ഹിരണ്യവര്ണാഃ ശുചയഃ പാവകാ യാസു ജാതഃ സവിതാ യാസ്വഗ്നിഃ । യാ അഗ്നിം ഗര്ഭം ദധിരേ സുവര്ണാസ്താ ന ആപഃ ശം സ്യോനാ ഭവന്തു
പൊന്നനയുള്ള, ശുദ്ധവും പ്രകാശമുള്ളതുമായ ആ ജലങ്ങളിൽ സവിതാവും അഗ്നിയും ജനിച്ചു; അഗ്നിയെ ഗർഭമായി ധരിക്കുന്ന ആ വെള്ളങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കു ശാന്തിയും ക്ഷേമവും നൽകട്ടെ.
യാസാം രാജാ വരുണോ യാതി മധ്യേ സത്യാനൃതേ അവപശ്യന് ജനാനാമ് । യാ അഗ്നിം ഗര്ഭം ദധിരേ സുവര്ണാസ്താ ന ആപഃ ശം സ്യോനാ ഭവന്തു
അവയുടെ നടുവിൽ വരുൺ രാജാവ് സത്യം അസത്യം തിരിച്ചറിയുന്നു; അഗ്നിയെ ഗർഭമായി ധരിക്കുന്ന ആ വെള്ളങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കു ശാന്തിയും ക്ഷേമവും നൽകട്ടെ.
യാസാം ദേവാ ദിവി കൃണ്വന്തി ഭക്ഷം യാ അന്തരിക്ഷേ ബഹുധാ ഭവന്തി । യാ അഗ്നിം ഗര്ഭം ദധിരേ സുവര്ണാസ്താ ന ആപഃ ശം സ്യോനാ ഭവന്തു
ദേവന്മാർ ആകാശത്തിൽ ഭക്ഷ്യമായി ആ ജലങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നു; അന്തരീക്ഷത്തിൽ പല രൂപത്തിൽ അവ നിലകൊള്ളുന്നു; അഗ്നിയെ ഗർഭമായി ധരിക്കുന്ന ആ വെള്ളങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കു ശാന്തിയും ക്ഷേമവും നൽകട്ടെ.
ശിവേന മാ ചക്ഷുഷാ പശ്യതാപഃ ശിവയാ തന്വോപ സ്പൃശത ത്വചം മേ । ഘൃതശ്ചുതഃ ശുചയോ യാഃ പാവകാസ്താ ന ആപഃ ശം സ്യോനാ ഭവന്തു
ശുഭദൃഷ്ടിയോടെ നിങ്ങൾ എന്നെ നോക്കണം, വെള്ളങ്ങളേ; ശുഭസ്പർശത്തോടെ എന്റെ ചർമ്മം തൊടണം. നെയ്യുപചാരമുള്ള ശുദ്ധവും പ്രകാശമുള്ളതുമായ ആ വെള്ളങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കു ശാന്തിയും ക്ഷേമവും നൽകട്ടെ.
ഇയം വീരുന് മധുജാതാ മധുനാ ത്വാ ഖനാമസി । മധോരധി പ്രജാതാസി സാ നോ മധുമതസ്കൃധി
ഇവൾ മധുരത്തിൽ ജനിച്ച വീരു ആണ്; ഞങ്ങൾ മധുരം കൊണ്ടു നിന്നെ പുറത്തെടുക്കുന്നു. നീ മധുരത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവളാണ്; ഞങ്ങളെ മധുരം നിറഞ്ഞവരാക്കണേ.
ജിഹ്വായാ അഗ്രേ മധു മേ ജിഹ്വാമൂലേ മധൂലകമ് । മമേദഹ ക്രതാവസോ മമ ചിത്തമുപായസി
എന്റെ നാവിന്റെ അറ്റത്ത് മധുരം ഉണ്ട്, നാവിന്റെ വേരിൽ മധുരരസം ഉണ്ട്. എന്റെ വാക്കുകൾ എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടപ്പെടാൻ ഇടയാകട്ടെ; എന്റെ മനസ്സ് നിന്റെ അടുക്കലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടട്ടെ.
