യഥാ സുപര്ണഃ പ്രപതന് പക്ഷൌ നിഹന്തി ഭൂമ്യാമ് । ഏവാ നി ഹന്മി തേ മനോ യഥാ മാം കാമിന്യസോ യഥാ മന് നാപഗാ അസഃ
സുപർണ്ണം പറക്കുമ്പോൾ ചിറകുകൾ ഭൂമിയിൽ അടിക്കുന്നതുപോലെ, ഞാൻ നിന്റെ മനസ്സിനെ പിടിച്ചിടുന്നു; എനിക്ക് ആഗ്രഹമുള്ള സ്ത്രീകൾ എന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെയും, എന്റെ മനസ്സ് എന്നെ വിട്ടുപോകാത്തതുപോലെയും.
യഥേമേ ദ്യാവാപൃഥിവീ സദ്യഃ പര്യേതി സൂര്യഃ । ഏവാ പര്യേമി തേ മനോ യഥാ മാം കാമിന്യസോ യഥാ മന് നാപഗാ അസഃ
ആകാശവും ഭൂമിയും സൂര്യനും ഉടനടി ചുറ്റുന്നതുപോലെ, ഞാൻ നിന്റെ മനസ്സിനെ ചുറ്റുന്നു; എനിക്ക് ആഗ്രഹമുള്ള സ്ത്രീകൾ എന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെയും, എന്റെ മനസ്സ് എന്നെ വിട്ടുപോകാത്തതുപോലെയും.
വാഞ്ഛ മേ തന്വം പാദൌ വാഞ്ഛാക്ഷ്യൌ വാഞ്ഛ സക്ഥ്യൌ । അക്ഷ്യൌ വൃഷണ്യന്ത്യാഃ കേശാ മാം തേ കാമേന ശുഷ്യന്തു
അവളുടെ ശരീരം എന്നെ ആഗ്രഹിക്കട്ടെ, കാലുകളും കണ്ണുകളും തൊണ്ടകളും എന്നെ ആഗ്രഹിക്കട്ടെ. ആഗ്രഹംകൊണ്ടു അവളുടെ മുടി ഉണങ്ങിപ്പോകട്ടെ.
മമ ത്വാ ദോഷണിശ്രിഷം കൃണോമി ഹൃദയശ്രിഷമ് । യഥാ മമ ക്രതാവസോ മമ ചിത്തമുപായസി
രാത്രിയിൽ ഞാൻ നിന്നെ എന്റെ ചിന്തകളിലും ഹൃദയത്തിലും വസിപ്പിക്കുന്നു; അങ്ങനെ, ആഗ്രഹമുള്ളവളേ, നീ എന്റെ മനസ്സിലേക്കും ആഗ്രഹത്തിലേക്കും വരണം.
യാസാം നാഭിരാരേഹണം ഹൃദി സംവനനം കൃതമ്। ഗാവോ ഘൃതസ്യ മാതരോഽമൂം സം വാനയന്തു മേ
ആരുടെയോ നാഭിയിൽ ഉദയം, ഹൃദയത്തിൽ ഐക്യം ഉണ്ടാകുന്നു, അവർക്കു നെയ്യിന്റെ അമ്മകളായ പശുക്കൾ ആ ഐക്യം എനിക്ക് സമ്പാദ്യമാകട്ടെ.
പൃഥിവ്യൈ ശ്രോത്രായ വനസ്പതിഭ്യോഽഗ്നയേഽധിപതയേ സ്വാഹാ
ഭൂമിക്കു കേൾവിക്കായി, വൃക്ഷങ്ങൾക്കായി, അഗ്നിക്കായി, അതിന്റെ അധിപതിക്കായി സ്വാഹാ.
പ്രാണായാന്തരിക്ഷായ വയോഭ്യോ വായവേഽധിപതയേ സ്വാഹാ
ശ്വാസത്തിനും അന്തരീക്ഷത്തിനും, കാലങ്ങള്ക്കും, വായുവിനും, അതിന്റെ അധിപതിക്കായി സ്വാഹാ.
