ഉത്തമോ അസ്യോഷധീനാം തവ വൃക്ഷാ ഉപസ്തയഃ । ഉപസ്തിരസ്തു സോഽസ്മാകം യോ അസ്മാമഭിദാസതി
നിന്റെ ഔഷധങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതമായതും, നിന്റെ വൃക്ഷങ്ങളുടെ ആധാരവും; ആ ആധാരം ഞങ്ങള്ക്ക് ലഭിക്കട്ടെ, ഞങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നവർക്കെതിരെ.
സബന്ധുശ്ചാസബന്ധുശ്ച യോ അസ്മാമഭിദാസതി । തേഷാം സാ വൃക്ഷാണാമിവാഹം ഭൂയാസമുത്തമഃ
ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം ആയാലും ഇല്ലാതിരുന്നാലും, ഞങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നവരിൽ ഞാൻ വൃക്ഷങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതനായതുപോലെ ഉയർന്നിരിക്കട്ടെ.
യഥാ സോമ ഓഷധീനാമുത്തമോ ഹവിഷാം കൃതഃ । തലാശാ വൃക്ഷാണാമിവാഹം ഭൂയാസമുത്തമഃ
സോമൻ ഔഷധികളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതനും ഹോമങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനും ആകുന്നതുപോലെ, താലയും ആശയും മരങ്ങളിൽ എങ്ങനെ ഉന്നതമാണോ, അങ്ങനെ ഞാൻ മരങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതനായിരിക്കട്ടെ.
ആബയോ അനാബയോ രസസ്ത ഉഗ്ര ആബയോ । ആ തേ കരമ്ഭമദ്മസി
നാശം വരുത്തുന്ന രസങ്ങളും, നാശം വരുത്താത്ത രസങ്ങളും, ശക്തമായ രസങ്ങളും എല്ലാം നിന്റെതാണു. ആ രസങ്ങൾകൊണ്ട് നിന്റെ കഞ്ഞി ഞങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നു.
വിഹഹ്ലോ നാമ തേ പിതാ മദാവതീ നാമ തേ മാതാ । സ ഹിന ത്വമസി യസ്ത്വമാത്മാനമാവയഃ
നിന്റെ അച്ഛന് വിഹഹ്ല എന്ന പേരും, അമ്മയ്ക്ക് മദാവതീ എന്ന പേരുമാണ്. നീ തന്നെയാണ് നിന്നെ തന്നെ ദുഃഖിപ്പിക്കുന്നവൻ, നീ തന്നെയാണ് നിന്റെ ശത്രു.
തൌവിലികേഽവേലയാവായമൈലബ ഐലയീത്। ബഭ്രുശ്ച ബഭ്രുകര്ണശ്ചാപേഹി നിരാല
തൗവിലിക, വേലയ, അയംമൈലബ, ഐലൈയിത്, ബഭ്രു, ബഭ്രുകർണ—നിങ്ങൾ എല്ലാം വിട്ടുപോകൂ, അപ്രത്യക്ഷമാകൂ.
അലസാലാസി പൂര്വ സിലാഞ്ജാലാസ്യുത്തരാ । നീലാഗലസാല
കിഴക്കോട്ട് നീ അലസാല, വടക്കോട്ട് നീ ശിലാഞ്ജല, നീലഗലസാലയും നീ തന്നെയാണ്.
യഥേയം പൃഥിവീ മഹീ ഭൂതാനാം ഗര്ഭമാദധേ । ഏവാ തേ ധ്രിയതാം ഗര്ഭോ അനു സൂതും സവിതവേ
ഈ മഹത്തായ ഭൂമി എങ്ങിനെ എല്ലാ ജീവികളുടെ ഗർഭം ഏറ്റുവാങ്ങുന്നുവോ, അങ്ങനെ നിന്റെ ഗർഭവും ഉറപ്പായി നിലനിൽക്കട്ടെ, സമയത്ത് പ്രസവിക്കാനായി.
