യാം തേ ചക്രുര്ഗാര്ഹപത്യേ പൂര്വാഗ്നാവുത ദുശ്ചിതഃ । ശാലായാം കൃത്യാം യാം ചക്രുഃ പുനഃ പ്രതി ഹരാമി താമ്
ഗൃഹാഗ്നിയിൽ, കിഴക്കൻ അഗ്നിയിൽ, ദുഷ്ടചിന്തയോടെ, ശാലയിൽ നിനക്കു നേരെ അവർ ചെയ്ത ദോഷങ്ങൾ എല്ലാം ഞാൻ തിരിച്ചു കൊണ്ടുപോകുന്നു.
യാം തേ ചക്രുഃ സഭായാം യാം ചക്രുരധിദേവനേ । അക്ഷേഷു കൃത്യാം യാം ചക്രുഃ പുനഃ പ്രതി ഹരാമി താമ്
സഭയിൽ, ദേവസ്ഥലത്തിൽ, പാശകളിൽ നിനക്കു നേരെ അവർ ചെയ്ത ദോഷങ്ങൾ എല്ലാം ഞാൻ തിരിച്ചു കൊണ്ടുപോകുന്നു.
യാം തേ ചക്രുഃ സേനായാം യാം ചക്രുരിഷ്വായുധേ । ദുന്ദുഭൌ കൃത്യാം യാം ചക്രുഃ പുനഃ പ്രതി ഹരാമി താമ്
സൈന്യത്തിൽ, വില്ലും അമ്പും ഉപയോഗിച്ച്, മൃദംഗത്തിൽ നിനക്കു നേരെ അവർ ചെയ്ത ദോഷങ്ങൾ എല്ലാം ഞാൻ തിരിച്ചു കൊണ്ടുപോകുന്നു.
യാം തേ കൃത്യാം കൂപേഽവദധുഃ ശ്മശാനേ വാ നിചഖ്നുഃ । സദ്മനി കൃത്യാം യാം ചക്രുഃ പുനഃ പ്രതി ഹരാമി താമ്
കിണറ്റിൽ മറച്ചുവച്ചതോ ശ്മശാനത്തിൽ പുഴുങ്ങിയതോ, വീടിനകത്ത് നിനക്കു നേരെ അവർ ചെയ്ത ദോഷങ്ങൾ എല്ലാം ഞാൻ തിരിച്ചു കൊണ്ടുപോകുന്നു.
യാം തേ ചക്രുഃ പുരുഷാസ്ഥേ അഗ്നൌ സംകസുകേ ച യാമ് । മ്രോകം നിര്ദാഹം ക്രവ്യാദം പുനഃ പ്രതി ഹരാമി താമ്
വാതിലിനരികിൽ, അഗ്നിയിൽ, കുഴിയിലോ, ദഹിപ്പിച്ചതോ, നശിപ്പിച്ചതോ, ഭക്ഷിച്ചതോ ആയ ദോഷങ്ങൾ എല്ലാം ഞാൻ തിരിച്ചു കൊണ്ടുപോകുന്നു.
അപഥേനാ ജഭാരൈനാം താം പഥേതഃ പ്ര ഹിണ്മസി । അധീരോ മര്യാധീരേഭ്യഃ സം ജഭാരാചിത്ത്യാ
അന്യായമായ വഴിയിൽ നിന്നു നിന്നിൽ നിന്ന് എടുത്തതെന്തും ഞാൻ എടുത്തവനിൽ നിന്ന് അകറ്റുന്നു; ദുർബലരിൽ നിന്നും അതിരു കടന്നവരിൽ നിന്നും പാപത്തോടുകൂടി ഞാൻ തിരിച്ചു കൊണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു.
യശ്ചകാര ന ശശാക കര്തും ശശ്രേ പാദമങ്ഗുരിമ് । ചകാര ഭദ്രമസ്മഭ്യമഭഗോ ഭഗവദ്ഭ്യഃ
ആർ ചെയ്താലും, പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയാതിരുന്നാലും, കാലോ വിരലോ വേദനിപ്പിച്ചാലും, അതു ഞങ്ങൾക്ക് നല്ലതായിരിക്കും; ഭാഗ്യമില്ലാത്തവൻ ഭാഗ്യമുള്ളവർക്കു നന്മ ചെയ്യുന്നു.