ദിവേ ചക്ഷുഷേ നക്ഷത്രേഭ്യഃ സൂര്യായാധിപതയേ സ്വാഹാ
ആകാശത്തിനും കാഴ്ചയ്ക്കും, നക്ഷത്രങ്ങൾക്കും, സൂര്യനും, അതിന്റെ അധിപതിക്കായി സ്വാഹാ.
ശമീമശ്വത്ഥ ആരൂഢസ്തത്ര പുംസുവനം കൃതമ് । തദ്വൈ പുത്രസ്യ വേദനം തത്സ്ത്രീഷ്വാ ഭരാമസി
ശമീയും അശ്വത്തും ചെടികളിൽ പുരുഷസന്താനത്തിനുള്ള കർമം സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അതാണ് മകനായുള്ള അറിവ്, അതാണ് സ്ത്രീകളിൽ നാം സ്ഥാപിക്കുന്നത്.
പുംസി വൈ രേതോ ഭവതി തത്സ്ത്രിയാമനു ഷിച്യതേ । തദ്വൈ പുത്രസ്യ വേദനം തത്പ്രജാപതിരബ്രവീത്
പുരുഷനിൽ വിത്ത് ഉരുത്തിരിയുന്നു, അത് സ്ത്രീയിൽ നിക്ഷേപിക്കപ്പെടുന്നു; അതാണ് മകനായുള്ള അറിവ്, അങ്ങനെ പ്രജാപതി പ്രസ്താവിച്ചു.
പ്രജാപതിരനുമതിഃ സിനീവാല്യചീകൢപത്। സ്ത്രൈഷൂയമന്യത്ര ദധത്പുമാംസമു ദധദിഹ
പ്രജാപതിയും അനുമതിയും സിനീവാലിയും ഇതെല്ലാം ക്രമീകരിച്ചു; സ്ത്രീത്വം വേറെയിടത്തും, പുരുഷത്വം ഇവിടെ സ്ഥാപിക്കുന്നു.
പരി ദ്യാമിവ സൂര്യോഽഹീനാം ജനിമാഗമമ് । രാത്രീ ജഗദിവാന്യദ്ധംസാത്തേനാ തേ വാരയേ വിഷമ്
സൂര്യൻ ആകാശം ചുറ്റുന്നതുപോലെ, ഞാൻ പാമ്പുകളുടെ ജനനത്തിലേക്ക് എത്തി; രാത്രി, പകൽ, നശിച്ചതെന്തും ഉപയോഗിച്ച് ഞാൻ നിന്നിൽ നിന്നു വിഷം അകറ്റുന്നു.
യദ്ബ്രഹ്മഭിര്യദൃഷിഭിര്യദ്ദേവൈര്വിദിതം പുരാ । യദ്ഭൂതം ഭവ്യമാസന്വത്തേനാ തേ വാരയേ വിഷമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും ഋഷികൾക്കും ദേവന്മാർക്കും പഴയകാലത്ത് അറിയപ്പെട്ടതും, ഉണ്ടായതും വരാനിരിക്കുന്നതും ഇപ്പോൾ ഉള്ളതും ഉപയോഗിച്ച് ഞാൻ നിന്നിൽ നിന്നു വിഷം അകറ്റുന്നു.
മധ്വാ പൃഞ്ചേ നദ്യഃ പര്വതാ ഗിരയോ മധു । മധു പരുഷ്ണീ ശീപാലാ ശമാസ്നേ അസ്തു ശം ഹൃദേ
തേൻകൊണ്ട് ഞാൻ നദികൾക്കും പർവതങ്ങൾക്കും കുന്നുകൾക്കും നിറയ്ക്കുന്നു; പരുഷ്ണിക്കും ശിപാലയ്ക്കും തേൻ, നമുക്ക് സമാധാനം, ഹൃദയത്തിന് സമാധാനം ഉണ്ടാകട്ടെ.
