെ വിജയത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ ഇരുകാലികളെയും നാലുകാലികളെയും ഞങ്ങൾക്കുള്ളതൊക്കെയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം.
വിശ്വജിത്കല്യാണ്യൈ മാ പരി ദേഹി । കല്യാണി ദ്വിപാച്ച സര്വം നോ രക്ഷ ചതുഷ്പാദ് യച്ച നഃ സ്വമ്
എല്ലാം ജയിച്ച് ക്ഷേമം നൽകുന്നവളെ ദോഷം ചെയ്യരുത്; അവളുടെ ക്ഷേമത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ ഇരുകാലികളെയും നാലുകാലികളെയും ഞങ്ങൾക്കുള്ളതൊക്കെയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം.
കല്യാണി സര്വവിദേ മാ പരി ദേഹി । സര്വവിദ്ദ്വിപാച്ച സര്വം നോ രക്ഷ ചതുഷ്പാദ് യച്ച നഃ സ്വമ്
എല്ലാം അറിയുകയും ക്ഷേമം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നവളെ ദോഷം ചെയ്യരുത്; അവളുടെ സർവ്വജ്ഞതയിൽ ഞങ്ങളുടെ ഇരുകാലികളെയും നാലുകാലികളെയും ഞങ്ങൾക്കുള്ളതൊക്കെയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം.
ത്വം നോ മേധേ പ്രഥമാ ഗോഭിരശ്വേഭിരാ ഗഹി । ത്വം സൂര്യസ്യ രശ്മിഭിസ്ത്വം നോ അസി യജ്ഞിയാ
മേധേ, നീ ആദ്യം പശുക്കളോടും കുതിരകളോടും കൂടി ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക; നീ സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളോടൊപ്പം ഉണ്ട്, നീ ഞങ്ങൾക്ക് യാഗയോഗ്യയാണ്.
മേധാമഹം പ്രഥമാം ബ്രഹ്മണ്വതീം ബ്രഹ്മജൂതാമൃഷിഷ്ടുതാമ് । പ്രപീതാം ബ്രഹ്മചാരിഭിര്ദേവാനാമവസേ ഹുവേ
ഞാൻ ആദ്യം ബ്രാഹ്മണന്മാർ പ്രചോദിപ്പിച്ചും ഋഷിമാർ പുകഴ്ത്തിയും ബ്രഹ്മചാരികൾ ആദരിച്ചും ദേവന്മാർക്ക് സഹായം നൽകുന്ന മേധയെ വിളിക്കുന്നു.