കൃത്യാകൃതം വലഗിനം മൂലിനം ശപഥേയ്യമ് । ഇന്ദ്രസ്തം ഹന്തു മഹതാ വധേനാഗ്നിര്വിധ്യത്വസ്തയാ
ദോഷം ചെയ്തവനും, കെട്ടിയിട്ടവനും, വേരോടെ പിടിച്ചവനും, സത്യം പറഞ്ഞവനും, അവരെ ഇന്ദ്രൻ വലിയ ശിക്ഷയോടെ സംഹരിക്കട്ടെ; അഗ്നി തന്റെ ആയുധം കൊണ്ട് അവനെ തുളയ്ക്കട്ടെ.
ദോഷോ ഗായ ബൃഹദ്ഗായ ദ്യുമദ്ധേഹി । ആഥര്വണ സ്തുഹി ദേവം സവിതാരമ്
സന്ധ്യാഗാനം പാടൂ, മഹത്തായ ഗാനം പാടൂ, പ്രകാശം വരുത്തൂ; ആഥർവണമാരേ, ദൈവമായ സവിതാവിനെ സ്തുതിക്കൂ.
തമു ഷ്ടുഹി യോ അന്തഃ സിന്ധൌ സൂനുഃ । സത്യസ്യ യുവാനമദ്രോഘവാചം സുശേവമ്
ആ നദിയിലിരിക്കുന്ന പുത്രനെയും, സത്യത്തിന്റെ യുവാവിനെയും, വഞ്ചനയില്ലാത്ത വാക്കുള്ളവനെയും, ദയാലുവിനെയും സ്തുതിക്കൂ.
സ ഘാ നോ ദേവഃ സവിതാ സാവിഷദമൃതാനി ഭൂരി । ഉഭേ സുഷ്ടുതീ സുഗാതവേ
ആ ദൈവമായ സവിതാവ് നമ്മുക്ക് അമിതമായ അമൃതം നൽകട്ടെ; നല്ല വഴി തേടി ഇരുവിധ സ്തുതികളും നന്നായി പാടപ്പെടുന്നു.
ഇന്ദ്രായ സോമമൃത്വിജഃ സുനോതാ ച ധാവത । സ്തോതുര്യോ വചഃ ശൃണവദ്ധവം ച മേ
ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി സോമം പിഴിയൂ, യജ്ഞികന്മാരേ, വേഗം വരൂ; സ്തുതികാരന്റെ വാക്ക് കേൾക്കപ്പെടട്ടെ, എനിക്ക് അനുഗ്രഹം ലഭിക്കട്ടെ.
ആ യം വിശന്തീന്ദവോ വയോ ന വൃക്ഷമന്ധസഃ । വിരപ്ശിന് വി മൃധോ ജഹി രക്ഷസ്വിനീഃ
പക്ഷികൾ മരത്തിലേക്ക് പോകുന്നതുപോലെ സോമരസബിന്ദുക്കൾ അവനിലേക്ക് ചേർന്നുപോകുന്നു; വിശാലദർശിയേ, ശത്രുക്കളെയും ദുഷ്ടശക്തികളെയും നീ അകറ്റൂ.
സുനോതാ സോമപാവ്നേ സോമമിന്ദ്രായ വജ്രിണേ । യുവാ ജേതേശാനഃ സ പുരുഷ്ടുതഃ
സോമം കുടിക്കുന്നവർക്കും, വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രനു വേണ്ടിയും സോമം പിഴിയൂ; യുവാവും വിജയിയും, അധിപതിയും, വളരെ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവനുമാണ് അവൻ.
പാതം ന ഇന്ദ്രാപൂഷണാദിതിഃ പാന്തു മരുതഃ । അപാം നപാത്സിന്ധവഃ സപ്ത പാതന പാതു നോ വിഷ്ണുരുത ദ്യൌഃ
ഇന്ദ്രനും പൂഷനും അദിതിയും നമ്മെ കാത്തിടട്ടെ; മരുത്ഗണങ്ങൾ കാത്തിടട്ടെ; ഏഴ് നദികളും ജലത്തിന്റെ പുത്രന്മാരും നമ്മെ കാത്തിടട്ടെ; വിഷ്ണുവും ആകാശവും നമ്മെ കാത്തിടട്ടെ.