യഥേയം പൃഥിവീ മഹീ ദാധാരേമാന് വനസ്പതീന് । ഏവാ തേ ധ്രിയതാം ഗര്ഭോ അനു സൂതും സവിതവേ
ഈ മഹത്തായ ഭൂമി എങ്ങനെ ഈ വൃക്ഷങ്ങളെ താങ്ങി നില്ക്കുന്നുവോ, അങ്ങനെ നിന്റെ ഗർഭവും ഉറപ്പായി നിലനിൽക്കട്ടെ, സമയത്ത് പ്രസവിക്കാനായി.
യഥേയം പൃഥിവീ മഹീ ദാധാര പര്വതാന് ഗിരീന് । ഏവാ തേ ധ്രിയതാം ഗര്ഭോ അനു സൂതും സവിതവേ
ഈ മഹത്തായ ഭൂമി എങ്ങനെ പർവതങ്ങളെയും കുന്നുകളെയും താങ്ങി നില്ക്കുന്നുവോ, അങ്ങനെ നിന്റെ ഗർഭവും ഉറപ്പായി നിലനിൽക്കട്ടെ, സമയത്ത് പ്രസവിക്കാനായി.
യഥേയം പൃഥിവീ മഹീ ദാധാര വിഷ്ഠിതം ജഗത്। ഏവാ തേ ധ്രിയതാം ഗര്ഭോ അനു സൂതും സവിതവേ
ഈ മഹത്തായ ഭൂമി എങ്ങനെ ഈ നിശ്ചലമായ ലോകത്തെ താങ്ങി നില്ക്കുന്നുവോ, അങ്ങനെ നിന്റെ ഗർഭവും ഉറപ്പായി നിലനിൽക്കട്ടെ, സമയത്ത് പ്രസവിക്കാനായി.
ഈര്ഷ്യായാ ധ്രാജിം പ്രഥമാം പ്രഥമസ്യാ ഉതാപരാമ് । അഗ്നിം ഹൃദയ്യം ശോകം തം തേ നിര്വാപയാമസി
അസൂയയുടെ ആദ്യത്തെ ബന്ധവും, അതിന് ശേഷം വരുന്നതും, ഹൃദയത്തിൽ കത്തുന്ന ദുഃഖത്തിന്റെ തീയും—ഇവയെല്ലാം ഞങ്ങൾ നിനക്കായി ശമിപ്പിക്കുന്നു.
യഥാ ഭൂമിര്മൃതമനാ മൃതാന് മൃതമനസ്തരാ । യഥോത മമ്രുഷോ മന ഏവേര്ഷ്യോര്മൃതം മനഃ
ഭൂമി മരിച്ച മനസ്സോടെ മരിച്ചവരെ മറയ്ക്കുന്നതുപോലെ, എന്റെ മനസ്സും അസൂയയില്ലാതെ മരിച്ച മനസ്സായി, അസൂയയുടെ മരിച്ച വികാരങ്ങളെ മറയ്ക്കട്ടെ.
അദോ യത്തേ ഹൃദി ശ്രിതം മനസ്കം പതയിഷ്ണുകമ് । തതസ്ത ഈര്ഷ്യാം മുഞ്ചാമി നിരൂഷ്മാണം ദൃതേരിവ
നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ കുടിയിരിക്കുന്ന ആ അശാന്തമായ മനസ്സിൽ നിന്നു ഞാൻ നിന്നെ അസൂയയിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നു, കത്തുന്ന വസ്തുവിൽ നിന്ന് ചൂട് മാറുന്നതുപോലെ.
പുനന്തു മാ ദേവജനാഃ പുനന്തു മനവോ ധിയാ । പുനന്തു വിശ്വാ ഭൂതാനി പവമാനഃ പുനാതു മാ
ദൈവങ്ങൾ എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ, മനുഷ്യർ അവരുടെ ചിന്തയാൽ എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ, എല്ലാ ജീവികളും എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ, ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവൻ എന്നെ ശുദ്ധമാക്കട്ടെ.
പവമാനഃ പുനാതു മാ ക്രത്വേ ദക്ഷായ ജീവസേ । അഥോ അരിഷ്ടതാതയേ
ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവൻ എന്നെ ശുദ്ധമാക്കട്ടെ, ദൃഢനിശ്ചയത്തിനും കഴിവിനും ആയുസ്സിനും വേണ്ടി; കൂടാതെ സുരക്ഷിതമായ സുഖത്തിനും വേണ്ടി.