മധുമന് മേ നിക്രമണം മധുമന് മേ പരായണമ് । വാചാ വദാമി മധുമദ്ഭൂയാസം മധുസംദൃശഃ
എന്റെ സമീപനം മധുരമായിരിക്കട്ടെ, എന്റെ പിരിയലും മധുരമായിരിക്കട്ടെ. ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നത് മധുരം നിറഞ്ഞതായിരിക്കട്ടെ; ഞാൻ മറ്റുള്ളവർക്ക് മധുരംപോലെ തോന്നുന്നവനാകട്ടെ.
മധോരസ്മി മധുതരോ മദുഘാന് മധുമത്തരഃ । മാമിത്കില ത്വം വനാഃ ശാഖാം മധുമതീമിവ
ഞാൻ മധുരത്തിൽ നിന്നവൻ, മധുരത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ മധുരം ഉള്ളവൻ, മധുരം നിറഞ്ഞവരിൽ ഏറ്റവും മധുരം ഉള്ളവൻ. കാട്ടേ, മധുരം നിറഞ്ഞ ശാഖയെപോലെ എന്നെ പൊട്ടിക്കളയരുതേ.
പരി ത്വാ പരിതത്നുനേക്ഷുണാഗാമവിദ്വിഷേ । യഥാ മാം കമിന്യസോ യഥാ മന് നാപഗാ അസഃ
നിനക്ക് ചുറ്റും ഞാൻ ഇഷ്ടമുള്ള ഇഞ്ചി ചുറ്റുന്നു, വൈരാഗ്യമില്ലാതെ വരുന്നവർക്കായി. സ്ത്രീകൾ എന്നെ ആഗ്രഹിക്കട്ടെ, പുരുഷന്മാർ എന്നിൽ നിന്ന് മാറിപ്പോകാതിരിക്കട്ടെ.
യദാബധ്നന് ദാക്ഷായണാ ഹിരണ്യം ശതാനീകായ സുമനസ്യമാനാഃ । തത്തേ ബധ്നാമ്യായുഷേ വര്ചസേ ബലായ ദീര്ഘായുത്വായ ശതശാരദായ
ദക്ഷന്റെ സന്തതികൾ സന്തോഷത്തോടെ ശതധ്വജിക്ക് പൊന്നു കെട്ടിയപ്പോൾ, ഞാൻ ഇത് നിനക്കു കെട്ടുന്നു—ദീർഘായുസ്സിനും, തേജസ്സിനും, ശക്തിക്കും, നീണ്ടായുസ്സിനും, നൂറ് ശരദ്കാലങ്ങൾ ജീവിക്കാൻ.
നൈനം രക്ഷാംസി ന പിശാചാഃ സഹന്തേ ദേവാനാമോജഃ പ്രഥമജം ഹ്യേതത്। യോ ബിഭര്തി ദാക്ഷായണം ഹിരണ്യം സ ജീവേഷു കൃണുതേ ദീര്ഘമായുഃ
ദുഷ്ടാത്മാക്കളും ഭൂതങ്ങളും ഇതിനെ അതിജീവിക്കാനാവില്ല, കാരണം ഇത് ദേവന്മാരുടെ ആദ്യ ശക്തിയാണ്. ദക്ഷന്റെ പൊന്നു ധരിക്കുന്നവൻ ജീവന്മാരിൽ ദീർഘായുസ്സു നേടുന്നു.
അപാം തേജോ ജ്യോതിരോജോ ബലം ച വനസ്പതീനാമുത വീര്യാണി । ഇന്ദ്ര ഇവേന്ദ്രിയാണ്യധി ധാരയാമോ അസ്മിന് തദ്ദക്ഷമാണോ ബിഭരദ്ധിരണ്യമ്
സസ്യങ്ങളുടെ പ്രകാശവും വെളിച്ചവും ഊർജ്ജവും ശക്തിയും, അവയുടെ ശക്തികൾ എല്ലാം—ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ശക്തികൾ പോലെ, ഇത് ധരിക്കുന്നവനിൽ നാം ഇടുന്നു.
സമാനാം മാസാമൃതുഭിഷ്ട്വാ വയം സംവത്സരസ്യ പയസാ പിപര്മി । ഇന്ദ്രാഗ്നീ വിശ്വേ ദേവാസ്തേഽനു മന്യന്താമഹൃണീയമാനാഃ
മാസങ്ങളും ഋതുക്കളും കടന്നുപോയി, ഞാൻ വർഷത്തിന്റെ സാരത്തിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും എല്ലാ ദേവന്മാരും—ഞാൻ അലങ്കരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അവർ അംഗീകരിക്കട്ടെ.