പാതാം നോ ദ്യാവാപൃഥിവീ അഭിഷ്ടയേ പാതു ഗ്രാവാ പാതു സോമോ നോ അംഹസഃ । പാതു നോ ദേവീ സുഭഗാ സരസ്വതീ പാത്വഗ്നിഃ ശിവാ യേ അസ്യ പായവഃ
ആകാശവും ഭൂമിയും നമ്മെ സമൃദ്ധിക്കായി കാത്തിടട്ടെ; ശിലയും സോമവും നമ്മെ ദു:ഖത്തിൽ നിന്ന് കാത്തിടട്ടെ; ദയാലുവായ സരസ്വതീദേവിയും അഗ്നിയും അവന്റെ രക്ഷകരും നമ്മെ കാത്തിടട്ടെ.
പാതാം നോ ദേവാശ്വിനാ ശുഭസ്പതീ ഉഷാസാനക്തോത ന ഉരുഷ്യതാമ് । അപാം നപാദഭിഹ്രുതീ ഗയസ്യ ചിദ്ദേവ ത്വഷ്ടര്വര്ധയ സര്വതാതയേ
ദൈവികമായ അശ്വിനീദേവന്മാർ ഞങ്ങളെ കാത്തിരിക്കാൻ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ; ഉഷസ്സും രാത്രിയും ഞങ്ങൾക്ക് വിശാലമായിടം നൽകട്ടെ. ജലത്തിന്റെ മകനേ, രക്ഷകനേ, ത്വഷ്ടാവേ, ഞങ്ങളുടെ ആയുസ്സും സൗഭാഗ്യവും വർദ്ധിപ്പിക്കണമേ.
ത്വഷ്ടാ മേ ദൈവ്യം വചഃ പര്ജന്യോ ബ്രഹ്മണസ്പതിഃ । പുത്രൈര്ഭ്രാതൃഭിരദിതിര്നു പാതു നോ ദുഷ്ടരം ത്രായമാണം സഹഃ
ത്വഷ്ടാവേ, ദൈവികമായ വാക്ക് എനിക്കു നൽകണമേ; പർജന്യനും ബൃഹസ്പതിയും കൂടെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ. പുത്രന്മാരോടും സഹോദരന്മാരോടും കൂടിയുള്ള ആദിതിയും ഞങ്ങളെ കാത്തിരിക്കാൻ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ; അതിക്രമിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതിൽ നിന്ന് ശക്തനായവൻ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
അംശോ ഭഗോ വരുണോ മിത്രോ അര്യമാദിതിഃ പാന്തു മരുതഃ । അപ തസ്യ ദ്വേഷോ ഗമേദഭിഹ്രുതോ യാവയച്ഛത്രുമന്തിതമ്
അംശൻ, ഭാഗൻ, വരുണൻ, മിത്രൻ, അര്യമൻ, ആദിതി, മരുത്ദേവന്മാർ—ഇവരൊക്കെയും ഞങ്ങളെ കാത്തിരിക്കാൻ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ. ശത്രുവിന്റെ വെറുപ്പ് അകന്നു പോവട്ടെ; രക്ഷകനേ, എല്ലാ വൈരവും നീക്കിക്കളയണമേ.
ധിയേ സമശ്വിനാ പ്രാവതം ന ഉരുഷ്യാ ണ ഉരുജ്മന്ന് അപ്രയുച്ഛന് । ദ്യൌഷ്പിതര്യാവയ ദുച്ഛുനാ യാ
അശ്വിനീദേവന്മാർ ഞങ്ങളെ ജ്ഞാനത്തോടെ നയിക്കട്ടെ; അവർ ഞങ്ങൾക്ക് വിശാലമായ ഇടം നൽകട്ടെ, തടസ്സങ്ങൾ ഇല്ലാതെ. ആകാശവും ഭൂമിയും, ദുഷ്ടനെ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ദൂരെയാക്കണമേ.
ഉദേനമുത്തരം നയാഗ്നേ ഘൃതേനാഹുത । സമേനം വര്ചസാ സൃജ പ്രജയാ ച ബഹും കൃധി
അഗ്നേയേ, ഈയാളെ നെയ്യാൽ അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഉയരത്തിലേക്ക് നയിക്കണമേ. അവനെ തേജസ്സിലും സന്താനത്തിലും സമൃദ്ധിയിലും അനുഗ്രഹിക്കണമേ.