നമോ ദേവവധേഭ്യോ നമോ രാജവധേഭ്യഃ । അഥോ യേ വിശ്യാനാം വധാസ്തേഭ്യോ മൃത്യോ നമോഽസ്തു തേ
ദേവന്മാരെ കൊല്ലുന്നവർക്കും രാജാക്കളെ കൊല്ലുന്നവർക്കും വന്ദനം; ജനങ്ങളിൽ കൊല്ലുന്നവർക്കും, മരണമേ, നിന്നെ വന്ദനം.
നമസ്തേ അധിവാകായ പരാവാകായ തേ നമഃ । സുമത്യൈ മൃത്യോ തേ നമോ ദുര്മത്യൈ തേ ഇദം നമഃ
നിന്റെ വാക്കിന്റെ അധിപതിക്ക് വന്ദനം, ദൂരവാക്കിന്റെ അധിപതിക്ക് വന്ദനം; മരണമേ, നിന്റെ നല്ല മനസ്സിന് വന്ദനം, ദുഷ്ട മനസ്സിന് ഈ വന്ദനം.
നമസ്തേ യാതുധാനേഭ്യോ നമസ്തേ ഭേഷജേഭ്യഃ । നമസ്തേ മൃത്യോ മൂലേഭ്യോ ബ്രാഹ്മണേഭ്യ ഇദം നമഃ
യാതുധാനന്മാർക്കും ഔഷധങ്ങൾക്കും വന്ദനം; മരണമേ, നിന്റെ അടിത്തറയിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും ഈ വന്ദനം.
അസ്ഥിസ്രംസം പരുസ്രംസമാസ്ഥിതം ഹൃദയാമയമ് । ബലാസം സര്വം നാശയാങ്ഗേഷ്ഠാ യശ്ച പര്വസു
എല്ലാ അസ്ഥി ക്ഷയം, മാംസം ക്ഷയം, ഹൃദയരോഗം, ബലാസം എന്നിവയും ശരീരത്തിലെ എല്ലായിടത്തും സംയുക്തങ്ങളിൽ ഉള്ളതും നശിപ്പിക്കപ്പെടട്ടെ.
നിര്ബലാസം ബലാസിനഃ ക്ഷിണോമി മുഷ്കരം യഥാ । ഛിനദ്മ്യസ്യ ബന്ധനം മൂലമുര്വാര്വാ ഇവ
ബലാസം ബാധിച്ചവനിൽ നിന്ന് ഞാൻ ബലാസം നീക്കം ചെയ്യുന്നു, ഒരു വേരുപോലെ; അതിന്റെ ബന്ധവും വേരും ഞാൻ മുറിക്കുന്നു, ഒരു ചെടി പിഴുതുപോലെ.
നിര്ബലാസേതഃ പ്ര പതാശുങ്ഗഃ ശിശുകോ യഥാ । അഥോ ഇത ഇവ ഹായനോഽപ ദ്രാഹ്യവീരഹാ
ബലാസം ഇവിടെ നിന്ന് ഒരു കുഞ്ഞുപക്ഷിയെപ്പോലെ പറന്നു പോകട്ടെ; ഇവിടെ നിന്ന് പോകുന്നവനെപ്പോലെ, ബലക്ഷയം വരുത്തുന്നവൻ ഓടി മാറട്ടെ.
ഉത്തമോ അസ്യോഷധീനാം തവ വൃക്ഷാ ഉപസ്തയഃ । ഉപസ്തിരസ്തു സോഽസ്മാകം യോ അസ്മാമഭിദാസതി
നിന്റെ ഔഷധങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതമായതും, നിന്റെ വൃക്ഷങ്ങളുടെ ആധാരവും; ആ ആധാരം ഞങ്ങള്ക്ക് ലഭിക്കട്ടെ, ഞങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നവർക്കെതിരെ.
സബന്ധുശ്ചാസബന്ധുശ്ച യോ അസ്മാമഭിദാസതി । തേഷാം സാ വൃക്ഷാണാമിവാഹം ഭൂയാസമുത്തമഃ
ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം ആയാലും ഇല്ലാതിരുന്നാലും, ഞങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നവരിൽ ഞാൻ വൃക്ഷങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതനായതുപോലെ ഉയർന്നിരിക്കട്ടെ.