ഉഭാഭ്യാം ദേവ സവിതഃ പവിത്രേണ സവേന ച । അസ്മാന് പുനീഹി ചക്ഷസേ
ദേവനായ സവിതാ, ശുദ്ധീകരണത്താലും പിഴിഞ്ഞതാലും ഞങ്ങളെ ദൃശ്യശക്തിക്കായി ശുദ്ധമാക്കണേ.
അഗ്നേരിവാസ്യ ദഹത ഏതി ശുഷ്മിണ ഉതേവ മത്തോ വിലപന്ന് അപായതി । അന്യമസ്മദിച്ഛതു കം ചിദവ്രതസ്തപുര്വധായ നമോ അസ്തു തക്മനേ
അവൻ അഗ്നിപോലെ കത്തുന്നു, ശക്തിയോടെ വരുന്നു, മദ്യപാനി പോലെ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് വിട്ടുപോകുന്നു. നിയമം പാലിക്കാത്തവൻ മറ്റാരെയെങ്കിലും തേടട്ടെ; ആദ്യം ദോഷം ചെയ്തവനോട് നമസ്കാരം.
നമോ രുദ്രായ നമോ അസ്തു തക്മനേ നമോ രാജ്ഞേ വരുണായ ത്വിഷീമതേ । നമോ ദിവേ നമഃ പൃഥിവ്യൈ നമ ഓഷധീഭ്യഃ
രുദ്രനോടും ആദ്യം ദോഷം ചെയ്തവനോടും രാജാവായ പ്രകാശമുള്ള വരുണനോടും ആകാശത്തോടും ഭൂമിയോടും ഔഷധികളോടും നമസ്കാരം.
അയം യോ അഭിശോചയിഷ്ണുര്വിശ്വാ രൂപാണി ഹരിതാ കൃണോഷി । തസ്മൈ തേഽരുണായ ബഭ്രവേ നമഃ കൃണോമി വന്യായ തക്മനേ
ഇവൻ ദഹിപ്പിക്കുന്നവനും എല്ലാ രൂപങ്ങൾക്കും പച്ചപ്പു നൽകുന്നവനും ആണു. ആ അരുണനും കപ്പലും കാട്ടുകാരനും ആദ്യം ദോഷം ചെയ്തവനുമായവനോട് ഞാൻ നമസ്കാരം അർപ്പിക്കുന്നു.
ഇമാ യാസ്തിസ്രഃ പൃഥിവീസ്താസാം ഹ ഭൂമിരുത്തമാ । താസാമധി ത്വചോ അഹം ഭേഷജം സമു ജഗ്രഭമ്
ഈ മൂന്നു ഭൂമികൾ ഉണ്ട്; അവയിൽ നിലം ഏറ്റവും ഉന്നതമാണ്. അവയുടെ മേൽ നിന്നാണ് ഞാൻ അവയുടെ ചർമ്മത്തിൽ നിന്നുള്ള ഔഷധം ശേഖരിച്ചത്.
ശ്രേഷ്ഠമസി ഭേഷജാനാം വസിഷ്ഠം വീരുധാനാമ് । സോമോ ഭഗ ഇവ യാമേഷു ദേവേഷു വരുണോ യഥാ
നീ ഔഷധങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമാണ്, സസ്യങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമം. രാത്രികളിൽ സോമൻപോലെയും, ദേവന്മാരിൽ വരുണൻപോലെയും നീ ഉന്നതനാണ്.
രേവതീരനാധൃഷഃ സിഷാസവഃ സിഷാസഥ । ഉത സ്ഥ കേശദൃംഹണീരഥോ ഹ കേശവര്ധനീഃ
നീ പ്രകാശമുള്ളതും ജയിക്കാനാവാത്തതും പോഷിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുമാണ്; നീ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. നീ മുടി ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതും വളർത്തുന്നതുമാണ്.