ഇന്ദ്രേമം പ്രതരം കൃധി സജാതാനാമസദ്വശീ । രായസ്പോഷേണ സം സൃജ ജീവാതവേ ജരസേ നയ
ഇന്ദ്രനേ, ഈയാളെ തന്റെ കുടുംബത്തിൽ പ്രധാനനാക്കണമേ, കൂട്ടുകാരിൽ ആധിപത്യം നൽകണമേ. സമ്പത്തിലും പോഷണത്തിലും അവനെ ഒന്നിപ്പിക്കണം; ദീർഘായുസ്സും വൃദ്ധാവസ്ഥയും നൽകണമേ.
യസ്യ കൃണ്മോ ഹവിര്ഗൃഹേ തമഗ്നേ വര്ധയാ ത്വമ് । തസ്മൈ സോമോ അധി ബ്രവദയം ച ബ്രഹ്മണസ്പതിഃ
ആർക്കായി ഞങ്ങൾ വീട്ടിൽ ഹോമം നടത്തുന്നു, അഗ്നേയേ, അവനെ നീ വളർത്തണം. അവനുവേണ്ടി സോമനും, ബൃഹസ്പതിയും അനുഗ്രഹം പ്രസ്താവിക്കട്ടെ.
യോഽസ്മാന് ബ്രഹ്മണസ്പതേഽദേവോ അഭിമന്യതേ । സര്വം തം രന്ധയാസി മേ യജമാനായ സുന്വതേ
ബൃഹസ്പതിയേ, ദൈവമല്ലാത്തവൻ ഞങ്ങളോടു എതിര്ത്താൽ, അവനെ മുഴുവനായും ഞങ്ങളുടെ യജമാനനു വേണ്ടി സംഹരിക്കണമേ.
യോ നഃ സോമ സുശംസിനോ ദുഃശംസ ആദിദേശതി । വജ്രേണാസ്യ മുഖേ ജഹി സ സംപിഷ്ടോ അപായതി
സോമനേ, ഞങ്ങളെ ദുഷ്പ്രശംസിക്കുന്നവനും ശപിക്കുന്നവനും ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവന്റെ വായിൽ വജ്രം കൊണ്ട് അടിക്കണം; അവൻ ചുരുണ്ടു അകന്നു പോകട്ടെ.
യോ നഃ സോമാഭിദാസതി സനാഭിര്യശ്ച നിഷ്ട്യഃ । അപ തസ്യ ബലം തിര മഹീവ ദ്യൌര്വധത്മനാ
സോമനേ, ഞങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നവൻ അടുത്തവനോ ദൂരെയുള്ളവനോ ആകട്ടെ, അവന്റെ ശക്തി നീക്കിക്കളയണം, വിശാലമായ ആകാശം അതിന്റെ ശക്തിയാൽ ചെയ്യുന്നപോലെ.
യേന സോമാദിതിഃ പഥാ മിത്രാ വാ യന്ത്യദ്രുഹഃ । തേനാ നോഽവസാ ഗഹി
അദിതി, സോമൻ, മിത്രൻ—വഞ്ചനയില്ലാതെ പോകുന്ന പാതയിലൂടെ, ആ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു ഞങ്ങളോടൊപ്പം വരണമേ.
യേന സോമ സാഹന്ത്യാസുരാന് രന്ധയാസി നഃ । തേനാ നോ അധി വോചത
സോമനേ, നീ അസുരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നതുപോലെ, അതേ ശക്തിയാൽ ഞങ്ങളുടെ പക്ഷത്ത് സംസാരിക്കണമേ.
യേന ദേവാ അസുരാണാമോജാംസ്യവൃണീധ്വമ് । തേനാ നഃ ശര്മ യച്ഛത
ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ അസുരന്മാരുടെ ശക്തി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതുപോലെ, അതേ അനുഗ്രഹം കൊണ്ട് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം.
യഥാ വൃക്ഷം ലിബുജാ സമന്തം പരിഷസ്വജേ । ഏവാ പരി ഷ്വജസ്വ മാം യഥാ മാം കാമിന്യസോ യഥാ മന് നാപഗാ അസഃ
വള്ളികൾ വൃക്ഷത്തെ ചുറ്റിപ്പിടിക്കുന്നതുപോലെ, നീ എന്നെ ചുറ്റിപ്പിടിക്കണം; എനിക്ക് ആഗ്രഹമുള്ള സ്ത്രീകൾ എന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെയും, എന്റെ മനസ്സ് എന്നെ വിട്ടുപോകാത്തതുപോലെയും.