യഥാ സോമ ഓഷധീനാമുത്തമോ ഹവിഷാം കൃതഃ । തലാശാ വൃക്ഷാണാമിവാഹം ഭൂയാസമുത്തമഃ
സോമൻ ഔഷധികളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതനും ഹോമങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനും ആകുന്നതുപോലെ, താലയും ആശയും മരങ്ങളിൽ എങ്ങനെ ഉന്നതമാണോ, അങ്ങനെ ഞാൻ മരങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതനായിരിക്കട്ടെ.
ആബയോ അനാബയോ രസസ്ത ഉഗ്ര ആബയോ । ആ തേ കരമ്ഭമദ്മസി
നാശം വരുത്തുന്ന രസങ്ങളും, നാശം വരുത്താത്ത രസങ്ങളും, ശക്തമായ രസങ്ങളും എല്ലാം നിന്റെതാണു. ആ രസങ്ങൾകൊണ്ട് നിന്റെ കഞ്ഞി ഞങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നു.
വിഹഹ്ലോ നാമ തേ പിതാ മദാവതീ നാമ തേ മാതാ । സ ഹിന ത്വമസി യസ്ത്വമാത്മാനമാവയഃ
നിന്റെ അച്ഛന് വിഹഹ്ല എന്ന പേരും, അമ്മയ്ക്ക് മദാവതീ എന്ന പേരുമാണ്. നീ തന്നെയാണ് നിന്നെ തന്നെ ദുഃഖിപ്പിക്കുന്നവൻ, നീ തന്നെയാണ് നിന്റെ ശത്രു.
തൌവിലികേഽവേലയാവായമൈലബ ഐലയീത്। ബഭ്രുശ്ച ബഭ്രുകര്ണശ്ചാപേഹി നിരാല
തൗവിലിക, വേലയ, അയംമൈലബ, ഐലൈയിത്, ബഭ്രു, ബഭ്രുകർണ—നിങ്ങൾ എല്ലാം വിട്ടുപോകൂ, അപ്രത്യക്ഷമാകൂ.
അലസാലാസി പൂര്വ സിലാഞ്ജാലാസ്യുത്തരാ । നീലാഗലസാല
കിഴക്കോട്ട് നീ അലസാല, വടക്കോട്ട് നീ ശിലാഞ്ജല, നീലഗലസാലയും നീ തന്നെയാണ്.
യഥേയം പൃഥിവീ മഹീ ഭൂതാനാം ഗര്ഭമാദധേ । ഏവാ തേ ധ്രിയതാം ഗര്ഭോ അനു സൂതും സവിതവേ
ഈ മഹത്തായ ഭൂമി എങ്ങിനെ എല്ലാ ജീവികളുടെ ഗർഭം ഏറ്റുവാങ്ങുന്നുവോ, അങ്ങനെ നിന്റെ ഗർഭവും ഉറപ്പായി നിലനിൽക്കട്ടെ, സമയത്ത് പ്രസവിക്കാനായി.
യഥേയം പൃഥിവീ മഹീ ദാധാരേമാന് വനസ്പതീന് । ഏവാ തേ ധ്രിയതാം ഗര്ഭോ അനു സൂതും സവിതവേ
ഈ മഹത്തായ ഭൂമി എങ്ങനെ ഈ വൃക്ഷങ്ങളെ താങ്ങി നില്ക്കുന്നുവോ, അങ്ങനെ നിന്റെ ഗർഭവും ഉറപ്പായി നിലനിൽക്കട്ടെ, സമയത്ത് പ്രസവിക്കാനായി.
യഥേയം പൃഥിവീ മഹീ ദാധാര പര്വതാന് ഗിരീന് । ഏവാ തേ ധ്രിയതാം ഗര്ഭോ അനു സൂതും സവിതവേ
ഈ മഹത്തായ ഭൂമി എങ്ങനെ പർവതങ്ങളെയും കുന്നുകളെയും താങ്ങി നില്ക്കുന്നുവോ, അങ്ങനെ നിന്റെ ഗർഭവും ഉറപ്പായി നിലനിൽക്കട്ടെ, സമയത്ത് പ്രസവിക്കാനായി.