കൃഷ്ണം നിയാനം ഹരയഃ സുപര്ണാ അപോ വസാനാ ദിവമുത്പതന്തി । ത ആവവൃത്രന്ത്സദനാദൃതസ്യാദിദ്ഘൃതേന പൃഥിവീം വ്യൂദുഃ
കറുത്തൊഴുകുന്നവരും കനകവർണ്ണരുമായി വെള്ളം ധരിച്ച് ചിറകുള്ളവർ ആകാശത്തേക്ക് ഉയരുന്നു. അവർ ധർമ്മത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നിന്ന് തിരികെവന്നു; ആദിയിൽ അവർ നെയ്യ് കൊണ്ട് ഭൂമി വ്യാപിച്ചു.
പയസ്വതീഃ കൃണുഥാപ ഓഷധീഃ ശിവാ യദേജഥാ മരുതോ രുക്മവക്ഷസഃ । ഊര്ജം ച തത്ര സുമതിം ച പിന്വത യത്രാ നരോ മരുതഃ സിഞ്ചഥാ മധു
നീരേ, നിങ്ങൾ ഔഷധങ്ങൾ പാൽപോലെയാക്കൂ; സ്വർണവക്ഷസ്സുള്ള മരുത്ഗണമേ, നിങ്ങൾ ചലിക്കുമ്പോൾ അവ ശുഭമാകട്ടെ. അവിടെ നിങ്ങൾ ശക്തിയും സൗഹൃദവും നിറയ്ക്കുന്നു, മരുത്ഗണമേ, നിങ്ങൾ മനുഷ്യർക്കായി മധുരം ഒഴിക്കുമ്പോൾ.
ഉദപ്രുതോ മരുതസ്താമിയര്ത വൃഷ്ടിര്യാ വിശ്വാ നിവതസ്പൃണാതി । ഏജാതി ഗ്ലഹാ കന്യേവ തുന്നൈരും തുന്ദാനാ പത്യേവ ജായാ
മരുത്ഗണം മഴ ഉയർത്തി; അത് എല്ലാ വീടുകളും നിറയ്ക്കുന്നു. അത് ചക്രം ചുറ്റുന്ന പെൺകുട്ടിപോലെയും ഭർത്താവിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന ഭാര്യപോലെയും ചലിക്കുന്നു.
സസ്രുഷീസ്തദപസോ ദിവാ നക്തം ച സസ്രുഷീഃ । വരേണ്യക്രതുരഹമപോ ദേവീരുപ ഹ്വയേ
അവൾ ഒഴുകി; വെള്ളങ്ങൾ പകലും രാത്രിയും ഒഴുകി. ഉത്തമമായ മനസ്സോടെ ഞാൻ ദൈവീകജലങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു.
ഓതാ ആപഃ കര്മണ്യാ മുഞ്ചന്ത്വിതഃ പ്രണീതയേ । സദ്യഃ കൃണ്വന്ത്വേതവേ
വെള്ളങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പ്രവർത്തിയിൽ സജീവമായി, വഴികാട്ടലിനായി സ്വയം വിടുന്നു. അവർ ഉടൻ തന്നെ ഉപകാരത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
ദേവസ്യ സവിതുഃ സവേ കര്മ കൃണ്വന്തു മാനുഷാഃ । ശം നോ ഭവന്ത്വപ ഓഷധീഃ ശിവാഃ
ദൈവമായ സവിറ്റാവിന്റെ പ്രേരണയാൽ മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ ജോലി ചെയ്യട്ടെ. വെള്ളവും ഔഷധങ്ങളും നമ്മുക്ക് ശുഭമാകട്ടെ.
ഹിമവതഃ പ്ര സ്രവന്തി സിന്ധൌ സമഹ സങ്ഗമഃ । ആപോ ഹ മഹ്യം തദ്ദേവീര്ദദന് ഹൃദ്ദ്യോതഭേഷജമ്
ഹിമാലയത്തിൽ നിന്ന് അവ ഒഴുകി, നദിയിൽ ചേർന്ന് ഒന്നായി. ദൈവീകജലങ്ങൾ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന ഔഷധം തന്നു.